2021-07-22T23:12:42Z https://jvr.ut.ac.ir/?_action=export&rf=summon&issue=7159

2015-03-21 10.22059

مجله تحقیقات دامپزشکی (Journal of Veterinary Research) J Vet Res 2008-2525 2008-2525 1394 70 1 مجید خداوردی ازغندی غلامرضا رزمی زمینـه مطالعه: بابزیوز و تیلریوز از بیماریهای مهم انگلی تک یاخته‌ای هستند که توسط کنه‌های سخت منتقل شده و باعث بروز زیان‌های اقتصادی در صنعت دامپروری می‌گردند. ‌هدف: این مطالعه با هدف شناسایی مولکولی آلودگی بابزیا‌ ‌و تیلریا‌ ‌در بزها و کنه‌های ناقل در  شهرستان مشهد انجام گرفت. روش کار: 100‌ نمونه خون بز و همچنین تعداد 249 کنه سخت از گله‌های با تاریخچه آلودگی به پیروپلاسموز، جمع آوری شدند. نمونه‌ها در شرایط سرد به آزمایشگاه منتقل گردید . از نمونه‌های خون  گسترش تهیه شده و با گیمسا رنگ آمیزی  گردید و با میکروسکوپ نوری مورد آزمایش قرار گرفتند. کنه‌ها با استفاده از کلیدهای تشخیص موجود شناسایی شدند. کنه‌ها برحسب جنس وگونه  و جنسیت به مجموعه‌های 5 تایی تقسیم گردید. نمونه‌های خون؛ غددبزاقی و تخمدان کنه‌ها  . با استفاده از پرایمرهای اختصاصی دو تک یاخته تیلریا‌ ‌و بابزیا‌ ‌مورد آزمایش ‌PCR قرار گرفتند. نتایج: در این مطالعه، در بررسی میکروسکوپی گسترش‌های خونی، هیچگونه نمونه مشکوک به اجرام پیروپلاسمایی مشاهده نشد. از مجموع246 ‌کنه به تـرتیـب ریپـی سفـالـوس تـورانیکـوس127 (6/51)%، درمـاسنتـور مارژیناتوس‌ ‌67(2/27‌)%، هیالوما مارژیناتوم44‌ ‌(9/17‌‌)%، ریپی سفالوس سنگوئینوس 4(6/1‌)%، هیالوما آناتولیکوم2 (8/0‌)%، ‌ هیالوما آسیاتیکوم 1‌ (4/0‌‌)%، همافیزالیس سولکاتا‌  1‌ (4/0‌‌)%شناسایی شدند. کنه غالب در منطقه ریپی سفالوس تورانیکوس‌ ‌تشخیص داده شد. نتایج آزمایشات ملکولی نشان دهنده عدم آلودگی همه نمونه‌های خون بز به تیلریا‌ ‌و بابزیا بودند. تنها در غدد بزاقی کنه هیالوما مارژیناتوم‌ ‌آلودگی به تیلریا‌ ‌تشخیص داده شد. نتیجه گیری نهایی: بر اساس نتایج میکروسکوپی و ملکولی هیچگونه آلودگی تیلریایی و بابزیایی در بزهای شهرستان مشهد بدست نیامد. همچنین در این مطالعه کنه رپی سفالوس تورانیکوس‌ ‌کنه غالب آلوده کننده در بزهای این شهرستان بود. نتایج ملکولی فقط آلودگی غدد بزاقی  هیالوما مارژیناتوم‌ ‌را به تیلریا‌ ‌تأیید نمود. بابزیا بز شناسایی ملکولی تیلریا‌ 2015 03 21 1 5 https://jvr.ut.ac.ir/article_52962_ab5bb9bfe91a6e2684f339823d6fd9c4.pdf

2015-03-21 10.22059

مجله تحقیقات دامپزشکی (Journal of Veterinary Research) J Vet Res 2008-2525 2008-2525 1394 70 1 سعید زیبائی صمد رضائی محمد رشتی باف زمینه مطالعه:‌ بیماری تب برفکی در ایران بومی می‌باشد. روش‌های تشخیصی مولکولی توان بالقوه مهمی برای تشخیص دام‌هایی که دارای عفونت پنهان بوده و یا حامل می‌‌باشند، ارائه نموده است. هدف: بررسی فراوانی حامل‌های ویروس تب برفکی در گوسفندان ذبحی کشتارگاه صنعتی مشهد با استفاده از‌ RT-PCR‌. روش کار:‌ ‌پس از جداسازی 94نمونه از لوزه گوسفندان، واکنش ‌RT-PCR‌ برای تشخیص تب برفکی و تعیین سروتیپ ویروس تب برفکی انجام گردید و در انتها تعیین توالی اسید نوکلئیک انجام شد. نتایج: ‌نتایج به دست آمده از تشخیص ویروس تب برفکی نشان داد 23 نمونه (5/24 )% از نظر وجود ‌RNA‌ ویروس تب برفکی مثبت می‌باشند که از این تعداد 20 نمونه تیپ ‌O‌ تشخیص داده شد و 3 نمونه از نمونه‌های مثبت از نظر تب برفکی به تعیین تیپ با پرایمر‌های اختصاصی جواب ندادند، همچنین نتایج حاصل تعیین توالی اسید نوکلئیک ناحیه‌ D1‌ ژنــوم ویــروس نـشــان داد کـه ویـروس تـب بـرفکـی حـامـل گـوسفنـدی ‌Sheep)2010/100(O/IRN/‌ دارای 02/92% تشـابـه بـا ویـروس                                                                                                         2005-2001/67O/IRN/‌ و42/88% تشابه با ویروس‌ 2008-2004/15O/IRN/‌ می‌باشد. نتیجه‌گیری نهایی: مطالعه حاضر نشان داد که در صـد گـوسـفـنـدان حـاملـیـن ویـروس تـب بـرفکی در کشتارگاه مشهد قابل توجه می‌باشد. توصیه می‌گردد تا ازبر آورد دوره‌ای حاملین در گاو و نشخوارکنندگان کوچک  بعنوان آگاهی دهنده از برنامه‌های کنترلی در منطقه استفاده گردد. ویروس تب برفکی شناسایی مولکولی حاملین گوسفندی 2015 03 21 7 14 https://jvr.ut.ac.ir/article_52963_31fbf765a4d523ce7c9c6d4df909fb0b.pdf

2015-03-21 10.22059

مجله تحقیقات دامپزشکی (Journal of Veterinary Research) J Vet Res 2008-2525 2008-2525 1394 70 1 مسعود هاشم زاده شهین مسعودی وحید کریمی عبدالحمید شوشتری آرش قلیان چی لنگرودی محسن محمودزاده زمینه مطالعه:‌ ‌بیماری برونشیت عفونی پرندگان بسیار مسری، که می‌تواند موجب ضعف در وزن گیری و کاهش کارایی غذا در پرندگان آلوده شود. وجود سروتیپ™ژنوتیپ‌های متعدد گزارش شده، کنترل بیماری را با واکسن مشکل‌تر نموده است. به هر حال تنها معدودی اسیدهای آمینه پروتئین ‌1S مسئـول حفـاظـت در سـویـه‌هـای واکسـن و فیلدی می‌باشند. هدف: ‌مقایسه جدایه‌های ویروس برونشیت در گله‌های طیور صنعتی ایران با واکسن‌های رایج مورد مصرف می‌باشد. روش کار:‌ ‌قطعه‌ای از ژن پروتئین ‌1S که ناحیه پر تغییر و پایدار را پوشش می‌دهد، در جدایه‌های ویروس برونشیت پرندگان ایران با استفاده از روش ‌R‌‌T‌-‌PCR تکثیر، تعیین توالی و مورد مقایسه قرار گرفتند. نتایج:‌ ‌تجزیه و تحلیل فیلوژنی توالی اسیدهای آمینه نشان داد که هشت جدایه از نه جدایه مورد مطالعه با واکسن 52‌H و120H بیش از 8/21% اختلاف و شش جدایه نیز حداقل 7/22%  با سویه واکسن سویه 91/4 و هر نه جدایه با سروتیپ ‌D‌274 حداقل 20% اختلاف داشتند. نتیجه گیری‌نهایی: نتایج بدست آمده برای بررسی مستمر استراتژی‌های کنترل بیماری و نظارت بر سویه‌های در گردش ضروری می‌باشد، بنابراین اهمیت اصلاح برنامه واکسیناسیون را در ایران تأکید می‌نماید. برونشیت عفونی ماکیان شجره شناسی واکسن 2015 03 21 15 21 https://jvr.ut.ac.ir/article_52964_0c6c9e757332f3469a991f10139b4154.pdf

2015-03-21 10.22059

مجله تحقیقات دامپزشکی (Journal of Veterinary Research) J Vet Res 2008-2525 2008-2525 1394 70 1 شاهرخ رنجبر بهادری کامران نوشیروانی داریوش شیرانی ‌زمینه مطالعه: هموبارتونلاها که در حال حاضر مایکوپلاسما‌ ‌نیز نامیده می‌شوند از ارگانیسم‌های خونی گربه هستند که می‌توانند سبب ایجاد کم خونی و برخی از علائم بالینی دیگر در گربه‌های آلوده شوند.‌ ‌هدف:‌ ‌در بررسی حاضر میزان وقوع هموباتونلوز در گربه‌های خانگی شهر تهران و ارتباط آن با برخی از عوامل مطالعه گردید. همچنین برخی از شاخص‌های خونی در گربه‌های آلوده به هموبارتونلا با مشابه در دام‌های غیرآلوده مقایسه گردید. روش کار:‌ ‌نیم میلی لیتر نمونه خون از ورید سفالیک 120 قلاده گربه خانگی شهر تهران اخذ و پس از ارسال به آزمایشگاه انگل شناسی دانشکده دامپزشکی و تهیه لام، با استفاده از رنگ گیمسا، رنگ آمیزی گردید. سپس لام‌های تهیه شده توسط میکروسکوپ نوری جهت آلودگی به هموبارتونلا‌ ‌بررسی شد. همچنین با استفاده از روش آماری مربع کای ارتباط بین آلودگی و برخی از عوامل نظیر: سن، جنسیت، نژاد، نحوه نگهداری حیوان و نیز رنگ پوشش طبیعی بدن مطالعه شد. در ضمن با استفاده از روش مان ویتنی برخی از شاخص‌های خونی در گربه‌های آلوده نیز در مقایسه با گربه‌های غیرآلوده بررسی گردید. نتایج: نتایج نشان داد که از تعداد 120 قلاده گربه خانگی مورد مطالعه در شهر تهران، 14 قلاده (67/11)% آلوده به هموبارتونلا‌ ‌بودند. البته بررسی آماری انجام شده مبین وجود ارتباطی معنی‌دار بین آلودگی و عوامل ذکر شده نبود. همچنین نتایج فوق نشان داد مقادیر گلبول‌های قرمز، MCH‌، MCHC‌، NRBC‌ و تعداد سلول‌های باند در گربه‌های آلوده به هموبارتونلوز بطور چشمگیری نسبت به گربه‌های غیرآلوده کمتر بود. نتیجه گیری نهایی:‌ ‌نتایج حاصل از تحقیق حاضر نشان داد که در مواجهه با علائم کم خونی در گربه‌های خانگی شهر تهران، می‌بایست وجود هموبارتونلوز را نیز محتمل دانست. گربه هموبارتونلا هموبارتونلوز 2015 03 21 23 28 https://jvr.ut.ac.ir/article_52965_8ebf9b4af4c44913cb634f42cfb8fa93.pdf

2015-03-21 10.22059

مجله تحقیقات دامپزشکی (Journal of Veterinary Research) J Vet Res 2008-2525 2008-2525 1394 70 1 محمود عباسی مجتبی زاغری مهدی گنج خانلو زمینه مطالعه: تاکنون تحقیقی در زمینه نیاز آهن مرغ‌های مادر گوشتی انجام نشده است. هدف:  آزمایش برای تعیین نیاز آهن مرغ مادر گوشتی با استفاده از مدل‌های غیر خطی انجام شد. روش کار: 48 قطعه مرغ مادر گوشتی( سویه کاب 500) به صورت انفرادی در قفس‌های گالوانیزه قرار گرفتند. مرغ‌ها مدت 3 هفته جهت تخلیه ذخایر آهن تغذیه شدند. در 62 هفتگی، مرغ‌ها به صورت تصادفی به 4 تیمار (‌ppm82 ،67،52 ،37 ‌ آهن) با 4 تکرار اختصاص یافتند. وزن بدن، تولید تخم‌مرغ و وزن تخم‌مرغ در طول 6 هفته آزمایش اندازه‌گیری شدند. نتایج: بر اساس نتایج حاصل از مدل‌ خط شکسته میزان نیاز آهن برای صفات سرانه تولید تخم‌مرغ، وزن تخم مرغ، وزن توده تخم‌مرغ، میزان آهن کبد، سرم، مغز استخوان، طحال و تخم مرغ به ترتیب ‌ppm65، 62، 54، 72، 57، 63 و 64 بود. آهن مورد نیاز برآورد شده با استفاده از مدل لوجستیک برای صفات میزان آهن کبد، طحال، سرم خون و مغز استخوان به ترتیب ppm66، 53، 129 و 58 بود. مدل نمایی میزان نیاز آهن را برای صفات وزن تخم‌مرغ، میزان آهن کبد، طحال، سرم خون و مغز استخوان به ترتیب ‌ppm62، 96، 70، 73 و 111 برآورد کرد. بر اساس مدل تابعیت درجه دو نیز میزان نیاز آهن برای صفات سرانه تولید تخم‌مرغ، وزن تخم مرغ، میزان آهن کبد، سرم، مغز استخوان، طحال و تخم مرغ به ترتیب ‌ppm 65،66،71،220،51،70 و 62 بود. در میان 4 مدل مورد استفاده، با توجه به پایین بودن واریانس بین نیازهای برآوردی، مدل خط شکسته برآورد دقیق‌تری از نیاز آهن داشت. نتیجه‌گیری نهایی: نیاز آهن در مرغ‌های مادر گوشتی در اواخر دوره تولید بیش از میزان توصیه شده (راهنمای پرورش کاب 500، ppm 55) است. مرغ مادر گوشتی برآورد نیاز آهن مدل‌های غیرخطی 2015 03 21 29 37 https://jvr.ut.ac.ir/article_52966_f8e444c1d3929045f6017ee877d229bc.pdf

2015-03-21 10.22059

مجله تحقیقات دامپزشکی (Journal of Veterinary Research) J Vet Res 2008-2525 2008-2525 1394 70 1 سمیه سلطان زاده حسین اورجی ابوالقاسم اسماعیلی فریدونی خسرو جانی خلیلی زمینه مطالعه:‌ ‌باقلا یک منبع غنی از پروتئین و کربوهیدرات می‌‌باشد که در بسیاری از کشورها به عنوان  یک ترکیب گیاهی در جیره غذایی دام، طیور و آبزیان استفاده می‌شود. هدف: این پژوهش به منظور ارزیابی اثرات سطوح مختلف آرد باقلا بر سطح لیپیدهای سرم و عملکرد کبد فیل‌ماهی پـرورشی انجام شد. روش کار: بدین منظور 144 قطعه فیل‌ماهی جوان‌(Huso huso)‌ با میانگین وزن اولیه  ‌g‌83/0±38/82 در 18 حوضچه فایبرگلاس ‌L‌300 تقسیم شدند. جیره‌های غذایی در 6 سطح جایگزینی 0، 5، 10، 15، 20 و 25%   آرد باقلا ساخته شد و ماهی‌ها به مدت 50 روز  با جیر‌ه‌های آزمـایشی  مورد تغذیه قرار گرفتند. در انتهای دوره از 9 قطعه ماهی به ازای هر تیمار از مسیر ساقه دمی خونگیری شده و شاخص‌های بیوشیمیایی (کلسترول و تری‌گلیسیرید) و آنزیم‌های کبدی فسفاتاز قلیایی ‌ALP(‌)، آسپارتات آمینوترانسفراز ‌)AST(،  آلانین آمینوترانسفراز ‌(ALT)‌ و آنزیم لاکتات دهیدروژناز ‌(LDH)‌ اندازه‌گیری شد. سپس از هر تیمار 9 قطعه ماهی به منظور اندازه گیری شاخص کبدی و ترکیبات شیمیایی کبد نمونه برداری شد. نتایج: نتایج نشان داد که با افزایش درصد باقلا در جیره، میزان آنزیم‌های ‌ALP‌، ‌AST‌ و ‌LDH‌ به طور معنی‌داری در مقایسه با تیمار شاهد کاهش یافت (01/0<‌)pولی کم‌ترین میزان آنزیم ‌ALT‌، در تیمار تغذیه شده با  جیره 10% باقلا مشاهده شد (05/0<‌‌p‌.) رطوبت و چربی کبد نیز تفاوت معنی‌داری را با افزایش درصد باقلا در جیره نشان داد (05/0<‌‌p‌.) هیچ تفاوت معنی‌داری در میزان کلسترول، تری‌گلیسیرید، شاخص کبدی، پروتئین کبد و خاکستر کبد در تیمارهای آزمایشی مشاهده نشد (05/0>‌‌p‌.) همبستگی مثبت معنی‌داری(01/0<‌‌p‌)‌ بین میزان کلسترول، ‌AST‌،‌ ALP‌، ‌LDH‌ و چربی کبد در همه تیمارها مشاهده شد. نتیجه‌گیری نهایی:‌ ‌به‌کارگیری سطوح پایین آرد باقلا  (تا سطح 25)% در جیره فیل‌ماهی پرورشی تأثیر معنی‌داری بر میزان لیپیدهای سرم و هم‌چنین تأثیر ناخواسته بر عملکرد کبد نداشت. آرد باقلا فیل‌ماهی پرورشی عملکرد کبد لیپیدهای سرم 2015 03 21 39 46 https://jvr.ut.ac.ir/article_52967_87bfa1eadccdb183ffdd52bc5ca2b503.pdf

2015-03-21 10.22059

مجله تحقیقات دامپزشکی (Journal of Veterinary Research) J Vet Res 2008-2525 2008-2525 1394 70 1 ناصح محمدی امیر توکمه چی زمینه مطالعه: در حال حاضر استفاده از ترکیبات طبیعی برای تقویت رشد و ایمنی در آبزیان از اهمیت به سزایی برخوردار است. هدف:‌ ‌در این مطالعه، اثرات استفاده خوراکی توام نانوذرات آهن و پروبیوتیک ‌Lactobacillus casei‌ بر شاخص‌های رشد و فلور باکتریایی روده ماهی قزل‌آلای رنگین‌کمان مورد بررسی قرار گرفت. روش کار:‌ ‌برای این منظور تعداد 720 قطعه ماهی قزل‌آلای رنگین‌کمان با میانگین وزنی g49/0 ± 12 تهیه و پس از سازگاری با شرایط آزمایشگاه به شش گروه تقسیم شدند. گروه اول به عنوان شاهد در نظر گرفته شد، گروه دوم با غذای تجاری مکمل سازی شده با پروبیوتیک ‌Lactobacillus casei( CFU‌ 108‌ ‌در هر گرم غذا)، گروه‌های سوم و چهارم به ترتیب با غذای حاوی mg/kg50 و 100 از نانوذرات آهن (با قطر nm‌50) و گروه‌های پنجم و ششم نیز به ترتیب با mg/kg50 و 100 نانوذرات آهن به همراه  ‌CFU‌ 108‌ ‌پروبیوتیک ‌Lactobacillus casei‌ در هر گرم غذا تغذیه شدند. زیست سنجی و بررسی باکتری شناسی روده ماهیان در زمان‌‌های صفر و 60 مطالعه انجام گرفت. نتایج: یافته‌های حاصل نشان داد شاخص‌های رشد (شامل وزن اکتسابی، درصد افزایش وزن بدن، نرخ رشد ویژه، نرخ رشد روزانه، شاخص بدنی و ضریب تبدیل غذایی) در ماهیانی که با غذای تجاری حاوی mg50  نانوذره آهن و پروبیوتیک ‌Lactobacillus casei‌ در هر کیلو گرم تغذیه شده بودند به طور معنی‌داری (05/0‌)p< بیشتر از سایر گروه‌ها بود. همچنین‌ شمارش تعداد پروبیوتیک ‌Lactobacillus casei‌ در محتویات روده ماهیان نشان داد که همراه کـردن نـانـوذرات آهـن بـا پروبیوتیک سبب افزایش تراکم باکتری در روده ماهیان می‌گردد، طوریکه ماهیان تغذیه شده با mg100 نانوذرات آهن و پروبیوتیک دارای بیشترین تعداد باکتری بودند. نتیجه گیری نهایی:‌ ‌از نتایج به دست آمده می‌توان نتیجه گیری کرد مکمل سازی غذای ماهی قزل‌آلای رنگین‌کمان با نانوذرات آهن و پروبیوتیک ‌Lactobacillus casei‌ می‌تواند اثرات معنی‌داری بر شاخص‌های رشد و تغذیه ماهی قزل‌آلای رنگین‌کمان بگذارد. با این وجود جهت دستیابی به نتایج مطمئن انجام مطالعات میدانی ضروری است. شاخص‌های رشد نانوذرات آهن Lactobacillus casei قزل‌آلای رنگین‌کمان 2015 03 21 47 53 https://jvr.ut.ac.ir/article_52968_978e7e2d81b0fed27701ebf7a1ff8cd1.pdf

2015-03-21 10.22059

مجله تحقیقات دامپزشکی (Journal of Veterinary Research) J Vet Res 2008-2525 2008-2525 1394 70 1 زینب فضایی میر مسعود سجادی ایمان سوری نژاد رضا اسعدی زمینه مطالعه: ویتامین‌ C‌ یکی از مواد مغذی مهم در پرورش ماهی به حساب می‌آید و به عنوان یک آنتی‌اکسیدان قوی، در حفاظت سلول‌ها در برابر آسیب اکسایشی و بالا بردن مقاومت در برابر عوامل استرس‌زای محیطی و عوامل بیماریزا از اهمیت زیادی برخوردار است. ‌هدف:‌ ‌افزودن سطح بالای‌ ‌ویتامین‌ C‌ به جیره غذایی ماهی قزل ‌آلای ‌‌‌‌‌‌‌‌رنگین کمان ‌(Oncorhynchus mykiss)‌ پروش یافته در تراکم بالا و بررسی شاخص‌های ‌رشد، بقاء و ترکیبات لاشه. روش کار: بچه ماهیان قزل‌آلای‌رنگین‌کمان با میانگین وزن اولیه ( ‌g‌69/0±6/9) در دو تراکم 50 و 100 قطعه در L‌50 آب با 2 جیره غذایی با پروتئین و چربی یکسان غذادهی شدند. جیره‌های غذایی شامل جیره 1 بدون افزودن ویتامین و جیره 2 با افزودن ‌mg/kg‌1500 ویتامین ‌C‌ بودند. تعداد 900 عدد بچه ماهی قزل‌آلای رنگین‌کمان در 4 تیمار و هر تیمار شامل سه تکرار به صورت (0)50 ‌T‌(با تراکم 50 و تغذیه شده با جیره 1)،  ‌(0)100‌ T‌(با تراکم 100 و تغذیه شده با جیره 1)،‌)C(50‌ T‌(با تراکم 50 و تغذیه شده با جیره 2)، ‌)C(100‌ T‌(با تراکم 100 و تغذیه شده با جیره 2)‌ ‌و بطور کاملا‌ً تصادفی در انکوباتورها توزیع شدند. نتایج: پس از 6 هفته غذادهی شاخص‌های رشد، ضریب‌تبدیل‌غذایی و بقاء در تیمارهای مختلف تفاوت معنی‌دار نشـان داد (05/0‌p<‌.) تیمـارهای (0)50‌T‌ و ‌)C(50‌T‌ وزن بدست آمده، ضریب رشد ویژه و درصد بقاء بیشتری از تیمارهای ‌(0)‌100‌T‌ و‌)C(100‌T‌ داشتند (05/0‌p<‌.) در خصوص ضریب‌تبدیل‌غذایی نیز تیمارهای ‌(0)100‌T‌ و ‌C(‌)100‌T‌ دارای ضریب‌تبدیل‌غذایی بیشتری نسبت به تیمار‌های ‌(0)50 ‌T‌و ‌C(‌)50‌T‌ بودند. از لحاظ ترکیب شیمیایی‌ لاشه بین تیمارهای مختلف تفاوت معنی‌دار آماری مشاهده نشد (05/0‌p<‌.) نتیجه گیری نهایی: نتایج این مطالعه نشان داد که افزودن ویتامین ‌C‌ به جیره غذایی بچه ماهیان قزل‌آلای‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌رنگین‌‌کمان تأثیری بر شاخص‌های رشد، ضریب‌تبدیل‌غذایی، بقاء و ترکیبات لاشه ماهیان ندارد اما تراکم بر شاخص‌های رشد، ضریب تبدیل غذایی و بقاء در این گونه تأثیر‌گذار است. جیره غذایی‌ شاخص‌های رشد پرورش متراکم قزل‌آلای‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌رنگین‌‌کمان Oncorhynchus mykiss ویتامین C 2015 03 21 55 62 https://jvr.ut.ac.ir/article_52969_64e282113173bac26069121c3ee7843d.pdf

2015-03-21 10.22059

مجله تحقیقات دامپزشکی (Journal of Veterinary Research) J Vet Res 2008-2525 2008-2525 1394 70 1 اطهرالسادات شهیم محمدرضا کلباسی مهدی سلطانی سید علی جوهری زمینه مطالعه:‌ ‌زئولیتی که حاوی یون‌های نقره باشد می‌تواند در ترکیب با انواع پلیمرهای مصنوعی فعالیت ضدباکتریایی از خود نشان دهد. هدف:‌ ‌هدف از انجام تحقیق حاضر استفاده غیر مستقیم از زئولیت نقره در کنترل عفونت ناشی از باکتری استرپتوکوکوس اینیایی می‌باشد که در سال‌های اخیر در برخی از مزارع قزل‌آلای رنگین‌کمان ایران ایجاد بیماری نموده است. روش کار:‌ ‌در این راستا از فوم‌های پلی اورتان ترکیب یافته با زئـولیـت نقـره (بـه میـزان10 و 20)% در سیستـم فیلتـراسیـون نیمه مدار بسته پرورش بچه ماهی قزل‌آلا استفاده شد. پس از اضافه کردن باکتری استرپتوکوکوس اینیایی به آب به میزان ‌Cell/mL‌105 ، کارایی فیلترهای مذکور در مهار این باکتری از طریق سنجش بار باکتریایی آب، بررسی علائم بالینی بیماری و با کشت از اندام‌های کلیه و طحال وضعیت آلودگی بافت‌هاارزیابی گردید. نتایج:‌ ‌نتایج آزمایشات آنتی بیوگرام و آلوده سازی آب با باکتری مذکور نشان داد که فیلترهای محتوی ترکیبات نقره توانستند به طور معنی‌داری نسبت به گروه شاهد بار باکتریایی آب را تا میزان 102‌ ‌کاهش دهند (05/0‌p<‌.) از بین فیلتر‌های مذکور فیلترحاوی 10% زئولیت نقره از کارائی بالاتری برخوردار بود. نتیجه گیری نهایی:‌ ‌نتایج به دست آمده مؤید آن است که زئولیت نقره در ترکیب با فوم‌های پلی اورتان می‌تواند از پتانسیل کافی در کاهش حدت بیماریزایی و مهار بیماری عفونی ناشی از باکتری مذکوردر سیستـم نیمـه مـدار بسته ماهی قزل‌آلای رنگین‌کمان برخوردار باشد. توسعه این فیلترها می‌تواند به عدم استفاده از داروهای شیمیایی در کنترل بیماریهای عفونی آبزیان منجر گردد. فوم پلی اورتان قزل‌آلای رنگین‌کمان زئولیت نقره استرپتوکوکوزیس 2015 03 21 63 71 https://jvr.ut.ac.ir/article_52970_b9f098b11cd439e735083ef6334141d3.pdf

2015-03-21 10.22059

مجله تحقیقات دامپزشکی (Journal of Veterinary Research) J Vet Res 2008-2525 2008-2525 1394 70 1 میرحامد شکریان محمد نوری محمد رحیم حاجی حاجیکلائی علی شهریاری بابک محمدیان مهدی پور مهدی بروجنی علیرضا غدیری زمینه مطالعه: ‌بالانس منفی انرژی درگاو بدلیل محرومیت غذایی، بیماریهای زایمانی، دوره گذر و..، سبب آزاد سازی شدید اسیدهای چرب آزاد از ذخایر بافت چربی و ورود آنها به خون می‌شود.‌در حالات فوق ،‌انتظار کاهش گلوکز، افزایش اسیدهای چرب آزاد و کتون‌بادیها و اختلال در وضعیت لیپید و لیپوپروتئین خون وجود دارد.اینکه آیا گاومیش هم همانند گاو از الگوی فوق پیروی میکند بخوبی معلوم نیست. هدف:‌ ‌مطالعه حاضر با هدف آگاهی از تأثیر محرومیت غذایی بر پارامترهای لیپیدی کبد و سرم در این حیوان تدوین گردید. روش‌کار:‌ در این تحقیق 5 راس گاومیش نر به مدت 8 هفته با جیره حاوی کنستانتره یونجه ،کاه، جو و ذرت پروار شدند. دردوره 8 روزه محرومیت غذایی فقط آب وکاه داده شد.‌نمونه خون در سه نویت (با فاصله زمانی هر 18 روز)‌و روزانه به مدت 8 روز بترتیب در زمان پروار مرحله اول یا قبل محرومیت غذایی 8 روزه و در دوره محرومیت غذایی 8 روزه اخذ گردید.‌بعد از محرومیت غذایی، گاومیش‌ها مجددا 8 هفته پروار شدند،‌در این مرحله نمونه خون به فاصله زمانی هر 18 روز اخذ شد.‌در سرم‌ها گلوکز، ‌NEFA‌، ‌BHBA‌ توسط کیت‌های استاندارد اندازه‌گیری شدند. بیوپسی کبد،‌در روز‌های اول و آخر محرومیت غذایی، جهت استخراج‌ TG‌ از نمونه‌های کبدی انجام شد .آنالیز نتایج توسط آزمون آنالیز واریانس با اندازه گیری تکراری انجام شد.نتایج:‌ ‌میانگین غلظت سرمی،  ‌BHBA‌و ‌NEFA‌ در مرحله» محرومیت غذایی 8 روزه در مقایسه با دوره» قبل وبعد از آن تغییر معنی‌داری نکرد و میزان ‌TG‌ کبد در دوره» محرومیت غذایی با دوره» قبل و بعد آن اختلاف معنی‌داری نداشت‌‌ )05/0(p>‌ . اما میانگین غلظت سرمی گلوکز در دوره» محرومیت غذایی با دوره» قبل و بعد آن اختلاف معنی‌داری تغییرات معنی‌دار داشت ‌)05/0“‌.(p نتیجه‌گیری نهایی‌: به نظر میرسد گاومیش در شرایط نوسانات شدید دریافت مواد غذایی، دارای توانایی ذاتی خاص و ساز و کار طبیعی برای کنترل لیپولیز و گلوکونئوژنز با هدف جلوگیری از بروز بیماریهای متابولیکی و عدم تغییرات عمده در پارامترهای لیپیدی سرم خون و کبد است.که دلالت بر مقاومت ذاتی آن به شرایط استرس در مقایسه با گاو، دارد. گاومیش محرومیت غذایی پارامترهای لیپیدی کبد سرم 2015 03 21 73 77 https://jvr.ut.ac.ir/article_52971_273fed338c9fd2012a449230958a2ba1.pdf

2015-03-21 10.22059

مجله تحقیقات دامپزشکی (Journal of Veterinary Research) J Vet Res 2008-2525 2008-2525 1394 70 1 اکبر گران محمود شیوازاد علیرضا قاسم پور زمینه مطالعه: در طبیعت عصاره‌های گیاهان دارویی وجود دارند که علاوه بر اینکه با مکانیسم‌های مختلف، قادر به کاهش آفلاتوکسین ‌1B‌ در محصـولات کشـاورزی هستنـد مـی‌تـواننـد به عنوان محرک رشد عمل کنند. هدف: عصاره آبی آویشن دنایی به منظور سم‌زادیی خوراک آلوده به آفلاتوکسین ‌1B‌ و اثرات محرک رشد در جیره بلدرچین ژاپنی مورد ارزیابی قرار گرفت. روش کار:‌ ‌پس از تعیین جنسیت در سن 24 روزگی،  ‌بلدرچین‌ها به صورت گروهی توزین و با میانگین وزنی مشابه بین واحدهای آزمایشی توزیع شدند که 80 بلدرچین ژاپنی نر، برای آزمایش استفاده شد. چهار جیره آزمـایشـی شـامـل جیـره آزمـایشی شاهد، جیره حاوی ‌ppm‌ 2000 عصاره آبی آویشن، جیره آلوده به  ‌ppb‌500  آفلاتوکسین، جیره آلوده با ‌ppb‌ 500 آفلاتوکسین و تیمار شده با ‌ppm‌ 2000 عصاره آبی آویشن بود. در 45 روزگی،  خوراک مصرفی، افزایش وزن، ضریب تبدیل و پروتئین تام سرم مورد ارزیابی قرار گرفت. نتایج:  آفلاتوکسین به‌طور معنی‌داری خوراک مصرفی، اضافه وزن و پروتئین تام سرم را کاهش و ضریب تبدیل غذایی را افزایش داد (05/0<‌‌p‌.) عصاره آویشن به‌طور معنی‌داری خوراک مصرفی و اضافه وزن را افزایش و ضریب تبدیل غذایی را کاهش داد (05/0<‌‌p‌.) ولی بر پروتئین تام سرم تأثیری نداشت (05/0>‌‌p‌.) اثر متقابل معنی‌داری بین آفلاتوکسین و عصاره آبی آویشن وجود داشت به طوری که در پرندگان تغذیه شـده بـا آفلاتـوکسیـن و عصـاره آبـی آویشن به‌طور معنی‌داری خوراک مصرفی، اضافه وزن، پروتئین تام سرم و  ضریب تبدیل غذایی بهبود یافت (05/0<‌‌p‌.)‌ ‌نتیجه‌گیری نهایی: عصاره آبی آویشن دنایی می‌تواند به عنوان محرک رشد عمل کند و عملکرد بلدرچین‌ها را بهبود بخشد و همچنین اثرات منفی آفلاتوکسین را کاهش دهد. آفلاتوکسین عصاره آبی آویشن دنایی بلدرچین ژاپنی 2015 03 21 79 87 https://jvr.ut.ac.ir/article_52973_51f7fd9a5a2c87ab096428afb484c98e.pdf

2015-03-21 10.22059

مجله تحقیقات دامپزشکی (Journal of Veterinary Research) J Vet Res 2008-2525 2008-2525 1394 70 1 افشین جعفری دهکردی عبدالناصر محبی محمد رضا اصلانی احمدرضا صفیان زمینه مطالعه: ‌استرس اکسیداتیو نشان دهنده عدم تعادل بین گونه‌های اکسیژن فعال ‌(ROS)‌ و توانایی سیستم بیولوژیکی در جهت خنثی سازی ترکیبات اکسیداتیو است. اختلال در وضعیت اکسیداتیو طبیعی سلول از طریق تولید پراکسید و رادیکال‌های آزاد می‌تواند اثرات سمی خود را  به تمام اجزای سلول از جمله پروتئین‌ها، لیپیدها، و ‌DNA‌ وارد نمایید. هدف: در این مطالعه تغییرات اکسیداتیو گوساله‌ها ی نوزاد تا 3 روز مورد ارزیابی قـرار گـرفـت. روش کـار: بـرای انجـام این تحقیق 20 گوساله ی نوزاد طبیعی انتخاب و از سیاهرگ وداج خون‌گیری صورت گرفت. سپس سطح مالو‌ن‌دی‌آلدهید، کاتالاز و سوپر اکسید دیسموتاز سرم اندازه گیری شد.‌ ‌نتایج: میزان مالون دی آلدهید بلافاصله پس از تولد در بالاترین سطح خود قرار داشت  و در زمان‌های 24 و 48 ساعت پس از تولد به طور معنی‌داری کاهش یافت (05/0‌ p<‌.)  میزان آنزیم کاتالاز سرم گوساله‌ها بلافا صله پس از تولد در پایین‌ترین سطح خود در طی روزهای ارزیابی شده قرار داشت سپس این میزان به طور معنی‌داری در زمان‌های 24 و 48 ساعت پس از تولد افزایش یافت (05/0‌ p<‌.) میزان آنزیم سوپر اکسید دیسموتاز سرم گوساله‌های نوزاد بلافاصله پس از تولد در پایین‌ترین سطح خود قرار داشت. سپس این میزان در زمان 24 ساعت پس از تولد بطور معنی‌داری افزایش یافت (05/0‌ p<‌.) ‌نتیجه گیری نهایی: بر اساس یافته‌های مطالعه حاضر چنین به نظر می‌رسد که با گذشت سه روز از تولد گوساله‌ها ظرفیت آنتی اکسیدانی بدن آنها افزایش یافته باشد. بهبود وضعیت اکسیداتیو گوساله‌ها را علاوه بر افزایش تدریجی توان سیستم آنتی اکسیدانی بدن آنها می‌توان به اثرات مفید دریافت آغوز نسبت داد. پراکسیداسیون لیپیدها گوساله‌ی نوزاد استرس اکسیداتیو 2015 03 21 89 94 https://jvr.ut.ac.ir/article_52975_349a26b378576ce439d924f8b412223b.pdf

2015-03-21 10.22059

مجله تحقیقات دامپزشکی (Journal of Veterinary Research) J Vet Res 2008-2525 2008-2525 1394 70 1 بهادر شجاعی سید محسن سجادیان مرتضی سلیمان پور مقدم زمینـه مطالعه: با توجه به اختلافی که در شکل و اندازه سر اسبان نژادهای مختلف دیده می‌شود بیومتری برخی شاخص‌های بدن می‌تواند مشخصه‌ای برای یک نژاد خاص باشد. هدف: ارائه یک تعریف عددی از ویژگی‌های  ریختی ناحیه سر اسب دره شوری. روش‌ کار:‌ ‌تعداد بیست راس اسب اصیل دره شوری بالغ مورد ارزیابی بیومتریک قرار گرفتند. در این بررسی صفات طول گوش، فاصله بین دو گوش، فاصله دو چشم، طول سر، طول جانبی سر، عرض سر، طول پوزه، فاصله فکین و طول جانبی صورت در حیوانات مورد مطالعه اندازه گیری و میانگین آنها ارائه شد.  نتایج: در این مطالعه میانگین صفات طول گوش 89/16، فاصله بین دو گوش 12/12، فاصله دو چشم79/15، طول سر 26/55، طول جانبی سر 33/49، عرض سر42/20، طول پوزه68/23، فاصله فکین82/10، طول جانبی صورتCm‌88/39  به دست آمد. نتیجه‌گیری نهایی: ضریب تغییرات صفات اندازه گیری شده نشان داد که می‌توان از شاخص‌های طول سر، طول جانبی صورت و طول جانبی سر با اعتماد بیشتری نسبت به سایر صفات سر برای بیومتری ناحیه سر اسب دره شوری استفاده کرد. بیومتری دره شوری اسب سر 2015 03 21 95 99 https://jvr.ut.ac.ir/article_52976_9f56223fb1c13cd1d72d5f6f76e03843.pdf

2015-03-21 10.22059

مجله تحقیقات دامپزشکی (Journal of Veterinary Research) J Vet Res 2008-2525 2008-2525 1394 70 1 عاطفه اسماعیل نژاد غلامرضا نیکبخت ندا خازنی اسکویی فرهاد امینی زمینه مطالعه: مجتمع عمده پذیرش بافتی ‌(MHC)‌ در طیور با حساست یا مقاومت نسبت به بیماریها، صفات تولیدی و تولید‌مثلی در ارتباط بوده و تشخیص تنوع آن در جمعیت‌های در حال اصلاح نژاد می‌تواند به انتخاب افراد مقاوم به بیماری‌ و تهیه واکسن‌های مؤثر کمک نماید. تعیین هاپلوتیپ‌های ‌MHC‌ با کمک ریزماهواره 0258LEI امکان پذیر است. هدف:‌ ‌هدف از مطالعه حاضر بررسی پلی‌مرفیسم ‌MHC‌ در دو جمعیت طیور بومی خراسان رضوی و طیور تجاری لگهورن با استفاده از ریزماهواره 0258LEI و همچنین بررسی نحوه تفکیک و وراثت آن در این جمعیت‌ها است. روش کار:‌ ‌تعداد 335 نمونه مربوط به دو جمعیت بومی خراسان و تجاری لگهورن، شامل دو جمعیت والدین ‌(P)‌ و جوجه‌ها (1F‌) مورد آزمایش قـرار گرفت. به منظور تعیین ژنوتیپ‌های ‌MHC‌ از ریزماهواره 0258LEI استفاده شد. بررسی نحوه وراثت آلل‌ها از والدین به فرزندان و تعادل هاردی–وینبرگ، با کمک آزمون مربع کای و نسبت درست‌نمایی صورت گرفت. نتایج:‌ ‌در جمعیت طیور بومی خراسان 20 آلل ریزماهواره 0258LEI شناسایی شد که آلل ‌bp‌ 321 بیشترین (88/22 )% و آلل ‌bp‌ 182 کمترین ( 16/0)% فراوانی را داشتند. در جمعیت طیور تجاری سه آلل از این نشانگر شناسایی شد که بیشترین فراوانی در آلل ‌bp‌ 261 (50)% و کمترین فراوانی در آلل ‌bp‌ 487 (6)% دیده شد. در بررسی نحوه وراثت آلل‌ها از والدین به فـرزنـدان و تعـادل هـاردی–وینبـرگ، در جمعیـت طیـور بـومـی خـراسـان تفـاوت معنـی‌داری بیـن دو جمعیـت والـدیـن و جوجه‌ها مشاهده نشد. نتیجه‌گیری‌نهایی:‌ ‌نتایج این مطالعه بیانگر تنوع ژنتیکی بالای طیور بومی در مقایسه با طیور تجاری است. در جمعیت طیور بومی برتری برای انتخاب آللی خاص وجود نداشته و چنانچه فراوانی آللی در جمعیت جوجه‌ها بالاتر است، به دلیل بالا بودن فراوانی آن آلل در جمعیت والدین بوده که گامت‌های آنها، خزانه ژنی جمعیت را می‌سازند. تفکیک ژنی طیور بومی مجتمع عمده پذیرش بافتی ریزماهواره ‌0258LEI 2015 03 21 101 107 https://jvr.ut.ac.ir/article_52978_c57d6a78337d8a62d12ba0be00e25001.pdf

2015-03-21 10.22059

مجله تحقیقات دامپزشکی (Journal of Veterinary Research) J Vet Res 2008-2525 2008-2525 1394 70 1 مریم رضائیان آیدین دیلمقانیان طهورا شمالی مسعود ادیب مرادی علی رسولی زمینه مطالعه: ‌داروهای گیاهی اخیراً برای درمان دیابت مورد توجه قرار گرفته اند. یکی از عوارض دیابت پوکی استخوان بوده و خطر شکستگی استخوان را در بیماران دیابتی افزایش می‌دهد. گیاه گلدر با داشتن خصوصیات آنتی اکسیدانی و کاهش دهنده قند خون به عنوان عامل ضد دیابتی معرفی شده است. هدف: این مطالعه بررسی اثرات بالقوه محافظتی بر بافت استخوان توسط عصاره الکلی گیاه گلدر در موش‌های دیابتی می‌باشد. روش‌کار:‌ ‌40 سر موش نر ویستار به 5 گروه مساوی تقسیم شدند. گروه 1 سالم ولی گروه‌های 2، 3، 4 و5 با تزریق داروی استرپتوزوتوسین با دوز ‌mg/kg50 دیابتی شدند. گروه 1و 2 تنها حلال عصاره و بقیه به ترتیب دوزهای ‌mg/kg‌ 200، 300 و 450 از عصاره را به مدت 28 روز دریافت کردند. در روز 29 با عمیق کردن بیهوشی، حیوانات کشته شدند. سرم برای تعیین گلوکز و استخوان‌های ران، تیبیا–فیبولای چپ برای مطالعه بافتی برداشت و مهره 4 کمری برای اندازه‌گیری خاکستر برداشت شد. داده‌ها با نرم افزار ‌SPSS‌ و آزمون آنالیز واریانس و آزمون تعقیبی توکی مقایسه و تجزیه و تحلیل شد. نتـایج: تجویز دوز ‌mg/kg‌ 300 باعث کاهش قند خون گردید. پارامترهای قطر ترابکول‌های اپی فیزیال و متا فیزیال، مساحت بافت به مساحت استخـوان در گـروه‌هـای دیـابتـی کاهش نشان داد ولی دوز ‌mg/kg‌ 200 باعث جلوگیری از این کاهش گردید. وزن خاکستر مهره 4 کمری در دوز ‌mg/kg200 مشـابـه بـا گـروه سـالـم ولـی در بقیـه گـروه‌هـا کـاهـش داشـت. قـطـر استئـویـد بین گروه‌ها اختلاف معنی‌داری نداشت(05/0‌p<‌.) نتیجـه‌‌گیری‌نهایی:‌ ‌عصاره الکلی گلدر با دوز کم، در موش‌های دیابتی شده توسط استرپتوزوتوسین دارای اثرات محافظ بر استخوان اسفنجی می‌باشد. پوکی استخوان دیابت ملیتوس گیاه گلدر موش رت 2015 03 21 109 118 https://jvr.ut.ac.ir/article_52980_2436fe0f5800122d99c7287005627310.pdf