دانشگاه تهران مجله تحقیقات دامپزشکی (Journal of Veterinary Research) 2008-2525 60 3 2005 10 23 - مطالعه پاتولوژیک ضایعات کبدی ناشی از آفلاتوکسیکوزیس تجربی در جوجه های گوشتی 16950 FA دکتر علیرضا صفا مهر دکتر جواد اشرفی هلان دکتر عبد الامیر علامه دکتر محمود شیوا زاد Journal Article Objective: To study gross and histopathologic lesions and also relative weight of liver in experimental aflatoxicosis in Ross broiler chicks. Design: Experimental study Animals: Two hundred and forty 1-day-old Ross broiler chicken. Statistic analysis: Linear model analysis and Duncan's method for mean values with SAS package. Procedure: The chickens were fed by NRC (1994) diet. Feed and water were provided ad libitum. The diets were divided into 3 groups: control(0 or basal) and treatment with 1 and 2 ppm of aflatoxin. Aflatoxin was produced by infecting of autoclaved rice with Aspergillus parasiticus NRRL-2999 in the flasks and titrated by TLC and HPLC. After 21 and 42 days, three chickens from each group randomly killed and their livers were weighed. Tissue samples were collected and fixed in 10% neutral buffered formalin, embedded in paraffin, sectioned at 5 um and stained by haematoxylin and eosin (H&E). Results: Relative weights of the livers (g/100g.b.w) in treatment groups were significantly increased as compared with control (p هدف: مطالعه ضایعات ماکروسکوپیک، تغییرات وزن نسبی و ضایعات میکروسکوپیک بافت کبد ناشی از آفلاتوکسیکوزیس تجربی در جوجه های گوشتی. حیوانات: 240 قطعه جوجه گوشتی یک روزه از سویه تجاری راس. تحلیل آماری: روش آنالیز مدلهای خطی و مقایسه میانگین ها به روش دانکن با استفاده از نرم افزار. SAS. روش: جوجه های مورد مطالعه به طور تصادفی در بین 12 قفس تقسیم و از یک روزگی با جیره تجاری مطابق NRC اما در قالب جیره شاهد ( بدون آفلاتوکسین ) و جیره های آلوده ( دارای ppm 2 و 1 آفلاتوکسین ) و با دسترسی آزاد به آب و غذا تغذیه شدند. آفلاتوکسین با استفاده از آلوده کردن برنج اتوکلاو شده با آسپرژیلوس NRRL-2999 و داخل فلاسک های شیشه ای تولید و به روشهای TLC و HPLC اندازه گیری شد در انتهای هفته سوم و ششم از هر قفس 3 قطعه جوجه به طور تصادفی کشتار و پس از اندازه گیری وزن نسبی کبد، نمونه های بافتی مناسب برداشت و در فرمالین دو درصد بافر خنثی پایدار گردید که پس از گذاردن مراحل آماده سازی بافتی و تهیه بلوکهای پارافینی، مقاطعی به قطر 5 میکرون تهیه و به روش هماتوکسیلین وائوزین ( E ? H ) رنگ آمیزی گردید. نتایج: آنالیز واریانس مقادیر به دست آمده از اندازه گیری وزن نسبی کبدها نشانگر افزایش معنی دار ( 05/0 > P ) وزن نسبی کبد در هر دو مقطع سنی 21 و 42 روزگی نسبت به گروه شاهد بود. در مطالعه ریز بینی تغییر چربی ( fatty change ) بسیار شدید در سلولهای کبدی، کانونهای متعدد کوچک و بزرگ از سلولهای کبدی در حال رژنره شدن، فیبروز نواحی باب و هیپرپلازی مجاری صفراوی کوچک در این نواحی در جوجه های با سن 42 روزگی مشاهده گردید. در 21 روزگی ضایعات میکروسکوپیک شبیه به ضایعات فوق بود اماوسعت و تعداد کانونهای رژنره شدن سلولهای کبدی و همچنین شدت تغییر چربی، فیبوز و هیپرپلازی مجرای صفراوی کمتر از جوجه های 42 روزه بود. نتیجه گیری: کبد اندام هدف برای اثرات توکسین بوده و علاوه بر ایجاد ضایعات بافتی شدید در آن، می تواد سبب افزایش وزن نسبی کبد گردد. تجویز آفلاتوکسین با مقادیر کم و طولانی مدت سبب تغییرات شدید در متابولیسم چربی در سلولهای کبدی و نیز تکثیر مجاری صفراوی کوچک می شود. مجله دانشکده دامپزشکی دانشگاه تهران، 1384، دوره 60، شماره 3، 257-253. https://jvr.ut.ac.ir/article_16950_1d98e6ad3ed4f30afacadcf23fe145fa.pdf