دانشگاه تهران مجله تحقیقات دامپزشکی (Journal of Veterinary Research) 2008-2525 62 3 2007 09 23 IDENTIFICATION OF ISOLATED FUNGI FROM DIFFERENT LESIONS OF BIRDS WITH ASPERGILLOSIS REFERRED TO MYCOLOGY RESEARCH CENTER, FACULTY OF VETERINARY MEDICINE, UNIVERSITY OF TEHRAN(1991-2003) شناسائی عوامل قارچی جدا شده از ضایعات مختلف طیور مبتلا به آسپرژیلوزیس ارجاعی به مرکز قارچ شناسی دانشکده دامپزشکی دانشگاه تهران(1382-1370)‌ ‌ 243 246 24127 FA علیرضا خسروی مرکز تحقیقات قارچ شناسی دانشکده دامپزشکی دانشگاه تهران 0000-0002-6777-5930 محمد حسن بزرگمهری فرد گروه آموزشی علوم درمانگاهی دانشکده دامپزشکی دانشگاه تهران رامک یحیی رعیت مرکز تحقیقات قارچ شناسی دانشکده دامپزشکی دانشگاه تهران 0000-0003-2290-3377 حجت‌اله‌ شکری مرکز تحقیقات قارچ شناسی دانشکده دامپزشکی دانشگاه تهران Journal Article In this study , the samples of 263 birds suspected to Aspergillosis were examined by direct microscopy, culture and histopathological methods . Of 263 affected birds , 185 (85.3%), 23 (79.3%), and 12 (70.6%) were infected to pulmonary , ocular , and skin Aspergillosis , respectively. The most frequent aspergillus species were A. fumigatus (70.4%) , and then A. flavus (22.7%) , A.niger (3.6%) , A. terreus (2.3%) , and A. ustus (0.9%) . Chickens were the most affected birds(85%) . Aspergillus flavus was the most frequent pathogenic isolate in canary (61.5%) . Young birds were most involved with pulmonary lesions (96.1%) , whereas the ocular and skin lesions were mainly observed in adults . Regarding to high prevalence of different Aspergillus species in the environment and contaminated feedstuffs , it should be considered to plan a program , to prevent the growth of these pathogens in breeding poultry . در این مطالعه نمونه‌های بدست آمده از 263 قطعه طیور مشکوک به آسپرژیلوزیس تحت آزمایش‌های میکروسکوپی مستقیم، کشت و هیستوپاتولوژی قرار گرفتند. از این تعداد، 185 قطعه(3/85 درصد)، 23 قطعه(3/79 درصد)و 12 قطعه(6/70 درصد)به ترتیب مبتلا به آسپرژیلوزیس ریوی، چشمی و پوستی بودند. فراوانترین گونه‌های آسپرژیلوس‌ ‌جدا شده شامل آسپرژیلوس‌ ‌فومیگاتوس‌ ‌(4/70 درصد)و سپس آسپرژیلوس‌ ‌فلاووس(7/22 درصد)، آسپرژیلوس‌ ‌نیجر(6/3 درصد)، آسپرژیلوس‌ ‌ترئوس(3/2 درصد)و آسپرژیلوس‌ ‌استوس(9/0 درصد)بودند. بیشترین موارد بیماری مربوط به ماکیان(85 درصد)می‌باشد. در قناری آسپرژیلوس‌ ‌فلاووس‌ ‌بیشترین گونه بیماریزا شناخته شد(5/61 درصد.) آسپرژیلوزیس ریوی در جوجه‌های جوان(1/96 درصد)بیش از پرندگان بالغ مشاهده گردید(001/0p<‌)، در حالی‌که در بالغین، آسپرژیلوزیس پوستی و چشمی بیشترین اشکال بیماری را نشان داد(05/0p<‌.) با توجه به فراوانی بالای گونه‌های مختلف آسپرژیلوس، به ویژه آسپرژیلوس‌ ‌فومیگاتوس‌ ‌و آسپرژیلوس‌ ‌ فلاووس‌ ‌در محیط و به خصوص مواد غذایی آلوده، باید روشهایی را برای پیشگیری از رشد و تکثیر این عوامل مهم بیماریزا در صنعت طیور طراحی نمود. https://jvr.ut.ac.ir/article_24127_635b616c7d29a7c2a118dc59a578d053.pdf