دانشگاه تهران مجله تحقیقات دامپزشکی (Journal of Veterinary Research) 2008-2525 68 2 2013 06 22 Serological study on leptospiral infection in camels (Camelus dromedarius): A provincial study بررسی سرولوژیکی آلودگی به لپتوسپیرا در شتر: یک مطالعه استانی 121 125 31958 10.22059/jvr.2013.31958 FA محمدرحیم حاجی حاجیکلایی گروه علوم درمانگاهی، دانشکده دامپزشکی دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز–ایران علیرضا سازمند گروه کشاورزی، دانشگاه پیام نور تهران و دانش آموخته دانشکده دامپزشکی دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز- ایران غلامرضا عبدالله پور گروه علوم درمانگاهی، دانشکده دامپزشکی دانشگاه تهران، تهران–ایران سیدحسین حکمتی مقدم گروه علوم آزمایشگاهی، دانشکده پیرا پزشکی دانشگاه علوم پزشکی شهید صدوقی یزد، یزد– ایران Journal Article 2012 11 07 BACKGROUND: Leptospirosis as a common zoonotic diseases has a worldwide distribution. OBJECTIVES: To Investigate of seroprevalence leptospiral infection in slaughtered camels (Camelus dromedarius) province of Yazd, Iran. METHODS: Blood samples were collected  from 128 camels. Sera were initially screened at serum dilution of 1:100 against six live antigens of (Leptospira interrogans serovars pomona, canicola, hardjo, ballum, icterohaemorrhagiae, grippotyphosa) using microscopic agglutination test. The values ||“| 50% in a dilution l:100 were considered as positive ones. Sera with positive values were titrated against reacting antigens in serial dilutions from l:100 to 1:400. RESULTS: Antibodies against one or more serovars were shown in 30 (32.4%) sera at dilution |“|1:100. Among the positive sera, pomona (57.9%) canicola (23.7%), hardjo (10.5%), grippotyphosa (5.3%) and icterohaemorrhagiae (2.6%) were the most frequent serovars,respectively. Furthermore antibodies against more than one serovar were found in 8 (26.6%) of positive sera. CONCLUSIONS: It seems that leptospiral with various serovars could be considered as a prevalent infection in camels of the central part of Iran. زمینه مطالعه:‌ ‌لپتوسپیروزیس به عنوان بیماری مشترک دارای انتشار جهانی است.‌ هدف: بررسی آلودگی سرمی به لپتوسپیرا اینتروگانس‌ ‌در شترهای کشتار شده استان یزد. روش کار: ‌نمونه خون از 128 نفر شترجمع آوری گردید. سرم‌ها  با استفاده از 6 سروتیپ زنده لپتوسپیرا اینتروگانس‌ ‌(گریپوتیفوزا، هارجو، ایکتروهموراژیه، پومونا، بالوم و کانیکولا) و با روش آگلوتیناسیون میکروسکوپی ابتدا با رقت 1:100 مورد آزمایش قرار گرفتند. نمونه‌هایی که در آنها آگلوتیناسیون بیش از 50% لپتوسپیراها در رقت 1:100 یا بیشتر صورت گرفت مثبت در نظر گرفته ‌شدند. عیار سنجی نمونه‌های مثبت تا رقت 1:400 انجام گرفت. نتایج: پادتن بر علیه حداقل یک سرووار در 30 نفر (4/32)% مشاهده شد. فراوانی آلودگی به پومونا 9/57%، کانیکولا (7/23)%، هارجو (5/10)%، گریپوتیفوزا (3/5)% و ایکتروهموراژیه(6/2)% بوده است. در 8 نمونه مثبت(6/26)% پادتن بر ضد بیش از یک سروتیپ مشاهده شد. نتیجه‌گیری‌نهایی: به‌نظر می‌رسد که عفونت لپتوسپیرایی در بین شترهای بخش مرکزی ایران شایع بوده و سروارهای متعددی می‌توانند باعث بروز آن گردند. https://jvr.ut.ac.ir/article_31958_5f447df2f1d70893e3805f3dab9183c4.pdf