دانشگاه تهران مجله تحقیقات دامپزشکی (Journal of Veterinary Research) 2008-2525 68 3 2013 09 23 Toxicity evaluation of Malathion, Carbaryle and Glyphosate in common carp fingerlings (Cyprinus carpio, Linnaeus, 1758) ارزیابی سمیت مالاتیون، کارباریل و گلایفوزیت در بچه ماهیان کپور معمولی ‌(Cyprinus carpio)‌ 257 267 35026 10.22059/jvr.2013.35026 FA سید جلیل غلامی سیدکلایی گروه شیلات، دانشکده منابع طبیعی دانشگاه تهران، تهران–ایران نیما شیری گروه شیلات، دانشکده منابع طبیعی دانشگاه تهران، تهران–ایران علیرضا میرواقفی گروه شیلات، دانشکده منابع طبیعی دانشگاه تهران، تهران–ایران غلامرضا رفیعی گروه شیلات، دانشکده منابع طبیعی دانشگاه تهران، تهران–ایران چنگیز مخدومی مرکز تکثیر و پرورش ماهی شهید رجایی ساری، ساری–ایران Journal Article 2013 02 01 BACKGROUND: Common carp (Cyprinus carpio) fishes during release  into the rivers estuary  of the Caspian southern basin are  generally exposed to a broad spectrum of agri-cultural pesticides. OBJECTIVES: The objective of this study was to investigate the effects of three agricultural pesticides including Malathion, Carbaryle and Glyphosate on C. carpio in lethal level by determining LC50 96h and sub-lethal levels via cholinesterase (ChE) activity. METHODS: The median lethal concentration using a standard method which is called  OECD No. 203 (1992), was measured. About 300 fingerlings with average weight of 2.0 ± 0.4 g were randomly selected and were then exposed to  each pesticide in  three treatments (0.1, 0.2 LC50 96h and negative control) in three replications. 5, 10 and 15 days after the test period, sampling from the head and body of fishes was carried out. The ChE activity was assayed with biochemical method described by Ellman. RESULTS: The LC50 96h for three glyphosate, malathion and carbaryle pesticides were obtained as 6.75, 1.3 and 12.67 mg/L, respectively. The mean values of ChE for both head and body under control conditions were found 1241.356 and 723.103 mU/min/mg protein, respectively. Therefore, the ChE activity of head was 1.7 times more than the body. During the test period, inhibition activitiy of ChE was significantly observed in the fishes treated by any of three components in comparison  with control (p<0.05). The ChE inhibition potential by carbaryle and glyphosate was lower than malathion as compared with control. The exposure time concentration exhibited a significant effect compared to  the fishes treated by the investigated pesticide types. CONCLUSIONS: The used pesticide concentrations for non-target species  which were ineffective and permissible according to the lethality bioassay test can lead to their enzyme responses and bio-damages. زمینه مطالعه: بچه ماهیان کپور معمولی  (1758 )Cyprinus carpio, Linnaeus,‌‌ اغلب به هنگام رهاسازی در مصب رودخانه‌های حوزه خـزری در معـرض طیف وسیعی از آفت‌کش‌ کشاورزی قرار می‌گیرند. هدف: هدف از این مطالعه بررسی اثرات سه آفت‌کش مالاتیون، کارباریل و گلایفوزیت بر بچه ماهیان کپور معمولی در سطح کشنده با تعیین (50LC‌96 ساعت) و سطوح زیر کشنده با سنجش فعالیت استیل کولین استراز می‌باشد. روش کار: حد کشندگی آفت‌کش‌ها با روش ‌OECD 203.No‌ تعیین گردید. تعداد 300 قطعه بچه ماهی با میانگین وزن  g‌4/0‌±‌2 در سه تیمار (1/0 و 2/0 ‌50LC‌و گروه کنترل) و سه تکرار برای هر یک از آفت‌کش‌ها معرفی شدند. 5، 10 و 15 روز پس از شروع دوره آزمایش، نمونه گیری از سر و بدن ماهی جهت انجام آزمایش آنزیمی انجامو فعالیت کولین استرازی به روش بیوشیمیایی سنجیده شد. نتایج:‌ میزان متوسط غلظت کشنده سموم  ‌50LC‌ گلایفوزیت، مالاتیون و کارباریل در 96 ساعت به ترتیب mg/L75/6، 3/1 و 67/12 بدست آمد. میانگین حد نرمال فعالیت آنزیم کولین استراز بخش‌های سر و بدن بچه‌ماهیان کپور معمولی (در گروه شاهد) به ترتیب برابر با 356/1241 و 103/723 میکرو یونیت در دقیقه بر میلی‌گرم پروتئین محاسبه گردید که بر این اساس فعالیت کولین استرازی سر 7/1 برابر فعالیت این آنزیم در بدن بود. در طی دوره‌ی آزمایش، مهار‌ فعالیت آنزیم کولین استراز به طور معنی‌داری (05/0<‌p) در ماهیان تحت تیمار با هر سه ترکیب نسبت به گروه شاهد مشاهده شد. با این حال، گروه‌های مسموم با کارباریل و گلایفوزیت، علی‌رغم کاهش سطحی که نسبت به گروه شاهد در فعالیت کولین استرازی از خود نشان دادند، مهارشدگی کمتری نسبت به تیمارهای مالاتیون داشتند. زمان در مقایسه با غلظت اثر معنی‌دارتری در مواجهه‌ با انواع آفت کش‌های مورد بررسی نشان داد. نتیجه‌گیری‌نهایی:‌ ‌غلظت‌هایی از آفت‌کش‌ها که از نظر آزمون زیست سنجی و کشندگی، غیر موثر و مجاز برای گونه‌های غیرهدف شناخته می‌شوند، می‌توانند باعث بروز پاسخ‌های آنزیمی و آسیب‌های زیستی در آنها گردند.  https://jvr.ut.ac.ir/article_35026_86cdc69dedab1cd08a93e76e89632a7d.pdf