دانشگاه تهران مجله تحقیقات دامپزشکی (Journal of Veterinary Research) 2008-2525 71 1 2016 03 20 The effect of anise seed powder (Pimpinella anisum) on performance, nutrient digestibility and infectious microbes of suckling calf intestine تأثیر پودر دانه بادیان رومی (Pimpinella anisum) بر عملکرد، هضم مواد مغذی و میکروبهای مضر روده گوسالههای شیرخوار 107 115 57407 10.22059/jvr.2016.57407 FA مهدی عاصمی اصفهانی دانش آموخته تغذیه دام، دانشگاه کشاورزی و منابع طبیعی رامین خوزستان، خوزستان- ایران مرتضی چاجی گروه علوم دامی، دانشگاه کشاورزی و منابع طبیعی رامین خوزستان، خوزستان- ایران موسی اسلامی گروه علوم دامی، دانشگاه کشاورزی و منابع طبیعی رامین خوزستان، خوزستان- ایران طاهره محمدآبادی گروه علوم دامی، دانشگاه کشاورزی و منابع طبیعی رامین خوزستان، خوزستان- ایران مهدی بابایی گروه علوم دامی، دانشکده کشاورزی دانشگاه آزاد اسلامی واحد شهرکرد، شهرکرد- ایران Journal Article 2015 10 30 <strong>BACKGROUND:</strong> Excessive use of antibiotic growth promoters leaded in the creation of antibiotic-resistant bacteria and by consuming animal products, humans are at risk of receiving their residual. Therefore, instead of using antibiotics as growth promoters, some alternatives must be identified and introduced to animal breeders. <strong>Objectives:</strong> The purpose of this research was to study the effect of anise seed on performance, digestibility, and infectious microbes in the intestine of suckling calves. <strong>Methods: </strong>Twenty four female Holstein calves with average weight of39.8±3.8kg from the fourth day after birth to two weeks after weaning were examined in a completely randomized design to evaluate the effects of anise powder on dry matter intake, weight gain, age and weight of weaning, feed conversion ratio, apparent digestibility of dry matter, NDF and ADF, and intestinal infectious and harmful bacteria. The diets were: 1- Control, 2- 0.25% and 3- 0.5% anise/DM of diets. <strong>Results:</strong> Dry matter intake of calves did not affected by diets (p>0.05). At 70 days old the final weight of calves that consumed diets containing 0.25% and 0.5% of anise was significantly more than control diets. There was no significant difference between diets for the mean of total weight gain in whole period of experiment. The digestibility of NDF and ADF after weaning for diets contain anise was significantly more than control diet (p<0.05). Feed conversion ratio did not affected before weaning, but after weaning significantly improved compared with the control group for diet contain 0.25% and 0.5% anise (p<0.05). The age and weight of weaning were not affected by treatments. The Ammonia and pH of rumen fluid showed increase for anise diets compared with the control group (p>0.05). The adding of anise to the diets resulted in significantly decrease of <em>E.coli </em>of intestine of calves. <strong>Conclusions:</strong> Therefore, use of anise seed as a medicinal herb additive improved the performance of calves. Also, with the decline of <em>E.coli</em> population had beneficial effect on animal health and the environment. So it may be taking into account as good alternative for antibiotics. <strong>زمینه مطالعه:</strong> استفاده زیاد از آنتی‌بیوتیک به عنوان محرک رشد سبب ایجاد باکتری‌های مقاوم می‌شود و احتمال انتقال باقیمانده آنتی‌بیوتیک‌ها از طریق مصرف محصولات دامی، به انسان نیز وجود دارد. بنابراین باید جایگزین‌هایی را به جای استفاده از آنتی‌بیوتیک‌های محرک رشد شناسایی و به پرورش‌دهندگان دام معرفی کرد. <strong>هدف: </strong>هدف آزمایش بررسی تأثیر دانه بادیان رومی بر خصوصیات عملکردی، هضم پذیری و میکروب‌های مضر روده گوساله‌های شیرخوار بود. <strong>روش کار:</strong> تعداد 24 راس گوساله ماده هلشتاین با میانگین وزن kg 8/3±8/39 از روز چهارم تولد تا دو هفته پس از شیرگیری در قالب یک طرح کاملاً تصادفی مورد استفاده قرار گرفتند. برای این منظور اثرات پودر بادیان رومی بر ماده خشک مصرفی، افزایش وزن، سن و وزن از شیرگیری، ضریب تبدیل خوراک، قابلیت هضم ظاهری ماده خشک، الیاف نامحلول در شوینده‏های خنثی  و اسیدی مورد آزمایش قرار گرفتند. جیره‌ها شامل: 1)  شاهد، 2) 25/0٪، 3) 5/0٪ بادیان رومی در ماده خشک بودند. <strong>نتایج:</strong> ماده خشک مصرفی به صورت روزانه ثبت و به صورت هفتگی ارزیابی گردید که در کل هفته‏های دوره پرورش بین جیره‌ها اختلاف معنی‌داری مشاهده نشد (05/0<p). در سن 70 روزگی وزن پایانی در جیره‌های حاوی سطوح 25/0 و 5/0٪ بادیان رومی به طور معنی‌داری بیشتر از شاهد بود (05/0>p). برای میانگین افزایش وزن در کل دوره بین جیره‌ها اختلاف معنی‌داری وجود نداشت. قابلیت هضم الیاف نامحلول در شوینده خنثی و اسیدی بعد ازشیر گیری در جیره حاوی 25/0 و  5/0٪ بادیان رومی بیشتر از جیره شاهد بود (05/0>p). ضریب تبدیل در زمان قبل از شیرگیری تحت تأثیر جیره‌ها قرار نگرفت (05/0<p)، اما بعد از شیرگیری در جیره 5/0٪ و 25/0٪ بادیان رومی به طور معنی‌داری نسبت به جیره شاهد بهبود یافت (05/0>p). سن و وزن از شیر گیری تحت تأثیر جیره‌ها قرار نگرفت (05/0<p). نیتروژن آمونیاکی و pH مایع شکمبه تحت تأثیر بادیان رومی نسبت به شاهد افزایش داشت (05/0>p). در جیره حاوی 25/0 و 5/0٪ بادیان رومی جمعیت ایکولای روده کاهش معنی‌دار را نشان داد (05/0>p). <strong>نتیجه</strong><strong>‌گیری نهایی:</strong> استفاده از دانه بادیان رومی به عنوان یک گیاه دارویی باعث بهبود عملکرد گوساله‌ها شد. از طرفی با کاهش جمعیت ایکولای مدفوع اثر مفیدی بر سلامت دام و محیط نشان داد. لذا شاید بتوان آن را جایگزین مناسبی برای آنتی بیوتیک به حساب آورد.  https://jvr.ut.ac.ir/article_57407_86a8b8170929fb328b16be17367c4c0e.pdf