دانشگاه تهران مجله تحقیقات دامپزشکی (Journal of Veterinary Research) 2008-2525 72 2 2017 06 22 Effect of different salinity concentration on gill of benni Barbus sharpeyi بررسی تأثیر غلظتهای مختلف شوری بر بافت آبشش ماهی بنی (Barbus sharpeyi) 243 249 62668 10.22059/jvr.2017.62668 FA حسن مروتی گروه علوم پایه، دانشکده دامپزشکی دانشگاه تهران، تهران، ایران 0000-0003-0275-1636 رحیم عبدی گروه بیولوژی دریا، دانشکده علوم دریایی دانشگاه علوم و فنون دریایی خرمشهر، خوزستان، ایران محمد مهدی شمسی دانشکده دامپزشکی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران Journal Article 2016 12 31 BACKGROUND: Benni of cyprinidae family is important for nutrition and economic and commercial species in the south of Iran and the Persian Gulf region. OBJECTVES: To investigate the importance of compatibility of fishes with different salinity in different areas and ability of osmoregulation  along with maintenance of homeostasis. METHODS: For this study, 144 healthy Barbus sharpeyi with an average weight of 350±2.36 grams and length 25±1.25 cm in five groups were studied. The first group as control was located in municipal dechlorinated water and the next four groups respectively were kept in salinity 4ppt, 8ppt, 12 ppt and 16ppt in the same condition. On days 1, 3, 7, 14, 21 and 28 the second gill arch with maximum thickness of 0.5 cm from the left were prepared and  placed in  Bouin’s solution.Then the standard method of paraffin sections was done and tissue sections, 5-6 micrometer thick were prepared and stained with H&E methods. RESULT: Results showed the gradual transfer of fish to water with high salinity caused obvious changes in the number and distribution of chloride cells on different days. In particular, the changes in the size of these cells in two positions, filament and Lamella were evident. CONCLUSIONS: Due to the decrease of freshwater resources, from this research it can be concluded that the Barbus sharpeyi can resist  the salinity without tissue changing. These findings suggest that  Barbus sharpeyi is compatible with salinity and the concentration of 4ppt was optimum and concentrations of 8ppt and 12 ppt were tolerable. زمینه مطالعه: ماهی بنی از خانواده ی کپورماهیان از گونه‌های مهم و تجاری در منطقه جنوبی ایران و خلیج فارس محسوب شده و از لحاظ تغذیه‌ای و اقتصادی بسیار حائز اهمیت می‌باشد. هدف: با توجه به اهمیت سازگاری ماهیان با شوری‌های مختلف در محیط‌های متفاوت و  قدرت تنظیم یونی و اسمزی و حفظ هموستاز بدن مطالعه اخیر صورت گرفته است. روش کار: برای انجام این پژوهش تعداد 144 قطعه ماهی بنی سالم با میانگین وزنی g 36/2 ± 350 و طول Cm 25/1± 25 در پنج گروه مورد مطالعه قرار گرفتند. گروه اول به عنوان شاهد در آب معمولی شهری کلرزدایی شده و چهار گروه بعدی به ترتیب در غلظت‌هایی شوری ppt 4، 8،  12و 16 در شرایط یکسان نگهداری شدند. در روزهای 1، 3، 7، 14، 21 و 28  از کمان آبششی دوم از سمت چپ نمونه‌هایی به ضخامت حداکثر cm 5/0 تهیه و در محلول بوئن قرار داده شدند. سپس به روش استاندارد و معمول تهیه مقاطع بافتی برش‌هایی به ضخامت µm 6- 5 تهیه و رنگ‌آمیزی H&E بر روی آن‌ها انجام گرفت. نتایج: نتایج حاصل از این تحقیق نشان داد که  انتقال تدریجی ماهی بنی به آب با شوری بالا باعث تغییرات واضح در تعداد و نحوه توزیع سلول‌های کلراید در روزهای مختلف نمونه برداری همراه بوده است. بویژه این تغییرات در اندازه این سلول‌ها در دو موضع فیلامنتی و لاملایی مشهود بوده است. نتیجه گیری نهایی: با توجه به روند کاهشی منابع آب شیرین از این تحقیق می‌توان نتیجه گرفت که ماهی بنی تا چه اندازه می‌تواند بدون تغییر در ساختار آبشش در مقابل شوری مقاومت کند. این یافته‌ها نشان داد که ماهی بنی شوری پسند بوده و  غلظت g/l 4 برای آن بهینه و غلظت‌های g/l 12 و 8 برای آن قابل تحمل می‌باشد. https://jvr.ut.ac.ir/article_62668_831b910669b007efb3eee43f4973a2ea.pdf