دانشگاه تهران مجله تحقیقات دامپزشکی (Journal of Veterinary Research) 2008-2525 77 3 2022 09 23 Investigating the Changes in the Antioxidant and Enzyme System of Litopenaeus Vannamei during Exposure to Silver Nitrate مطالعه تغییرات آنتی‌اکسیدانی و آنزیمی میگوی پا سفید غربی (Litopenaeus vannamei) طی مواجهه با نیترات نقره 167 175 90021 10.22059/jvr.2022.345530.3281 FA عبدالرزاق سیاهویی دانش آموخته دانشکده علوم دریایی، دانشگاه دریانوردی و علوم دریایی چابهار، چابهار، ایران سراج بیتا گروه شیلات، دانشکده علوم دریایی، دانشگاه دریانوردی و علوم دریایی چابهار، چابهار، ایران 0000-0001-9556-0569 جواد قاسم زاده گروه شیلات، دانشکده علوم دریایی، دانشگاه دریانوردی و علوم دریایی چابهار، چابهار، ایران Journal Article 2022 07 06 BACKGROUND: Oxidative stress is believed to be one of the major causes of tissue damage in aquatic animals exposed to heavy metals. It leads to certain changes in the antioxidant and enzyme system. Given the fact that research on the effect of sub-acute toxicity of silver nitrate in shrimps is not very developed, the present study can be conducive to formulating the international standards of contamination of shrimps with silver nitrate.OBJECTIVES: The present study aimed to evaluate the toxic effects of silver nitrate on the changes in the antioxidant and enzyme systems of hepatopancreas, muscle and gills of Litopenaeus vannamei.METHODS: After acclimatization of shrimps, they were exposed to silver nitrate with concentrations of 0.0084, 0.021, 0.042 and 0.063 mg/L for 21 days. At the end of the experimental period, gill, muscle and hepatopancreas were sampled, and the changes in the antioxidant system (SOD, GPx and GST) and metabolic enzymes (ALT, ALP, AST and LDH) were examined.RESULTS: There was no significant difference in terms of SOD and GST activity in the gill and muscle of the exposed shrimps (P>0.05). However, GPx in treatment 4 increased significantly in gill and muscle while it saw a decrease in hepatopancreas (P<0.05). In hepatopancreas, GST significantly increased in treatments 3 and 4 (P<0.05) whereas SOD did not show any significant changes compared with other treatments (P>0.05). The metabolic enzymes of the muscle did not show any significant differences in any of the treatments (P>0.05), but in gill, the level of ALT in treatment 4 decreased significantly while the levels of AST and LDH in treatment 3 and 4 significantly increased (P<0.05). In hepatopancreas, the activity of ALT in treatments 2 and 4, AST in treatments 3 and 4, and ALP in all treatment except treatment 1 saw significant reduction. Nevertheless, LDH in treatments 3 and 4 had a significant rise (P<0.05).CONCLUSIONS: A significant increase in GST and LDH as well as a significant decrease in GPx and ALT, AST and ALP enzymes in the hepatopancreas revealed that the antioxidant and enzyme system of shrimps is further disturbed with the rise in silver nitrate concentration in the hepatopancreas compared to the gill and muscle. زمینۀ مطالعه: یکی از علت‌های مهم آسیب بافتی در آبزیان در اثر مواجهه با فلزات سنگین تنش اکسیداتیو است که سبب تغییرات سامانه آنتی‌اکسیدانی و آنزیمی می‌شود و با توجه به این‌که مطالعات در زمینه تأثیر سمیت تحت حاد نیترات نقره در میگو چندان توسعه نیافته است، مطالعه حاضر می‌تواند در تدوین استانداردهای بین‌المللی آلودگی میگو به نیترات نقره کمک کند.هدف: مطالعه حاضر با هدف ارزیابی اثرات سمی نیترات نقره بر تغییرات سامانه آنتی‌اکسیدانی و آنزیمی بافت هپاتوپانکراس، عضله و آبشش میگوی وانامی (Litopenaeus vannamei) انجام شد.روش‎کار: پس از تهیه و سازش‌پذیری، میگوها به مدت 21 روز در معرض نیترات نقره با غلظت‌های 0084/0، 021/0، 042/0 و 063/0 میلی‌گرم در لیتر قرار گرفتند و پایان دوره آزمایش نمونه‌برداری از بافت آبشش، عضله و هپاتوپانکراس انجام شد و تغییرات سامانه آنتی‌اکسیدانی شامل سوپراکسید دیسموتاز (SOD)، گلوتاتیون پراکسیداز (GPx) و گلوتاتیون اس-ترانسفراز (GST) و آنزیم‌های متابولیکی شامل آلانین آمینوترانسفراز (ALT)، آسپارتات آمینوترانسفراز (AST)، آلکالین فسفاتاز (ALP) و لاکتات دهیدروژناز (LDH) بررسی شدند.نتایج: فعالیت سوپراکسید دیسموتاز و گلوتاتیون اس-ترانسفراز آبشش و عضله تفاوت معنی‌داری با تیمار شاهد نداشت (05/0P>)، اما فعالیت گلوتاتیون پراکسیداز در تیمار 4 به‌طور معنی‌داری افزایش و در هپاتوپانکراس کاهش یافت (05/0P<). در هپاتوپانکراس در تیمار 3 و 4 گلوتاتیون اس-ترانسفراز افزایش معنی‌دار (05/0P<) و سوپراکسید دیسموتاز فاقد اختلاف معنی‌دار با بقیه تیمارها بوده است (05/0P>). آنزیم‌های متابولیکی عضله اختلاف معنی‌داری در هیچ کدام از تیمارها نشان ندادند (05/0P>)، اما در آبشش میزان ALT در تیمار 4 کاهش معنی‌دار و میزان AST و LDH در تیمار 3 و 4 افزایش معنی‌داری داشته است (05/0P<). در هپاتوپانکراس فعالیت آنزیم ALT در تیمار 2 و 4، AST در تیمار 3 و 4 و آنزیم ALP به جز در تیمار 1 در بقیه تیمارها کاهش معنی‌دار و LDH در تیمار 3 و 4 افزایش معنی‌داری داشت (05/0P<).نتیجه­گیری نهایی: افزایش معنی‌دار گلوتاتیون اس- ترانسفراز و LDH و کاهش معنی‌دار گلوتاتیون پراکسیداز و آنزیم‌های ALT، AST و ALP هپاتوپانکراس نشان داد که سامانه آنتی‌اکسیدانی و آنزیمی میگوی پا سفید غربی با افزایش غلظت نیترات نقره در هپاتوپانکراس نسبت به آبشش و عضله بیشتر دچار اختلال شده است. https://jvr.ut.ac.ir/article_90021_9ef3da4e5af0e8c3a465ba156177d7c9.pdf