دانشگاه تهران مجله تحقیقات دامپزشکی (Journal of Veterinary Research) 2008-2525 79 4 2024 12 21 Evaluation of Two Commercial Toxin Binders in Reducing the Harmful Effects of Aflatoxins on Broiler Performance, Serum Biochemistry, and Histopathology ارزیابی دو جاذب سم تجاری در کاهش آثار زیان‎آور سطوح متوسط آفلاتوکسین‎ها بر عملکرد تولیدی، فراسنجه‌های بیوشیمیایی و ضایعات بافتی در جوجه‌های گوشتی 201 212 99570 10.22059/jvr.2024.360000.3351 FA محمد صادق مرادی دانش آموخته، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه تهران، تهران، ایران 0009-0007-8083-2577 سید احمد مدنی گروه بهداشت و تغذیه دام و طیور، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه تهران، تهران، ایران 0000-0002-6498-2942 محسن فرخوی گروه بهداشت و تغذیه دام و طیور، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه تهران، تهران، ایران 0009-0005-8879-470X مهرداد مدیرصانعی گروه بهداشت و تغذیه دام و طیور، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه تهران، تهران، ایران 0000-0002-9394-3416 Journal Article 2024 07 08 BACKGROUND: Aflatoxins are among the most important contaminating mycotoxins in poultry feeds. To reduce their adverse effects, toxin binders are applied.OBJECTIVES: This study was conducted to evaluate the adverse effects of moderate levels of aflatoxins in broilers' diets and the ability of two commercial toxin binders to reduce these effects.METHODS: In the first experiment, 480 male day-old chicks were randomly allocated to six treatments and reared for 42 days. The treatments included A: basal diet, B: basal diet+100 μg/kg aflatoxin, C and D: basal diet+3 kg of each commercial toxin binder, respectively, E and F: basal diet+3 kg of each commercial toxin binders, respectively, +100 μg/kg aflatoxin. In the second experiment, 360 male day-old chicks were randomly divided into six treatments. The treatments included A: basic diet, B: basic diet+200 μgkg-1 aflatoxin, C and D: basic diet + 2.5 and 5 kg of first toxin binder+200 μg/kg aflatoxin, D and E: The basic diet+2.5 and 5 kg of the second toxin binder+200 μg/kg aflatoxin. Production performance, relative weights of internal organs, serum biochemical parameters, histopathologic findings, and antibody levels against Newcastle disease virus (NDV) were evaluated.RESULTS: Feeding the broiler chickens with a diet containing 100 μg/kg of aflatoxin only reduced weight gain in the first 14 days but did not affect other parameters. In the second experiment, 200 μg/kg of aflatoxin significantly increased feed consumption, feed conversion ratio, and gamma-glutamyl transferase (GGT) enzyme in the first 10 days. Adding toxin binders to the feed could not improve performance indicators, and only in the second experiment they could alleviate the increase in GGT enzyme. There are no significant differences between groups in the two experiments regarding the hepatic histopathology and NDV antibody levels.CONCLUSIONS: The broiler feed contamination with moderate levels of aflatoxins up to 200 μg/kg did not significantly affect the economic performance, serum biochemical parameters, and histopathologic lesions. Regarding the health and performance of the broilers, the positive effects of toxin binders in chickens confronting moderate levels of aflatoxins could not be observed. زمینه مطالعه: آفلاتوکسین­ها از مهم‌ترین سموم قارچی آلوده­کننده خوراک طیور می‌باشند. برای کاهش آثار زیان‌بار آن‌ها از مواد جاذب سموم استفاده می‌شود.هدف: مطالعه حاضر با هدف بررسی آثار زیان‌بار سطوح متوسط آفلاتوکسین‌ها در جوجه‌های گوشتی و توانایی دو جاذب سم تجاری در تخفیف این آثار انجام شده است.روش‎کار: در آزمایش اول ۴۸۰ قطعه جوجه‌ نر یک‌روزه به‌صورت تصادفی در شش تیمار شامل الف) جیره پایه، ب) جیره پایه + ۱۰۰ میکروگرم در کیلوگرم آفلاتوکسین، پ و ت) جیره پایه + به ترتیب ۳ کیلوگرم در تن جاذب سم تجاری یک و دو، ث و ج) جیره پایه + به‌ترتیب ۳ کیلوگرم جاذب سم یک و دو + ۱۰۰ میکروگرم در کیلوگرم آفلاتوکسین به‌مدت ۴۲ روز پرورش داده شدند. در آزمایش دوم ۳۶۰ قطعه جوجه یک‌روزه نر به‌صورت تصادفی در 6 تیمار (الف) تا (ج) به‌مدت ۲۱ روز آزمایش شدند. تیمارها شامل الف) جیره پایه، ب) جیره پایه + ۲۰۰ میکروگرم در کیلوگرم آفلاتوکسین، پ و ت) جیره پایه + ۵/۲ و ۵ کیلوگرم ماده جاذب سم اول + ۲۰۰ میکروگرم در کیلوگرم آفلاتوکسین، ث و ج) جیره پایه + ۵/۲ و ۵ کیلوگرم جاذب سم دوم + ۲۰۰ میکروگرم در کیلوگرم آفلاتوکسین بود. شاخص‌های تولیدی، وزن نسبی اندام‌های داخلی، شاخص‌های بیوشیمیایی سرم، آسیب‌های بافتی و سطوح پادتنی علیه ویروس نیوکاسل ارزیابی گردیدند.نتایج: تغذیه با جیره حاوی ۱۰۰ میکروگرم در کیلوگرم آفلاتوکسین تنها باعث کاهش جبران‌شونده وزن‌ در ۱۴ روز اول پرورش شد. تغذیه جوجه‌ها با ۲۰۰ میکروگرم در کیلوگرم آفلاتوکسین به افزایش معنی‌دار مصرف خوراک، ضریب تبدیل خوراک و آنزیم گاما گلوتامیل ترانسفراز (GGT) در ۱۰ روز اول منجر شد. اضافه کردن جاذب­های تجاری به خوراک نتوانست شاخص‌های عملکردی را بهبود دهد و این افزودنی‌ها تنها در آزمایش دوم از افزایش معنی‌دار آنزیم GGT جلوگیری کردند. تفاوت معنی­داری در آسیب‌شناسی کبد و سطوح پادتنی علیه ویروس نیوکاسل مشاهده نشد.نتیجه­گیری نهایی: آلودگی خوراک جوجه‌های گوشتی با سطوح متوسط آفلاتوکسین تا ۲۰۰ میکروگرم در کیلوگرم، موجب تغییرات قابل‌توجهی در عملکرد اقتصادی، فراسنجه­های بیوشیمیایی و ضایعات بافتی نشد. تأثیرات مثبت جاذب­های سموم بر عملکرد جوجه‌های گوشتی در مواجهه با سطوح متوسط آفلاتوکسین‌ها مشاهده نشد. https://jvr.ut.ac.ir/article_99570_636b4dbfafffa45d392b36c43ba05e4e.pdf