دانشگاه تهران مجله تحقیقات دامپزشکی (Journal of Veterinary Research) 2008-2525 75 4 2020 12 21 Serological and Molecular Survey of Avian Influenza H9N2 Subtype in Live Birds Markets- 2016 بررسی سرمی و مولکولی شیوع آنفلوانزای پرندگان تحت تیپ H9N2 در بازارهای زنده فروشی پرندگان در سال 1395 399 406 80043 10.22059/jvr.2019.278728.2921 FA محمد حسین فلاح مهرآبادی بخش تحقیقات بیماری‌های طیور، موسسه تحقیقات واکسن و سرم‌سازی رازی؛ سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، تهران، ایران عبدالحمید شوشتری بخش تحقیقات بیماری‌های طیور، موسسه تحقیقات واکسن و سرم‌سازی رازی؛ سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، تهران، ایران فرشاد تهرانی دفتر بهداشت و مدیریت بیماری‌های طیور، سازمان دامپزشکی کشور، تهران، نجمه معتمد بخش تحقیقات بیماری‌های طیور، موسسه تحقیقات واکسن و سرم‌سازی رازی؛ سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، تهران، ایران بهرام حائریان بخش تحقیقات بیماری‌های طیور، موسسه تحقیقات واکسن و سرم‌سازی رازی؛ سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، تهران، ایران آرش قلیان چی لنگرودی گروه میکروبیولوژی و ایمنولوژی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه تهران، تهران، ایران سیدعلی غفوری گروه علوم بالینی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه فردوسی، مشهد، ایران سعید امیرحاجلو دفتر بهداشت و مدیریت بیماری‌های طیور، سازمان دامپزشکی کشور، تهران، ایران Journal Article 2020 07 04 BACKGROUND: Avian influenza is one of the most important diseases both economically and from a public health viewpoint. OBJECTIVES: To investigate the serological and molecular prevalence of AI-H9N2 in live bird markets, bird gardens, parks and zoos. METHODS: This cross-sectional study was conducted from August to December 2016. In each unit, 40 blood samples from different bird species and 60 cloacal samples from waterfowl (ducks and geese) were taken. All sera samples were tested by HI for detection of antibodies against H9N2 virus. The birds with sera titer =>4 (log2) and units with at least one positive bird were considered as positive. Swab samples were tested by RT-PCR method using two pairs of primers to detect M and H9 gene of H9N2 virus. RESULTS: 2638 sera samples from birds in 127 units in 22 provinces and 3001 swab samples from duck and goose were taken. 73 units out of 127 (57.48 %; 95 % confidence interval, 66.2 % - 48.4 %) and 720 birds from a total of 2638 birds (27.29 %: 95 % confidence interval, 29.6 % - 25.6 %) were sero-positive. Among the bird species, the highest seroprevalence was 47.6 % and 45.3 % in turkey and chicken, respectively and the lowest seroprevalence was 13.8 % and 16.3 % for ducks and geese, respectively. 39 pooled samples from 18 units (14.75 %) were positive. CONCLUSIONS: The results of this study showed high prevalence and circulation of avian influenza H9N2 viruses among poultry in these markets. Organizing the markets by improving the health and biosecurity of the markets, and it is necessary to educate the people and continuously surveillance the birds that offered in the markets to control the disease. زمینۀ مطالعه:آنفلوانزای پرندگان یکی از مهم ترین بیماری‌ها از نظر اقتصادی و بهداشت عمومی است. ویروس آنفلوانزای پرندگان تحت تیپ H9N2 شایعترین ویروس آنفلوانزا با بیماریزایی کم در بین طیور در سراسر دنیا میباشد. هدف: بررسی شیوع سرمی و مولکولی AI-H9N2 در بازارهای فروش پرندگان زنده، باغ های پرندگان و پارک های کشور بود. روش‎کار: مطالعه مقطعی از مرداد تا آخر آذرماه سال 1395 انجام گرفت. در هر واحد از 40 پرنده از گونه‌های مختلف خون گیری و از 60 پرنده آبزی (اردک و غاز) نمونه سواب کلواک اخذ گردید. نمونههای سرمی با تست HI برای شناسایی تحت تیپ H9N2 آزمایش شدند. پرندگانی که دارای عیار سرمی 4 به بالا بوده و واحدهایی که دارای حداقل یک پرنده مثبت بودند، مثبت در نظر گرفته شدند. نمونه‌های سواب به روش RT-PCR با استفاده از دو جفت پرایمر M و H9 آزمایش شدند. نتایج: از تعداد 2638 پرنده در 127 بازار، باغ وحش، پارک پرنده در 22 استان کشور، نمونه سرم و از 3001 پرنده در 122 واحد سواب کلواک اخذ شد. تعداد 73 واحد از 127 واحد نمونهبرداری شده (48/57 درصد و فاصله اطمینان 95 درصد برابر 2/66 - 4/48 درصد) و تعداد720 پرنده از 2638 پرنده نمونهبرداری شده (29/27 درصد و فاصله اطمینان 95 درصد برابر 6/29 - 6/25 درصد) از نظر سرمی مثبت بودند. در بین گونههای پرنده نیز بالاترین درصد سرم مثبت مربوط به بوقلمون و مرغ به ترتیب با 6/47 درصد و 3/45 درصد و کمترین درصد سرم مثبت نیز مربوط به اردک و غاز به ترتیب با 8/13 درصد و 3/16 درصد بود. همچنین تعداد 39 سواب تجمیع شده از 18 واحد (75/14 درصد) مثبت بود. نتیجهگیری نهایی: نتیجه مطالعه نشان دهنده شیوع بالای آنفلوانزای H9N2 و گردش آن در طیور بازارهاست. ساماندهی بازارها از طریق ارتقاء سطح بهداشتی و امنیت زیستی بازارها، آموزش مردم و پایش مداوم پرندگان عرضه شده در بازارها جهت کنترل بیماری در بازارهای کشور ضروری میباشد.

https://jvr.ut.ac.ir/article_80043_2fca1dfede57c4d21a1bd4940bb74e0d.pdf

دانشگاه تهران مجله تحقیقات دامپزشکی (Journal of Veterinary Research) 2008-2525 75 4 2020 12 21 A Molecular and Serological Study of Toxoplasma gondii Infection in Slaughtered Sheep in Mashhad Area بررسی ملکولی و سرولوژی آلودگی توکسوپلاسما در گوسفندان کشتاری شهرستان مشهد 407 412 79646 10.22059/jvr.2019.260337.2811 FA نجمه مرتضی‌پور کوهبنانی دانش آموخته دانشکده دامپزشکی دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران غلامرضا رزمی گروه پاتوبیولوژی، دانشکده دامپزشکی دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران Journal Article 2020 05 13 BACEKGROUND: Toxoplasmosisis one of the most important zoonotic diseases in Iran and the world. OBJCTIVES: Due to the high consumption of lamb meat and the high frequency of Toxoplasma infection in sheep in Iran, the aim of study was to determine frequency of Toxoplasma infection in the slaughtered sheep of Mashhad area. METHODS: In order to do this study, from summer 2015 to spring 2016, 25 blood and 25 heart muscle samples were seasonally collected from Torghabae slaughterhouse in Mashhad area. The samples were transferred to parasitology laboratory. First, the blood samples were centrifuged and the serum samples were isolated, then a portion of the heart muscles sample was taken for PCR examination. The sera and muscles samples were kept at -20 ºC in freezer until examination time. The sera samples were examined to detect antibody against T.gondii by ELISA method. DNA of heart muscle was extracted by commercial extraction kit and was examined to detect Toxoplasma DNA by nested –PCR. RESULTS: In the present study, of 100 sampled sheep, only 1 (1%) of the serum samples was seropositive, while 22 (22%) of the DNA samples were PCR positive. In this study, the highest frequency of Toxoplsma PCR-Positive was seen in spring and the lowest in summer in sheep. Also, the result of this study showed that the agreement between the molecular and EISA method was “fair”. CONCLUSIONS: Based on the high frequency of Toxoplasma infection in heart muscle of sheep, it seems that the risk of transmission of Toxoplasma infection from sheep meat is high. زمینۀ مطالعه: بیماری توکسوپلاسموزیس یکی از ‌‌‌‌‌‌‌بیماری‌های مهم مشترک انسان و دام در ایران و جهان می‌باشد. هدف: با توجه به مصرف بالای گوشت گوسفند و آلودگی بالای توکسوپلاسما در گوسفندان ایران، هدف این مطالعه تعیین میزان آلودگی توکسوپلاسما در گوسفندان کشتاری مشهد با روش‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌های ملکولی و سرمی می‌باشد. روش‌کار: بدین ‌منظور از مرداد 1395 تا اردیبهشت 1396 به طور فصلی، 25 نمونه خون و 25 نمونه عضله قلب، از گوسفندان کشتارگاه طرقبه واقع در شهرستان مشهد جمع‌آوری شدند، نمونه‌های خون و عضله قلب به آزمایشکاه انگل‌شناسی منتقل گردیدند. ابتدا سرم نمونه‌های خون با استفاده ازدستگاه سانتریفیوژ جداسازی ‌شدند. سپس نمونه‌های عضله قلب برای انجام آزمایش PCR مورد نمونه‌برداری قرارگرفتند. نمونه‌های سرم و عضله تا هنگام آزمایش در داخل فریزر 20- درجه سانتی‌گراد نگهداری شدند. نمونه‌های سرم جهت یافتن آنتی‌بادی ضد توکسوپلاسما مورد آزمایش الایزا قرار گرفتند و نمونه‌های عضله قلب پس از استخراج DNA با استفاده از کیت‌های تجاری، با‌روشNested-PCR جهت تشخیص آلودگی توکسوپلاسما آزمایش شدند. نتایج: در این بررسی از مجموع 100 نمونه سرمی گرفته ‌شده، یک نمونه سرمی از گوسفندان کشتاری واجد آنتی‌بادی علیه توکسوپلاسما با روش الایزا بود، در حالی که از همین تعداد نمونه عضله قلب، 22 نمونه عضله قلب گوسفندان واکنش مثبت درآزمایش Nested- PCR نشان‌دادند. در این مطالعه بیشترین میزان آلودگی توکسوپلاسما در عضلات قلب در فصل بهار و کمترین میزان آلودگی در فصل تابستان گزارش‌گردید. همچنین نتایج مطالعه، نشان‌دهنده توافق ضعیف نتایج الایزا و روش مولکولی بود. نتیجه‌گیری نهایی: با توجه به تعیین میزان آلودگی قابل توجه عضلات قلب گوسفندان کشتاری به توکسوپلاسما، به نظر می‌‌ر‌سد خطر آلودگی انسان از طریق گوشت گوسفندان نسبتاً بالا می‌‌باشد.

https://jvr.ut.ac.ir/article_79646_07820a163efac6ab4fb03b16d73d16f6.pdf

دانشگاه تهران مجله تحقیقات دامپزشکی (Journal of Veterinary Research) 2008-2525 75 4 2020 12 21 Study the Relationship Between Toxoplasma gondii Infection and Autism Disorder in Children بررسی ارتباط آلودگی توکسوپلاسما گوندیی با اختلال اوتیسم در کودکان 413 417 79808 10.22059/jvr.2019.252512.2764 FA بشری عزیزی گروه روان شناسی بالینی، دانشکده علوم تربیتی و روان‌شناسی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران نجمه حمید گروه روان شناسی بالینی، دانشکده علوم تربیتی و روان‌شناسی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران حسین حمیدی نجات گروه پاتوبیولوژی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران Journal Article 2020 04 15 BACKGROUND: Congenital Toxoplasma gondii infection during pregnancy due to reduced maternal immune system could increase the risk of a child's autism disorder. OBJECTIVES: The aim of this study was to compare the Toxoplasma gondii infection in children with autism and normal children. METHODS: The research method was a case control study. The participants included 50 autistic children and 50 normal (N=100) children, aged between 3 and 12 years-old. They were matched according to age, socio-economic status, severity of the disorder, lack of physical and mental illness and other criteria considered in this research. From each group 5ml blood samples were collected to assess the prevalence of antibody against Toxoplasma gondii. To investigate the research hypotheses, the data were analyzed by Chi-square test. RESULTS: The results showed that children with autism had a higher level of frequency contamination with Toxoplasma gondii parasite infection than normal group (p <0.001). CONCLUSIONS: Infection rate of Toxoplasma gondii in children with autism was significantly higher than in normal children. زمینۀ مطالعه:عفونت توکسوپلاسما گوندیی در دوران بارداری به دلیل کاهش سیستم ایمنی مادر، احتمال ابتلای کودک به اختلال اوتیسم را افزایش می‌دهد. هدف: هدف از پژوهش حاضر مقایسه آلودگی به انگل توکسوپلاسما گوندیی در کودکان مبتلا به اختلال اوتیسم و بهنجار می‌باشد. طرح این پژوهش از نوع علی‎مقایسه‌ای و از نظر هدف، کاربردی است. روش‌کار: نمونه‎های مورد ‌بررسی شامل (100 N =) که 50 نفر آن‌ها را کودکان مبتلا به اوتیسم و 50 نفر دیگر را کودکان بهنجار با سنین بین 3 تا 12 سال تشکیل می‌دادند که از لحاظ سن، وضعیت اجتماعی- اقتصادی، شدت اختلال، عدم ابتلا به بیماری‌های حاد جسمانی و روانی و سایر متغیرهای مورد نظر در پژوهش کاملاً همگن بودند و با استفاده از نمونه‌گیری تصادفی به دو گروه (آزمایش و کنترل) تقسیم شدند. از هر یک از افراد گروه به میزان 5 میلی‌لیتر نمونه خون جهت بررسی آلودگی به انگل توکسوپلاسما اخذ شد. جهت بررسی فرضیه‌های تحقیق، نتایج به ‌دست ‌آمده با آزمون مربع کای مورد آنالیز آماری قرار گرفت. نتایج: نتایج حاصل نشان داد که کودکان اوتیسم، میزان آلودگی بیشتری به انگل توکسوپلاسما گوندیی نسبت به گروه بهنجار داشتند (001/0>p ). نتیجه‌گیرینهایی: میزان آلودگی به انگل توکسوپلاسما گوندیی در کودکان مبتلابه اوتیسم به‌طور معنی‌داری نسبت به کودکان بهنجار بالاتر بوده است.

https://jvr.ut.ac.ir/article_79808_b5f0ac4e6f6305869766ed48fa1ae819.pdf

دانشگاه تهران مجله تحقیقات دامپزشکی (Journal of Veterinary Research) 2008-2525 75 4 2020 12 21 Two Types of Pistachio Hull Extract (Pistacia vera) on Performance, Blood Indices and Intestinal Microbial Population of Broilers Challenged with Staphylococcus aureus اثر عصاره آبی پوست سبز دو رقم پسته بر عملکرد، شاخص‎های خونی و جمعیت میکروبی روده جوجه‌ گوشتی چالش یافته با استافیلوکوکوس اورئوس 418 430 79697 10.22059/jvr.2019.287251.2961 FA سید جواد حسینی واشان گروه علوم دامی، دانشکده کشاورزی دانشگاه بیرجند، بیرجند، ایران هادی یوسفی گروه علوم دامی، دانشکده کشاورزی دانشگاه بیرجند، بیرجند، ایران سید احسان غیاثی گروه علوم دامی، دانشکده کشاورزی دانشگاه بیرجند، بیرجند، ایران محمد حسن نمائی گروه علوم آزمایشگاهی، دانشگاه علوم پزشکی بیرجند، بیرجند، ایران Journal Article 2020 08 26 BACKGROUND: Extracts rich in phenolic compounds have an important role in antioxidant and antimicrobial effects, and pistachio green hull extract is rich in polyphenolic compounds. OBJECTIVES: The aim of this study was to evaluate the effect of green peel of Kalleqouchi and Fandoghi pistachio extract on performance, relative weight of carcass components, blood indices and intestinal microbial population of broiler chickens challenged with Staphylococcus aureus. METHODS: A total 168 one-day-old broiler chicks were randomly divided into six treatments, four replications and seven chicks. Experimental treatments included unchallenged groups (negative control) and chickens challenged with Staphylococcus aureus and fed 0, 200 and 400 mg / kg of aqueous extract of Kalleqouchi pistachio and 200 and 400 mg/ kg of pistachio Fandoghi green extract. All infected chicks were inoculated with oral solution containing 3 x 109 CFU of Staphylococcus aureus. Performance characteristics, immunity, blood indices and microbial population of the intestine were determined. RESULTS: The aqueous extract of green pistachio inhibited the growth of Staphylococcus but the ethanolic extract inhibited the growth of lactobacilli. Growth performance of chicks was not affected by the experimental treatments except at day 24, when aqueous extract of 200 mg / kg led to higher body weight gain as compared to control (0.049). Kalleqouchi extract at 400 mg/kg level increased abdominal fat (P = 0.0005) and had no effect on relative weight of other carcass components. The 400 mg/kg Fandoghi green extract and 200 mg/kg kalleqouchi extract increased enzyme activity of alanine aminotransferase activity and decreased the concentration of blood total protein (P <0.01). The pistachios extracts at all levels increased total antibody titer compared to control (P <0.02). Pistachio extract reduced total bacterial population of jejunal area compared to negative control (P = 0.008). CONCLUSIONS: Application of aqueous extract of pistachio extract improves immune response, decreases blood lipids and intestinal microbial population of broiler chickens challenged with Staphylococcus aureus. زمینۀ مطالعه:عصاره‌های غنی از ترکیبات فنلی، نقش مهمی در اثرات پاداکشندگیو ضدمیکروبی دارند و عصاره پوست سبز پسته غنی از ترکیبات پلی‎فنلی است. هدف:ارزیابی اثر عصاره پوست سبز دو رقم پسته کله قوچی و فندقی بر عملکرد، وزن نسبی اجزای لاشه، شاخص‌های خونی و جمعیت میکروبی روده جوجه‌گوشتی چالش یافته با باکتری استافیلوکوکوس اورئوس بود. روش‌کار: بدین منظور از 168 قطعه جوجه خروس گوشتی یک روزه در قالب طرح کاملاً تصادفی با شش تیمار، چهار تکرار و هفت قطعه انجام شد. تیمارهای آزمایشی شامل گروه شاهد غیر آلوده و جوجه‌های چالش یافته با استافیلوکوکوس اورئوس تغذیه شده با سطوح 0، 200 و 400 میلی‌گرم در کیلوگرم عصاره آبی کله قوچی و 200 و 400 میلی‌گرم در کیلوگرم عصاره آبی پوست سبز فندقی بود. تمام جوجههای آلوده با محلول حاوی CFU 109×3 باکتری استافیلوکوکوس اورئوس، در دهان تلقیح شدند. خصوصیات عملکردی، ایمنی، شاخص‌های خونی و جمعیت میکروبی روده تعیین شد. نتایج: عصاره آبی پوست سبز پسته باعث ممانعت از رشد باکتری استافیلوکوکوس گردید ولی عصاره اتانولی باعث ممانعت از رشد لاکتوباسیل‌ها شد. عملکرد رشد جوجه‌ها تحت تأثیر تیمارهای آزمایشی قرار نگرفت بجز در 24 روزگی، که عصاره آبی پوست کلهقوچی در سطح 200 میلی‎گرم در کیلو‎گرم باعث افزایش وزن بدن بالاتر گردید (049/0). عصاره پوست فندقی در سطح 400 میلی‎گرم در کیلو‎گرم باعث افزایش چربی بطنی شد (0005/0=p ) و بر وزن نسبی سایر اجزای لاشه اثر نداشت. سطح 400 میلی‎گرم در کیلو‎گرم کله قوچی و 200 میلی‎گرم در کیلو‌گرم فندقی باعث افزایش فعالیت آلانین آمینوترانسفراز و کاهش پروتئین تام گردید (01/0>p ) عصاره‌ها در تمام سطوح باعث افزایش عیار پادتن تام در مقایسه با شاهد شد (02/0>p ) و عصاره پوسته پسته، جمعیت باکتریایی تام ناحیه ژژنوم را در مقایسه با شاهد منفی کاهش داد (008/0=p ). نتیجه گیری نهایی: استفاده از عصاره آبی پوست پسته باعث بهبود پاسخ ایمنی، کاهش لیپیدهای خون و جمعیت میکروبی مجرای گوارشی جوجه گوشتی چالش یافته با استافیلوکوکوس اورئوس میگردد.

https://jvr.ut.ac.ir/article_79697_8a8a5467b31e846edc7a4955d9bf3bf2.pdf

دانشگاه تهران مجله تحقیقات دامپزشکی (Journal of Veterinary Research) 2008-2525 75 4 2020 12 21 The Efficiency of Probiotic and Toxin Binders (Organic and Inorganic) in Amelioration of Aflatoxin Impact on Performance, Serum Biochemistry, and Tibia Characteristics in Broiler Chickens کارایی پروبیوتیک و جاذب‎های سموم (آلی و معدنی) در کاهش اثرات آفلاتوکسین بر عملکرد رشد، تغییرات بیوشیمیایی سرم خون و خصوصیات استخوان درشت‌نی جوجه‌های گوشتی 431 441 79987 10.22059/jvr.2019.273836.2888 FA فرزانه خورشیدی دانش آموخته دانشکده کشاورزی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران محمد امیر کریمی ترشیزی گروه پرورش و مدیریت طیور، دانشکده کشاورزی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران حامد احمدی گروه پرورش و مدیریت طیور، دانشکده کشاورزی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران هما آراک دانش آموخته دانشکده کشاورزی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران ناهید مژگانی بخش بیوتکنولوژی، موسسه تحقیقات واکسن و سرم‌سازی رازی، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، کرج، ایران Journal Article 2020 06 30 BACKGROUND: Aflatoxins are mainly developed during the storage of feedstuffs, and their destruction is difficult after the occurrence. The most practical strategy to combat aflatoxins is the use of mycotoxin binders. OBJECTIVES: Comparison of the efficiency of traditional and lab-synthesized polymeric mycotoxin binder with gastrointestinal microflora modulating feed additives in amelioration of aflatoxin effects in broiler chicken. METHODS: A total of 240 1-day old broilers (Ross 308, straight forward) were examined in a completely randomized design with five treatments and four replicates of 12 birds for 24 days of study duration. Treatments were: 1. The negative control, feed without aflatoxin or any feed additive, 2. The positive control, aflatoxins contaminated feed (500 µg/kg), 3. Aflatoxins + probiotic (Hypro Tect), 4. Aflatoxins + molecular imprinted polymer (MIP), and 5. Aflatoxins + commercial toxin-binder (Zarin-binder). The growth performance of birds was measured during the experiment. At the end of the experiment, some biochemical and immunological analyses were performed on blood samples. Some bone characteristics were studied on tibia samples. RESULTS: Supplementation of probiotics and toxin-binder in aflatoxin-contaminated feed improved the aflatoxin-induced reduction of feed intake and body weight gain in the first 10 days of the experiment (p <0.05), compared to positive control group. Aflatoxin alone (the positive control) or with the feed additives did not affect feed conversion ratio. Aflatoxin reduced the levels of serum total protein, albumin, phosphorus, magnesium, and zinc (p <0.05). Use of probiotic, MIP and commercial toxin-binder, in aflatoxin-contaminated feeds, has alleviated the adverse effects of aflatoxin on serum albumin (p <0.05). The tibia weight increased in probiotic and MIP fed broilers compared to the birds fed aflatoxin-contaminated feed without additives-the positive control (p <0.05). The highest tibia breaking strength was observed in probiotic fed birds, which was different from that of the positive control group. The tibia length was decreased by the aflatoxin compared to the negative control birds (p <0.05). Anti-SRBC titers were decreased in aflatoxin contaminated group without feed additive supplementation-positive control (p <0.05). CONCLUSIONS: The tested feed additives in present study exerted just partial protection against some aflatoxicosis effects. The extent of effectiveness of studied feed additives in amelioration of aflatoxicosis affects on performance, immunological, skeletal and serum biochemical parameters could be ranked as probiotics, MIP and toxin binder, respectively. زمینۀ مطالعه: آفلاتوکسین‎ها معمولاً در شرایط ذخیره اقلام غذایی تولید می‎شود و پس از تشکیل، از بین بردن آن‌ها دشوار است. رایج‎ترین راهبرد مقابله با این سموم استفاده از جاذب می‎باشد. هدف: مقایسه کارایی جاذب‎های سموم قارچی با پروبیوتیک از نظر کاهش اثرات آفلاتوکسین در جوجه‌های گوشتی. روش‌کار: تعداد 240 قطعه جوجه گوشتی به مدت 1 روزه مطالعه شدند. گروههای آزمایشی عبارت بودند از: 1. شاهد منفی (بدون آفلاتوکسین و افزودنی) 2. شاهد مثبت (500 میکروگرم/کیلوگرم آفلاتوکسین)، 3. آفلاتوکسین + پروبیوتیک 4. آفلاتوکسین+ پلیمر 5. آفلاتوکسین+ توکسینبایندر. در طی آزمایش عملکرد تولید و در پایان آزمایش فراسنجه‌های بیوشیمایی و ایمنی در نمونه خون و شاخصهای مربوط به ارزیابی درشتنی بررسی شدند. نتایج: آفلاتوکسین مصرف خوراک در 10 روز ابتدایی آزمایش را کاهش داد (05/0>p ). افزایش وزن بدن 10-1 روزگی تحت تأثیر آفلاتوکسین کاهش یافت و تنها در گروه توکسین بایندر به سطح گروه شاهد منفی ارتقاء یافت (05/0>p ). در گروههای پروبیوتیک و توکسینبایندر افزایش وزن بدن در 24-11 روزگی و کل آزمایش نسبت به گروه شاهد مثبت افزایش یافت (05/0>p ). تیمارها بر ضریب تبدیل غذایی اثر نداشتند. گروه شاهد مثبت در مقایسه با شاهد منفی کاهش معنی‌دار در میزان پروتئینتام، آلبومین، فسفر، منیزیم و روی سرم داشت (05/0>p ). پروبیوتیک توانست اثرات زیان‌آور آفلاتوکسین بر آلبومین سرم را جبران نماید (05/0>p ). پلیمر توانست اثر آفلاتوکسین بر کاهش سطح اسید اوریک سرم را جبران نماید (05/0>p ). سطح منیزیم و روی سرم در گروه‌های دریافت کننده پروبیوتیک و پلیمر در قیاس با گروه شاهد مثبت افزایش یافت (05/0>p ). افزودنی‌ها در مقایسه با شاهد مثبت سطح فعالیت آنزیم لاکتات دهیدروژناز را افزایش دادند (05/0>p ). افزودنیها طول درشت‌نی را در مقایسه با شاهد مثبت افزایش دادند (01/0>p ). گروه‌های دریافت کننده پروبیوتیک و یا پلیمر وزن استخوان درشت‌نی بالاتری نسبت به گروه شاهد مثبت داشتند (01/0>p ). بالاترین استحکام استخوان در گروه پروبیوتیک مشاهده شد که با گروه‌های شاهد تفاوت معنی‌داری داشت. کاهش پادتن علیه گلبول قرمز گوسفند توسط همه افزودنی‌ها در برابر شاهد مثبت افزایش یافت (01/0>p ). نتیجه‌گیری نهایی: افزودنیها به طور نسبی برخی عوارض آفلاتوکسین را کاهش دادند، وسعت تأثیر مشاهده شده بر شاخص‌های عملکردی، ایمنی، اسکلتی و بیوشیمیایی سرم به ترتیب مربوط به پروبیوتیک، پلیمر منقوش و توکسین‌بایندر بود.

https://jvr.ut.ac.ir/article_79987_8841cfa5bfba2a3e12943099e920efe7.pdf

دانشگاه تهران مجله تحقیقات دامپزشکی (Journal of Veterinary Research) 2008-2525 75 4 2020 12 21 Effect of Monoammonium Phosphate on Some Blood Factors, Bone Analysis and Growth Rate of Ornamental Koi Fish (Cyprinus carpio Koi) تأثیر مونوآمونیوم فسفات بر روی برخی فاکتورهای بیوشیمیائی خون، آنالیز استخوان و میزان رشد ماهی زینتی کوی (Cyprinus carpio Koi) 442 451 79856 10.22059/jvr.2019.287435.2964 FA هومن رحمتی هولاسو گروه بهداشت و بیماری‌های آبزیان، دانشکده دامپزشکی دانشگاه تهران، تهران، ایران علی حدادی دانش آموخته، دانشکده دامپزشکی دانشگاه تهران، تهران، ایران حسینعلی ابراهیم زاده موسوی گروه بهداشت و بیماری‌های آبزیان، دانشکده دامپزشکی دانشگاه تهران، تهران، ایران علی طاهری میرقائد گروه بهداشت و بیماری‌های آبزیان، دانشکده دامپزشکی دانشگاه تهران، تهران، ایران جواد صادقی نژاد گروه علوم پایه، دانشکده دامپزشکی دانشگاه تهران، تهران، ایران Journal Article 2020 05 16 BACKGROUND: Balance in the amount of minerals in the aquatic animal’s diet is very important. Phosphorus is one of the most important minerals in fish and aquatic animal’s nutrition. Phosphorus is important not only for the proper growth and fish health, but also for excessive phosphorus excretion that may cause water pollution and algal bloom. OBJECTIVE: In this study the effects of adding monoammonium phosphate in the diet of fish (Cyprinus carpio Koi) and its comparison with monocalcium phosphate were investigated. METHODS: 650 koi fish weighing 17 g were distributed in 15 tanks (5 treatments - each in three replicates) and mono-ammonium phosphate-fed diets at three levels (0.75, 1.5 and 3% of the diet), monocalcium phosphate in one level (3% of the diet) and a control group (no phosphorus supplementation) were fed for 8 weeks. RESULTS: Growth indices and feed conversion ratio in fish fed 3% monoammonium phosphate showed the best results. The control group showed the lowest weight gain and the highest feed conversion ratio. Blood phosphorus was also significantly correlated with increasing monoammonium phosphate. The highest level of calcium in the blood was observed in the group fed monocalcium phosphate (3%). CONCLUSIONS: Considering the improvement of growth and nutrition indices, adding 1.5 to 3% monoammonium phosphate in the diet of koi fish was suggested. زمینۀ مطالعه:تعادل در میزان مواد معدنی در جیره غذایی آبزیان اهمیت بسیاری دارد. فسفر یکی از مهم‌ترین مواد معدنی در تغذیه ماهی و آبزیان می‌باشد. اهمیت فسفر نه فقط به خاطر رشد و سلامت ماهی، بلکه افزایش بیش از حد فسفر و دفع آن به آب موجب آلودگی و شکوفایی جلبکی می‌باشد. هدف:هدف از این مطالعه بررسی اثرات افزودن مونوآمونیوم فسفات (MAP) در جیره غذایی ماهی کوی (Cyprinus carpio Koi) و مقایسه آن با مونوکلسیم فسفات (MCP) بوده است. روش‌کار:650 قطعه بچه ماهی کوی با وزن اولیه 17 گرم در 15 تانک توزیع (5 تیمار – هر کدام در سه تکرار) و با جیره‌های غذای حاوی مونوآمونیوم فسفات در سه سطح (75/0، 5/1 و 3 درصد از جیره)، مونوکلسیم فسفات در یک سطح (3درصد از جیره) و یک گروه شاهد (بدون افزودن مکمل فسفر) به مدت 8 هفته تغذیه شدند. نتایج: شاخص‌های رشد و ضریب تبدیل غذایی در ماهیان تغذیه شده با 3 درصد مونوآمونیوم فسفات بهترین نتایج را در بر داشت. گروه شاهد کمترین افزایش وزن و بیشترین ضریب تبدیل غذایی را نشان داد. میزان فسفر خون نیز با افزایش میزان مونوآمونیوم فسفات رابطه مستقیم و معنی‌داری نشان داد. بیشترین میزان کلسیم در خون در گروه تغذیه شده با مونوکلسیم فسفات به میزان 3 درصد دیده شد. نتیجه‌گیری نهایی: نظر به بهبود شاخصه‌های رشد و تغذیه‌ای، افزودن 5/1 تا 3 درصد مونوآمونیوم فسفات به جیره غذایی بچه ماهیان کوی پیشنهاد می‌شود.

https://jvr.ut.ac.ir/article_79856_1e36bd53557821732d1ff830f9fcfe52.pdf

دانشگاه تهران مجله تحقیقات دامپزشکی (Journal of Veterinary Research) 2008-2525 75 4 2020 12 21 Evaluation of Calcium and Phosphorus Digestibility in Di-calcium Phosphate Samples Produced in Iran in Male Broilers with Ileal and Total Gastro-intestinal Tract Methods ارزیابی قابلیت هضم کلسیم و فسفر در نمونه‌های دی‌کلسیم فسفات تولید ایران در جوجه‌های گوشتی نر به دو روش ایلئومی و در کل دستگاه گوارش 452 462 79986 10.22059/jvr.2019.259902.2808 FA فرزین علی ملایری گروه بهداشت و تغذیه دام و طیور، دانشکده دامپزشکی دانشگاه تهران، تهران، ایران مهرداد مدیرصانعی گروه بهداشت و تغذیه دام و طیور، دانشکده دامپزشکی دانشگاه تهران، تهران، ایران محسن فرخوی گروه بهداشت و تغذیه دام و طیور، دانشکده دامپزشکی دانشگاه تهران، تهران، ایران محمد رضائیان گروه بهداشت و تغذیه دام و طیور، دانشکده دامپزشکی دانشگاه تهران، تهران، ایران مسعود هاشم زاده موسسه تحقیقات واکسن و سرم سازی رازی کرج، کرج، ایران ژیلا هنرزاد گروه بهداشت و تغذیه دام و طیور، دانشکده دامپزشکی دانشگاه تهران، تهران، ایران Journal Article 2020 04 14 BACKGROUND: Phosphorous is an essential nutrient for poultry. Receiving too much phosphorous by livestock and excretion of excess phosphorus, can lead to environmental pollution. OBJECTIVES: Determining the ileal and total tract digestibility of phosphorus and calcium in di-calcium phosphates produced in Iran. METHODS: A total of 720 day-old male Ross 308 broilers were randomly divided into 8 treatments with 6 replicates of 15 birds in each. In control treatment phosphoric acid was used as a source of phosphorus. The other dietary treatments included one of the seven domestic samples of di-calcium phosphates (A to G). Chromium oxide was used as a marker in the diets. On day 21, after collecting of feces, all birds were slaughtered via neck dislocation. Then, the last one-third of ileum was removed. The contents of the intestine were collected for each replicate and after drying were sent to the laboratory to determine the chromium oxide, phosphorus, and calcium amounts. Percentage of ileal and total tract digestibility of phosphorus and calcium for each sample were calculated separately. RESULTS: The effect of type of di-calcium phosphate samples in feed on ileal and total tract digestibility of calcium and phosphorus was highly significant (p < 0.001). Ileal digestibility in control was 69.8 percentage, while the lowest was observed in the E and F samples, and the highest value was related to sample A. Digestibility for phosphorus in control diet was 53.4 percentage throughout gastrointestinal tract. The lowest amounts of total tract digestibility of phosphorus were observed in treatments E and F, respectively, while the highest total tract digestibility was related to treatment A with 47.9 per cent. CONCLUSIONS: It could be concluded that ileal digestibility is more accurate in evaluating phosphorus bioavailability and sample A had the highest biological value, while the lowest was related to the samples E and F. زمینۀ مطالعه: فسفر، یک ماده مغذی برای طیور است. دریافت بیش از حد فسفر توسط دامها و دفع فسفر اضافی، باعث آلودگی محیط زیست میشود. هدف:تعیین قابلیت هضم ایلئومی و کل دستگاه گوارش (ابقاء) برای فسفر و کلسیم در دی‌کلسیم‌فسفات‌های تولید داخل در جوجههای گوشتی. روش‌کار: تعداد720 قطعه جوجه گوشتی نر یکروزه سویه راس 308 به طور تصادفی به 8 تیمار (هر تیمار شامل 6 تکرار 15 قطعهای) اختصاص یافت. در تیمار شاهد از اسیدفسفریک و در هر یک از 7 تیمار دیگر از نمونههای دیکلسیم فسفات (نمونههای A تا G) به عنوان منبع فسفر در جیره استفاده شد. از اکسید کُروم به عنوان نشانگر در جیرههای آزمایشی استفاده شد. در روز 21، پس از جمعآوری مدفوع پرندهها، تمام پرندهها به روش جابجایی گردن کشتار و محتویات یکسوم انتهایی ایلئوم جمعآوری و پس از خشک کردن، برای تعیین میزان اکسید کُروم، فسفر و کلسیم به آزمایشگاه ارسال گردید. درصد قابلیت هضم فسفر و کلسیم برای هر نمونه بهطور جداگانه محاسبه شد. نتایج:اثر نوع دی‌کلسیم‌فسفات در خوراک بر قابلیت هضم ایلئومی و کل دستگاه گوارش برای کلسیم و فسفر معنیدار بود (001/0 p <). کمترین قابلیت هضم ایلئومی فسفر به نمونههای Eو F و بالاترین مقدار به نمونه A. اختصاص داشت. قابلیت هضم ایلئومی فسفر در تیمار شاهد 8/69 درصد بود. میزان قابلیت هضم فسفر در کل دستگاه گوارش برای جیره شاهد معادل 4/53 درصد بود. کمترین میزان قابلیت هضم فسفر در کل دستگاه گوارش به ترتیب در تیمارهای E و F و بالاترین قابلیت هضم فسفر در کل دستگاه گوارش در تیمار A با 9/47 درصد (4/3 گرم در کیلوگرم) مشاهده شد. نتیجه‌گیری نهایی:برای ارزیابی منابع فسفر در جوجههای گوشتی، روش قابلیت هضم ایلئومی از دقت بالاتری برخوردار است. براساس نتایج حاصل، نمونه A دارای بالاترین و نمونههای E و F دارای پائینترین ارزش بیولوژیک بودند.

https://jvr.ut.ac.ir/article_79986_d08ce0212ddd295b31e2675509e58ac1.pdf

دانشگاه تهران مجله تحقیقات دامپزشکی (Journal of Veterinary Research) 2008-2525 75 4 2020 12 21 Cardiac Arrhythmia During Exercise in Jumping Horses بررسی آریتمی‌های قلبی حین ورزش در اسب‌های پرشی 463 468 79956 10.22059/jvr.2019.285859.2950 FA محمد رضا مخبر دزفولی گروه بیماری‎های داخلی، دانشکده دامپزشکی دانشگاه تهران، تهران، ایران امید جاهد داشلی‌برون گروه بیماری‎های داخلی، دانشکده دامپزشکی دانشگاه تهران، تهران، ایران حمید توانایی منش گروه بیماری‎های داخلی، دانشکده دامپزشکی دانشگاه تهران، تهران، ایران 0000-0002-8293-0388 غلامرضا نیکبخت بروجنی گروه میکروبیولوژی و ایمونولوژی، دانشکده دامپزشکی دانشگاه تهران، تهران، ایران Journal Article 2020 06 09 BACKGROUND: Arrhythmias play an important role in reducing the performance of racing horse. There are no studies that maintained the same condition for all horses, and in previous studies, the conditions for all horses were not the same. OBJECTIVES: The purpose of this study was to evaluate the prevalence of arrhythmias during exercise include warm-up and trotting. METHODS: This study was carried out on 30 sport horses. Modified base-apex has been used for electrocardiogram recording. Electrocardiogram was taken by telemetry device in all conditions, all horses were examined in the electric lounge. Warm-up period was 10 minutes and consequently 10 minutes trotting was done, and ECG was recorded during exercise. RESULTS: 18 horses had SVPCs during warm-up and 9 showed SVPCs during trotting; also, 4 horses showed VPCs during trotting. AVB II happened in one horse during warm-up. CONCLUSIONS: The occurrence of SVPCs and VPCs during rest is abnormal, but it is common during physical activity. To better understand the importance of these arrhythmias more studies are needed. زمینۀ مطالعه: آریتمیها نقش عمدهای در کاهش کارآیی اسب‌های مسابقه‌ای دارند. هیچ مطالعهای در اسب‌هایی که شرایط کنترل شده مسابقهای در آنها اعمال شده وجود ندارد و در مطالعات قبلی شرایط برای همه اسبها یکسان نبوده است. هدف: هدف از این مطالعه ارزیابی شیوع وقوع آریتمیهای حین ورزش در زمان گرم کردن و اوج فعالیت بود. روش‌کار: در این مطالعه نوار قلب توسط دستگاه تلهمتری در 30 رأس اسب ورزشی در شرایط یکسان اخذ شد، همه اسبها در لنج برقی مورد ارزیابی قرار گرفتند. جهت اخذ نوار قلب از اشتقاق تغییر یافته قاعدهای-رأسی استفاده شد و اسبها ابتدا 10 دقیقه قدم و بعد 10 دقیقه یورتمه برده شدند. نتایج: 18 رأس اسب حین گرمکردن SVPCs(Supraventricular premature complexes) داشتند در حالی که حین یورتمه این تعداد 9 رأس بود و 4 رأس حین یورتمه VPCs(Ventricular premature complexes) داشتند. تنها در یک رأس حین گرمکردن (Atrioventricular Block grade II) AVB II دیده شد. نتیجه‌گیری نهایی: رخداد SVPCs و VPCs حین استراحت غیر طبیعی است ولی به وفور در زمان فعالیت بدنی دیده میشوند و اینکه تا چه حد این آریتمیهای حین ورزش اهمیت دارند نیاز به مطالعات بیشتری دارد.

https://jvr.ut.ac.ir/article_79956_bb23bae315c9d0d16d1246cc379b4b85.pdf

دانشگاه تهران مجله تحقیقات دامپزشکی (Journal of Veterinary Research) 2008-2525 75 4 2020 12 21 Determination of Reference Value for Schirmer Tear Test (STT) Results in Caspian Horse تعیین مقدار قابل ارجاع برای اندازه‌گیری میزان اشک چشم با استفاده از نوار آزمایش اشکی (STT) در اسبچه خزر 469 474 80044 10.22059/jvr.2019.283518.2943 FA سروین برهانی دانش آموخته دامپزشکی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران سعید عظمایی گروه علوم درمانگاهی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران احمد اصغری گروه علوم درمانگاهی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران 0000-0001-5152-8807 علیرضا جهاندیده گروه علوم درمانگاهی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران Journal Article 2020 07 25 BACKGROUND: The Schirmer tear test (STT) is widely used in both human and veterinary ophthalmology. Two types of STTs have been developed: STT I and STT II. OBJECTIVES: The purpose of this research was to determine the reference value for measuring tear production of the Caspian horse by using the Schirmer tear test strip. METHODS: Twenty apparently healthy male and female Caspian horses, aged between 2 and 15 years old and weighing between 192±32 Kg were selected. After physical examination and reviewing the horse's health history and assuring their health, the Schirmer tear test was performed. To produce a higher volume of tears in horses, compared to other animal species, we used the Schirmer tear strip (Schirmer‐ Eickemeyer®, Germany), for 30 seconds instead of one minute in the lower conjunctival sac. In this study, we investigated the effect of age and gender on tear production in the Caspian horse, as well as the comparison between the left and right eyes tear production. RESULTS: The study shows that the results of STT I in the study animals illustrated the mean±SD STT I value was 23.38±3.6 mm/min (range, 15–30 mm/30s). Based on the results of this study, the variants of age and gender had no significant effects on the STT1 results in the Caspian horses. No significant difference was noted between the amount of tear production in the left and right eyes. CONCLUSIONS: Considering the importance of rapid diagnosis of dry eye syndrome and preventing its subsequent disorders such as Keratoconjunctivitis Sicca, the results of this study can be used as the reference value in the future to measure the amount of moisture of caspian horses of the Caspian horse. زمینۀ مطالعه:تست اشکی شیرمر به طور چشمگیری در چشم پزشکی در انسان و دامپزشکی مورد استفاده قرار میگیرد. دو نوع STT وجود دارد: STT I و STT II. هدف: این مطالعه با هدف تعیین مقدار قابل ارجاع برای اندازه‌گیری میزان اشک چشم با استفاده از نوار تست اشکی شیرمر1 (STT1) در اسبچههای خزر اجرا شد. روش‌کار: به همین منظور تعداد 20 رأس اسب به ظاهر سالم و از نژاد کاسپین، شامل هر دو جنس نر و ماده، در محدوده سنی 2 تا 15 سال و متوسط وزن بین 32 ±192 کیلوگرم در نظر گرفته شد. پس از بررسی و معاینه اسبچههای خزر و در نهایت احراز سلامت آنان تست نوار اشکی شیرمر انجام شد. با توجه به میزان بالای تولید اشک در اسبها نسبت به گونههای دیگر حیوانی، نوار شیرمر (نوار شیرمر، ساخت شرکت Eickemeyer آلمان) را به جای یک دقیقه، به مدت 30 ثانیه در کیسه ملتحمه پایینی چشم قرار دادیم. پس از گذشت 30 ثانیه نوار اشکی شیرمر را خارج کرده و مقدار آن بلافاصله قرائت و ثبت گردید. در این مطالعه تأثیر متغیر سن و جنسیت بر میزان رطوبت چشم اسبچهخزر و همچنین میزان رطوبت بین چشم چپ و راست بررسی گردید. نتایج: براساس نتایج حاصل از آزمایش شیرمر 1 در حیوانات تحت مطالعه میانگین میزان رطوبت چشمی برابر با 6/3±38/23 میلی‌متر/30 ثانیه (دامنه، 30-15 میلی‌متر/30ثانیه) بود. نتایج حاصل از این مطالعه نشان داد که متغیر سن و جنسیت، هیچکدام تأثیر معنیداری بر روی نتایج STT1 در اسبچههای خزر ندارد و همچنین تفاوت معنیداری نیز در میزان رطوبت بین چشم چپ و راست، در مقایسه با یکدیگر مشاهده نشد. نتیجه‎گیری نهایی: با توجه به اهمیت تشخیص هر چه سریع‌تر خشکی چشم و جلوگیری اختلالات متعاقب آن مانند کراتوکنژنکتیویت سیکا، در آینده میتوان از نتایج بدست آمده به عنوان مرجع طبیعی در این مطالعه برای سنجش میزان رطوبت چشم اسبچه‌ی خزر استفاده کرد.

https://jvr.ut.ac.ir/article_80044_e7532ff6dea5ea4791c0a83c85e460d8.pdf

دانشگاه تهران مجله تحقیقات دامپزشکی (Journal of Veterinary Research) 2008-2525 75 4 2020 12 21 A Study of the Effect of Organic Zinc Supplementation on Glucose Metabolism and Insulin Resistance Indices in Early Lactation Ewes مطالعه اثر مکمل روی آلی بر متابولیسم گلوکز و شاخصه‌های مقاومت به انسولین در اوایل دوره شیرواری میش 475 485 79857 10.22059/jvr.2019.286367.2953 FA میلاد هاشمی دانش‌آموخته دانشکده دامپزشکی، دانشگاه ارومیه، ارومیه، ایران احسان عناصری گروه بیماری‌های درونی و کلینیکال پاتولوژی، دانشکده دامپزشکی دانشگاه ارومیه، ارومیه، ایران رسول پیرمحمدی گروه علوم دامی، دانشکده کشاورزی دانشگاه ارومیه، ارومیه، ایران سیامک عصری رضایی گروه بیماری‌های درونی و کلینیکال پاتولوژی، دانشکده دامپزشکی دانشگاه ارومیه، ارومیه، ایران Journal Article 2020 08 09 BACKGROUND: The decreases in insulin sensitivity and extensive perinatal lipolysis are common causes of metabolic diseases related to energy metabolism in ewes. OBJECTIVES: The present study was designed to study the effect of organic zinc on glucose metabolism and insulin resistance indices in early lactating ewes. METHODS: 18 Ghezel ewes were divided into three groups based on organic zinc supplementation, including CTR: (basal diet without Zinc), LZn: (basal diet supplemented with 30 mg Zn/kgDM) and group 3, HZn: (basal diet supplemented with 300 mg Zn/kgDM). RESULTS: The results of this study showed no significant differences between the experimental groups in glucose, NEFAs, BHB, cholesterol, triglyceride, and insulin concentrations. Furthermore, the effect of zinc on the insulin to glucose ratio was not significant among the experimental groups (p >0.05). Supplementation of zinc-methionine significantly increased serum zinc concentration in ewes (p <0.001). The area under the curve (AUC60, AUC120) was the highest for the control group and LZn and the lowest for HZn group (p <0.05). The rate of glucose clearance in zinc-methionine supplement recipients was higher compared to the control group. The time to reach half maximal glucose concentration in zinc treated ewes was significantly lower than that of the control group (p <0.001), indicating an improvement in insulin sensitivity and glucose metabolism. CONCLUSIONS: Our findings indicate that Zinc is effective in improving the NEB and preventing insulin resistance in early lactation. It is possible that in sheep, the tissue responsiveness to insulin is enhanced with dietary Zn supplementation, and present findings suggest that dietary Zn-Met may improve energy balance and insulin resistance in lactating ewes. زمینۀ مطالعه: کاهش حساسیت انسولینی و لیپولیز گسترده در حوالی زایمان از جمله علل معمول وقوع بیماری‎های متابولیکی مرتبط با متابولیسم انرژی در میش می‌باشند. هدف: تحقیق حاضر با هدف مطالعه اثر روی آلی بر متابولیسم گلوکز و شاخصه‌های مقاومت به انسولین در میش‌های اوایل دوره شیرواری طراحی شد. روش‌کار: 18 راس میش نژاد قزل براساس میزان روی آلی دریافتی به سه گروه؛ CTR (جیره پایه بدون افزودنی روی)، LZn (جیره پایه بعلاوه روی به میزان 30 میلیگرم به ازای ماده خشک خوراک) و HZn (جیره پایه بعلاوه روی به میزان 300 میلی‌گرم به ازای ماده خشک خوراک) تقسیمبندی شدند. نتایج: نتایج مطالعه حاضر تفاوت معنی‌داری بین گروههای مورد مطالعه در مقادیر گلوکز، اسیدهای چرب غیراستریفیه، بتاهیدروکسی بوتیرات، کلسترول و تری گلیسرید و نیز عیار انسولین خون میشها نشان نداد. همچنین اثر روی بر نسبت انسولین به گلوکز در بین گروههای آزمایشی غیر معنیدار بود (05/0<p ). تجویز زینک-متیونین به صورت خوراکی افزایش معنیداری (001/0>p ) در غلظت روی سرم خون میشهای دریافتکننده مکمل ایجاد نمود. مساحت سطح زیر منحنی (AUC60, AUC120) برای گروه کنترل و LZn بیشترین و برای گروه HZn کمترین مقادیر را نشان داد (05/0>p ). نرخ پاکسازی گلوکز در میش‌های دریافتکننده مکمل زینک-متیونین نسبت به گروه کنترل بیشتر بود. زمان لازم برای رسیدن غلظت گلوکز به نصف در میشهای دریافتکننده روی به طور معنیداری کمتر از گروه کنترل بود (001/0>p ) که نشان دهنده حالت بهبودی حساسیت به انسولین و وضعیت متابولیسم گلوکز است. نتیجه‌گیری نهایی: یافتههای تحقیق حاضر نشان می‌دهند که مکمل غذایی زینک-متیونین در بهبود بالانس منفی انرژی و جلوگیری از مقاومت به انسولین در میشهای شیروار پس از زایش مؤثر بوده و این احتمال وجود دارد که پاسخ به انسولین در میشها در کنار استفاده از مکملهای حاوی روی بهبود پیدا کند.

https://jvr.ut.ac.ir/article_79857_6b332168bff2bb59c36e211f5318f523.pdf

دانشگاه تهران مجله تحقیقات دامپزشکی (Journal of Veterinary Research) 2008-2525 75 4 2020 12 21 Seroepidemiology of Leptospira interrogans Infection in Ruminants of Lorestan Province: A Cross-Sectional Study سرواپیدمیولوژی آلودگی با سرووارهای لپتوسپیرا اینتروگانس در نشخوارکنندگان استان لرستان: مطالعه مقطعی 486 497 79809 10.22059/jvr.2019.269334.2869 FA شهرام ملکی گروه علوم درمانگاهی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه لرستان، خرم آباد، ایران امیر زکیان گروه علوم درمانگاهی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه لرستان، خرم آباد، ایران غلامرضا عبداله پور گروه بیماری‌های داخلی دام‌های بزرگ، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه تهران، تهران، ایران Journal Article 2020 06 16 BACKGROUND: Leptospirosis is a common bacterial disease in humans and livestock, which leads to reduced production and reproductive disorders in ruminants and also causes major economic losses to villagers and farmers. OBJECTIVES: The purpose of this study was to investigate the seroprevalence of different Leptospira interrogans serovars in ruminants population of Lorestan province and assess the role of environmental and host factors on the severity of the serological infection. METHODS: For this purpose, referring to livestock and sheep and goat flocks in different cities of Lorestan province, 691 blood samples were collected including 258 sheep, 195 goats and 238 cows, and then, the point of infection with seven different serovars of Leptospira interogans was assessed using microscopic agglutination test. Hosting factors such as age, gender and also environmental factors including geographical area, rainfall, temperature, relative humidity and altitude of sampling area from the sea level were recorded, and their probable role in the seroprevalence was statistically analyzed. RESULTS: Results of this study showed that the overall prevalence of leptospirosis in cattle, sheep, and goats examined in the Lorestan province was 26.05 % (95 % CI: 19.7-31.23), 22.48 % (95 % CI: 16.95-25.16) and 14.87% (95 % CI: 9.37-20.36), respectively. There was no statistically significant (p >0.05) difference from the point of age groups and sexes. The most prevalent contaminant serovars for cows, sheep, and goats with seropositive reaction against leptospira were grippotyphosa (41.93%), canicola (32.76%) and canicola (48.27 %), respectively. The results showed environmental factors including relative humidity (p =0.02), annual rainfall (p =0.001) and altitude from the sea level of sampling location (p =0.03) have a significant effect but the annual temperature does not have a significant effect (p <0.05) on the seroprevalence of Leptospira. Also, more positive reactive animals in the eastern and western areas of Lorestan province were found (p >0.05). CONCLUSIONS: Leptospirosis is endemic in livestock population of Lorestan province and environmental factors play a significant role in the severity of infection, which increases the need for attention to the geographical areas at risk. زمینۀ مطالعه: لپتوسپیروز یک بیماری باکتریایی مشترک بین انسان و دام است که باعث بروز کاهش تولید و اختلالات تولید مثلی در نشخوارکنندگان و وارد آمدن خسارات اقتصادی عمده‌ای به روستاییان و دامداران می‌شود. هدف: هدف از مطالعه حاضر بررسی میزان شیوع سرمی نشخوارکنندگان استان لرستان از نظر سرووارهای مختلف لپتوسپیرا اینتروگانسو ارزیابی نقش فاکتورهای محیطی و میزبانی در شدت این آلودگی بود. روش‌کار: به این منظور با مراجعه به گاوداری و گله‌های گوسفند و بز در شهرستان‌های مختلف استان لرستان اقدام به اخذ 691 نمونه خون شامل 258 راس گوسفند، 195 راس بز و 238 راس گاو شد و در ادامه از نظر وجود آلودگی نسبت به 7 سرووار مختلف لپتوسپیرا اینتروگانسبه روش آگلوتیناسیون میکروسکوپیک مورد عیار‌ سنجی قرار گرفتند. علاوه بر عوامل میزبانی از قبیل سن، جنس و عوامل محیطی شامل منطقه جغرافیایی، میزان بارش، دمای هوا، رطوبت نسبی محیط و ارتفاع منطقه نمونهگیری از سطح دریا ثبت تا نقش احتمالی آن‌ها در شیوع سرمی مورد تحلیل آماری قرار گیرد. نتایج: نتایج مطالعه حاضر نشان داد میزان شیوع کلی سرمی لپتوسپیروز در گاو، گوسفند و بزهای مورد بررسی در استان لرستان به ترتیب برابر با 62 راس (05/26 درصد؛ فاصله اطمینان 95 درصد: 23/31 – 7/19)، 58 راس (48/22 درصد؛ فاصله اطمینان 95 درصد: 16/25 – 95/16) و 29 راس (87/14 درصد؛ فاصله اطمینان 95 درصد: 36/20 – 37/9) بود. از نظر واکنش سرمی در گروههای مختلف سنی و جنس نر و ماده اختلاف آماری معنی‌داری دیده نشد (05/0p >). غالب‌ترین سرووار آلوده کننده در گاو، گوسفند و بزهای دارای واکنش سرمی مثبت بر علیه لپتوسپیرا به ترتیب گریپوتایفوزا (93/41 درصد)، کانیکولا (76/32 درصد) و کانیکولا (27/48 درصد) بود. نتایج نشان داد دمای سالانه محیط بر روی میزان آلودگی اثر معنی‌داری ندارد (05/0p >)، اما رطوبت نسبی محیط (02/0p =)، میزان بارش سالانه (001/0p =) و ارتفاع محل زندگی دام‌ها از سطح دریا (03/0p =) بر روی شیوع سرمی لپتوسپیرا اثرگذار است و بالاترین شیوع سرمی در دامهای مناطق مرکزی و غربی استان دیده شد (05/0p <). نتیجه‌گیری نهایی: لپتوسپیروز در دام‌های استان لرستان بومی بوده و فاکتورهای محیطی در شدت آلودگی نقش به‌سزایی دارند که این مسئله ضرورت توجه به مناطق جغرافیایی در معرض خطر را بیشتر می‌کند.

https://jvr.ut.ac.ir/article_79809_5cf82a14dde0865b31cdd0f601cf2ade.pdf

دانشگاه تهران مجله تحقیقات دامپزشکی (Journal of Veterinary Research) 2008-2525 75 4 2020 12 21 Evaluation of the Effects of PRCR on Differentiation of Autologous Mesenchymal Stem Cells into Tenocytes in Rabbit ارزیابی اثرات پلاسمای غنی از پلاکت بر تمایز سلول‌های بنیادی مزانشیمی مشتق از مغز استخوان به سلول‌های تاندونی (تنوسیت) در خرگوش 498 508 79858 10.22059/jvr.2020.250664.2754 FA مرسده سادات حسین بروجردی گروه آموزشی جراحی و رادیولوژی، دانشکده دامپزشکی دانشگاه تهران، تهران، ایران محمد مهدی دهقان گروه آموزشی جراحی و رادیولوژی، دانشکده دامپزشکی دانشگاه تهران، تهران، ایران فریدون صابری افشار گروه آموزشی جراحی و رادیولوژی، دانشکده دامپزشکی دانشگاه تهران، تهران، ایران کیوان مجیدزاده اردبیلی پژوهشکده معتمد، جهاد دانشگاهی، تهران، ایران سیدحسین مرجانمهر گروه آموزشی پاتولوژی، دانشکده دامپزشکی دانشگاه تهران، تهران، ایران آرتیمیس یحیایی گروه آموزشی جراحی و رادیولوژی، دانشکده دامپزشکی دانشگاه تهران، تهران، ایران معصومه جباری فخر پژوهشکده تحقیقات زیست پزشکی، دانشگاه تهران، تهران، ایران Journal Article 2020 05 16 BACKGROUND: Tendon repair requires a sequence of medical procedures such as physical modalities, tissue engineering, growth factors, and mechanical stimulation. Previous studies have shown that using of PRP is effective in tendon healing. OBJECTIVES: The purpose of this study was to investigate the differentiation effect of PRCR on mesenchymal stem cells extracted from rabbits’ bone marrow. METHODS: Mesenchymal stem cells were extracted from bone marrow (BM-MSCs) of 10 New Zealand white rabbits. The cells were then examined both flow cytometrically and morphologically. Afterwards, the cells received treatment using PRCR. Finally, the markers indicating tenocytes were analyzed through the method of Real-Time PCR. RESULTS: Investigating the differences between differentiated cells and undifferentiated stem cells (BM-MSCs) regarding the expression of four genes including Scx, Tnmd, Col I, and Tenascin C revealed that the level of expression in all the four genes was significantly enhanced after receiving PRCR- mediated treatment. CONCLUSIONS: BM-MSCs treated with PRCR express high levels of tendon-related genes and undergo differentiation into tenocyte-like cells. زمینۀ مطالعه:ترمیم تاندونمیتواند نیازمند مجموعهای از مداخلههای درمانی نظیر ایجاد شرایط خاص فیزیکی، استفاده از روشهای مهندسی بافت، استفاده از فاکتورهای رشد و نیز تحریکهای مکانیکی باشد. بررسیهای گذشته نشان داده که استفاده از پلاسمای غنی از پلاکت در ترمیم تاندون مؤثر بودهاست. هدف:هدف از انجام این مطالعه بررسی اثر تمایزدهندگی ترشحات لخته PRP بر سلولهای بنیادی مزانشیمال اخذ شده از مغز استخوان خرگوش میباشد. روش‎کار:سلولهای بنیادی مزانشیمی از مغز استخوان 10 سر خرگوش سفید نژاد نیوزیلندی اخذ شده و مورد بررسیهای فلوسایتومتری و مورفولوژیک قرار گرفتند. سپس این سلولها با استفاده از PRCR تحت درمان قرارگرفته و از نظر ظاهری و نیز مارکرهای معرف تنوسیتها با استفاده از روش Real-Time PCR بررسی شدند. نتایج: بررسی اختلاف بیان ژنهای Scx، Tnmd، کلاژن تیپ I و تناسین C در سلولهای تمایز یافتهدر مقایسه با سلولهای بنیادی نشان داد که میزان بیان همهی آنها به صورت معنیداری پس از درمان سلولها با PRCR افزایش یافته است. نتیجه‌گیری نهایی:تحت درمان قرار دادن سلولهای بنیادی با PRCR باعث بیان شدن ژنهای مربوط به تاندون و تمایز سلولهای بنیادی به تنوسیتها میشود.

https://jvr.ut.ac.ir/article_79858_bb8c7f24b0ea386db282cfe1a16462e5.pdf

دانشگاه تهران مجله تحقیقات دامپزشکی (Journal of Veterinary Research) 2008-2525 75 4 2020 12 21 Evaluation of the Frequency of Hoof Injuries in Iran Dairy Cattle ارزیابی پراکندگی جراحات عفونی سم در گاوهای شیری ایران 509 518 79829 10.22059/jvr.2019.288196.2971 FA پوریا نادی دانش آموخته دانشکده دامپزشکی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران محمد عزیززاده گروه علوم درمانگاهی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران احمد رضا محمدنیا گروه علوم درمانگاهی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران Journal Article 2020 06 24 BACKGROUND: Infectious and noninfectious causes of lameness result in economic losses in the dairy industry. Digital dermatitis (DD), interdigital necrobacillosis (IDNB) and heel erosion (HE) are considered as the most important infectious causes of lameness. OBJECTIVES: Current study was done in order to evaluate annual incidence of infectious causes of lameness in four different dairy farms in Charmahal & Bakhtiari, Esfahan, Khorasan Razavi and Mazandaran provinces of Iran. METHODS: Records of 71896 hoof trimming and inspections during 2012-2013 on 10100 dairy cows were recorded and analyzed. All information was recorded by professional hoof trimmers and veterinarians during study. RESULTS: Heel erosions (HE) were recorded between 0-13, DD between 0-145 and IDNB between 0-47 cases in each month in different dairy farms that were significantly different. Digital dermatitis (DD) in spring (8.62 percent), IDNB in winter (2.79 percent) and HE in spring (0.68 percent) show the highest seasonal incidence; however, seasonal incidence of infectious causes of lameness were significantly different. Total incidence of 19.18 and 17.45 percent were recorded in 2012 and 2013 that was significantly different for DD. Distribution of infectious lesions were different among different dairy farms as annual incidence of DD was recorded as 32.97 and 30.1 in farm 3 and 0.93 and 0.68 in farm 2 in 2012 and 2013 respectively. CONCLUSIONS: The present survey showed that overall, 20 percent incidence of infectious lesions plays a very important role in financial losses of large dairy farms and needs special attention. زمینۀ مطالعه:جراحات عفونی و غیرعفونی در گاوهای شیری منجر به لنگش و زیانهای اقتصادی قابل توجهی میشود. اصلیترین جراحات عفونی درماتیت انگشتی، نکروباسیلوز بین انگشتی و ساییدگی پاشنه میباشند. هدف: مطالعه حاضر به منظور شناسایی بروز سالانه جراحات عفونی انگشتی در چهارگاوداری شیری در استان‌های چهارمحال و بختیاری، اصفهان، مازندران و خراسان رضوی انجام شد. روش‌کار: اطلاعات حاصل از 71896 مورد سم چینی و بازدید در طی سال‌های 1392-1391 که برروی 10100 گاو شیری انجام شده بود ثبت و تحلیل گردید. تمامی اطلاعات توسط سم چین‌های حرفه‌ای و دامپزشکان در طی مطالعه ثبت گردیدند. نتایج: پراکنش ساییدگی پاشنه بین 0 تا 13، درماتیت انگشتی بین 0 تا 145 و نکروباسیلوز بین‌انگشتی بین 0 تا 47 مورد در هر ماه گزارش شد. بیشترین فراوانی درماتیت انگشتی در بهار (62/8 درصد)، نکروباسیلوز بین‌انگشتی در زمستان (79/2 درصد) و ساییدگی پاشنه در بهار (68/0 درصد) ثبت شده است. رخداد تمامی این جراحات در بین فصول مختلف به شکل معنی‌داری متفاوت است. فراوانی کل بیماریهای عفونی در سال 1391، 18/19 درصد و در سال 1392، 45/17 درصد گزارش شده است. تنها رخداد بیماری درماتیت انگشتی در بین دو سال تفاوت معنیدار نشان میدهد و درسال 1392 کاهش یافته است. توزیع بیماری‌های عفونی در بین گاوداری‌های مختلف متفاوت بود به گونه‌ای که درماتیت انگشتی در سال‌های 1391 و 1392 به میزان 97/32 و 1/30 در گاوداری شماره 3 ثبت گردید و این میزان در این سال‌ها تنها 93/0 و 68/0 در گاوداری شماره 2 ثبت گردید. نتیجه‌گیری نهایی: فراوانی در حدود 20 درصدی جراحات عفونی انگشتی در گاوداری‌های مورد مطالعه بیانگر ارزش زیاد این عارضه در ایجاد زیانهای اقتصادی است که باید به شکل جدی مدنظر قرار گیرد.

https://jvr.ut.ac.ir/article_79829_63df6f8bc1b1b01477fbc36a91e76521.pdf

دانشگاه تهران مجله تحقیقات دامپزشکی (Journal of Veterinary Research) 2008-2525 75 4 2020 12 21 Evaluation of Bovine Progesterone Semi-Quantitative Test Kit (Rapid p4) for Estimation of Blood Serum Progesterone Levels in Follicular Phase of Bitch بررسی مقدماتی توانمندی نوار پروژسترون گاوی (Rapid P4) در سنجش نیمه کمی پروژسترون در فاز فولیکولی سگ ماده 519 528 79807 10.22059/jvr.2020.291512.2983 FA نوشین نظام دوست گروه علوم بالینی، دانشکده دامپزشکی مشهد، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران محمد حیدرپور گروه علوم بالینی، دانشکده دامپزشکی مشهد، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران مسعود رجبیون گروه علوم بالینی، دانشکده دامپزشکی مشهد، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران پژمان میرشکرایی گروه علوم بالینی، دانشکده دامپزشکی مشهد، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران بابک خرمیان گروه علوم بالینی، دانشکده دامپزشکی مشهد، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران 0000-0002-4962-2797 Journal Article 2020 08 22 BACKGROUND: Detection of ovulation time using progesterone measurement is important to inseminate or breeding during the optimum time. OBJECTIVES: The aim of present study was evaluation of bovine progesterone semi-quantitative test kit for estimation of blood serum progesterone levels in bitch. METHODS: Five healthy intact anestrus bitches were used in the present study. Dogs were treated with cabergolin until onset of proestrus. Vaginal cytology, ultrasonography and blood sampling were performed from the 7th day of proestrus until two days after ovulation. Blood serum samples were divided as follows: one part to measure progesterone level by using RIA, and the other part was investigated by bovine progesterone semi-quantitative test kit. Ovarian changes were evaluated by ultrasonography and assessment of the estrus cycle was performed by vaginal cytology examination. RESULTS: Following Spearman analysis, significant positive correlation was observed between the semi-quantitative test kit and RIA results (r=0.916; p =0.00). The results of ROC and Kappa analysis suggested that the highest diagnostic accuracy of progesterone semi-quantitative test kit was observed in the blood serum progesterone levels of 2 and 5 ng/ml. The sensitivity and specificity of the used kit at the level of 5 ng/ml of progesterone were 88.5 and 93.7 %, respectively. The sensitivity and specificity of the used kit at the level of 10 ng/ml of progesterone were 82.4 and 96 % and at the level of 10 ng/ml were 82.4 and 96%, respectively. The observed scores during the late proestrus were 2-3 and just one dog showed score 4. During the estrus phase, in two dogs scores 4-5 and in three dogs scores 3-5 were revealed. CONCLUSIONS: Bovine progesterone semi-quantitative test kit is useful for estimation of estrus cycles in bitch. Scores of 4 and 5 of semi-quantitative test kit indicate ovulation time and proper breeding time. زمینۀ مطالعه:تعیین زمان تخمک گذاری با استفاده از اندازه گیری پروژسترون برای انجام تلقیح مصنوعی یا جفت گیری در زمان مناسب حائز اهمیت است. هدف: ارزیابی توانمندی نوارهای پروژسترون گاوی در تعیین میزان نیمه کمی پروژسترون در سرم خون سگ‏های ماده است. روش‌کار: این مطالعه روی 5 قلاده سگ نژاد مخلوط، سالم که در فاز آنستروس سیکل جنسی قرار داشتند انجام شد. از داروی کابرگولین برای القاء فحلی استفاده شد. بعد از ورود به فاز پرواستروس از روز 7 پرواستروس تا 2 روز پس از تخمک‌گذاری به صورت روزانه اسمیر واژن، اولتراسونوگرافی و خونگیری انجام شد. سرم نمونه‌های خون به دو قسمت تقسیم شد. یک قسمت برای اندازه‌گیری پروژسترون با روش رادیوایمنواسی (RIA) و قسمت دیگر با نوارهای پروژسترون گاوی (Rapid p4) برای ارزیابی نیمه کمی پروژسترون. تغییرات تخمدان‌ها بوسیله اولتراسونوگرافی ارزیابی شد و تغییرات چرخه فحلی بوسیله آزمایش سایتولوژی واژن انجام گرفت. نتایج: با آزمون اسپیرمن همبستگی مثبت معنی‌داری بین اندازه‌گیری پروژسترون خون با دو روش RIA و نوار مشاهده گردید (00/0=p ) (916/0=r). نتایج نمودار ROC و آنالیز کاپا نشان داد که بالاترین میزان توافق بین نوارها و روش RIA در سطوح 2 و 5 نانوگرم در میلی لیتر پروژسترون سرم خون است. حساسیت و ویژگی نوار در سطح 5 پروژسترون به ترتیب 5/88 و 7/93 درصد و در سطح 10 پروژسترون 4/82 و 96 درصد است. در پرواستروس اسکورهای3-2 و تنها در یک سگ اسکور 4 مشاهده گردید. در استروس در دو سگ اسکورهای 5 - 4 و در سه سگ اسکورهای 5 - 3 مشاهده گردید. نتیجه‌‌گیری نهایی: نوار‏های پروژسترون گاوی در سنجش نیمه کمی پروژسترون در مراحل سیکل جنسی سگ‏های ماده قابل استفاده هستند. اسکور‏های 4 و 5 نوار‏های پروژسترونی می‌توانند زمان تقریبی تخمک‌گذاری و زمان مناسب جفت‌گیری را تعیین کنند.

https://jvr.ut.ac.ir/article_79807_3dd0d23585187e4a9d73656cc62b778d.pdf

دانشگاه تهران مجله تحقیقات دامپزشکی (Journal of Veterinary Research) 2008-2525 75 4 2020 12 21 Identification of Salmonella Isolated from Dairy Farms in Tehran and Alborz Provinces by Classical and Molecular Methods شناسایی سالمونلاهای جداشده از گاوداری‌های شیری استان تهران و البرز با استفاده از روش‌های کلاسیک و مولکولی 529 536 79888 10.22059/jvr.2020.232882.2626 FA هادی غفاری گروه پاتوبیولوژی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد کرج، کرج، ایران تقی زهرایی صالحی گروه میکروبیولوژی و ایمونولوژی، دانشکده دامپزشکی دانشگاه تهران، تهران، ایران 0000-0002-5665-5757 فرهاد موسی خانی گروه پاتوبیولوژی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد کرج، کرج، ایران Journal Article 2020 04 13 BACKGROUND: Salmonella are endemic on most large intensive dairy farms and salmonellosis is a common cause of neonatal morbidity and mortality. Disease and mortality usually reflect a variety of management events and environmental stressors that contribute to compromised host immunity and increased pathogen exposure. OBJECTIVES: In this study, PCR method was used to identify Salmonella Enteritidis, Infantis, Dublin and serovars isolated from diarrhea samples and aborted fetuses of Tehran and Alborz provinces dairy Farms. Further observation showed that the isolation of S. Enteritidis and S. Infantis is closely related to the consumption of contaminated poultry meat powder in diet of cows. METHODS: Forty-one Salmonella were isolated from diarrhea and aborted fetus samples in Tehran and Alborz provinces Farms and were confirmed by biochemical assays, then the isolates were identified by serological methods by polyvalent and monovalent Salmonella antisera. DNA of samples was extracted by Boiling method and was tested by PCR. Salmonella serovars were identified according to the presence of specificgenes for Salmonella Enteritidis, Infantis and Dublin. RESULTS: All samples were tested by PCR were positive. 32 samples were identified as Salmonella Enteritidis (78/04 %), 4 samples were identified as Salmonella Infantis (9/77 %) and 5 samples were identified as Salmonella Dublin (12/19 %). CONCLUSIONS: According to the results, it seems that PCR can be used as a alternative method to the expensive and time consuming biochemical and serological methods for identifying Salmonella serovars. As Salmonella Enteritidis was usually isolated from poultry, isolation from cows may be due to has been used chicken meat powder in diet of the dairy farms. زمینۀ مطالعه: سالمونلا در گاوداری‌های با تراکم بالا بومی می‌شود و سالمونلوز عامل مرگ و میر در گوساله‌ها می‌باشد. شیوع بیماری و تلفات معمولاً ناشی از اشتباهات مدیریتی و عوامل استرس‌زای محیطی است که باعث تضعیف سیستم ایمنی و در معرض قرار گرفتن میزبان به پاتوژن می‌شود. هدف: در این مطالعه از روش PCR برای شناسایی سالمونلا انتریتیدیس، اینفنتیس، دابلین و سرووار‌های دیگر در نمونه‌های اسهال گوساله و جنین سقط شده در گاوداری‌های شیری استان تهران و البرز استفاده شد. مشاهدات بعدی نشان داد که سالمونلا انتریتیدیس و سالمونلا اینفنتیس ارتباط نزدیکی با پودر گوشت مرغی آلوده که در جیره غذایی استفاده شده دارد. روش‌کار: 41 نمونه جدا شده از اسهال گوساله و جنین سقط شده در گاوداری‌های استان تهران و البرز پس از تایید با آزمایش‌های بیوشیمیایی، برای سروتایپینگ با آنتی سرم‌های پلی والان و منو والان مورد آزمایش قرار گرفتندDNA . باکتری‌ها با روش جوشاندن استخراج شد و حضور ژن‌های اختصاصی سالمونلا انتریتیدیس، اینفنتیس و دابلین با پرایمرهای اختصاصی ردیابی شد. نتایج: تمام نمونه‌ها درآزمایش PCR مثبت بودند. 32 نمونه سالمونلا انتریتیدیس (04/78 درصد)، 4 نمونه سالمونلا اینفنتیس (77/9 درصد) و پنج نمونه سالمونلا دابلین(19/12 درصد) شناسایی شدند. نتیجه‌گیری نهایی: با توجه به نتایج به نظر می‌رسد PCR می‌تواند به عنوان یک روش جایگزین به جای روش‌های بیوشیمیایی و سرولوژیکی گران قیمت و وقت گیر برای شناسایی سرووار‌های سالمونلا باشد. جداسازی سالمونلا انتریتیدیسکه معمولاً ازطیور جدا می‌شود، ممکن است به دلیل استفاده از پودر گوشت مرغی درجیره غذایی گاوداری‌ها باشد.

https://jvr.ut.ac.ir/article_79888_38ea0b94ab6250995e42c4c5b9932748.pdf