دانشگاه تهران مجله تحقیقات دامپزشکی (Journal of Veterinary Research) 2008-2525 78 3 2023 09 19 A Comparison Survey on Native and Denaturation Conditions for Solubilization and Purification of Toxocara canis C-type Lectin Recombinant Protein بررسی مقایسه‌ای شرایط طبیعی و واسرشته در محلول‌سازی و تخلیص پروتئین نوترکیب لکتین نوع سی توکسوکارا کنیس 157 165 93945 10.22059/jvr.2023.353071.3316 FA پارمیدا ملک زاده دانش آموخته دانشکده دامپزشکی، دانشگاه تهران، تهران، ایران 0000-0001-6623-1053 سیدحسین حسینی گروه انگل‌شناسی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه تهران، تهران، ایران 0000-0001-7709-6539 فاطمه جالوسیان گروه انگل‌شناسی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه تهران، تهران، ایران 0000-0003-3184-1243 محمد اکرمی گروه زیست مواد دارویی، دانشکده داروسازی، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران 0000-0002-4706-9385 نرگس امینی نیا گروه انگل‌شناسی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه تهران، تهران، ایران 0000-0003-4856-2582 Journal Article 2023 09 19 BACKGROUND: Toxocara canis C-type lectin (T. canis-CTL) is the main protein part of the secretory-excretory product secreted by Toxocara canis infective larvae. T. canis-CTL can stimulate immune response-mediated regulatory T lymphocytes, increase the FOXP3+ cells population, and reduce severe inflammatory responses. T. canis-CTL is a promising candidate for immune modulation in some autoimmune diseases, deserving further investigation. OBJECTIVES: The current research aimed to purify the recombinant T. canis-CTL under denaturation and native condition to increase exploration and maintain biological activity. METHODS: The expression vector, pET32a was constructed with the partial sequence 660bp of T. canis-CTL and expressed in E. coli BL21 (DE3). T. canis-CTL protein expression was induced by IPTG (1 mM) at 37°C after 6 h. In this study, different buffers were used for cell explosion and recombinant protein solubilization, including lysis buffer with urea (8 M, pH=8) and lysozyme enzyme as well as lysis buffer with Imidazole (0.01 M) and lysozyme enzyme, and previous buffers in addition to sonication. The effect of these buffers was evaluated in bacterial cells explosion, using Gram-staining and microscopic examination. Recombinant T. canis-CTL protein was extracted and purified under denaturation and native condition using Ni-NTA affinity chromatography by agarose and sepharose resin. A New Zealand male rabbit was immunized with the recombinant protein to evaluate the bioactivity of the protein. RESULTS: Lysis buffer with urea (8 M, pH=8) and lysozyme enzyme, in addition to sonication, provided acceptable results, and an additional amount of recombinant T. canis-CTL protein was secreted in the buffer. Protein purification under denaturation conditions with Ni-NTA agarose affinity chromatography also provides further recombinant protein. Most of the induction of recombinant T. canis-CTL with 41 KDa molecular weight was collected 6 h after induction at 37°C. Dot-blot results illustrate the brown dot, which showed a 1:500 titer of specific IgG polyclonal antibody has developed in the sera of rabbits immunized with T. canis-CTL recombinant protein. CONCLUSIONS: The denaturation condition did not affect the biological activity of the T. canis-CTL recombinant protein and can recover a further amount of recombinant proteins. زمینه مطالعه: لکتین نوع سی توکسوکارا کنیس عامل اصلی تعدیل سیستم ایمنی و تحریک لنفوسیت‌‌های T تنظیمی در میزبان می‌باشد و باعث افزایش جمعیت سلول‌های(Forkhead box P3) Foxp3+ و کاهش التهاب می‌شود و می‌تواند به عنوان کاندیدای دارویی در درمان بیماری‌‌های خودایمن معرفی شود. هدف: مقایسه تخلیص پروتئین نوترکیب لکتین نوع سی توکسوکارا کنیس در دو شرایط واسرشته و طبیعی به منظور افزایش بازیابی و حفظ فعالیت زیستی آن می‌باشد. روش‎کار: یک توالی به طول 660 جفت‌باز از لکتین نوع سی توکسوکارا کنیس در پلاسمید pET32-a سنتز و در باکتری اشریشیا کلی BL21(DE3) در دمای 37 درجه سانتی‌گراد به مدت 6 ساعت با ایزوپروپیل بتا-دی-۱-تیوگالاکتوپیرانوزید (IPTG) 1 میلی‌مولار القا و بیان شد. در مطالعه حاضر بافر لیز‌کننده اوره 8 مولار (pH=8) و بافر حاوی ایمیدازول 01/0 مولار همراه با لیزوزیم 1 میلی‌گرم/میلی‌لیتر برای شکستن سلول‌های باکتریایی و محلول‌سازی پروتئین مورد استفاده قرار گرفت. بافرهای فوق همراه با سونیکه کردن، به منظور شکستن سلول‌های باکتری استفاده شد و لام‌های میکروسکوپی تهیه و با رنگ‌آمیزی گرم بررسی شدند. پروتئین نوترکیب استخراج شده تحت شرایط واسرشته و طبیعی با استفاده از رزین نیکل-نیتریلوتری‌استیک‌اسید آگاروز و رزین نیکل-نیتریلوتری‌استیک‌اسید سفاروز تخلیص شد. ارزیابی ایمونوژنیسیته پروتئین نوترکیب با روش دات‌بلات با سرم خرگوش چالش شده با پروتئین نوترکیب انجام شد. نتایج: بیشترین مقدار بیان پروتئین با وزن مولکولی 41 کیلودالتون در ساعت ششم پس از القا در دمای 37 درجه سانتی‌گراد با IPTG 1 میلی‌مولار حاصل شد. بافر اوره 8 مولار (pH=8) حاوی لیزوزیم 1 میلی‌گرم/میلی‌لیتر همراه با سونیکه کردن، مقدار زیادی از پروتئین نوترکیب استخراج شد. تخلیص پروتئین تحت شرایط واسرشته با استفاده از رزین نیکل- آگاروز مقدار پروتئین بیشتری نسبت به رزین نیکل سفاروز بازیابی شد. نتایج آزمایش دات‌بلات نیز حضور آنتی‌بادی IgG (Immunoglobulin G) اختصاصی علیه پروتئین نوترکیب لکتین نوع سی توکسوکارا کنیس در سرم خرگوش ایمن شده تا رقت 1:500 را مورد تأیید قرار داد. نتیجهگیری نهایی: استفاده از روش واسرشته بر فعالیت زیستی پروتئین تأثیر منفی نداشت و با این روش مقدار بیشتری پروتئین در سیستم باکتریایی بازیابی گردید. پروتئین نوترکیب لکتین نوع سی توکسوکارا کنیس تخلیص شده با این روش می‌تواند با اهداف مختلف مورد استفاده قرار گیرد.

https://jvr.ut.ac.ir/article_93945_7843a8dac2a030845e311872e3953210.pdf

دانشگاه تهران مجله تحقیقات دامپزشکی (Journal of Veterinary Research) 2008-2525 78 3 2023 09 23 Prevalence of Borrelia burgdorferi in Guard Dogs in Isfahan, Iran تشخیص مولکولی بورلیا بورگدورفری در سگ‌های نگهبان شهر اصفهان 167 174 93946 10.22059/jvr.2023.356339.3330 FA میترا زارعی چالشتری دانش آموخته دانشکده دامپزشکی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد شهرکرد، شهرکرد، ایران پیمان کیهانی گروه علوم درمانگاهی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد شهرکرد، شهرکرد حسن ممتاز گروه میکروبیولوژی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد شهرکرد، شهرکرد، ایران میلاد حمزه علی طهرانی دانش آموخته دانشکده دامپزشکی، واحد علوم تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی تهران، تهران، ایران 0000-0002-6681-0837 سید رضا حسینی گروه پاتوبیولوژی، دانشکده دامپزشکی دانشگاه آزاد اسلامی واحد شهرکرد، شهرکرد، ایران 0000-0002-2553-4004 Journal Article 2023 04 25 BACKGROUND: Lyme disease is caused by a gram-negative spirochete bacterium called “Borrelia burgdorferi” and can be transmitted by the bite of infected ticks to humans and animals. This disease has a global geographic distribution Dogs can be infected by the bite of the Ixodes ricinus tick. OBJECTIVES: This study aims to detect the prevalence of Borrelia burgdorferi in guard dogs in Isfahan, Iran. METHODS: In this study, blood samples were collected from 97 guard dogs with an average age of 3.5 years in Isfahan city and analyzed by the blood smear method and the nested polymerase chain reaction method (molecular study). The data were statistically analyzed in SPSS software (version 24) using Fisher's exact test and chi square. RESULTS: Twelve samples (12.37 %) were found molecularly positive, which were for 10 male dogs (10.30 %) and two female dogs (2.06 %). There was no evidence of the presence of bacteria in the blood smear and hematological changes were not found in complete blood count tests (CBC Test) performed on infected samples. There was a significant difference in the levels of infection between the age groups of 1 to 2 years (P=0.029) and between this age group (1 to 2 years) and the age group >3 years (P=0.032. (There was a significant difference in infection levels between dogs with different gender. CONCLUSIONS: The prevalence of Borrelia burgdorferi in dogs of Isfahan City is relatively high. Due to the ease of transmission of this pathogen between humans and animals, special attention should be paid for its control and timely detection. زمینه مطالعه: بیماری لایم به وسیله باکتری گرم منفی اسپیروکت شکلی به نام بورلیا بورگدورفری ایجاد شده و یکی از شایع‌ترین بیماری‌های منتقله از کنه به انسان و حیوانات می‌باشد. این بیماری واجد پراکندگی جغرافیایی جهانی بوده و سگ‌ها نیز توسط گزش کنه Ixodes ricinus به این بیماری مبتلا می‌شوند. هدف: تشخیص مولکولی B. burgdorferi در سگ‌های نگهبان شهر اصفهان. روش‎کار: 97 نمونه خون از سگ‌های نگهبان در نواحی شهر اصفهان با میانگین سنی 5/3 سال به‌طور تصادفی انتخاب و به روش اسمیر مستقیم خون و روش مولکولی (Semi Nested PCR) مورد بررسی قرار گرفت. نتایج: 12 نمونه (37/12 درصد) از نظر مولکولی مثبت بود که شامل 10 سگ جنس نر (30/10 درصد) و 2 سگ جنس ماده (06/2 درصد) بود، در بررسی اسمیر مستقیم خون هیچ‌گونه شواهدی مبنی بر حضور باکتری در گسترش خون مشاهده نشد و تغییرات هماتولوژیک در آزمایشات CBC انجام شده بر روی نمونه‌های آلوده قابل تشخیص نبود. در بررسی شیوع با استفاده از نرم افزار SPSS (نسخه 24) و آزمون دقیق فیشر، بین گروه‌های سنی 1 تا 2 سال (029/0P=) و این گروه سنی با گروه بالای 3 سال تفاوت معنی‌داری وجود داشت (032/0P=) و همچنین با استفاده از روش مجذور کای بین جنس و میزان آلودگی رابطه معنی‌داری وجود داشت. نتیجهگیری نهایی: نتایج نشان داد که شیوع آلودگی در سگ‌های شهر اصفهان نسبتاً بالا بوده و با توجه به سهولت انتقال و مشترک بودن این بیماری، بین انسان و حیوان، توجه ویژه به کنترل و تشخیص به موقع این بیماری توصیه می‌شود.

https://jvr.ut.ac.ir/article_93946_c925e254e4791fa2143a0a21a6db1b88.pdf

دانشگاه تهران مجله تحقیقات دامپزشکی (Journal of Veterinary Research) 2008-2525 78 3 2023 09 23 Measuring Mercury Level in Edible Tissue of Farmed Whiteleg Shrimp (Litopenaeus vannamei) in Bushehr Province of Iran Using Cold Vapor Method اندازه‌گیری میزان جیوه در بافت خوراکی میگوی پاسفید (Litopenaeus vannamei) پرورشی استان بوشهر با استفاده از روش بخار سرد 175 182 93947 10.22059/jvr.2018.260893.2814 FA رضا صادقی لیمنجوب گروه بهداشت و بیماری‌های آبزیان، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد کازرون، فارس، ایران 0000-0001-7582-2031 اشکان زرگر گروه بهداشت و بیماری‌های آبزیان، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه تهران، تهران، ایران علی طاهری میرقائد گروه بهداشت و بیماری‌های آبزیان، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه تهران، تهران، ایران 0000-0001-5568-1390 Journal Article 2023 03 11 BACKGROUND: Many toxic elements enter human food in different ways by various industries which can put people's lives in danger. Heavy metals can be rarely removed from the body after absorption and deposition in tissues, which can lead to diseases and complications in the body. Mercury is one of the heavy metals that can posion people after consumption of contaminated seafood. The measurement of pollutants such as mercury that present in aquatic animals and environment is one of challenges for humans. OBJECTIVES: This study aims to measure the amount of mercury accumulation in the edible tissue of whiteleg shrimp (Litopenaeus vannamei) found in farms of Bushehr Province in Iran. METHODS: In this research, 70 whiteleg shrimps were collected during four sampling stages in July, August, September and October for two consecutive years. Total mercury level was measured by the cold vapor method. RESULTS: The level of mercury was 0-0.009 mg/kg of body weight, while the recommended limit for mercury is 0.1 mg/kg according to the WHO. The microscopic study on tissue sections did not show any histopathological changes. CONCLUSIONS: The mercury level in the edible tissue of whiteleg shrimps in Bushehr province is much lower than the recommded level and does not pose any danger to residents and consumers. زمینه مطالعه: امروزه با توسعه صنایع مختلف و انواع آلودگی‌های زیست محیطی بسیاری از عناصر سمی و خطرناک از طرق مختلف وارد چرخه غذایی جوامع بشری شده است، که متأسفانه حیات انسان‌ها و احتمالاً دیگر موجودات زنده را با مخاطره جدی مواجه نموده است. فلزات سنگین پس از ورود، به ندرت از بدن دفع شده و در بافت‌ها رسوب می‌کنند که موجب بروز بیماری‌ها و عوارض متعددی در بدن می‌شوند. جیوه یکی از سمی‌ترین عناصر سنگین است که عمدتاً از طریق مصرف غذاهای دریایی آلوده به جیوه وارد بدن انسان می‌شود. اندازه‌گیری آلاینده‌های مختلف به ویژه فلزات سنگین در محیط آبی و آبزیان به علت مصرف خوراکی آن‌ها برای انسان می‌تواند از اهمیت ویژه‌ای برخوردار باشد. هدف: تعیین مقدار تجمع فلز سنگین جیوه در بافت خوراکی میگوی پاسفید غربی (Litopenaeus vannamei) در مزارع پرورش میگوی استان بوشهر. روش‎کار: در مطالعه حاضر تعداد ۷۰ نمونه میگو طی چهار مرحله صید در ماه‌های تیر، مرداد، شهریور و مهر طی دو سال متوالی تهیه، در محلول دیویدسون فیکس شده و پس از طی مراحل هضم، اندازه‌گیری فلز جیوه با استفاده از روش بخار سرد انجام شد. همچنین بافت‌های فیکس شده هپاتوپانکراس در محلول دیویدسون جهت تهیه مقاطع و انجام بررسی هیستوپاتولوژیکی به آزمایشگاه آسیب‌شناسی منتقل شدند. نتایج: براساس داده‌های حاصل از آزمایشات صورت گرفته غلظت فلز جیوه در بافت خوراکی میگوهای نمونه‌برداری شده بین صفر تا ۰۰۹/۰ میلی‌گرم بر کیلوگرم وزن تر می‌باشد، در حالی که غلظت استاندارد برای فلز جیوه بر اساس معیار WHO برابر ۱/۰ میلی‌گرم بر کیلوگرم وزن تر می‌باشد. همچنین نتایج حاصل از مشاهدات ریزبینی بافت هپاتوپانکراس هیچ‌گونه تغییر پاتولوژیک را نشان نداد. نتیجهگیری نهایی: به طور کلی غلظت فلز جیوه در بافت خوراکی میگوهای نمونه‌برداری شده از منطقه بوشهر بسیار کمتر از استاندارد جهانی به دست آمد و خطری ساکنان و مصرف کنندگان را تهدید نمی‌کند.

https://jvr.ut.ac.ir/article_93947_7b35360b244e5441b29f4b0483bd1701.pdf

دانشگاه تهران مجله تحقیقات دامپزشکی (Journal of Veterinary Research) 2008-2525 78 3 2023 09 23 Effect of Chitosan and Nano-Chitosan Loaded Clinoptilolite on Histomorphology and Pepsin Activity in Rainbow Trout (Oncorhynchus mykiss) Stomach تأثیر کیتوزان و نانوکیتوزان بارگذاری شده در کلینوپتیلولیت بر ساختار بافت‌شناسی و فعالیت آنزیم پپسین معده در ماهی قزل‌آلای رنگین‌کمان (Oncorhynchus mykiss) 183 195 93944 10.22059/jvr.2022.345292.3279 FA علی خانی اوشانی دانش آموخته واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران مهدی سلطانی گروه بهداشت آبزیان، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه تهران، تهران، ایران 0000-0002-5367-7133 نجمه شیخ زاده گروه بهداشت مواد غذایی و آبزیان، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران 0000-0002-0909-7270 مهدی شمسایی مهرجان گروه شیلات، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران هومن رجبی اسلامی گروه شیلات، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران غلامرضا حمیدیان گروه علوم پایه، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران Journal Article 2023 04 09 BACKGROUND: Numerous studies have investigated the positive effect of chitosan and nano-chitosan loaded clinoptilolite on growth performance, digestive enzyme activity, and intestinal histomorphology in different fish species. However, there are no data evaluating the potential effect of the composites on the fish stomach. OBJECTIVES: In the current study, the effects of chitosan and nano-chitosan loaded clinoptilolite on histological features and pepsin activity in the rainbow trout stomach were considered. METHODS: Chitosan and nano-chitosan loaded clinoptilolite were synthesized, and then two hundred and forty fish (~27.75 g) fish were distributed in eight groups each in three replicates. Ten days after adaptation, the fish were fed with eight diets, including control diet (CTR), clinpotilolite (T1), chitosan composites (T2, T3, T4), and nano-chitosan composites (T5, T6, T7) for 70 days. Afterward, all fish in each tank were anesthetized in clove extract (50 μl/l), and tissue samples were obtained for pepsin activity (n= 5) and histological assay (n = 5). RESULTS: The groups administrated with nanochitosan composites showed the highest pepsin activity (P˂0.05). Additionally, histological examinations exhibited a higher epithelial height, increased mucosal density, and oxynticopeptic cells hypertrophy in fish fed composites compared to the CTR group (P˂0.05). Meanwhile, nanochitosan composite administration could cause higher reaction of secreted granules to periodic acid–Schiff (PAS) staining. CONCLUSIONS: The findings demonstrated the potential application of chitosan and nano-chitosan loaded clinoptilolite composites for improvements in the histomorphology and pepsin activity of the rainbow trout stomach, resulting in higher growth performance. زمینه مطالعه: مطالعات زیادی در رابطه با اثرات مثبت کامپوزیت‌های کیتوزان و نانوکیتوزان بارگذاری شده بر روی کلینوپتیلولیت بر عملکرد رشد، فعالیت آنزیم‌های گوارشی و هیستومورفولوژی روده در گونه‌های مختلف ماهی موجود می‌باشد. اما اطلاعاتی در زمینه ارزیابی پتانسیل این کامپوزیت‌ها بر معده ماهی وجود ندارد. هدف: در مطالعه حاضر، اثرات کامپوزیت‌های کیتوزان و نانوکیتوزان بارگذاری شده بر روی کلینوپتیلولیت بر ساختار بافت‌شناسی و فعالیت پپسین در معده ماهی قزل‌آلای رنگین‌کمان مدنظر قرار گرفت. روش‎کار: کامپوزیت‌های کیتوزان و نانوکیتوزان بارگذاری شده بر روی کلینوپتیلولیت ساخته شدند. سپس 240 قطعه ماهی (حدوداً 75/27 گرم) در هشت گروه مختلف با سه تکرار توزیع شدند و پس از دوره 10 روزه آدابتاسیون، با هشت نوع جیره غذایی شامل جیره کنترل (CTR)، کلینوپتیلولیت (T1)، نانوکامپوزیت‌های کیتوزان (T2, T3, T4) و کامپوزیت‌های نانوکیتوزان (T5, T6, T7) به مدت 70 روز تغذیه شدند. سپس همه ماهی‌های هر تانک با عصاره گل میخک (50 میکرولیتر در لیتر) بی‌هوش شده و نمونه‌های بافتی برای بررسی فعالیت پپسین (5 = n) و همچنین آزمایشات بافت‌شناسی (5 = n) اخذ گردید. نتایج: بالاترین میزان فعالیت پپسین در گروه‌های تغذیه شده با کامپوزیت‌های نانوکیتوزان نشان داده شد (05/0˂P). مطالعات بافت‌شناسی نیز بیانگر افزایش ارتفاع بافت پوششی، ضخامت طبقه مخاطی و هایپرتروفی سلول‌های اکسینتیکوپپتیک در ماهی‌های تغذیه شده با کامپوزیت‌ها در مقایسه با گروه CTR بود (05/0˂P). ضمناً مصرف کامپوزیت‌های نانوکیتوزان باعث ایجاد واکنش شدیدتر گرانول‌های ترشحی به رنگ‌آمیزی پریودیک اسید شیف (PAS) گردید. نتیجهگیری نهایی: این نتایج نشان دهنده پتانسیل کامپوزیت‌های کیتوزان و نانوکیتوزان بارگذاری شده بر روی کلینوپتیلولیت در بهبود ساختار بافت‌شناسی و فعالیت پپسین در معده ماهی قزل‌آلای رنگین کمان است که نتیجه نهایی آن بهبود رشد می‌باشد.

https://jvr.ut.ac.ir/article_93944_a80413147e4969dcd04893f1acc0f0b2.pdf

دانشگاه تهران مجله تحقیقات دامپزشکی (Journal of Veterinary Research) 2008-2525 78 3 2023 09 23 Effect of Saponin Encapsulated by Ferritin Nanoparticles on Fetal Lung Development in Female Mice with Streptococcus pneumonia ارزیابی بی خطری اثرات ساپونین کپسوله شده توسط نانوذرات فریتین بر موش‌های ماده آلوده به استرپتوکوک پنومونیه و تکامل ریه جنین‌ها 197 212 93948 10.22059/jvr.2023.358664.3343 FA صبا صفدرپور دانش آموخته واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران زهره افتخاری گروه زیست فناوری، انستیتو پاستور ایران، تهران، ایران 0000-0001-9705-5179 اکرم عیدی گروه زیست شناسی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران 0000-0002-6673-5347 دلارام درود مجتمع تحقیقاتی و تولیدی، انستیتو پاستور ایران، البرز، ایران 0000-0003-4167-9921 Journal Article 2023 05 10 BACKGROUND: The effect of nanoherbal substances in the treatment of infectious diseases before mating or during pregnancy must be evaluated. Saponin has adverse effects on a pregnant mother and her fetal through complex mechanisms. OBJECTIVES: This study aims to investigate the toxic effects of saponin encapsulated by ferritin nanoparticles (Nanosaponin) on fetal lung development in female mice with Streptococcus pneumonia. METHODS: Extraction of crude saponin from licorice roots was done by the powder heating and using 20 % ethanol and diethyl ether. Then, n-butanol and 5 % sodium chloride solution were added to the aqueous layer. The mice were divided into five groups of 10 including control, pneumonia, pneumonia treated with ferritin, pneumonia treated with saponin, and pneumonia treated with nanosaponin. Then, two groups of untreated pregnant pneumonia and pregnant pneumonia treated with nanosaponin were separated. In this study, tumor necrosis factor alpha (IFN-γ), heparin-binding epidermal growth factor-like growth factor (HB-EGF), Methyl-CpG binding domain 2 (MBD-2), and kruppel like factor 2 (KLF-2) genes were evaluated in the maternal lungs, and TNF-α level was evaluated using ELISA method in the fetal lungs. Maternal tissue, uterus tissue, and fetal lung were examined by hematoxylin and eosin staining, and maternal body tissue was examined by trichromason staining and Oxidative stress parameters were investigated. RESULTS: Nano saponin decreased the expression of IFN-γ (P<0.05) (P<0.01), MBD-2 (P<0.05) and HB-EGF genes, KLF-2 protein level and TNF-α levels in fetal lung.The thickness of uterine myometrium and blood flow of endometrium increased the number of live embryos and the rate of successful pregnancy. In addition, Nano saponin effectively improved the oxidative stress response in the fetus without any harmful effect on the mother's liver tissue. CONCLUSIONS: The nanosaponin has no toxic effects on the sudy organs of the mother and fetus. It has therapeutic effects on the fetal lung development process after the infection of mother with Streptococcus pneumonia. زمینه مطالعه: استفاده از ترکیبات نانو شده مؤثرگیاهان در درمان بیماری‌های عفونی قبل از جفت‌گیری یا در دوران بارداری ممکن است از طریق مکانیسم‌های پیچیده‌ای بر روی بافت‌های مادر و جنین اثرات سمی داشته باشد. هدف: مطالعه حاضر با هدف بررسی اثرات سمی ساپونین کپسوله شده توسط نانوذرات فریتین (نانو ساپونین) بر فرایند تکامل ریه جنین متولد شده از مادر مبتلا به استرپتوکوک پنومونیه در مدل موشی می‌‌‌باشد. روش‎کار: استخراج ساپونین خام از ریشه گیاه شیرین‌بیان با حرارت دادن نمونه پودر شده با اتانول 20 درصد و دی اتیل اتر صورت گرفت. سپس به لایه آبی، ان بوتانول و محلول کلرید سدیم 5 درصد اضافه شد. در ابتدا موش‌های کوچک آزمایشگاهی به پنج گروه (10 سر/گروه) شامل: گروه کنترل، پنومونی، پنومونی تیمار شده با فریتین، پنومونی تیمار شده با ساپونین، پنومونی تیمار شده با ساپونین کپسوله شده توسط نانوذرات فریتین (نانو ساپونین). سپس به دو گروه پنومونی باردار بدون درمان و پنومونی باردار تیمار شده با نانو ساپونین تقسیم شدند. در مطالعه حاضر بیان ژن‌های IFN-γ، HB-EGF، MBD-2، KLF-2 در ریه موش مادر و سطح TNF-α با کمک الایزا در ریه جنین مورد ارزیابی قرار گرفت. بافت رحم مادر و ریه جنین، با رنگ‌آمیزی هماتوکسیلین و ائوزین و بافت کبد مادر با رنگ‌آمیزی تری کروماسون و پارامترهای استرس اکسیداتیو مورد بررسی قرار گرفت. نتایج: نانو ساپونین بیان ژن‌های IFN-γ (05/0P<) (01/0P<) MBD-2 و (05/0P<)HB-EGF سطح پروتئین KLF-2 و میزان TNF-αرا در ریه جنین کاهش داد. ضخامت میومتر رحم و جریان خون آندومتر، تعداد جنین‌های زنده و میزان بارداری موفق را افزایش داد. علاوه بر این، نانو ساپونین به طور مؤثر پاسخ استرس اکسیداتیو در جنین را بدون هیچ‌گونه اثر مخربی بر بافت کبد مادر، بهبود بخشید. نتیجهگیری نهایی: بر اساس نتایج به‌دست‌آمده، نانو ساپونین تهیه شده نه‌تنها اثر سمی بر اندام‌های مورد ارزیابی مادر و جنین نداشت، بلکه اثرات درمانی مؤثری بر روند تکامل ریه جنین پس از بیماری عفونی مادر نشان داد.

https://jvr.ut.ac.ir/article_93948_e0bb51f25f535660b616007190a3bf92.pdf

دانشگاه تهران مجله تحقیقات دامپزشکی (Journal of Veterinary Research) 2008-2525 78 3 2023 09 23 The Antioxidant and Anti-Inflammatory Effects of Ischemia Post-Conditioning on the Injury Induced by Ischemia/Reperfusion in the Rat Liver اثرات آنتی‌اکسیدانی و ضد‌التهابی پس‌شرطی‌سازی ایسکمی بر ضایعات ناشی از ایسکمی- پرفیوژن مجدد کبد موش صحرایی 213 222 93949 10.22059/jvr.2022.348794.3302 FA ندا قاسمی پور افشار دانش آموخته دانشکده دامپزشکی، دانشگاه تهران، تهران، ایران 0000-0002-2831-7320 حسینعلی عرب گروه علوم زیستی مقایسه‎ای، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه تهران، تهران، ایران اکرم وطن نژاد گروه علوم زیستی مقایسه‎ای، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه تهران، تهران، ایران 0000-0002-8202-7914 قربانگل اصحابی گروه فیزیولوژی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران علی اکبر گلابچی فر گروه علوم زیستی مقایسه‎ای، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه تهران، تهران، ایران Journal Article 2023 04 04 BACKGROUND: Ischemia-reperfusion injury (IRI) can induce major changes in the function of different organs, including the liver. Studies have indicated that ischemic post-conditioning (HIPO) can protect the tissues against ischemia-reperfusion injury. OBJECTIVES: To investigate the antioxidant and anti-inflammatory effects of ischemia post-conditioning against the IRI of the rat liver through four 30-second cycles of alternating ischemia and reperfusion, before 24-hour persistent reperfusion. METHODS: Fifteen rats were randomly divided into 3 groups 1) operation control group, 2) ischemia-reperfusion (IR) group whose liver was exposed to 60-miute ischemia of by 24-hour reperfusion and 3) ischemic post-conditioning (IR+IPO) group underwent the same procedure as the second group except that before persistent reperfusion, the rats were subject to post-conditioning by four 30-second cycles of alternating ischemia and reperfusion. The changes induced by IRI and the antioxidant and anti-inflammatory effects of ischemic post-conditioning were assessed by the serum level of IL-6 using the ELISA method, malondialdehyde (MDA), and total antioxidant capacity (TAC). RESULTS: Ischemic post-conditioning potentiated antioxidant effects and reduced the inflammation caused by the IR in the liver. The serum level of IL-6 reduced from 394.4±126.4 to 124.4±29.07 pg/ml (post-conditioning group), and the tissue MDA reduced from 431.4±76.53 to 207.2±25.77 nmol/g) compared to the IR group. The data revealed that the levels of the indices returned almost to the level of the operation control group (P<0.001). Additionally, the total antioxidant capacity of the liver significantly improved (P<0.01) from 11.58±1.87 (in the IR group) to 17.53±2.51 mmol/mg (in the IR+IPO group). CONCLUSIONS: The study demonstrates that the protective effect of ischemic post-conditioning against IR-induced injury may be mediated through decreasing inflammation and improving antioxidant activities. زمینه مطالعه: آسیب ناشی از ایسکمی _ پرفیوژن مجدد باعث تغییرات عمده در عملکرد اعضا‌ی بدن از جمله کبد ‌می‌شود. مطالعات نشان داده که پس‌شرطی‌سازی ایسکمی یک عضو، قادر به حفاظت آن در برابر آسیب‌های ناشی از ایسکمی _ پرفیوژن مجدد است. هدف: بررسی اثرات آنتی‌اکسیدانی و ضد‌التهابی پس‌شرطی‌سازی ایسکمی بر ضایعات ناشی از ایسکمی _ پرفیوژن مجدد کبد موش صحرایی که از طریق 4 سیکل 30 ثانیه‌ای متناوب ایسکمی و پرفیوژن مجدد، قبل از خونرسانی مجدد طولانی مدت، انجام شد. روش‎کار: پانزده سر موش صحرایی به طور تصادفی به سه گروه تقسیم شدند که شامل: 1) گروه کنترل جراحی، 2) گروه Ischemia Reperfusion (IR) که کبد آن‌ها در معرض یک ساعت ایسکمی و 24 ساعت پرفیوژن مجدد قرار داشت و 3) گروه Ischemic post conditioning (IR+IPO) که همانند گروه دوم تحت عمل قرار گرفتند، با این تفاوت که قبل از پرفیوژن طولانی با القاء 4 دوره‌ 30 ثانیه‌ای متناوب از ایسکمی و پرفیوژن مجدد، در معرض پس‌شرطی‌سازی قرار گرفتند. تغییرات ایجاد شده ناشی از با ایسکمی- پرفیوژن مجدد و اثرات آنتی‌اکسیدانی و ضد‌التهابی پس‌شرطی‌سازی ایسکمی، با اندازه‌گیری سطح سرمی اینترلوکین- 6، مالون دی‌آلدهید (MDA) و ظرفیت تام آنتی‌اکسیدانی (TAC)، مورد ارزیابی قرار گرفتند. نتایج: پس‌شرطی‌سازی ایسکمی سبب تقویت اثرات آنتی‌اکسیدانی و کاهش التهاب ناشی از ایسکمی _ پرفیوژن مجدد در کبد شد. به‌طوری که سطح سرمی اینترلوکین _ 6 ( از4/126 ± 4/394 به 07/29 ± 4/124 پیکوگرم در میلی‌لیتر) و مالون دی‌آلدهید بافتی (از 53/76± 4/431 به 77/25 ± 2/207 نانومول در گرم) را در مقایسه با گروه تحت ایسکمی _ پرفیوژن مجدد کاهش داده و تقریباً به سطح گروه کنترل جراحی برگرداند (001/0P<). همچنین سطح ظرفیت تام آنتی‌اکسیدانی کبد را به طور معنی‌داری از 87/1 ± 58/11 میلی‌مول در میلی‌گرم (در گروه ایسکمی _ پرفیوژن مجدد) به 51/2±53/17 میلی‌مول در میلی‌گرم (در گروه پس‌شرطی‌سازی ایسکمی) بهبود بخشید (01/0P<). نتیجهگیری نهایی: مطالعه حاضر نشان داد که اثر محافظتی پس‌شرطی‌سازی در برابر آسیب ناشی از ایسکمی _ پرفیوژن مجدد، ممکن است به دلیل کاهش التهاب و استرس اکسیداتیو باشد.

https://jvr.ut.ac.ir/article_93949_9de345f3f95391bda3e993b96ede9a9c.pdf

دانشگاه تهران مجله تحقیقات دامپزشکی (Journal of Veterinary Research) 2008-2525 78 3 2023 09 23 Design and Molecular Docking Study of Recombinant Chimera Protein HBHA-Omp28 for Developing an Efficient Vaccine Against Salmonella typhimurium طراحی و بررسی داکینگ مولکولی کایمر نوترکیب HBHA-Omp28 با هدف توسعه یک واکسن کارآمد علیه باکتری سالمونلا تیفی‏موریوم 223 233 93950 10.22059/jvr.2023.355694.3329 FA سیده زهرا ابوالوفایی دانش آموخته دانشکده دامپزشکی، دانشگاه لرستان، خرم‏آباد، ایران 0000-0002-9469-9080 نعمت شمس گروه پاتوبیولوژی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه لرستان، خرم‏آباد، ایران 0000-0001-8614-3720 علی فروهرمهر گروه علوم دامی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه لرستان، خرم‏آباد، ایران 0000-0001-6698-3503 امین جایدری گروه پاتوبیولوژی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه لرستان، خرم‏آباد، ایران 0000-0002-5880-5229 نرگس نظیفی گروه علوم پایه، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه لرستان، خرم آباد، ایران 0000-0002-2508-7590 Journal Article 2023 04 17 BACKGROUND: Salmonellosis is a dangerous disease that can threaten the health of humans and animals. This disease can lead to economic losses annually; therefore, many studies have been conducted to prevent this disease. OBJECTIVES: The current study aims to design a recombinant chimera protein HBHA-Omp28 as a vaccine against Salmonella typhimurium. METHODS: The nucleotide and amino acid sequences of Omp28 and HBHA proteins were first extracted from the NCBI database. Then, the recombinant chimera of HBHA-Omp28 was bioinformatically assembled using a rigid linker. Epitope prediction of T and B cells, antigenicity, allergenicity, and physicochemical features assessments of HBHA-Omp28 were done using Immune Epitope Database (IEDB), ABCpred, VaxiJen, AllerTOP and ProtParam online servers, respectively. To assess the secondary and tertiary structures, the Self-Optimized Prediction Method with Alignment (SOPMA) and the Iterative Threading ASSEmbly Refinement (I-TASSER) server were used, respectively. Molecular docking between recombinant chimera and TLR4/MD2 receptor was assessed by ClusPro server. Finally, after codon optimization of nucleotide sequence of recombinant chimera to express in Escherichia Coli k-12 strain, the cloning of recombinant chimera in pET21-a (+) vector was examined. RESULTS: The designed recombinant chimera was classified as an antigenic and non-allergenic protein with molecular weight of 34.19 kDa. According to the results of molecular docking study, the HBHA-Omp28 protein was able to bind to TLR4/MD2 receptor using 9 hydrogen bonds. The results of cloning study demonstrated that HBHA-Omp28 successfully cloned into pET21-a (+). CONCLUSIONS: The designed recombinant chimera can be an appropriate vaccine against salmonella bacteria. زمینه مطالعه: سالمونلوزیک بیماری‏ مهم و خطرناک می‌باشد که سلامت انسان و حیوان را مورد تهدید قرار می‏دهد. این بیماری سالیانه سبب زیان‏های اقتصادی بی‌شماری می‌شود، از جمله مهم‌ترین راههای مقرون به صرفه برای مهار انواع پاتوژنها واکسیناسیون ایمن با انواع واکسن‌های زیر واحدی می‌باشد. آنتیژن Omp28 به عنوان یک پروتئین خارج غشایی مهم در باکتری سالمونلا تیفی‏موریوم توانایی اثبات شده‌ای در تحریک سیستم همورال و سلولار میزبان را دارد. از طرفی جهت بهبود واکنش ایمنی نسبت به آنتی‌ژن‌ها، در طراحی واکسن‌ها معمولاً از ادجوانتها استفاده می‌شود. هدف: مطالعه حاضر به منظور طراحی کایمر نوترکیب HBHA-Omp28 به عنوان یک واکسن علیه پاتوژن سالمونلا اجرا شد. روش‎کار: برای این منظور، توالی‏های نوکلئوتیدی و آمینو اسیدی آنتی‏ژن Omp28 و مولکول HBHA از پایگاه داده‏های NCBI استخراج شد. سپس کایمر نوترکیب HBHA-Omp28 با استفاده از لینکر پپتیدی غیر منعطف به صورت درون رایانهای طراحی شد. پیش بینی اپی توپهای سلولهای T و B به ترتیب توسط سرورهای IEDB و ABCpred انجام شد و خواص آنتی‏ژنسیتی، آلرژنسیتی و فیزیکوشیمایی سازه طراحی شده نیز به ترتیب توسط سرورهای VaxiJen، AllerTOP و ProtParam بررسی شد. در ادامه برای ارزیابی ساختار دوم و ساختار سوم سازه، به ترتیب سرورهای SOPMA وI-TASSER به کار گرفته شدند. داکینگ مولکولی بین کایمر نوترکیب و گیرنده TLR4/MD2 با استفاده از سرور ClusPro بررسی شد. در نهایت پس از بهینه‏سازی کدون‏های توالی نوکلئوتیدی کایمر نوترکیب در سامانه پروکاریوتی E. Coli سویه K-12، امکان کلون کایمر نوترکیب درون وکتور pET21-a (+) مورد بررسی قرار گرفت. نتایج: بر اساس نتایج به دست آمده در مطالعه حاضر، کایمر نوترکیب HBHA-Omp28 یک پروتئین غیر‏آلرژن و آنتی‏ژنتیک با وزن مولکولی 19/34 کیلو دالتون بود. این سازه با توزیع 91 درصد اسیدهای آمینه‏ در ناحیه هسته (بر اساس آنالیزهای راماچاندران) مدل شد. همچنین بر اساس داکینگ مولکولی مشخص شد که پروتئین HBHA توانسته با تشکیل 9 پیوند هیدروژنی به گیرنده TLR4/MD2 متصل شود. همچنین نتایج کلونینگ اثبات کرد که کایمر نوترکیب با موفقیت درون وکتور بیانی pET21-a(+) کلون شد. نتیجهگیری نهایی: به طور کلی می‏توان نتیجه گرفت که سازه طراحی شده HBHA-Omp28 در مطالعه حاضر می‌تواند کاندید قابل اعتمادی در ساخت واکسن‌های نوترکیب علیه باکتری سالمونلا باشد.

https://jvr.ut.ac.ir/article_93950_24e07fce0867b3f387d39ae569aec846.pdf