دانشگاه تهرانمجله تحقیقات دامپزشکی
(Journal of Veterinary Research)2008-252579320240922Effects of Feeding Different Levels of Poultry Litter in the Form of Pellet and Mesh on the Performance and Some Blood Metabolites in Male Afshari Lambs: An Experimental Studyاثر تغذیه سطوح مختلف کود مرغ گوشتی بهصورت پلت و مش بر عملکرد و برخی از متابولیتهای خون در برههای نرافشاری: مطالعه تجربی1171279836810.22059/jvr.2024.369766.3410FAمحمدرضائیانگروه بهداشت و تغذیه دام و طیور، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه تهران، تهران، ایران0000-0002-8137-5634داریوشنعیمیدانشآموخته دانشکده دامپزشکی، دانشگاه تهران، تهران، ایران0009-0002-1242-6052سید احمدمدنیگروه بهداشت و تغذیه دام و طیور، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه تهران، تهران، ایران0000-0002-6498-2942Journal Article20240423BACKGROUND: Poultry litter contains different nutrients, including protein and minerals, which can be used in ruminant nutrition.<br />OBJECTIVES: This experiment was done to study the effects of feeding different levels of poultry litter (PL) in the form of pellet and mesh in the diet on the performance and blood metabolites of Afshari lambs.<br />METHODS: A total of 54 Afshari lambs with an initial mean body weight of 25 ± 5 kg were randomly divided into six groups with three replicates (3 lambs per replicate) in a 2 × 3 factorial design. Treatment groups were fed diets of 53% forage and 47% concentrate for 14 weeks. Concentrates were prepared with 0%, 5%, and 10% of PL in the form of mesh (M0, M5, and M10) or pellet (P0, P5, and P10) on diet dry matter basis. Feed intake was measured daily, and lambs were weighted at 2-week intervals. Blood samples were taken from each lamb at 0, 28, 56, and 84 days of the experiment to measure its total protein (TP), blood urea nitrogen (BUN), copper, and molybdenum concentration.<br />RESULTS: Using different levels of poultry litter in both mesh and pelleted form had no significant effect on average daily gain and dry matter intake at different stages and during the whole experimental period. Daily dry matter intake was higher (<em>P</em><0.05) for treatment groups fed M form of PL than for the mean of P form during the whole experimental period. The feed conversion ratio was significantly (<em>P</em><0.05) higher in lambs fed M form of PL compared with P form. Increasing levels of PL resulted in increased blood copper in both M and P treatment groups at all stages of the experiment. Blood concentration of molybdenum was similar among treatments during the entire experiment. The differences in the form of diet had no significant effects on blood concentration of copper, molybdenum, TP, and BUN.<br />CONCLUSIONS: Results indicate that both mesh and pellet forms of poultry litter could be replaced with other sources of protein up to 10% in the diets of Afshari lambs without any adverse effects on performance.<strong>زمینه مطالعه</strong><strong>:</strong> کود مرغ دارای انواع مواد مغذی ازجمله پروتئین و مواد معدنی است و میتواند در تغذیه دامهای نشخوارکننده استفاده شود.<br /><strong>هدف</strong><strong>:</strong> مطالعه حاضر بهمنظور بررسی اثر سطوح مختلف کود مرغ به فرم پلت و مش در جیره، بر عملکرد و برخی از متابولیتهای خونی برههای نژاد افشاری انجام شد.<br /><strong>روش</strong><strong></strong><strong>کار</strong><strong>:</strong> 54 رأس بره نر با میانگین وزن 5±25 کیلوگرم در قالب طرح فاکتوریل 3×2 در 6 گروه تقسیم و 14 هفته با یکی از جیرههای آزمایشی حاوی 53 درصد خشبی و 47 درصد کنسانتره تغذیه شدند. کنسانتره جیرههای آزمایشی شامل صفر، 5 و 10 درصد کود مرغ بهصورت مش (M0, M5, M10) یا پلت (P0, P5, P10) بود. در طول دوره آزمایش خوراک مصرفی روزانه دامها محاسبه و توزین برهها نیز هر 2 هفته یک بار انجام شد. نمونهگیری خون نیز در روزهای صفر، 28، 56 و 84 دوره آزمایش برای اندازهگیری فراسنجههای خونی انجام شد.<br /><strong>نتایج</strong><strong>:</strong> اثر مصرف کود مرغ، بهصورت مش یا پلت در سطوح مختلف در مقایسه با تیمارهای شاهد بر افزایش وزن و مصرف روزانه خوراک، در مراحل مختلف و در کل دوره آزمایش معنیدار نبود. در ماه آخر و در کل دوره آزمایش، مصرف روزانه خوراک بهصورت مش در مقایسه با پلت بالاتر بود (05/0<em>P</em><). در کل دوره آزمایش ضریب تبدیل خوراک در تیمارهای مصرفکننده پلت کمتر از تیمارهای مصرفکننده مش بود (05/0<em>P</em><). افزایش سطح کود مرغ در هر دو گروه برههای مصرفکننده مش و پلت باعث افزایش معنیدار (05/0<em>P</em><) سطح مس خون آنها در مراحل مختلف آزمایش گردید. مقدار مولیبدن خون در کل دوره تحت تأثیر مصرف سطوح مختلف کود مرغ قرار نگرفت. اثر فرم جیره نیز بر سطح مس، مولیبدن، کل پروتئین و نیتروژن اورهای خون معنیدار نبود.<br /><strong>نتیجهگیری نهایی</strong><strong>:</strong> کود مرغ را میتوان به فرم پلت یا مش بهعنوان یک منبع پروتئینی تا سطح 10 درصد در جیره برههای نژاد افشاری جایگزین سایر منابع پروتئینی جیره کرد، بدون اینکه مصرف آن تأثیر منفی بر خصوصیات عملکردی برهها داشته باشد.https://jvr.ut.ac.ir/article_98368_284f1af29dbec7011d193e0411d9d3e9.pdfدانشگاه تهرانمجله تحقیقات دامپزشکی
(Journal of Veterinary Research)2008-252579320240922Morphological Assessment of the Normal Stifle Joint in Persian Cats Based on the Computed Tomography Imagesبررسی مورفولوژی مفصل استایفل نرمال براساس تصاویر توموگرافی کامپیوتری در گربه پرشین1291439826310.22059/jvr.2024.374099.3425FAزهراحقیقتدانشآموخته دانشکده دامپزشکی، واحد ارومیه، دانشگاه آزاد اسلامی، ارومیه، ایران0009-0002-4462-1063سیامکعلیزادهگروه علوم درمانگاهی، دانشکده دامپزشکی، واحد نقده، دانشگاه آزاد اسلامی، نقده، ایران0000-0003-1112-7026محمدرضاحسینچی قره آغاجیگروه علوم پایه، دانشکده دامپزشکی، واحد ارومیه، دانشگاه آزاد اسلامی، ارومیه، ایران0000-0001-8627-2178Journal Article20240409BACKGROUND: One of the most practical and accurate diagnostic imaging methods is computed tomography (CT) scan, which can be used to examine bones and joints in small animals.<br />OBJECTIVES: This study aimed to evaluate the morphology, morphometry, and anatomy of the stifle joint of the Persian cat based on the CT images.<br />METHODS: This descriptive cross-sectional study examined 10 clinically healthy adult Persian cats (5 males and 5 females) with a mean age of 2.4 years and a mean weight of 4.7 kg. To prepare CT images, the anesthetized Persian cat put on the CT scanner plate in a dorsoventral position. While the hind limbs of the cat were fully extended and kept towards the back, the sagittal, transverse and dorsal scans were taken at 2-mm intervals from the distal third of the femur to the proximal third of the tibia in the lateral and anterior posterior planes.<br />RESULTS: Based on the results, the CT method can help identify most of the anatomical structures of the stifle joint without the use of contrast material. The bones were white due to their high density, medullary cavity were dark, and muscles and tendons were visible in different gray scales on the CT images. The posterior cruciate ligament, the anterior and posterior ends of the lateral meniscus, and the posterior end of the medial meniscus were well identifiable in the sagittal reconstruction. Collateral ligaments, anterior cruciate ligament, and the middle part of the menisci were better seen in the dorsal plane. The only anatomical structure that was not identified in the multiplanar reconstructions was the anterior end of the medial meniscus. The medial and lateral parts of fabella were clearly visible under the tendons of the gastrocnemius muscles. Bony structures and infrapatellar fat pad could also be identified on the CT images.<br />CONCLUSIONS: The anatomical structure of the stifle joint of the Persian cats is similar to that of house cats. The CT images can be used for teaching anatomy, interpretation of CT scan images, and diagnosis of musculoskeletal complications and treatment of Persian cats.<strong>زمینه مطالعه</strong><strong>:</strong> یکی از کاربردیترین و دقیقترین روشهای تصویربرداری تشخیصی، سیتیاسکن است که برای بررسی استخوانها و مفاصل در دامهای کوچک استفاده میشود.<br /><strong>هدف</strong><strong>:</strong> بررسی مورفولوژی، مورفومتری و آناتومی مفصل استایفل گربه پرشین براساس تصاویر توموگرافی کامپیوتری.<br /><strong>روش</strong><strong></strong><strong>کار</strong><strong>:</strong> در مطالعه حاضر که از نوع توصیفیمقطعی بود از 10 گربه پرشین بالغ و ازنظر کلینیکی سالم (5 گربه نر و 5 گربه ماده) با میانگین سنی 4/2 سال و متوسط وزنی 7/4 کیلوگرم استفاده شد. برای تهیه تصاویر توموگرافی کامپیوتری، گربه پرشین بیهوششده با حالتگماری خوابیده روی جناغ بر روی میز دستگاه سیتیاسکن قرار داده شد و درحالیکه اندامهای حرکتی خلفی آن کاملاً کشیده و رو به عقب بودند، اسکنهای ساجیتال، عرضی و دورسال به فواصل 2 میلیمتر از یکسوم دیستال ران تا یکسوم پروگزیمال درشتنی در پلنهای جانبی و قدامیخلفی انجام شد.<br /><strong>نتایج</strong><strong>:</strong> براساس نتایج مطالعه حاضر، توموگرافی کامپیوتری میتواند امکان شناسایی برخی از ساختارهای آناتومیکی مفصل استایفل را بدون استفاده از ماده حاجب فراهم کند. در تصاویر سیتیاسکن، استخوانها بهعلت داشتن دانسیته بالا به رنگ سفید و حفره میانی آنها تیرهرنگ و عضلات و تاندونها نیز در مقیاسهای مختلف خاکستری قابلرؤیت بودند. منیسکها و رباطهای صلیبی در پلن ساجیتال بهتر قابلشناسایی بودند. رباط صلیبی خلفی، انتهای قدامی و خلفی منیسک جانبی و انتهای خلفی منیسک داخلی در بازسازی ساجیتال بهخوبی قابلشناسایی بودند. رباطهای همجانبی (Collateral)، رباط صلیبی قدامی و بخش میانی منیسکها در پلن دورسال بهتر دیده میشدند. تنها ساختار آناتومیکی که در بازسازیهای چندسطحی سیتی شناسایی نشد، انتهای قدامی منیسک داخلی بود. سزاموئیدهای فابلای (Fabella) داخلی و جانبی در زیر تاندونهای عضلات گاستروکنمیوس بهوضوح دیده میشدند. در این تصاویر ساختارهای استخوانی و پد چربی زیر کشککی قابلشناسایی بودند.<br /><strong>نتیجهگیری نهایی</strong><strong>:</strong> براساس یافتههای مطالعه حاضر ساختار آناتومیکی مفصل استایفل گربههای پرشین مشابه سایر گربههای خانگی است. تصاویر توموگرافی کامپیوتری ارائهشده در مطالعه حاضر میتواند در آموزش علوم آناتومی، تفسیر تصاویر سیتیاسکن، تشخیص عوارض اسکلتیعضلانی و امور درمانی این نژاد از گربه استفاده شود.https://jvr.ut.ac.ir/article_98263_1d4c722189b91ecd7be83fc984edb952.pdfدانشگاه تهرانمجله تحقیقات دامپزشکی
(Journal of Veterinary Research)2008-252579320240922Preparing Decellularized Scaffolds from Ovine Peripheral Nerves and Evaluating their Histological Features and Mechanical Properties for Use in Peripheral Nerve Repairتهیه داربست سلولزداییشده از اعصاب محیطی گوسفند و ارزیابی ویژگیهای بافتشناسی و خواص مکانیکی آن جهت کاربرد در ترمیم اعصاب محیطی1451569843210.22059/jvr.2023.361946.3366FAسمیهمحمودی یگانهدانش آموخته دانشکده دامپزشکی، دانشگاه تهران، تهران، ایران0009-0002-5304-3269جوادصادقی نژادگروه علوم پایه، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه تهران، تهران، ایران0000-0003-0735-8788سیروسصادقیان چالشتریگروه بیماریهای داخلی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه تهران، تهران، ایران0000-0001-7441-7325میرسپهرپدرامگروه جراحی و رادیولوژی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه تهران، تهران، ایران0000-0002-4740-6994علیبیات خمجینیدانش آموخته دانشکده دامپزشکی، دانشگاه تهران، تهران، ایران0000-0003-0805-4153نداثابت زادهپژوهشکده تحقیقات زیست پزشکی دانشگاه تهران، تهران، ایران0000-0002-6852-077XJournal Article20240423BACKGROUND: Peripheral nerve injuries often require surgical intervention to repair nerves. Autologous nerve grafting is a standard method for the repair of peripheral nerves. However, autologous nerve grafts have limitations such as restricted availability. Thus, the development of alternative strategies to address nerve defects is essential.<br />OBJECTIVES: This study aims to develop and prepare decellularized nerve scaffolds from ovine peripheral nerves and evaluate their histological features and mechanical properties for use in peripheral nerve repair.<br />METHODS: Brachial plexus nerves were isolated from male sheep cadavers under aseptic conditions and decellularized using detergent agents according to a decellularization protocol. The decellularization process was assessed using hematoxylin-eosin staining (H&E), Masson's trichrome staining method, and electron microscopy. The resistance and mechanical properties of the extracellular matrix structure were examined by tensile testing. The DNA content of decellularized nerves and intact nerves was also measured using a kit and NanoDrop.<br />RESULTS: The evaluations showed that cells were completely removed from the nerve scaffolds, and the extracellular matrix was well preserved in the nerve scaffold. Tensile testing revealed that decellularized nerve scaffolds relatively maintained their mechanical properties compared to control nerves. Examining the DNA content of scaffolds and intact nerves also showed that the DNA content of nerves was significantly reduced after the decellularization process.<br />CONCLUSIONS: The prepared decellularized peripheral nerve grafts can preserve extracellular matrix components. The decellularized nerve scaffolds have the potential to be alternatives to artificial nerve conduits and autografts for peripheral nerve repair.<strong>زمینه مطالعه</strong><strong>:</strong> آسیبهای عصب محیطی اغلب نیاز به مداخله جراحی برای بازگرداندن تداوم و عملکرد عصب دارند. پیوند عصب اتولوگ بهعنوان یک راهکار استاندارد برای ترمیم نقایص عصب محیطی در نظر گرفته میشود. بااینحال پیوند عصب اتولوگ دارای معایبی مانند دسترسی محدود است. ازاینرو ایجاد راهکارهای جایگزین جهت رفع نقایص عصبی ایجادشده امری ضروری به نظر میرسد.<br /><strong>هدف</strong><strong>:</strong> مطالعه حاضر باهدف توسعه و تهیه داربستهای عصبی سلولزداییشده از اعصاب محیطی گوسفند و ارزیابی ویژگیهای بافتشناسی و خواص مکانیکی آنها بهمنظور استفاده در ترمیم اعصاب محیطی انجام شده است.<br /><strong>روش</strong><strong></strong><strong>کار</strong><strong>:</strong> اعصاب شبکه بازویی از لاشه گوسفندان نر تحت شرایط آسپتیک جدا و با استفاده از مواد شوینده طبق پروتکل سلولزدایی شد. فرایند سلولزدایی با استفاده از رنگآمیزی هماتوکسیلینائوزین، تریکروم ماسون و همچنین میکروسکوپ الکترونی ارزیابی شد. مقاومت ساختار ماتریکس خارج سلولی و خواص مکانیکی نیز توسط تست کششی بررسی گردید. همچنین میزان محتوای DNA اعصاب سلولزداییشده و اعصاب کامل با استفاده از روش کیت و نانودراپ اندازهگیری شد.<br /><strong>نتایج</strong><strong>:</strong> ارزیابیهای انجامشده نشان داد سلولها از داربستهای عصب بهطور کامل حذف شدند و ماتریکس خارج سلولی بهخوبی در داربست عصبی حفظ شده است. تست کشش نشان داد داربستهای عصبی سلولزداییشده خواص مکانیکی خود را بهطور نسبی در مقایسه با اعصاب کنترل حفظ کردند. بررسی محتوای DNA داربستها و اعصاب دستنخورده هم نشان داد محتوایDNA اعصاب، پس از فرایند سلولزدایی بهطور قابلتوجهی کاهش یافته بود.<br /><strong>نتیجهگیری نهایی</strong><strong>:</strong> پیوند عصب محیطی سلولزداییشده را میتوان با حفظ اجزای ماتریکس خارج سلولی تهیه کرد. این داربستهای عصبی بهطور بالقوه میتوانند بهعنوان جایگزینی برای کاندوئیتهای هدایت عصب مصنوعی و اتوگرافتها برای ترمیم اعصاب محیطی استفاده شوند.https://jvr.ut.ac.ir/article_98432_0f3d675b6f964248d690412340ec2b20.pdfدانشگاه تهرانمجله تحقیقات دامپزشکی
(Journal of Veterinary Research)2008-252579320240922Comparative Effects of Curcumin Nano-Niosomes and Free Curcumin on Apoptosis, Intracellular ROS, and STAT3/NF-κB Signaling Pathway
in A549 Lung Cancer Cellsاثرات مقایسهای نانونیوزوم کورکومین و کورکومین آزاد بر روی آپوپتوز، ROS درونسلولی و مسیر سیگنالینگ STAT3/NF-kB در رده سلولی سرطانی ریه A5491571659826110.22059/jvr.2024.372977.3421FAغلامحسینتندروگروه میکروبیولوژی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی آجا، تهران، ایران0000-0002-1811-8985محمدحسندرویشیمرکز تحقیقات نانوبیوتکنولوژی، دانشگاه علوم پزشکی بقیهاله، تهران، ایران0000-0001-5702-3332سجادسحاب نگاهمرکز تحقیقات علوم اعصاب، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران0000-0002-2242-9794قدیررجب زادهگروه نانوفناوری مواد غذایی، موسسه پژوهشی علوم و صنایع غذایی، مشهد، ایران0000-0001-5073-9450علیمحمدیگروه پاتوبیولوژی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه شیراز، شیراز، ایران0000-0002-5651-3329ذبیح الهخاکسارگروه علوم پایه، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه شیراز، شیراز، ایران0000-0003-3290-1842حمید رضامرادیگروه علوم پایه، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه شیراز، شیراز، ایران0000-0001-5854-085XJournal Article20240420BACKGROUND: Niosomes are biodegradable and biocompatible carriers that have a hydrophilic head and a lipophilic tail and can encapsulate both hydrophobic and hydrophilic drugs. By nanotechnology and curcumin-loaded nano-niosomes, it is possible to exploit the diverse anticancer properties of curcumin via targeted delivery to the desired tissue.<br />OBJECTIVES: The present study aims to evaluate the effects of curcumin-loaded niosome nanoparticles (CM-NP) and free curcumin (CM) on apoptosis, intracellular reactive oxygen species (ROS), and STAT3/NF-kB signaling pathway in A549 lung cancer cell line.<br />METHODS: The A549 cells were first exposed to CM-NP and CM. Then, the apoptosis, intracellular ROS, and STAT3/NF-κB signaling pathways were evaluated using commercial kits.<br />RESULTS: Exposure to CM-NP significantly increased the early and late apoptotic A549 cells compared to CM (<em>P</em><0.001). Based on the half-maximal inhibitory concentration values, the CM-NP caused a significant increase in ROS production compared to CM (<em>P</em><0.001). In addition, exposure to CM and CM-NP led to a significant decrease in the expression levels of STAT3 and NF-κB compared to non-exposed cells (<em>P</em><0.001). The expression levels of NF-κB and STAT3 in A549 cells exposed to CM-NP were significantly lower than those in the CM group (<em>P</em><0.05).<br />CONCLUSIONS: The curcumin nano-niosomes induces apoptosis in A549 lung cancer cells more than the free form of curcumin, in an oxidative stress-dependent manner and by increasing intracellular ROS and by STAT3/NF-κB signaling pathways. These results demonstrate the potential of the curcumin nano-niosomes as a promising method for lung cancer treatment.<strong>زمینه مطالعه</strong><strong>:</strong> نیوزومها حاملهای زیستتخریبپذیر و زیستسازگار از سرهای آبدوست و دمهای چربیدوست تشکیل شدهاند که قابلیت حمل عوامل درمانی آبگریز و آبدوست را دارند. با استفاده از نانوتکنولوژی و بارگذاری کورکومین در نانونیوزومها، میتوان از خواص متنوع ضدسرطانی کورکومین ازطریق تحویل هدفمند آن به بافت موردنظر بهره برد.<br /><strong>هدف</strong><strong>:</strong> ارزیابی اثرات نانوذرات نیوزومی بارگذاریشده با کورکومین (CM-NP) و کورکومین آزاد (CM) بر روی آپوپتوز، ROS درونسلولی و مسیر سیگنالینگ STAT3/NF-kB در رده سلولی سرطانی ریه A549.<br /><strong>روش</strong><strong></strong><strong>کار</strong><strong>:</strong> سلولهای A549 در مواجهه با CM-NP و CM قرار گرفتند و آپوپتوز، ROS درونسلولی و مسیر سیگنالینگ STAT3/NF-kB توسط کیتهای تجاری ارزیابی شدند.<br /><strong>نتایج</strong><strong>:</strong> مواجهه با CM-NP در مقایسه با CM بهطور معنیداری موجب افزایش درصد سلولهای A549 آپوپتوز اولیه و تأخیری شد (001/0><em>P</em>). دادههای بهدستآمده از گروههای CM و CM-NP در غلظتهای IC50 نشان داد CM-NP در مقایسه با CM موجب افزایش معنیداری در تولید ROS میشود (001/0><em>P</em>). همچنین مواجهه با CM و CM-NP به کاهش معنیدار سطح بیان STAT3 و NF-kB در مقایسه با سلولهای مواجهنشده منجر شد (001/0><em>P</em>). بیان NF-kB و STAT3 در سلولهای A549 مواجهشده با CM-NP بهطور معنیداری کمتر از گروه CM بود (05/0><em>P</em>).<br /><strong>نتیجهگیری نهایی</strong><strong>:</strong> نانونیوزوم کورکومین در سطح بالاتری از فرم آزاد کورکومین ازطریق وابسته به استرس اکسیداتیو و افزایش ROS درونسلولی و مسیر سیگنالینگ STAT3/NF-kB، آپوپتوز را در سلولهای سرطانی ریه A549 القا میکند. این نتایج پتانسیل نانونیوزوم کورکومین را بهعنوان یک روش امیدوارکننده برای درمان سرطان ریه نشان میدهد.https://jvr.ut.ac.ir/article_98261_21ec39424ca90a8a3df588fb06341f1d.pdfدانشگاه تهرانمجله تحقیقات دامپزشکی
(Journal of Veterinary Research)2008-252579320240922Investigating the Efficiency of Immunogenicity of Specific Peptides Produced Against FMD Virusبررسی کارایی ایمنیزایی پپتیدهای اختصاصی ایمونوژن ساختهشده علیه ویروس تب برفکی1671799857810.22059/jvr.2024.376612.3434FAفاطمهطهوریبخش تحقیق و تولید واکسنهای باکتریایی انسانی، مؤسسه تحقیقات واکسن و سرم سازی رازی، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی (تات)، کرج، ایران0000-0003-4110-9750محمدمهدیرنجبرآزمایشگاه مرجع بخش بیماری تب برفکی، مؤسسه تحقیقات واکسن و سرم سازی رازی، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی (تات)، کرج، ایران0000-0002-4099-2791رسولمدنیبخش تحقیق و توسعه، کیت و آنتی بادی، مؤسسه تحقیقات واکسن و سرم سازی رازی، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی (تات)، کرج، ایران0000-0002-8202-7025سید محمودعظیمی دزفولیآزمایشگاه مرجع بخش بیماری تب برفکی، مؤسسه تحقیقات واکسن و سرم سازی رازی، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی (تات)، کرج، ایرانفریباگلچین فربخش تحقیق و توسعه، کیت و آنتی بادی، مؤسسه تحقیقات واکسن و سرم سازی رازی، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی (تات)، کرج، ایران0000-0001-5656-3177آرشغنی زادهبخش تحقیق و توسعه، کیت و آنتی بادی، مؤسسه تحقیقات واکسن و سرم سازی رازی، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی (تات)، کرج، ایران0009-0000-6875-8262Journal Article20240407BACKGROUND: Foot-and-mouth disease is a highly contagious and sometimes fatal viral disease affecting livestock. Like other viruses, this virus continuously evolves and mutates, posing a significant challenge to vaccination due to the vast diversity of serotypes. There is no cross-protection among the serotypes, and two strains within a specific serotype may have nucleotide sequences that differ by up to 30% for a particular gene. This indicates that foot-and-mouth disease vaccines must be highly specific to the strain involved. Given the importance of the foot-and-mouth disease vaccine and its role in health and food security, using new peptide candidates for immunization could be beneficial.<br />OBJECTIVES: The aim of this study was to investigate the immunogenic effects of specific peptides produced against the FMD virus.<br />METHODS: After conducting bioinformatics studies, two sequences of 14- and 20-amino acid peptides from the peptide sequences of the immunogenic regions of the VP1 protein of foot-and-mouth virus O2016 were designed and synthesized. The peptide formulation (conjugated to BSA) was then prepared with aluminum phosphate adjuvant, and injections were administered to groups of nine rabbits at two-week intervals for a total of five times. Subsequently, the amount of antibody production was investigated and analyzed using the indirect peptide ELISA test, comparing it to the negative control samples (non-vaccinated calves) against the peptides attached to the BSA base.<br />RESULTS: The results showed that both peptides were capable of stimulating the immune system in rabbits, and antibodies against these peptides, as well as against the complete foot-and-mouth disease virus, demonstrated cross-reactivity with each other. Additionally, the highest immunogenicity in the ELISA test was related to the 20 amino acid sequence at a concentration of 300 µg per well in the checkerboard ELISA and 400 µg per dose injected into the rabbits.<br />CONCLUSIONS: These two peptides, with further research, could serve as suitable candidates for evaluating the immune response against foot-and-mouth disease virus in serology tests, examining vaccinated and non-vaccinated animals, and conducting immunization studies.<strong>زمینه مطالعه</strong><strong>:</strong> تب برفکی یک بیماری ویروسی دامی میباشد که بسیار واگیر و گاهی کشنده است. این ویروس هم مانند سایر ویروسها، بهطور مداوم تکامل و جهش مییابد، بنابراین یکی از مشکلات واکسیناسیون علیه آن، تنوع بسیار زیاد سروتیپها میباشد. هیچ محافظت متقابل بین سروتیپها وجود ندارد. علاوهبراین، دو سویه در یک سروتیپ معین ممکن است توالی نوکلئوتیدی داشته باشند که برای یک ژن معین تا 30 درصد متفاوت باشد. این بدان معناست که واکسنهای تب برفکی باید کاملاً خاص برای سویه درگیر باشند. باتوجهبه اهمیت واکسن تب برفکی و نقش آن در سلامت و امنیت غذایی، رویکرد استفاده از کاندیدهای جدید پپتیدی جهت ایمنسازی میتواند کمککننده باشد.<br /><strong>هدف</strong><strong>:</strong> مطالعه حاضر با هدف بررسی اثر ایمنیزایی پپتیدهای اختصاصی ایمونوژن ساختهشده علیه ویروس تب برفکی انجام شد.<br /><strong>روش</strong><strong></strong><strong>کار</strong><strong>:</strong> پس از مطالعات بیوانفورماتیکی 2 توالی 14 و 20 آمینواسیدی از توالیهای پپتیدی نواحی ایمونوژنیک پروتئین VP1 ویروس تب برفکی O2016، طراحی و سنتز شدند. سپس پپتیدها با ادجوانت پایه آلومینیوم هیدروکساید فرموله شده و تزریقات در 3 گروه خرگوش در فواصل زمانی 2 هفتهای و به تعداد 5 مرتبه انجام شد. در ادامه با استفاده از تست الایزای غیرمستقیم پپتیدی میزان تولید آنتیبادی نسبت به نمونههای کنترل منفی (گوسالههای غیرواکسینه) علیه پپتیدهای چسباندهشده به پایه BSA<strong> </strong>بررسی و آنالیز شد.<br /><strong>نتایج</strong><strong>:</strong> مطابق نتایج، اولاً هر دو پپتید در حالت کونژوگه با BSA قادر به تحریک سیستم ایمنی در خرگوش بودند و آنتیبادیها علیه این پپتیدها، همچنین علیه ویروس کامل تب برفکی بهطور متقاطع نیز با یکدیگر قابلیت واکنش داشتند. همچنین بیشترین ایمنیزایی در تست الایزا مربوط به توالی 20 آمینواسیدی با غلظت 300 میکروگرم در چاهک در چکر بورد الایزا و 400 میکروگرم در دُز تزریق به خرگوش بود.<br /><strong>نتیجهگیری نهایی</strong><strong>:</strong> این دو پپتید در صورت مطالعات بیشتر میتوانند کاندیدهای مناسبی جهت ارزیابی پاسخ ایمنی علیه ویروس تب برفکی در تستهای سرولوژی، بررسی حیوانات واکسینه و غیرواکسینه و مطالعات ایمنسازی باشند.https://jvr.ut.ac.ir/article_98578_3c8859cf0a76392e7ec47093b0a5adba.pdfدانشگاه تهرانمجله تحقیقات دامپزشکی
(Journal of Veterinary Research)2008-252579320240922Effects of Inhaling Normal and Super Gasoline Vapors on the Respiratory Tract of Rats and Therapeutic Potential of Dexamethasone and Salbutamol: A Histopathological Studyاثرات استنشاق بخارات بنزین معمولی و سوپر بر دستگاه تنفس موش صحرایی و پتانسیل درمانی دگزامتازون و سالبوتامول: یک ارزیابی هیستوپاتولوژیک1811919843410.22059/jvr.2023.361177.3363FAمحمد رضاصمدزاده ممقانیدانش آموخته دانشکده دامپزشکی، دانشگاه تهران، تهران، ایران0000-0002-3355-9375گودرزصادقی هشجینگروه علومزیستی مقایسهای، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه تهران، تهران، ایران0000-0002-3355-9375علیرسولیگروه علومزیستی مقایسهای، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه تهران، تهران، ایران0000-0001-6591-2404احدمحمدنژاد داریانیپژوهشگر انستیتو سرطان، دانشگاه علومپزشکی تهران، تهران، ایران0000-0002-5936-4816اکرموطن نژادگروه علومزیستی مقایسهای، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه تهران، تهران، ایران0000-0002-8202-7914Journal Article20240416BACKGROUND: Considering the high consumption of fossil fuels and the resulting respiratory complications, it is important to know the effects of gasoline vapors on the pathophysiology of the respiratory tract and the therapeutic role of corticosteroids and b-adrenergic agonists.<br />OBJECTIVES: This study aims to compare the effects of inhaling normal and super gasoline (offered by the gas stations in Tehran, Iran) on the respiratory tract of rats and investigate the therapeutic potential of dexamethasone and salbutamol.<br />METHODS: In this study, 66 Wistar rats were divided into 11 groups of 6. Three groups were exposed to inhalation of either normal or super gasoline vapor under normal conditions for 30 days. Then, they underwent a five-day treatment by intraperitoneal injection of dexamethasone and salbutamol alone or in combination with each other. Normal saline solution was used in the control group. Lung tissue samples were collected for histopathological evaluation. The tissue sections were qualitatively examined and scored, and the data were statistically analyzed.<br />RESULTS: Inhalation of super gasoline vapor significantly increased pulmonary emphysema compared to other groups, but other tissue damage indicators did not show significant changes. The group received dexamethasone had the lowest incidence of emphysema, while salbutamol did not show a significant effect on the incidence of the complication.<br />CONCLUSIONS: Gasoline vapor inhalation has a negative effect on the respiratory health. Dexamethasone but not salbutamol has potential therapeutic benefits in the treatment of emphysema caused by inhalation of super and normal gasoline vapors. More research is recommended to fully understand the underlying mechanisms of these effects and their importance in clinical practice.<strong>زمینه مطالعه</strong><strong>:</strong> باتوجهبه مصرف گسترده سوختهای فسیلی و عوارض تنفسی ناشی از آن، مطالعه حاضر بهمنظور مقایسه اثرات استنشاق بنزین معمولی و سوپر عرضهشده در جایگاههای سوخت شهر تهران بر دستگاه تنفس موش صحرایی و بررسی پتانسیل درمانی دگزامتازون و سالبوتامول انجام شد.<br /><strong>هدف</strong><strong>:</strong> درک بهتر اثرات بخارات بنزین بر پاتوفیزیولوژی دستگاه تنفس و نقش درمانی کورتیکوستروئیدها و آگونیستهای بتاآدرنرژیک.<br /><strong>روش</strong><strong></strong><strong>کار</strong><strong>:</strong> 66 سر رت نژاد ویستار به 11 گروه ۶ عضوی تقسیم شدند. بهمدت ۳۰ روز، 3 گروه در شرایط طبیعی و گروههای دیگر در معرض استنشاق بنزین معمولی یا بنزین سوپر قرار گرفتند و اثرات درمان 5 روزه با تجویز داخل صفاقی دگزامتازون و زیرجلدی سالبوتامول بهتنهایی و یا بهطور همزمان ارزیابی شد. در گروه کنترل از سرم فیزیولوژی استفاده شد. سپس از نمونههای بافت ریه برای ارزیابی هیستوپاتولوژیک استفاده شد. مقاطع بافتی ازنظر کیفی بررسی و امتیازبندی شدند و دادهها مورد تجزیهوتحلیل آماری قرار گرفتند.<br /><strong>نتایج</strong><strong>:</strong> استنشاق بنزین سوپر، آمفیزم ریوی را در مقایسه با گروههای دیگر، بهطور معنیدار افزایش داد و سایر شاخصهای آسیب بافتی که مورد مطالعه قرار گرفتند دستخوش تغییر نشدند. بااینحال، گروههای دریافتکننده درمان دگزامتازون کمترین میزان بروز آمفیزم را داشتند. درحالیکه تجویز سالبوتامول تأثیری بر میزان بروز عارضه از خود نشان نداد.<br /><strong>نتیجهگیری نهایی</strong><strong>:</strong> مطالعه حاضر بینشهایی را درمورد تأثیر استنشاق بنزین بر سلامت دستگاه تنفسی ارائه میدهد و مزایای درمانی بالقوه دگزامتازون و سالبوتامول را در درمان آمفیزم ناشی از استنشاق بنزین سوپر و معمولی برجسته میکند. مطالعات بیشتری برای درک کامل مکانیسمهای نهفته در بروز این اثرات و اهمیت آنها در سطح بالینی موردنیاز است.https://jvr.ut.ac.ir/article_98434_386a060e77ec41813c2e8212f7f8700f.pdf