دانشگاه تهران مجله تحقیقات دامپزشکی (Journal of Veterinary Research) 2008-2525 80 2 2025 05 22 Comparing the Effects of Two Novel Probiotics with Antibiotic and Commercial Probiotics on the Performance of Broiler Chickens مقایسه اثر دو پروبیوتیک جدید با آنتی‌بیوتیک و پروبیوتیک‌های تجاری بر عملکرد جوجه‎های گوشتی 61 73 102325 10.22059/jvr.2024.380329.3454 FA نیما احمدپور بیجارپس دانش آموخته دانشکده کشاورزی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران شعبان رحیمی گروه پرورش و مدیریت طیور، دانشکده کشاورزی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران محمدامیر کریمی ترشیزی گروه پرورش و مدیریت طیور، دانشکده کشاورزی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران شکیبا عربگل دانش آموخته دانشکده کشاورزی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران محدثه رمضانی بانک میکروارگانیسم ها، مرکز ملی ذخایر ژنتیکی و زیستی ایران، جهاد دانشگاهی، تهران، ایران مهدی مشتاقی نیکو بانک میکروارگانیسم ها، مرکز ملی ذخایر ژنتیکی و زیستی ایران، جهاد دانشگاهی، تهران، ایران محمد عسگری بانک میکروارگانیسم ها، مرکز ملی ذخایر ژنتیکی و زیستی ایران، جهاد دانشگاهی، تهران، ایران محمد پور محی الدینی بانک میکروارگانیسم ها، مرکز ملی ذخایر ژنتیکی و زیستی ایران، جهاد دانشگاهی، تهران، ایران Journal Article 2025 01 27 BACKGROUND: Probiotics are considered essential alternatives to antibiotic growth promoters due to their positive effects on poultry performance. OBJECTIVES: This study aims to evaluate the efficacy of new probiotics developed by the Iranian National Genetic and Biological Resource Center as alternatives to antibiotic growth promoters and improve the performance of broiler chickens. METHODS: In this study, 300 one-day-old Ross broiler chicks were reared for 42 days with ad libitum access to feed and water. The chicks were randomly divided into six experimental groups, each with five replicates (10 chicks per replicate): 1= Basal diet (control), 2= Oxytetracycline 20% antibiotic (30 g per 100 L water for the first three days of starter, grower, and finisher phases), 3= Probiotic formulation 2 (1 kg/ton), 4= Probiotic formulation 4 (500 g per 1000 L water), 5= Lactofeed multi-strain probiotic (200 g/ton up to day 21 and 100 g until slaughter), and 6= Bio-poul probiotic (100 g per 1000 L drinking water from days 0-10, followed by 75 g per 1000 L until slaughter). Body weight gain, feed intake, feed conversion ratio (FCR), cecal bacterial population, and immune system parameters were evaluated. RESULTS: No significant difference in body weight gain or feed intake was observed between groups 4 and 5 compared to the antibiotic group (P>0.05). The FCR was not significantly different between group 4 and the antibiotic group (P>0.05). However, group 5 had significantly higher FCR than groups 3, 4, and 6 (P<0.05). No significant difference in FCR was observed among groups 3, 4, 5, and 6 (P>0.05), but these groups showed better performance compared to the control group (P<0.05). The cecal bacterial population was significantly higher in all probiotic groups compared to the control group (P<0.05). The results showed that different treatments affect feed cost, sales revenue, and gross profit, with group 2 achieving the highest values in these indicators. CONCLUSIONS: The new probiotics formulations 2 and 4 can serve as alternatives to growth-promoting antibiotics in broiler chickens, positively affecting their performance and improving their health. زمینه مطالعه: پروبیوتیک‌ها از‌جمله جایگزین‌های مهم آنتی‌بیوتیک‌های محرک رشد می‌باشند که تأثیرات مثبتی بر عملکرد طیور دارند. هدف: مطالعه حاضر با هدف ارزیابی کارایی پروبیوتیک‌های جدید تولیدی مرکز ملی ذخایر ژنتیکی و زیستی ایران، به‌عنوان جایگزین آنتی‌‌بیوتیک‌های محرک رشد و بهبود عملکرد جوجه‌های گوشتی انجام شد. روش‎کار: در مطالعه حاضر، 300 جوجه 1 ‌روزه سویه آرین به‌مدت 42 روز با دسترسی آزاد به خوراک و آب پرورش یافتند. جوجه‌ها به‌‌صورت تصادفی به 6 گروه آزمایشی با 5 تکرار (هر تکرار 10 جوجه) تقسیم شدند. گروه‌ها شامل 1. جیره پایه (کنترل)، 2. آنتی‌بیوتیک اکسی‌تتراسایکلین 20 درصد (30 گرم در 100 لیتر آب مصرفی 3 روز اول دوره‌های آغازی، رشد و پایانی)، 3. پروبیوتیک فرمولاسیون 2 (1 کیلوگرم در هر تن خوراک)، 4. پروبیوتیک فرمولاسیون 4 (500 گرم در 1000 لیتر آب)، 5. پروبیوتیک چند‌سویه لاکتوفید (200 گرم در هر تن تا روز 21 و 100 گرم تا کشتار) و 6. پروبیوتیک بیوپول (صفر تا 10 روزگی، 100 گرم در هر 1000 لیتر و بعد از 10 روزگی تا کشتار 75 گرم در 1000 لیتر آب آشامیدنی) بودند. افزایش وزن بدن، مصرف خوراک، ضریب تبدیل غذایی، جمعیت باکتری‎های سکوم و فراسنجه‎های ایمنی ارزیابی شدند. نتایج: در مطالعه حاضر، گروه‌های چهارم و پنجم از‌نظر افزایش وزن بدن و میزان مصرف خوراک تفاوت معنی‌داری با گروه دوم نداشتند (05/0<P). همچنین در شاخص ضریب تبدیل خوراک، گروه چهارم و گروه دوم تفاوت معنی‌داری مشاهده نشد (05/0<P). گروه پنجم در مقایسه با گروه‌های سوم، چهارم و ششم میزان خوراک بیشتری مصرف کرد (05/0>P). در شاخص ضریب تبدیل خوراک، گروه‌های سوم، چهارم، پنجم و ششم نسبت به گروه اول عملکرد بهتری از خود نشان دادند (05/0>P). همچنین، این پروبیوتیک‌ها جمعیت باکتریایی سکوم جوجه‌های گوشتی را در مقایسه با تیمار کنترل به‌طور معنی‌داری بهبود دادند (05/0>P). نتایج نشان داد تیمارهای مختلف بر هزینه خوراک، درآمد فروش و سود ناخالص تأثیر دارند، به‌طوری‌که گروه دوم بالاترین مقادیر را در این شاخص‌ها به‌ دست آورد. نتیجهگیری نهایی: پروبیوتیک‌های جدید (فرمولاسیون 2 و 4) می‌توانند به‌عنوان جایگزین آنتی‌‌بیوتیک‌های محرک رشد در جوجه‌های گوشتی اثرات مثبتی بر عملکرد جوجه‌ها و بهبود سلامتی این حیوانات داشته باشند. شاخص‌های اقتصادی حاکی از برتری نسبی فرمولاسیون 2 نسبت به فرمولاسیون 4 بود.

https://jvr.ut.ac.ir/article_102325_0abce3eb8e53fa1e5ddff34f55f69141.pdf

دانشگاه تهران مجله تحقیقات دامپزشکی (Journal of Veterinary Research) 2008-2525 80 2 2025 05 22 Effect of Vitamin E, Wild Pistachio Extract, and Purslane Extract on the Performance of Broiler Chickens Under Heat Stress Condition تأثیر ویتامین E، عصاره پسته وحشی و عصاره گیاه خرفه بر عملکرد جوجه‎های گوشتی تحت تنش حرارتی 75 85 102156 10.22059/jvr.2024.380294.3452 FA سارا عبدالی دانش‌آموخته، دانشکده علوم دامی و صنایع غذایی، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی خوزستان. خوزستان ایران محمدرضا قربانی گروه علوم دامی، دانشکده کشاورزی شیروان، دانشگاه بجنورد، بجنورد، ایران احمد طاطار گروه علوم دامی، دانشکده علوم دامی و صنایع غذایی، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی خوزستان، خوزستان، ایران حسن برزگر گروه فناوری غذایی، دانشکده علوم دامی و صنایع غذایی، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی خوزستان، خوزستان، ایران Journal Article 2024 12 28 BACKGROUND: One of the poultry industry challenges is heat stress, which causes physiological changes in the body's metabolites. Heat stress can reduce the growth performance and impair the defense and immune systems. Heat stress can cause oxidative stress by increasing reactive compounds and deactivating antioxidant defense systems. It seems that the negative effects of oxidative stress and consequently heat stress can be minimized by using antioxidant compounds. OBJECTIVES: This study aims to investigate the effect of vitamin E, wild pistachio extract, and purslane extract on the performance of broiler chickens under heat stress conditions. METHODS: In this study, 200 Ross 308 broiler chicks were used in five groups using a completely randomized design with four replicates (10 chicks per replicate). The study groups included Control (basal diet without any additives); Vitamin E (basal diet plus 200 mgkg-1 vitamin E), Wild pistachio (basal diet plus 0.1% of wild pistachio extract), Purslane (basal diet plus 0.1% of purslane extract), and Wild pistachio + Purslane (basal diet and 0.1% of wild pistachio extract plus 0.1% of purslane extract). The broiler’s house temperature was 32°C at the beginning of the experiment, which was lowered every week to reach 24°C on day 21. On day 22, the heat stress was applied by adjusting the ambient temperature in such a way that the chicks were periodically exposed to temperatures from 24 to 37°C. RESULTS: The results showed that feed intake, weight gain, and feed conversion ratio were not affected by vitamin E, wild pistachio extract, or purslane extract in experimental periods (P>0.05). The relative weight of abdominal fat in the purslane group was significantly greater than that in the control group (P<0.05). The blood glucose concentration decreased in the wild pistachio group compared to the control group (P<0.05). The simultaneous consumption of purslane and wild pistachio extracts reduced the coliform and E. coli populations in cecal content (P<0.05). The antibody titer against sheep red blood cells in the Wild pistachio + Purslane group was higher than in other groups on day 28. However, at the end of experiment (day 42), it was greater in the control and wild pistachio groups than in other groups (P<0.05). CONCLUSIONS: The simultaneous addition of wild pistachio and purslane extracts to the diet of heat-stressed broiler chickens can reduce the E. coli and coliform population of cecal content. زمینه مطالعه: یکی از چالشهای صنعت طیور، تنش گرمایی است که باعث تغییرات فیزیولوژیکی در متابولیت‌های بدن میشود. در‌نتیجه تنش گرمایی، عملکرد تولیدی افت پیدا می‌کند و قدرت دفاعی و سیستم ایمنی بدن آسیب میبیند. تنش گرمایی می‏تواند با افزایش تولید ترکیبات واکنشپذیر و غیرفعال کردن سیستمهای دفاعی آنتی‏اکسیدانی سلول، باعث تنش اکسیداتیو ‏شود. به نظر میرسد با استفاده از ترکیبات آنتیاکسیدان، بتوان اثرات منفی تنش اکسیداتیو و به تبع آن تنش گرمایی را به حداقل رساند. هدف: مطالعه حاضر با هدف بررسی تأثیر ویتامین E، عصاره پسته وحشی و گیاه خرفه بر عملکرد جوجه‏های گوشتی تحت تنش حرارتی انجام شد. روش‎کار: برای این منظور، از 200 قطعه جوجه گوشتی سویه تجاری راس 308 در قالب طرح کاملاً تصادفی با 5 تیمار، 4 تکرار و 10 قطعه جوجه در هر تکرار استفاده شد. تیمارهای آزمایشی شامل تیمار کنترل (جیره پایه)، ویتامین E (جیره پایه همراه با 200 میلیگرم بر کیلوگرم ویتامین E)، پسته وحشی (جیره پایه همراه با 1/0 درصد عصاره پسته وحشی)، خرفه (جیره پایه همراه با 1/0 درصد عصاره خرفه) و مخلوط عصارهها (جیره پایه همراه با 1/0 درصد عصاره پسته وحشی و 1/0 درصد عصاره خرفه) بودند. دمای سالن در شروع آزمایش 32 درجه سلسیوس بود و سپس کاهش داده شد تا در روز 21 به 24 درجه سلسیوس برسد. اعمال تنش گرمایی از 22 روزگی به‌منظور شبیهسازی تغییرات دمای محیط، به‌گونهای بود که جوجهها به‌صورت دوره‏ای در معرض دمای 24 تا 37 درجه سلسیوس قرار گرفتند. نتایج: خوراک مصرفی، افزایش وزن و ضریب تبدیل خوراک در دورههای آزمایشی‏ تحت تأثیر افزودنیهای غذایی قرار نگرفتند (05/0<P). وزن نسبی چربی حفره بطنی در گروه دریافت‌کننده عصاره خرفه به‌طور معنی‏داری بیشتر از گروه کنترل بود (05/0‌>P). غلظت گلوکز خون جوجههای گوشتی با مصرف عصاره پسته وحشی نسبت به گروه کنترل کاهش یافت (05/0‌>P). مصرف همزمان عصاره خرفه و عصاره پسته وحشی باعث کاهش جمعیت باکتریهای کلی‏فرم و ای. کولای سکوم جوجه‏ها شد (05/0>P). عیار آنتیبادی علیه گلبول قرمز گوسفندی در 28 روزگی با استفاده هم‌زمان از عصارههای خرفه و پسته وحشی بیشتر از سایر گروهها بود و در 42 روزگی در گروه کنترل و گروه دریافت‌کننده عصاره پسته وحشی بیشتر از سایر گروهها بود (05/0>P). نتیجهگیری نهایی: نتایج مطالعه حاضر نشان می‌دهد استفاده هم‌زمان عصاره پسته وحشی و خرفه در جیره جوجههای گوشتی تحت شرایط تنش گرمایی، می‌تواند باعث کاهش جمعیت باکتریهای ای. کولای و کلیفرم محتویات سکوم گردد.

https://jvr.ut.ac.ir/article_102156_c83ddd40e6a011c3d5d36504a97936c1.pdf

دانشگاه تهران مجله تحقیقات دامپزشکی (Journal of Veterinary Research) 2008-2525 80 2 2025 05 22 Clinical Effects of Treatment with Nebulized Mesenchymal Stem Cell-Derived Extracellular Vesicles in an Ovine Model of Acute Respiratory Distress Syndrome اثرات بالینی درمان با وزیکول‌های خارجِ سلولی نبولایز‌شده در مدل تجربی سندرم زجر تنفسی حاد در گوسفند 87 97 102271 10.22059/jvr.2024.382705.3459 FA زانیار پیرکانی دانش‌آموخته دانشکده دامپزشکی، دانشگاه تهران، تهران، ایران محمدرضا مخبر دزفولی گروه بیماری‎های داخلی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه تهران، تهران، ایران سیروس صادقیان چالشتری گروه سلول‎های بنیادی و زیست‎شناسی تکوینی، مرکز تحقیقات علوم سلولی، پژوهشکده سلول‎های بنیادی، پژوهشگاه رویان، تهران، ایران فائزه شکری گروه سلول‎های بنیادی و زیست‎شناسی تکوینی، مرکز تحقیقات علوم سلولی، پژوهشکده سلول‎های بنیادی، پژوهشگاه رویان، تهران، ایران معصومه جباری فخر گروه مهندسی بافت و علوم سلولی کاربردی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشگی قم، قم، ایران ندا ثابت زاده پژوهشکده تحقیقات زیست‎پزشکی دانشگاه تهران، تهران، ایران Journal Article 2025 02 12 BACKGROUND: Acute respiratory distress syndrome (ARDS) is an acute clinical condition with several clinical complications. Recent preclinical studies have demonstrated that the use of mesenchymal stem cell (MSC)-derived extracellular vesicles (EVs) can yield beneficial therapeutic outcomes. OBJECTIVES: This study aims to evaluate the efficacy of nebulized adipose tissue MSC-EVs on clinical symptoms in an experimental ovine model of ARDS. METHODS: Six male sheep were randomly divided into two groups of treatment and control. The ARDS was induced by intratracheal administration of lipopolysaccharide Escherichia coli serotype O55:B5. After one day, upon confirmation of ARDS, allogeneic adipose tissue MSCs-EVs were nebulized into the lungs of the treatment group, while the control group received an adipose tissue MSC culture medium. The sheep were monitored for 7 days, clinical symptoms were recorded, and the data underwent statistical analysis. RESULTS: The results demonstrated the therapeutic potential of adipose tissue MSCs-EVs in ameliorating the clinical symptoms of ARDS. In the treatment group, heart rate, respiratory rate, and rectal temperature significantly decreased throughout the study and returned to normal levels compared to the control group. Other clinical symptoms, including respiratory sound changes, cough, nasal discharge, mucous membrane status, appetite, and consciousness, showed considerable improvement in the treatment group compared to the control group. CONCLUSIONS: The treatment using nebulized adipose tissue MSCs-EVs has promising results in improving clinical symptoms in an ovine model of ARDS, although further studies are needed in this field. زمینه مطالعه: سندرم زجر تنفسی حاد، یک شرایط حاد بالینی است که بیماران طیف وسیعی از پیامدهای بالینی را نشان می‌دهند. مطالعات اخیر در موارد پیش‌بالینی نشان داده است که استفاده از وزیکولهای خارجِ سلولی مشتق از سلولهای بنیادی مزانشیمی می‌تواند به نتایج درمانی سودمند منجر شود. هدف: مطالعه حاضر با هدف ارزیابی اثربخشی نبولایز وزیکولهای خارجِ سلولی مشتق از سلولهای بنیادی مزانشیمی بافت چربی بر علائم بالینی مدل تجربی سندرم زجر تنفسی حاد در گوسفند انجام شد. روش‎کار: 6 گوسفند نر به‌طور تصادفی به 2 گروه درمان و گروه شاهد تقسیم شدند. مدل سندرم زجر تنفسی حاد با تجویز داخل نایی لیپوپلی ساکارید باکتری ایکلای سویه O55:B5 در هر 6 گوسفند القا شد. پس از 1 روز و با تأیید وقوع سندرم زجر تنفسی حاد، درمان با وزیکول‌های آلوژن در گروه درمان و محیط کشت سلول‌های بنیادی مزانشیمی بافت چربی به‌صورت نبولایز به ریه‌ها تجویز شد. گوسفندها به‌مدت 7 روز تحت نظر دقیق قرار گرفتند و علائم بالینی ثبت و نهایتاً تجزیه‌و‌تحلیل شدند. نتایج: مطالعه حاضر پتانسیل درمانی وزیکول‌های خارجِ سلولی بر بهبود علائم بالینی مدل تجربی سندرم زجر تنفسی حاد در گوسفند را نشان داد. چنان‌که در گروه درمان در مقایسه با گروه شاهد تعداد ضربان قلب، تعداد تنفس و دمای راست روده‌ای در طول مطالعه کاهش معنیدار یافتند و به محدوده طبیعی بازگشتند. همچنین سایر علائم بالینی، شامل تغییرات صداهای تنفسی، سرفه، ترشحات بینی، وضعیت غشاهای مخاطی، اشتها و هوشیاری گوسفندها در گروه درمان در مقایسه با گروه شاهد بهبود قابل‌توجهی یافتند. نتیجهگیری نهایی: درمان مبتنی بر وزیکول‌های خارجِ سلولی به‌صورت نبولایز، نتایج امیدوارکننده‌ای در بهبود علائم بالینی مدل سندرم زجر تنفسی حاد در گوسفند نشان داده است. این یافتهها نشان می‌دهند وزیکول‌های خارجِ سلولی را می‌توان به‌عنوان یک درمان بالقوه در نظر گرفت، اما توصیه می‌شود مطالعات بیشتری در این زمینه انجام شود.

https://jvr.ut.ac.ir/article_102271_0e54e1f77390075221ddf72332da3d22.pdf

دانشگاه تهران مجله تحقیقات دامپزشکی (Journal of Veterinary Research) 2008-2525 80 2 2025 05 22 Comparing the Effects of Alfaxalone and Alfaxalone/Midazolam on the Quality of Anesthesia and Hematological and Biochemical Parameters in Rabbits Premedicated with Acepromazine مطالعه کیفیت بیهوشی و تغییرات هماتولوژیک و بیوشیمیایی با آلفاکسالون و ترکیب آلفاکسالون+میدازولام در خرگوش‌های دریافت‌کننده داروی پیش‌بیهوشی آسپرومازین 99 110 102272 10.22059/jvr.2024.380183.3453 FA فیروزه سقایی گروه علوم پایه، دانشکده دامپزشکی، واحد شهرکرد، دانشگاه آزاد اسلامی، شهرکرد، ایران 0000-0002-7997-6190 نغمه منصوری بروجنی دانش آموخته دانشکده دامپزشکی، واحد شهرکرد، دانشگاه آزاد اسلامی، شهرکرد، ایران محمدرضا جلالی دانش آموخته دانشکده دامپزشکی، واحد شهرکرد، دانشگاه آزاد اسلامی، شهرکرد، ایران Journal Article 2024 12 23 BACKGROUND: Anesthesia in rabbits is difficult because rabbits are sensitive animals. Researchers are always looking for suitable methods and drugs to induce anesthesia in rabbits. OBJECTIVES: This study aims to investigate the effect of using acepromazine/alfaxalone and acepromazine/alfaxalone/midazolam on the quality of anesthesia and the biochemical and blood parameters of rabbits after anesthesia. METHODS: Twelve New Zealand male rabbits were divided into two groups of alfaxalone (4 mg/kg) and alfaxalone + midazolam (0.3 mg/kg). Acepromazine was administered as a pre-anesthesia (0.02 mg/kg, intramuscular) followed by catheterization in the lateral saphenous vein of the right leg. Alfaxalone and midazolam were administered slowly through the catheter. Blood sampling was done before drug injection and 30 minutes after induction of anesthesia. Biochemical and hematological factors as well as blood electrolytes were measured in the laboratory using relevant kits. Physiological parameters and anesthesia indicators were recorded 0, 30, and 60 minutes after induction of anesthesia by determining the return of standing and pedal reflexes. RESULTS: The biochemical parameters in the two groups receiving acepromazine/alfaxalone and acepromazine/alfaxalone/midazolam slightly increased compared to baseline, but it was not statistically significant. There was a significant increase in aspartate aminotransferase 30 minutes after administration of alfaxalone. Changes in blood electrolytes were not significant. Regarding hematological parameters, there was a significant increase in neutrophils and a significant decrease in lymphocytes 30 minutes after anesthesia. The duration of anesthesia and analgesia increased with the addition of midazolam, but this increase was not significant. CONCLUSIONS: The injection of acepromazine, as a pre-anesthetic agent, followed by administration of alfaxalone and alfaxalone/midazolam, has no significant effect on hematological and serum biochemical parameters in rabbits. The addition of midazolam to the anesthesia protocol can increase the duration of anesthesia and analgesia. Further studies are needed to determine whether this protocol is useful in rabbits undergoing surgery. زمینه مطالعه: بیهوشی در خرگوش به‌دلیل حساسیت آن با مشکلاتی مواجه است. محققین همواره درپی یافتن روش و داروهای مناسب برای ایجاد بیهوشی در خرگوش می‌باشند. هدف: مطالعه حاضر به‌منظور بررسی کیفیت بیهوشی و پارامترهای بیوشیمیایی و هماتولوژیک خرگوش پس از بیهوشی با آسپرومازین-آلفاکسالون و آسپرومازین-آلفاکسالون-میدازولام انجام شد. روش‎کار: 12 راس خرگوش نر نژاد نیوزیلندی به دو گروه تقسیم شدند. آسپرومازین به‌عنوان پیش‌بیهوشی (02/0 میلی‌گرم بر کیلوگرم، داخل عضلانی) تجویز و به دنبال آن کاتترگذاری در سیاهرگ صافن جانبی پای راست انجام شد. در گروه 1: آلفاکسالون (4 میلی‌گرم بر کیلوگرم) و درگروه 2: آلفاکسالون+میدازولام (3/0 میلی‌گرم بر کیلوگرم) به آهستگی در سیاهرگ مزبور تجویز شد. پیش از تزریق دارو و 30 دقیقه بعد از القای بیهوشی خون‌گیری انجام شد. فاکتورهای بیوشیمیایی، هماتولوژیک و الکترولیت‌های خون در آزمایشگاه و با کیت‌های مربوطه اندازه‌گیری شدند. در زمان‌های 0 و 30 و 60 دقیقه بعد از القای بیهوشی پارامترهای فیزیولوژیک و شاخص‌های بیهوشی با تعیین بازگشت رفلکس ایستایی و پدال ثبت گردید. نتایج: میزان پارامترهای بیوشیمیایی در هر دو گروه دریافت‌کننده با آسپرومازین-آلفاکسالون و آسپرومازین-آلفاکسالون-میدازولام نسبت به قبل از تجویز دارو اندکی افزایش یافت اما ازلحاظ آماری معنی‌دار نبود. مشاهده افزایش معنی‌دار آسپارتات آمینوترانسفراز 30 دقیقه بعد از القای بیهوشی احتمالاً به‌دلیل اثر دارو بر بافت‌های عضلانی می‌باشد. تغییرات در الکترولیت‌های خون معنی‌دار نبود و در پارامترهای هماتولوژیک افزایش معنی‌دار نوتروفیل‌ها و کاهش لنفوسیت‌ها 30 دقیقه پس از القای بیهوشی رخ داد. طول دوره بیهوشی و بی‌دردی با افزودن میدازولام افزایش یافت اما این افزایش معنی‌دار نبود. نتیجهگیری نهایی: نتایج نشان می‌دهد پیش بیهوشی با آسپرومازین و در ادامه تجویز آلفاکسالون و آلفاکسالون-میدازولام تغییرات معنی‌داری در پارامترهای بیوشیمیایی و هماتولوژیک سرم خرگوش نداشته است. افزودن میدازولام به پروتکل بیهوشی، طول دوره بیهوشی و زمان بی‌دردی را افزایش داد. ارزیابی بیشتر برای تعیین اینکه آیا این پروتکل برای خرگوش‌های تحت عمل جراحی مفید است یا خیر، موردنیاز است.

https://jvr.ut.ac.ir/article_102272_ad102159c46acea6bf26534ed519f2bc.pdf

دانشگاه تهران مجله تحقیقات دامپزشکی (Journal of Veterinary Research) 2008-2525 80 2 2025 05 22 Mouse Mammary Tumor Virus as a Risk Factor for Breast Cancer ویروس تومور پستان موش (Mouse mammary tumor virus) به‌عنوان فاکتور خطر در سرطان سینه 111 119 102273 10.22059/jvr.2024.372152.3418 FA حسن وحیدی امامی دانش‌آموخته دانشکده دامپزشکی، دانشگاه تهران، تهران، ایران آرش قلیان چی لنگرودی گروه میکروبیولوژی و ایمنی‌شناسی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه تهران، تهران، ایران سیدمسعود حسینی گروه میکروبیولوژی و زیست‌فناوری میکروبی، دانشکده علوم و فناوری زیستی، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران حمیده نجفی گروه میکروبیولوژی و ایمنی‌شناسی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه تهران، تهران، ایران Journal Article 2025 01 13 BACKGROUND: Breast cancer is one of the most common cancers in the world, particularly among Iranian women. Although its mortality rate has decreased in developed countries, breast cancer incidence has increased. Accumulating evidence has indicated that viral infections could be significantly implicated in the pathogenesis of breast cancer. OBJECTIVES: The current study is a molecular investigation of the correlation between mouse mammary tumor virus (MMTV) infection and breast cancer in Iran. METHODS: In the cross-sectional study, 85 breast cancer tissue samples and 85 adjacent tumor samples (normal tissue) were collected from women referred to general hospitals in 2022. The nested-PCR technique was performed to determine the presence of the env gene of MMTV in the collected samples. To confirm the presence of the env gene of MMTV, PCR products of some MMTV-positive samples were subjected to direct sequencing. RESULTS: Based on the nested-PCR technique, the env gene of MMTV was detected in 18.8% (18/85) and 2.85% (2/85) of breast cancer tissues and control samples, respectively. Most malignant tumor samples infected with MMTV were grade III. The constructed phylogenetic trees for the env gene of MMTV showed all isolates belonged to the human breast tumor virus clade. CONCLUSIONS: The results of the current study, using a nested-PCR technique, demonstrate a possible relationship between human breast cancer and MMTV infection in women of Iran. MMTV is one of the major risk factors for breast cancer. زمینه مطالعه: سرطان سینه (BC: Breast cancer) یکی از رایج‌ترین سرطان‌ها در سراسر جهان به‌ویژه زنان ایرانی است. میزان مرگ‌و‌میر در کشورهای توسعه‌یافته کاهش یافته است، اما تغییرات افزایش‌یافته‌ای در شیوع سرطان سینه وجود دارد. شواهد نشان داده است که عفونت‌های ویروسی می‌توانند به‌طور قابل‌توجهی در بیماری‌زایی BC نقش داشته باشند. هدف: مطالعه حاضر با هدف بررسی مولکولی رابطه بین عفونت ویروس MMTV (Mouse mammary tumor virus) و سرطان سینه در ایران انجام شد. روش‎کار: در‌مجموع 85 نمونه بافت سرطانی سینه و 85 بافت مجاور بافت سرطانی (بافت سالم) طی سال 1401 از زنان مراجعه‌کننده به بخش ویژه سرطان جمع‌آوری شد. روش nested-PCR به‌منظور تعیین حضور ژن env ویروس MMTV در نمونه‌های جمع‌آوری‌شده، انجام شد. به‌منظور تأیید حضور ژن envویروس MMTV، محصولات PCR برخی از نمونه‌های آلوده به ویروس MMTV تعیین توالی شدند. نتایج: براساس روش nested-PCR، ژن env ویروس MMTV به‌ترتیب در 8/18 درصد (18 نمونه) و 85/2 درصد (2 نمونه) از 85 نمونه بافت سرطانی سینه و نمونه‌های کنترل شناسایی شدند. اکثر نمونه‌های تومور بدخیم آلوده به ویروس MMTV در مرحله III بودند. نتایج درخت فیلوژنی برای ژن env ویروس MMTV نشان داد که تمام جدایه‌ها در clade ویروس تومور سینه انسانی (HMTV) قرار دارند. نتیجهگیری نهایی: نتایج مطالعه حاضر با استفاده از روش nested-PCR احتمال رابطه‌ای بین سرطان سینه در انسان و عفونت ویروس تومورزای پستان موش را در ایران اثبات کرد. ویروس MMTVیکی از فاکتورهای اصلی خطر برای سرطان سینه می‌باشد.

https://jvr.ut.ac.ir/article_102273_9018144df0f27c47564936ccbe5609f4.pdf

دانشگاه تهران مجله تحقیقات دامپزشکی (Journal of Veterinary Research) 2008-2525 80 2 2025 05 22 Phenotypic and Genotypic Study on the Prevalence of Extended-Spectrum Beta-Lactamases in Fecal Escherichia coli Isolates from Ostrich Chicks in the Northeast of Iran بررسی فنوتیپی و ژنوتیپی فراوانی بتالاکتامازهای وسیع‎الطیف (ESBLs) در جدایه‎های اشریشیا کلی مدفوعی جوجه شترمرغ در شمال شرق ایران 121 134 102275 10.22059/jvr.2024.374537.3426 FA مجید نیکیار دانش آموخته دانشکده دامپزشکی، دانشگاه تهران، تهران، ایران 0009-0005-0413-1782 تقی زهرایی صالحی گروه میکروبیولوژی و ایمونولوژی، دانشکده دامپزشکی دانشگاه تهران، تهران، ایران 0000-0002-5665-5757 مهدی عسکری بدوئی گروه پاتوبیولوژی، دانشکده دامپزشکی دانشگاه فردوسی، مشهد، ایران بهار نیری فسایی گروه میکروبیولوژی و ایمونولوژی، دانشکده دامپزشکی دانشگاه تهران، تهران، ایران رامک یحیی رعیت گروه میکروبیولوژی و ایمونولوژی، دانشکده دامپزشکی دانشگاه تهران، تهران، ایران Journal Article 2025 01 11 BACKGROUND: Escherichia coli is part of the natural flora of the gastrointestinal system in birds, such as ostrich, and causes intestinal infections. Antibacterial drugs, such as beta-lactam drugs, are widely used to reduce the damage caused by E. coli infections in birds; however, the production of extended-spectrum beta-lactamases (ESBLs) by some strains has rendered these infections difficult to treat. OBJECTIVES: The present study was conducted to perform a phenotypic and genotypic investigation of broad-spectrum beta-lactamases in fecal E. coli isolates from healthy ostrich chicks and those exhibiting digestive symptoms in the northeast of Iran. METHODS: This descriptive cross-sectional study was performed on 121 fecal Escherichia coli isolates from ostrich chicks in 2022. For this purpose, 121 cloacal swabs were collected from 53 apparently healthy chicks and 68 chicks with gastrointestinal disorders located in the farms of South Khorasan and Razavi provinces. The swabs were cultured on selective media and confirmed as E. coli using biochemical tests. The antibiotic susceptibility of the isolates was determined using the Kirby-Bauer disk diffusion method. All isolates were screened for the presence of ESBLs using the combination disk method. PCR assays were performed to detect the presence of ESBL genes belonging to the SHV, TEM, CTX-M, and OXA families. Gene distribution data were analyzed using SPSS software version 21 and the Chi-square test. RESULTS: In the antibiotic susceptibility test, the isolates showed the highest resistance and sensitivity to lincomycin (100%) and ceftiofur (88.42%), respectively. Out of the total of 121 E. coli isolates, 42 (34.7%) isolates (21 out of 53 healthy isolates and 21 out of 68 sick isolates) were positive for at least one of the genes. The blaTEM gene, present in 37 (30.5%) isolates, had the highest frequency, which included 17 healthy isolates and 20 sick isolates, while the blaCTX-M gene was observed in only five (4.1%) isolates, including 3 healthy isolates and two sick isolates. In the phenotypic examination, a total of 13 isolates (10.74%) were identified as producing ESBL isolates; however, no ESBL genes were detected in five isolates. Two isolates had the TEM β-lactamase gene, 5 five isolates had all four β-lactamase genes (SHV, TEM, CTX-M, and OXA) simultaneously, and one isolate had three β-lactamase genes (SHV, TEM, and OXA). No statistical correlation was observed between the distribution of genes in healthy and diseased ostrich chicks. CONCLUSIONS: In the phenotypic and genotypic studies, 13 and 42 isolates were identified as positive for the presence of ESBLs, respectively. No ESBL gene was isolated from the five phenotypic-positive isolates. Out of 42 genotypic positive isolates, 34 isolates had no phenotypic manifestation. The blaTEM gene had the highest frequency in fecal E. coli isolates from ostrich chicks. زمینه مطالعه: اشریشیا کلی بخشی از فلور طبیعی دستگاه گوارش در پرندگان، از‌جمله شترمرغ بوده و باعث عفونت‌های رودهای میشود. داروهای ضد‌باکتریایی، همانند داروهای بتالاکتام به‌طور گسترده برای کاهش خسارات ناشی از عفونت با اشریشیا کلی در پرندگان استفاده میشوند، اما تولید بتالاکتامازهای وسیعالطیف توسط برخی سویهها، درمان عفونتهای مرتبط با این ارگانیسم را ناموفق ساخته است. هدف: مطالعه حاضر با هدف بررسی فنوتیپی و ژنوتیپی بتالاکتامازهای وسیعالطیف در جدایههای اشریشیا کلی مدفوعی در جوجه شترمرغهای سالم و دارای علائم گوارشی در شمال شرق ایران انجام شد. روش‎کار: مطالعه حاضر به‌صورت توصیفی‌مقطعی بر روی 121 جدایه اشریشیا کلی مدفوعی جوجه شترمرغها در سال 1401 انجام شد. بدین منظور 121 سواب کلوآک از 53 جوجه به‌ظاهر سالم و 68 جوجه با عوارض گوارشی واقع در مزارع استانهای خراسان جنوبی و رضوی گرفته شد. سوابها از‌نظر حضور باکتری اشریشیا کلی روی محیطهای انتخابی کشت داده شدند و پس از رشد، آزمایشات بیوشیمیایی آن را تأیید کرد. حساسیت جدایهها به آنتیبیوتیکهای مختلف با استفاده از دیسک دیفیوژن به روش کربی ـ بوئر انجام شد. تمام جدایهها جهت حضور بتالاکتامازهای وسیعالطیف به روش دیسک ترکیبی بررسی شدند. برای جست‌وجو و شناسایی ژنهای بتالاکتامازهای وسیعالطیف مربوط به خانوادههای‌SHV ، TEM، CTX-M و OXA از آزمون PCR استفاده گردید. تجزیه‌و‌تحلیل دادههای توزیع ژنها با استفاده از نرمافزار SPSSنسخه 21 و آزمون مربع کای (Chi-squared test) صورت گرفت. نتایج: در آزمون حساسیت آنتیبیوتیکی جدایهها، بیشترین مقاومت و حساسیت را به‌ترتیب نسبت به لینکومایسین (100 درصد) و سفتیوفور (42/88 درصد) نشان دادند. از مجموع 121 جدایه اشریشیا کلی مورد‌مطالعه 42 (7/34 درصد) جدایه (21 جدایه از 53 جدایه سالم و 21 جدایه از 68 جدایه بیمار) حداقل از‌نظر حضور یکی از ژنها مثبت بودند. ژن blaTEMبا حضور در 37 (5/30 درصد) جدایه بیشترین فراوانی را داشت که شامل 17 جدایه سالم و 20 جدایه بیمار و در مقابل ژن blaCTX-M تنها در 5 (1/4 درصد) جدایه مشاهده گردید که شامل 3 جدایه سالم و 2 جدایه بیمار بود. در بررسی فنوتیپی در‌مجموع 13 (74/10 درصد) جدایه به‌عنوان ایزولههای مولد بتالاکتامازهای وسیع‌الطیف شناسایی شدند که در 5 جدایه هیج ژن بتالاکتامازی از وسیعالطیف شناسایی نشد. 2 جدایه دارای ژن بتالاکتامازی TEM، 5 جدایه به‌طور هم‌زمان دارای هر 4 ژن بتالاکتامازیSHV ،TEM ، CTX-M، OXA و 1 جدایه دارای 3 ژن بتالاکتامازیSHV ، TEMو OXA بود. ارتباطی از‌لحاظ آماری بین توزیع ژنها در جوجه شترمرغهای سالم و بیمار مشاهده نشد. نتیجهگیری نهایی: در بررسیهای فنوتیپی و ژنوتیپی، حضور بتالاکتامازهای وسیع‌الطیف، به‌ترتیب 13 و 42 جدایه مثبت شناخته شدند. در 5 جدایه مثبت فنوتیپی، هیچ‌یک از ژن‌های بتالاکتامازی وسیعالطیف مورد‌بررسی شناسایی نگردید. از 42 جدایه مثبت ژنوتیپی، 34 جدایه تظاهر فنوتیپی نداشتند. ژن blaTEM در جدایههای اشریشیا کلی مدفوعی جوجه شترمرغها دارای بالاترین فراوانی بود.

https://jvr.ut.ac.ir/article_102275_17cf36e606ade78d566946a33c666e1d.pdf