دانشگاه تهران مجله تحقیقات دامپزشکی (Journal of Veterinary Research) 2008-2525 81 1 2027 02 20 Molecular Investigation of Bovine Hydatid Cyst Strains from A Slaughterhouse in Zabol, Southeast of Iran بررسی مولکولی سویه‌های کیست هیداتیک گاوی در زابل، جنوب شرق ایران 1 11 105936 10.22059/jvr.2025.385638.3467 FA ناهید ازبکزایی دانش آموخته دانشکده دامپزشکی، دانشگاه زابل، زابل، ایران 0009-0004-0940-0200 مریم گنجعلی گروه پاتوبیولوژی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه زابل، زابل، ایران فرشته میرشکار عضو باشگاه پژوهشگران جوان و نخبگان، دانشگاه آزاد اسلامی واحد زابل، زابل، ایران Journal Article 2025 10 22 BACKGROUND: Hydatid cyst, caused by the larval stage of the cestode Echinococcus granulosus (E. granulosus) is one of the most significant zoonotic diseases and a major global public health concern. In endemic regions, this parasite exhibits substantial genetic diversity in its biological characteristics. To date, 10 distinct genotypes of E. granulosus (G1–G10) have been identified. Studies worldwide demonstrate that the genotypic variation and complex nature of E. granulosus influence the parasite’s life cycle, transmission pathways, pathogenicity, antigenicity, immunogenicity, drug response, epidemiology, and disease control strategies. OBJECTIVES: This study aimed to perform a molecular characterization of bovine hydatid cyst strains collected from a slaughterhouse in Zabol, south of Iran. METHODS: This study was conducted in the autumn and winter of 2022 on 50 samples with a definitive diagnosis of hydatid cyst collected from a slaughterhouse in Zabol city. DNA was extracted from protoscolices and germinal layers, followed by PCR amplification of the ITS2 gene. The PCR products were then digested with the restriction enzyme HpaII and the samples were sequenced. RESULTS: The PCR product ITS2 was 750 bp in size and was digested with HpaII restriction enzymes. According to the Restriction fragment length polymorphism analysis, the isolates belonged to a single species named E. granulosus sensu stricto (G1–G3 complex) and sequencing also confirmed the results. CONCLUSIONS: Based on the determination of parasite genotypes in the region, a sheep transmission pattern is proposed, which can provide the appropriate prevention pattern according to the life cycle of the parasite. زمینه مطالعه: کیست هیداتیک از مهم‌‌ترین بیماری‌های مشترک بین انسان و حیوان است که توسط مرحله نوزادی سستود اکینوکوکوس گرانولوزوس ایجاد می‌‌شود و یک مشکل عمده بهداشت عمومی در سراسر جهان است. معمولاً در مناطقی که بیماری آندمیک است، از‌لحاظ بیولوژی تنوع ژنتیکی نسبتاً زیادی در انگل وجود دارد. تاکنون ۱۰ ژنوتیپ مجزا از این انگل (G10-G1) گزارش شده است. مطالعات انجام‌شده در مناطق مختلف دنیا نشان می‌دهد تنوع ژنوتیپی و ماهیت کمپلکس اکینوکوکوس گرانولوزوس بر چرخه زندگی انگل، مسیر‌های انتقال، بیماری‌زایی، آنتی‌ژنیسیتی، ایمنی‌زایی، پاسخ به دارو‌ها، همه‌گیر‌شناسی و کنترل این بیماری تأثیرگذار است. هدف: مطالعه حاضر با هدف بررسی مولکولی سویه‌های کیست هیداتیک گاوی در منطقه زابل انجام شده است. روش‎کار: این مطالعه در پاییز و زمستان سال ۱۴۰۱ بر روی ۵۰ نمونه کیست هیداتیک اخذ‌شده از کشتارگاه زابل انجام شد. بعد از استخراج DNA از پروتو اسکولکس و لایه زایا، آزمایش PCR ژنITS2 صورت گرفت. سپس محصول PCR توسط آنزیم HpaII مورد هضم آنزیمی قرار گرفت و نمونه‌ها تعیین توالی شدند. نتایج: اندازه قطعه ITS2 تکثیر‌شده ۷۵۰ جفت باز بود. الگوی قطعات به‌دست‌آمده از محصول PCR-RFLP وجود E. granulosus sensu stricto (G1- G3 complex) را نشان داد و تعیین توالی هم نتایج هضم آنزیمی نمونه‌ها را تأیید کرد. نتیجهگیری نهایی: با مطالعه و تعیین ژنوتیپ‌های انگل در منطقه بر‌اساس میزبان، الگوی انتقال گوسفندی مطرح است که می‌توان الگوی پیشگیری مناسب را با‌توجه‌به چرخه زندگی انگل ارائه داد.

https://jvr.ut.ac.ir/article_105936_074a99a061a739c52a4eb51a54b59ac9.pdf

دانشگاه تهران مجله تحقیقات دامپزشکی (Journal of Veterinary Research) 2008-2525 81 1 2026 03 21 Isolation, Characterization, and Biocontrol Efficacy of Bacteriophage VMUT_SIR1 Against Salmonella enteritidis in Chicken Meat جداسازی، شناسایی و ارزیابی اثربخشی کنترل زیستی باکتریوفاژ VMUT_SIR1 علیه سالمونلا انتریتیدیس در گوشت مرغ 13 29 105295 10.22059/jvr.2025.400880.3536 FA رضا تیموری فرد دانش‌آموخته دانشکده دامپزشکی، دانشگاه تهران، تهران، ایران افشین آخوندزاده بستی گروه بهداشت و کنترل مواد غذایی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه تهران، تهران، ایران علی خنجری گروه بهداشت و کنترل مواد غذایی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه تهران، تهران، ایران نگین نوری گروه بهداشت و کنترل مواد غذایی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه تهران، تهران، ایران حسینعلی ابراهیم زاده موسوی گروه بهداشت و بیماری‌های آبزیان، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه تهران، تهران، ایران ایرج اشرافی تمای دانشکده دامپزشکی دانشگاه تهران، تهران، ایران الناز کامرانی دانشکده دامپزشکی دانشگاه تهران، تهران، ایران Journal Article 2025 10 11 BACKGROUND: Salmonella enteritidis (S. enteritidis) is one of the most prevalent bacterial pathogens responsible for foodborne illnesses transmitted through chicken meat. Given the escalating threats posed by antibiotic resistance in this bacterium, the application of bacteriophages as modern biocontrol agents has gained significant importance. OBJECTIVES: The present study aimed to isolate and characterize indigenous bacteriophages effective against S. enteritidis from wastewater of industrial poultry slaughterhouses and to evaluate their efficacy in controlling Salmonella contamination in chicken meat. METHODS: Twenty 50-mL samples of wastewater were collected from an industrial poultry slaughterhouse in Tehran, Iran, for phage isolation. Purification and propagation of the bacteriophage were performed using the double-layer agar method and plaque assay. The isolated phage was characterized in terms of morphology, host range, lytic activity, multiplicity of infection (MOI), adsorption efficiency, one-step growth curve, stability under various temperature and pH conditions, as well as preventive and corrective treatments on chicken meat. RESULTS: The purified bacteriophage belonged to the Siphoviridae family and exhibited a broad host range of 90% against S. enteritidis serovars. The highest lytic activity and optimal bacteriophage efficacy against the bacterium were observed at an MOI of 0.01. The maximum adsorption percentage occurred within the initial 8 minutes, reaching a peak of 92% at 12 minutes. The phage VMUT_SIR1 demonstrated stability at a temperature range of -18°C to 70°C and pH values of 4 to 12. In treatments applied to chicken meat, the optimal MOI of the bacteriophage yielded the best results in corrective treatment at 25°C, achieving a 2.88 Log CFU/g reduction within the first 6 hours, and a 2.4 Log CFU/g reduction over 24 hours in corrective treatment with the phage at 4°C. CONCLUSIONS: The bacteriophage VMUT_SIR1 exhibited substantial potential as a biological disinfectant for controlling Salmonella in chicken meat production in the conducted study. زمینه مطالعه: سالمونلا انتریتیدیس یکی از شایع‌ترین باکتری‌های عامل بیماری‌های غذایی منتقله از گوشت مرغ می‌باشد. به‌دلیل تهدیدات فزاینده مقاومت این باکتری به آنتی‌بیوتیک‌ها، استفاده از باکتریوفاژها به‌عنوان عوامل کنترل‌کننده زیستی مدرن، حائز اهمیت است. هدف: مطالعه حاضر با هدف جداسازی و شناسایی باکتریوفاژ بومی مؤثر بر سالمونلا انتریتیدیس از فاضلاب کشتارگاه صنعتی طیور و تأثیر آن بر کنترل سالمونلا در گوشت مرغ انجام شد. روش‎کار: در مطالعه حاضر نمونه‌گیری از کشتارگاه صنعتی طیور تا زمان جداسازی فاژ انجام شد. خالص‌سازی و تکثیر باکتریوفاژ بر پایه روش کشت دولایه و پلاک‌گیری صورت گرفت. فاژ جداسازی‌شده از‌نظر خصوصیاتی از قبیل مورفولوژی، دامنه میزبانی، فعالیت لیتیک، نسبت تعدد عفونت (MOI)، کارایی جذب‌، منحنی رشد یک‌مرحله‌ای، پایداری در شرایط دمایی و pH مختلف و درما‌ن‌های پیشگیرانه و اصلاحی بر روی گوشت مرغ مورد بررسی قرار گرفت. نتایج: باکتریوفاژ خالص‌شده از خانواده سیفوویریده و دارای طیف وسیع میزبانی 90 درصد در سرووار سالمونلا انتریتیدیس بود. بیشترین فعالیت لیتیک و بهترین تأثیر باکتری بر باکتریوفاژ در MOI 01/0 مشاهده شد. بیشترین درصد جذب در 8 دقیقه ابتدایی و بیشترین میزان آن در دقیقه 12 به میزان 92 درصد بود. فاژ VMUT_SIR1 توانایی پایداری در دمای 18- تا 70 درجه سانتی‎گراد و pH 4 تا 12 را نشان داد. در درمان‌های روی گوشت مرغ بهترین اثر MOI بهینه باکتریوفاژ، مربوط به درمان اصلاحی در دمای 25 درجه سانتی‎گراد به میزان 88/2 لگاریتم CFU / گرم کاهش در 6 ساعت اول و درمان اصلاحی با فاژ در دمای 4 درجه سانتی‌گراد به میزان 4/2 لگاریتم CFU/ گرم کاهش در 24 ساعت بود. نتیجهگیری نهایی: باکتریوفاژ VMUT_SIR1 در مطالعه حاضر پتانسیل بالایی به‌عنوان ضدعفونی‌کننده زیستی در کنترل سالمونلا در تولید گوشت مرغ در مراحل فرآوری و عرضه گوشت خام از خود نشان داد.

https://jvr.ut.ac.ir/article_105295_2279f82a002454d04b18c1322a68776a.pdf

دانشگاه تهران مجله تحقیقات دامپزشکی (Journal of Veterinary Research) 2008-2525 81 1 2026 03 21 Comparing the Effects of Injectable Mineral and Vitamin Supplements on Oxidative Stress Indices During the Transition Period in Holstein Cows مقایسه اثر استفاده از مکمل‎های معدنی و ویتامینی تزریقی بر شاخص‎های تنش اکسیداتیو در دوره انتقال گاوهای هلشتاین 31 41 105935 10.22059/jvr.2025.391841.3496 FA محمد اسدی دانش آموخته مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی گرگان، گرگان، ایران رضا کمالی گروه تحقیقات علوم دامی، مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی گرگان، گرگان، ایران نادر اسدزاده بخش تحقیقات مدیریت پرورش دام و طیور، مؤسسه تحقیقات علوم دامی کشور، کرج، ایران Journal Article 2025 10 26 BACKGROUND: One of the most important and stressful periods in a dairy cow's life is the transition period (3 weeks before and 3 weeks after calving). Mineral and vitamin supplements have beneficial effects on controlling the negative effects of oxidative stress during the transition period in dairy cows. OBJECTIVES: This study aimed to compare the effects of mineral and vitamin supplement injections on oxidative stress indices during the transition period of Holstein cows. METHODS: In this study, 32 cows in late pregnancy were randomly divided into four groups: Control group (no vitamin and mineral supplement injection), treatment group 1, receiving injectable vitamin supplements (A, D3, E, B1, B2, B3, B6, B5, B12 and C), treatment group 2, receiving injectable mineral supplement (calcium, magnesium, copper and phosphorus elements), and treatment group 3, receiving both injectable vitamin and mineral supplements. Injection was performed subcutaneously 28 days before calving. Blood sampling was performed to investigate the effect of mineral and vitamin supplements on inflammatory indices and oxidative stress 21 days before delivery, on the day of calving, and 21 days after delivery. RESULTS: The results showed that the treatment groups showed a significant decrease in beta-hydroxybutyrate, non-esterified fatty acids, reactive oxygen species, and oxidative stress index compared to the control group (P<0.05). Furthermore, the three treatment groups demonstrated a significant increase in the serum antioxidant capacity of dairy cows compared to the control group (P< 0.05). The effect of time on the concentration of NEFA, BHB, ROS, SAC, and OSI in different treatment groups was significant throughout the entire period (P<0.05). The interaction effect of group and time on the measured parameters was also significant (P<0.05). CONCLUSIONS: The simultaneous injection of mineral and vitamin supplements is recommended for dairy cows in the prenatal transition period due to the reduction of inflammation and oxidative stress. زمینه مطالعه: از مهم‌ترین و پر‌تنش‌ترین دوره‌های زندگی گاو شیری، 3 هفته پیش از زایش تا 3 هفته بعد از زایش می‌باشد که به آن دوره انتقال گفته‌ می‌شود. مکملهای معدنی و ویتامینی بهواسطه اثرات مفیدشان جهت کنترل اثرات منفی تنشهای اکسیداتیو در دوره انتقال گاو شیری مورد توجه محققین میباشد. هدف: مطالعه حاضر بهمنظور بررسی اثرات تزریق مکملهای معدنی و ویتامینی بر شاخصهای تنش اکسیداتیو در دوره انتقال گاوهای هلشتاین انجام شد. روش‎کار: 32 رأس گاو در اواخر آبستنی به 4 تیمار و 8 تکرار در قالب طرح کامل تصادفی تقسیم شدند. تیمارهای آزمایشی شامل این موارد بود: 1. گروه کنترل (عدم تزریق مکمل ویتامینی و معدنی)، 2. تیمار دریافت‌کننده مکمل ویتامینی تزریقی (ویتامین‌‌های A، D3، E، B1، B2، B6، B3، B5، B12 و C)، 3. تیمار دریافت‌کننده مکمل معدنی تزریقی (عناصر کلسیم، منیزیم، مس و فسفر)، 4. تیمار دریافت‌کننده مکمل ویتامینی و معدنی تزریقی. تزریق مکمل‌ها به‌صورت زیرجلدی، 28 روز پیش از زایش انجام گرفت. خون‌گیری جهت بررسی تأثیر مکمل‌های معدنی و ویتامینی بر شاخصهای التهابی و تنش اکسیداتیو در روزهای 21 روز قبل زایش، روز زایش و 21 روز پس از زایش انجام شد. نتایج: مطابق یافته‌های مطالعه حاضر، تزریق مکمل‌ معدنی، مکمل ویتامینی و تزریق هم‌زمان مکمل‌ها سبب کاهش بتا هیدروکسی بوتیرات، اسیدهای چرب غیر‌استریفیه، گونه‌های فعال اکسیژن و شاخص تنش اکسیداتیو نسبت به گروه کنترل شد (05/0>P). همچنین تزریق مکمل‌های معدنی یا ویتامینی و تزریق هم‌زمان هردو مکمل باهم سبب افزایش ظرفیت آنتی‌اکسیدانی سرم گاوهای شیری نسبت به گروه کنترل شد (05/0>P). اثر زمان بر غلظت NEFA، BHB، ROS، SAC و OSI تیمارهای مختلف در کل دوره معنیدار بود (05/0>P). همچنین در مطالعه حاضر، اثر متقابل تیمار در زمان نیز بر پارامترهای اندازه‌گیری‌شده در گاوهای شیری دریافت‌کننده مواد معدنی، ویتامین‌ها و هر دو باهم نسبت به گروه کنترل معنی‌دار گزارش شد (05/0>P). نتیجهگیری نهایی: به‌طور‌کلی، تزریق هم‌زمان مواد معدنی و ویتامین‌ها به دام‌های دوره انتقال پیش از زایش، به سبب کاهش التهاب و تنش اکسیداتیو توصیه می‌شود.

https://jvr.ut.ac.ir/article_105935_cbdbefa421a2c3ada99c5f4dbe8fc140.pdf

دانشگاه تهران مجله تحقیقات دامپزشکی (Journal of Veterinary Research) 2008-2525 81 1 2026 03 21 Effects of Guanidinoacetic Acid on Sperm Characteristics of Older Roosters and Hatchability Rate in Broiler Breeder Flocks ارتباط فیزیولوژیکی گوانیدینو استیک اسید با باروری و ویژگی‎های اسپرم خروس‎های مسن گله مرغ مادر گوشتی 43 53 105937 10.22059/jvr.2025.393823.3503 FA هدی جواهری بارفروشی بخش تحقیقات فیزیولوژی تولیدمثل و مدیریت پرورش دام و طیور، مؤسسه تحقیقات علوم دامی کشور، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، کرج، ایران اکبر یعقوبفر بخش تحقیقات تغذیه طیور، مؤسسه تحقیقات علوم دامی کشور، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، کرج، ایران Journal Article 2025 10 15 BACKGROUND: Physical decline in older roosters negatively affects their mating behavior and hatchability in broiler breeder flocks. Energy-producing compounds such as guanidinoacetic acid (GAA) may help address this issue. OBJECTIVES: This study aimed to evaluate the effects of different levels of GAA on sperm characteristics and testicular histology in older roosters, and hatchability rate in a broiler breeder flock. METHODS: A total of 144 hens and 18 roosters from a Ross 308 breeder flock were divided into three groups; one control group feeding based on the Ross 308 feeding guides, a treatment group receiving 1200 mg/kg of GAA (CreAmino), and a treatment group receiving 1600 mg/kg of CreAmino. Each group consisted of 48 hens and 8 roosters, with 6 replicates per treatment. Data were recorded done for 20 weeks, starting from week 41. The data included body weight, testicular weight, quantitative and qualitative sperm characteristics, serum concentrations of creatinine, nitric oxide, insulin, and testosterone, as well as histological testicular parameters and egg hatchability rates. RESULTS: No significant differences in sperm characteristics were found among the groups. However, both CreAmino treatment groups showed a significant increase in the number of spermatogonia, spermatocytes, spermatids, and Leydig cells, as well as an increase in the diameter of the seminiferous tubules and the thickness of the germinal epithelium, compared to the control group (P≤0.05). Serum keratin levels were significantly elevated in the CreAmino 1200 group during the second sampling period compared to the CreAmino 1600 and control groups (P≤0.05). Furthermore, serum nitric oxide concentrations were significantly higher in the CreAmino 1600 group during the second sampling period and in the control group during the third sampling period, compared to other two groups (P≤0.05). The hatchability rates were not significantly different among the groups. CONCLUSIONS: The use of 1200 mg CreAmino can improve both quantitative and qualitative sperm characteristics and histological parameters in older roosters. However, the treatment with GAA does not significantly affect hatchability rate in broiler breeder flocks. زمینه مطالعه: کاهش توان جسمانی خروسهای مسن تأثیر منفی بر رفتار جفت‌گیری و در‌نهایت میزان جوجه‌در‌آوری در گلههای مرغ مادر گوشتی دارد. استفاده از ترکیبات مولد انرژی، مانند گوانیدینواستیک اسید میتواند راهکاری برای مقابله با این وضعیت باشد. هدف: مطالعه حاضر با هدف بررسی تأثیر مصرف سطوح مختلف گوانیدینو استیک اسید بر ویژگیهای اسپرم و بافت‌شناسی بیضه و جوجهدرآوری در خروسهای مسن گله مرغ مادر گوشتی انجام شد. روش‎کار: 144 قطعه مرغ و 18 قطعه خروس گله مرغ مادر گوشتی سویه راس 308 در سه تیمار با 48 قطعه مرغ و 8 قطعه خروس و 6 تکرار در هر باکس به‌عنوان واحد آزمایشی در نظر گرفته شدند. تیمارهای آزمایشی، شامل تیمار کنترل دریافت‌کننده جیره بر پایه توصیه راهنمای تغذیه مرغ مادر گوشتی سویه راس 308، تیمار کرامینو 1200، حاوی 1200 میلیگرم بر کیلوگرم و تیمار کرامینو 1600 حاوی 1600 میلیگرم بر کیلوگرم جیره گوانیدینواستیک اسید با نام تجاریCreAMINO® بودند. رکورد‌برداری از هفته 41 به‌مدت 20 هفته انجام شد. وزن بدن، وزن بیضهها، ویژگیهای کمی و کیفی اسپرم، غلظت کراتین، نیتریک اکساید، انسولین و تستوسترون سرم، فراسنجههای بافت‌شناسی بیضه و میزان جوجهدرآوری تخممرغها تعیین شدند. نتایج: ازلحاظ ویژگیهای کمی و کیفی اسپرم، تفاوت معنیداری بین تیمارهای آزمایشی وجود نداشت. مصرف هر دو سطح کرامینو موجب افزایش معنیدار تعداد سلولهای اسپرماتوگونی، اسپرماتوسیت، اسپرماتید، لیدیگ و همچنین افزایش قطر مجرای سمینیفر و ضخامت اپیتلیوم زایا در بیضه در مقایسه با خروسهای گروه کنترل شد (05/0P≤). غلظت کراتین سرم، در نوبت دوم نمونهگیری در گروههای مصرف‌کننده کرامینو به‌طور معنیداری بالاتر از دو گروه کنترل و گروه کرامینو 1600 بود (05/0P≤). غلظت نیتریک اکساید سرم در دوره دوم نمونهگیری برای گروه کرامینو 1600 و در دوره سوم نمونهگیری، برای گروه کنترل به‌طور معنیداری بالاتر از دو گروه دیگر بود (05/0P≤). میزان جوجهدرآوری تحت تأثیر تیمارهای آزمایشی قرار نگرفت. نتیجهگیری نهایی: با وجود بهبود نسبی مشاهده‌شده در ویژگیهای کمی و کیفی اسپرم و صفات بافت‌شناختی بیضه با مصرف سطح 1200 میلیگرم کرامینو، تأثیر معنیداری بر میزان جوجهدرآوری کل و جوجه‌درآوری تخممرغهای بارور مشاهده نشد.

https://jvr.ut.ac.ir/article_105937_4d10c39d155b28bbb6563faf8b73fef4.pdf

دانشگاه تهران مجله تحقیقات دامپزشکی (Journal of Veterinary Research) 2008-2525 81 1 2026 03 21 Molecular Isolation of Coagulase-Negative Staphylococci From Milk of Cows With Mastitis in Dairy Farms in Karaj City, Iran, During 2023 جداسازی مولکولی استافیلوکوک‌های کواگولاز منفی از نمونه‌های شیر گاوهای مبتلا به ورم پستان در دامداری‌های کرج، ایران در سال 1402 55 71 105541 10.22059/jvr.2025.394736.3506 FA فاتح رحیمی گروه زیست‌شناسی سلولی مولکولی و میکروبیولوژی، دانشکده علوم و فناوری‌های زیستی، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران ساناز خاشعی دانش آموخته دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران Journal Article 2025 10 08 BACKGROUND: Although coagulase-negative Staphylococci (CoNS) are among the predominant pathogens causing bovine mastitis, limited data are available on CoNS associated with infections in Iran. OBJECTIVES: This study aimed to determine the prevalence, antibiotic resistance patterns, and virulence-associated genes among various CoNS species isolated from bovine milk samples in Karaj City, Iran, during 2023. METHODS: Over 6 months, 318 milk samples were collected from 3 selected dairy in the suburb of Karaj, Iran. CoNS isolates were identified to the species level using biochemical tests and polymerase chain reaction (PCR). Antimicrobial susceptibility to 14 antibiotics was assessed, and the presence of the mecA and mecC genes was investigated in methicillin-resistant isolates. Additionally, the presence of virulence-associated genes, including enterotoxins (sea–seq), hemolysins (hla, hlb, and hld), tsst, and pvl was examined in all confirmed isolates. RESULTS: A total of 125 CoNS isolates were recovered and classified into 7 species: Staphylococcus epidermidis (39%), S. sciuri (16%), S. simulans (11%), S. warneri (10%), S. haemolyticus (9%), S. chromogenes (8%), and S. capitis (7%). Methicillin resistance, associated with the mecA gene, was identified in 55% of the isolates. The highest antibiotic resistance rates were observed against penicillin (84%), erythromycin (79%), and ciprofloxacin (77%). The virulence genes sea, sec, seg, seh, sek, sem, sen, seo, sep, seq, hla, hlb, and pvl were detected in 36%, 10%, 17%, 4%, 34%, 10%, 8%, 6%, 3%, 36%, 10%, 13%, and 3% of the isolates, respectively. CONCLUSIONS: The findings of this study highlight the significant role of CoNS species in bovine mastitis and underscore the need for effective infection control policies and the prudent use of appropriate antibiotics to successfully treat infections caused by CoNS. زمینه مطالعه: گرچه استافیلوکوک‌های کواگولاز منفی از جمله باکتریهای ‌‌بیماری‌زای غالب در ایجاد عفونت ورم پستان دام می‌باشند، اما اطلاعات محدودی درارتباط‌با عفونت‌های ناشی از این باکتری‌‌ها در ایران در دسترس‌‌ می‌باشد. هدف: مطالعه حاضر جهت تعیین فراوانی، الگوی مقاومت ‌‌آنتی‌بیوتیکی و‌‌ ژن‌های مربوط به عوامل حدت در میان گونه‌های مختلف استافیلوکوک‌های کواگولاز منفی جداسازی‌شده از نمونه‌های شیر گاو، در شهر کرج در سال 1402 انجام گرفت. روش‎کار: در مدت 6 ماه 318 نمونه شیر از سه دامداری منتخب جمع‌آوری و ایزوله‌های کواگولاز منفی با آزمون‌های بیوشیمیایی و polymerase chain reaction (PCR) تا حد گونه شناسایی شدند. مقاومت ‌‌آنتی‌بیوتیکی سویه‌‌ها نسبت به 14 ‌‌آنتی‌بیوتیک تعیین و حضور‌‌ ژن‌های mecA و mecC در سویه‌های مقاوم به متی‌سیلین بررسی شد. حضور‌‌ ژن‌های مربوط به عوامل حدت از قبیل انتروتوکسین‌ها (sea-seq)، همولیزین‌ها (hla، hlb و hld)، tsst و pvl در تمام سویه‌های تأیید‌شده سنجش شد. نتایج: در‌مجموع 125 جدایه استافیلوکوکوس کواگولاز منفی جداسازی شدند و در‌نهایت 7 گونه استافیلوکوکوس اپیدرمیدیس (39 درصد)، استافیلوکوکوس سیوری (16 درصد)، استافیلوکوکوس سیمولانس (11 درصد)، استافیلوکوکوس وارنری (10 درصد)، استافیلوکوکوس همولیتیکوس (9 درصد)، استافیلوکوکوس کروموژنز (8 درصد) و استافیلوکوکوس کپیتیس (7 درصد) مورد شناسایی و تأیید قرار گرفتند. همچنین، 55 درصد سویه‌ها مقاوم به‌‌ متی‌سیلین و واجد ژن mecA بودند. بیشترین مقاومت نسبت به ‌‌آنتی‌بیوتیک‌های پنی‌سیلین (84 درصد)، اریترومایسین (79 درصد) و سیپروفلوکساسین (77 درصد) مشاهده شد.‌‌ ژن‌های sea، sec، seg، seh، sek، sem، sen، seo، sep، seq، hla، hlb و pvl به‌ترتیب در 36، 10، 17، 4، 34، 10، 8، 6، 3، 36، 10، 13 و 3 درصد سویه‌‌‌ها شناسایی شدند. نتیجهگیری نهایی: نتایج مطالعه حاضر نشان‌دهنده نقش مهم سویه‌های استافیلوکوکوس کواگولاز منفی در ایجاد بیماری ورم پستان دام‌ها و مؤید نیاز به اتخاذ سیاست‌های کنترل عفونت مناسب و استفاده صحیح از ‌‌آنتی‌بیوتیک‌های مؤثر جهت درمان قطعی عفونت‌های ناشی از گونه‌های کواگولاز منفی‌‌ می‌باشد.

https://jvr.ut.ac.ir/article_105541_8897d94e41f80ac5804b3445cbca1d5e.pdf

دانشگاه تهران مجله تحقیقات دامپزشکی (Journal of Veterinary Research) 2008-2525 81 1 2026 03 21 Occurrence of Osteopetrosis in an Adult White Leghorn Rooster: A Case Report وقوع استئوپتروزیس در خروس نژاد لگهورن سفید 73 77 105938 10.22059/jvr.2025.395703.3514 FA محمدجواد قراگزلو گروه آسیب‌شناسی حیوانی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه تهران، تهران، ایران آناهیتا قراگزلو دانش آموخته دانشکده دامپزشکی، دانشگاه تهران، تهران، ایران فاطمه مرادعلیان دانش آموخته دانشکده دامپزشکی، دانشگاه تهران، تهران، ایران حمید نافع دانشکده دامپزشکی، دانشگاه تهران، تهران، ایران 0009-0006-1982-7827 علیرضا وجهی گروه جراحی و رادیولوژی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه تهران، تهران، ایران فرزین بنگر دانش آموخته دانشکده دامپزشکی، دانشگاه تهران، تهران، ایران Journal Article 2025 09 29 Osteopetrosis, or “marble bone disease”, is a rare condition that causes bones to grow abnormally and become overly dense. Genetic disorders and/or viral infection contribute to the development of this bone disease. Osteopetrosis can result in a defect in the formation or activity of osteoclasts or an overgrowth of osteoblasts and osteocytes. Osteopetrosis has been reported in humans and different animals, including cows, dogs, cats, rabbits, mice, and birds. This study reports a case of osteopetrosis in a white leghorn rooster. The case was an 18-20-week-old white Leghorn rooster with clinical manifestations of relative anemia in unfeathered regions, walking with a stilted gait, and a “boot-like” appearance of tarsal and metatarsal bones. Bone lesions in macroscopic pathology observations and bilateral radiological images were symmetrical, with bone tissue growth inclined towards the center and a spindle-shaped appearance in some long bones. In addition, due to the growth of bone tissue towards the center, the cavity and bone marrow space were small or completely obliterated, which could explain the anemia caused by osteopetrosis. Based on the history of clinical manifestations, macroscopic and radiological findings, advanced osteopetrosis was diagnosed in an adult white leghorn rooster. استئوپتروزیس یا اصطلاحاً «استخوان مرمری» یکی از بیماری‌های نادر بافت استخوانی است که پیشرفت آهسته و نامحسوسی داشته و در آن استخوان‌های دراز رشد غیر‌طبیعی و تراکم بیش‌از‌حد از خود نشان می‌دهند. علل بروز این بیماری استخوانی را ناشی از اختلالات یا نقایص ژنتیکی و یا عفونت ویروسی‌ می‌دانند. در استئوپتروزیس نقص در فعالیت یا تشکیل استئوکلاست‌ها یا رشد بیش از اندازه استئوبلاست‌ها و استئوسیت‌‌ها اتفاق‌ می‌افتد. این بیماری در انسان و در حیوانات، ازجمله گاو، سگ‌، گربه‌، خرگوش‌، موش و پرندگان گزارش شده است. در مطالعه حاضر استئوپتروزیس خروس نژاد لگهورن سفید در محدوده سنی 20-18 هفته با علائم و نشانه‌های بالینی کم‌خونی نسبی‌‌، راه رفتن غیر‌طبیعی و لنگان‌لنگان و ظاهر «چکمه‌مانند» استخوان‌های تارس و متاتارس گزارش‌ شد. ضایعات استخوان در مشاهدات آسیب‌شناسی ماکروسکپیک و تصویر رادیولوژی دوطرفه‌‌، متقارن و همراه با رشد بافت استخوانی متمایل به مرکز و ظهور منظره دوکی‌شکل در برخی از استخوان‌های دراز قابل‌ذکر بود. علاوه‌بر‌این به‌علت رشد بافت استخوانی به سمت مرکز، حفره و فضای مغز استخوان کوچک و یا کاملاً محو شده بود که‌ می‌تواند کم‌خونی ناشی از این بیماری را توجیه کند. در منابع و مآخذ علت بروز استئوپتروزیس را در مرغ و خروس رتروویروس لکوز / سارکوما ذکر کرده‌اند. هیچ‌گونه درمانی برای استئوپتروزیس پیشرفته پرندگان مبتلا توصیه نشده است. با‌توجه‌به تاریخچه تظاهرات بالینی‌‌، یافته‌های ماکروسکوپیک و رادیولوژی‌‌، بیماری استئوپتروزیس پیشرفته در خروس نژاد لاگهورن سفید تشخیص داده شد. با مرور منابع و مآخذ‌‌، نویسندگان بر این باورند این مورد اولین گزارش استئوپتروزیس در ایران است.

https://jvr.ut.ac.ir/article_105938_12b7af7f33babcb03c9a8bdf80f85ab2.pdf