دانشگاه تهرانمجله تحقیقات دامپزشکی
(Journal of Veterinary Research)2008-252581220260622Evaluation of the Effect of Three Types of Disinfectants and Their Application Methods on Reducing Experimental Contamination of Salmonella Enteritidis in Broiler Feedارزیابی اثر سه نوع ضدعفونیکننده و روش استفاده از آنها بر کاهش آلودگی تجربی سالمونلا انتریتیدیس در خوراک جوجههای گوشتی798810618410.22059/jvr.2025.401705.3538FAامیرجانفداهدانش آموخته دانشکده دامپزشکی دانشگاه تهران، تهران، ایرانسید احمدمدنیگروه بهداشت و تغذیه دام و طیور، دانشکده دامپزشکی دانشگاه تهران، تهران، ایرانسید محمد مهدیهاشمیانآزمایشگاه دامپزشکی مرکزی، تهران، ایرانمحمدرضامحمدیانگروه بهداشت و تغذیه دام و طیور، دانشکده دامپزشکی دانشگاه تهران، تهران، ایرانمحمدترابیآزمایشگاه دامپزشکی مرکزی، تهران، ایران0009-0005-9821-3243مهدیهمحمدی مزلقانیآزمایشگاه دامپزشکی مرکزی، تهران، ایرانJournal Article20251231BACKGROUND: Feed contamination with <em>Salmonella</em> is one of the most important bacterial contaminations and a major route for transmission of this bacterium to flocks. Feed disinfection is a common method for controlling such contamination.<br />OBJECTIVES: This study, conducted under in vitro condition to evaluate the effects of three disinfectants, Termin-Gold (aldehydes and organic acids), formalin, and Nanosil-Dan (hydrogen peroxide and silver nanoparticles), and two application methods (addition to the complete feed at production or to the premix 1 week before final mixing) on the elimination of <em>Salmonella </em>Enteritidis from broiler feed.<br />METHODS: The experiment was carried out in a randomized design with 3 replicates. Six treatments were included: control feed, formalin in premix, formalin in final feed, Nanosil-Dan in final feed, Termin-Gold in premix, and Termin-Gold in final feed. After the disinfectants were added, feeds were inoculated with <em>Salmonella </em>Enteritidis at approximately 10<sup>7</sup> CFU/100 g. Contamination was applied at two time points (immediately after production and after one week of storage), and bacterial counts were monitored until no colony growth was observed.<br />RESULTS: The efficacy of disinfectants depended on the timing of contamination and the method of application. In immediate contamination, Nanosil-Dan prevented growth from hour zero and showed a significant difference compared with other treatments (<em>P</em><0.05). Formalin treatments achieved complete elimination within 24 h, whereas the control group showed only a relative reduction from 2.72×10<sup>4</sup> to 5.50×10<sup>3</sup> CFU. All treatments resulted in complete growth inhibition within 48 h. When contamination was applied 1 week after production, formalin reduced colony counts immediately and eliminated growth within 24 h, whereas growth in the control persisted up to 216 h. Nanosil-Dan showed a delayed effect, eliminating growth at 96 h. Termin-Gold had irregular reductions and did not differ significantly from the control.<br />CONCLUSIONS: Despite the relative effectiveness of all three disinfectants in reducing contamination, their efficiency depends on the time and method of application. Nanosil-Dan was immediately effective, but the lasting effect of formalin was superior. Termin-Gold exhibited comparatively lower performance. Nonetheless, the results should be confirmed in further studies, especially in field trials.<strong>زمینه مطالعه</strong><strong>:</strong> آلودگی خوراک به <em>سالمونلا</em> یکی از مهمترین آلودگیهای باکتریایی و از راههای اصلی انتقال این باکتری به گلهها است. ضدعفونی خوراک از روشهای رایج در کنترل این آلودگی به شمار میرود.<br /><strong>هدف</strong><strong>:</strong> مطالعه حاضر تحت شرایط آزمایشگاهی با هدف بررسی تأثیر سه نوع ضدعفونیکننده مختلف شامل ترمینگلد (ترکیبات آلدهیدی و اسیدهای آلی)، فرمالین و نانوسیلدان (هیدروژن پراکسید و نانوذرات نقره) و دو روش مصرف (افزودن به خوراک کامل در زمان تولید یا افزودن به پیشمخلوط یک هفته قبل از ترکیب نهایی) بر حذف <em>سالمونلا</em> انتریتیدیس از خوراک جوجههای گوشتی انجام شد.<br /><strong>روش</strong><strong></strong><strong>کار</strong><strong>:</strong> مطالعه در قالب طرح کاملاً تصادفی با سه تکرار<strong> </strong>اجرا گردید. شش تیمار، شامل خوراک کنترل، فرمالین در پیشمخلوط، فرمالین در مخلوط نهایی، نانوسیلدان در مخلوط نهایی، ترمینگلد در پیشمخلوط و ترمینگلد در مخلوط نهایی بررسی شدند. خوراکها پس از افزودن ضدعفونیکنندهها با <em>سالمونلا</em> انتر<em>یتیدیس</em> به میزان تقریبی CFU/100g 10<sup>7 </sup>آلوده گردیدند. آلودگی در دو بازه زمانی (بلافاصله پس از تولید و پس از یک هفته نگهداری) اعمال شد و شمارش باکتری تا زمان عدم رشد پیگیری گردید.<br /><strong>نتایج</strong><strong>:</strong> در آلودگی بلافاصله پس از تولید، نانوسیلدان از همان ساعت صفر موجب عدم رشد گردید و تفاوت معنیداری با سایر تیمارها داشت<strong> </strong>(05/0><em>P</em>). تیمارهای فرمالین طی ۲۴ ساعت به عدم رشد رسیدند. درحالیکه در گروه کنترل طی ۲۴ ساعت کاهش نسبی (از 10<sup>4</sup>×72/2 به 10<sup>3</sup>×50/5CFU ) مشاهده شد. همه تیمارها تا ۴۸ ساعت به عدم رشد در محیط کشت دست یافتند. در آلودگی یک هفته پس از تولید، تیمارهای فرمالین موجب کاهش فوری شمارش کلونی شدند و طی ۲۴ ساعت عدم رشد داشتند. درحالیکه در گروه کنترل رشد <em>سالمونلا</em> تا ۲۱۶ ساعت ادامه یافت. نانوسیلدان با تأخیر اثر گذاشت و عدم رشد کامل در ۹۶ ساعت ایجاد کرد. ترمینگلد کاهش نامنظم داشت و ازنظر آماری تفاوت معنیداری با گروه کنترل نشان نداد.<br /><strong>نتیجهگیری نهایی</strong><strong>:</strong> با وجود تأثیر نسبی هر سه ضدعفونیکننده در کاهش آلودگی، عملکرد آنها به زمان و روش مصرف وابسته بود. نانوسیلدان سریعتر و در زمان کوتاهتر مؤثر بود، اما اثر ابقایی کمتر از فرمالین داشت. ترمینگلد عملکرد نسبی ضعیفتری داشت. تأیید این نتایج نیازمند مطالعات تکمیلی، بهویژه در شرایط مزرعه است.https://jvr.ut.ac.ir/article_106184_784959b522de8257004067a5ca7d0d3d.pdfدانشگاه تهرانمجله تحقیقات دامپزشکی
(Journal of Veterinary Research)2008-252581220260622Serologic Study of Pestiviruses, Bluetongue, and Akabane Viruses in Qazvin Province, Iranمطالعه سرمی پستی ویروسها و ویروسهای زبان آبی و آکابان در استان قزوین، ایران8910010611010.22059/jvr.2025.397523.3527FAمهرانبخششبخش تحقیق و تشخیص بیماریهای ویروسی دام، مؤسسه تحقیقات واکسن و سرم سازی رازی، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، کرج، ایرانامیرجوادیاداره کل دامپزشکی استان قزوین، قزوین، ایرانمحسنمعنویانمؤسسه تحقیقات واکسن و سرم سازی رازی، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، شیراز، ایرانمحمد حسینفلاح مهر آبادیبخش اپیدمیولوژی و کارآزمائی بالینی، مؤسسه تحقیقات واکسن و سرم سازی رازی، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، کرج، ایرانمحسنایمانداراداره کل دامپزشکی استان قزوین، قزوین، ایرانJournal Article20260127BACKGROUND: Pestiviruses,<em> </em>Bluetongue, and Akabane viruses are important pathogens of ruminants that cause a variety of clinical and subclinical manifestations. These viruses can also cause infertility, abortion, and fetal malformation in infected animals. Clinical and postmortem observations, together with epidemiological data that laboratory tests may also have confirmed, imply that these viruses are distributed in Iran. Also, seroepidemiological studies indicate that these viruses are prevalent in the susceptible population of the country.<br />OBJECTIVES: This cross-sectional study was conducted to evaluate the seroepidemiological prevalence of Pestiviruses, Bluetongue, and Akabane viruses in a domestic susceptible population (cattle, sheep, and goats) in Qazvin Province.<br />METHODS: Using a simple random sampling method, a total of 290 animals, including cattle, sheep, and goats in 30 Epidemiological Units (E.Units), were selected for sampling. Blood samples were collected from the animals, and a specific questionnaire was also completed for each animal. Obtained sera were tested for antibodies against<em> </em>Pestiviruses, Bluetongue, and Akabane viruses by using commercial competitive ELISA kits. The data description and seroprevalence rates were defined for each virus. Also, association between seroprevalence rates and risk factors was evaluated by using univariate regression analysis.<br />RESULTS: At the herd level, 96.67%, 43.34%, and 16.66% of the E.Units were seropositive for Pestiviruses, Bluetongue, and Akabane viruses, respectively. Also, the overall seroprevalence rates for these viruses were estimated at 56.89%, 18.97%, and 4.14%, respectively.<br />CONCLUSIONS: Consistent with previous studies, these results indicate that these viruses are prevalent in Iran. The high prevalence of Pestiviruses, which are particularly prevalent in cattle and industrial farms, is a particularly significant point of this research. Comprehensive research on the virology and epizootiology of these agents, and establishment of scientific and practical programs for prevention and control of these viruses, particularly Pestiviruses, are recommended.<strong>زمینه مطالعه</strong><strong>:</strong> پستی ویروسها و ویروسهای زبان آبی و آکابان بهعنوان عوامل بیماریزای مهم نشخوارکنندگان با تظاهرات متنوع بالینی و تحت بالینی میباشند. این ویروسها همچنین میتوانند موجب ناباروری، سقط و ناهنجاریهای جنینی در دامهای آلوده شوند. مشاهدات بالینی و کالبدگشایی همراه با شواهد اپیدمیولوژیک که در مواردی به تأیید آزمایشگاهی نیز رسیده، مبین انتشار این ویروسها در کشور میباشند. همچنین مطالعات سرواپیدمیولوژیک مؤید شیوع هریک از این ویروسها در انواع دامهای حساس مناطق مختلف کشور میباشند.<br /><strong>هدف</strong><strong>:</strong> بهمنظور ارزیابی، شیوع سرمی ویروسهای فوق در جمعیت دامی اهلی حساس (گاو، گوسفند و بز) استان قزوین در مطالعه حاضر بهصورت مقطعی طراحی و اجرا گردید.<br /><strong>روش</strong><strong></strong><strong>کار</strong><strong>:</strong> طی شهریور و مهر ماه سال 1402، 290 رأس گاو، گوسفند و بز در 30 واحد اپیدمیولوژیک استان بهصورت تصادفی انتخاب شدند و مورد نمونهگیری (خونگیری) قرار گرفتند و همزمان اطلاعات مربوط به دامها در پرسشنامه مربوطه وارد گردید. نمونههای سرم حاصله با استفاده از کیتهای تجاری الیزای رقابتی ازنظر حضور آنتیبادیهای اختصاصی علیه هریک از ویروسهای آکابان، زبان آبی و پستی ویروسها مورد آزمایش قرار گرفتند. توصیف دادهها و میزان شیوع سرمی عوامل ویروسی فوق تبیین گردید و ارتباط بین میزان شیوع با عوامل خطر با استفاده از آنالیز رگرسیون لجستیک تکمتغیره انجام گرفت.<br /><strong>نتایج</strong><strong>:</strong> در سطح واحدهای اپیدمیولوژیک (گلههای) نمونهبرداریشده، 67/96، 33/43 و 66/16 درصد از واحدها بهترتیب واجد دامهای سرم مثبت ازنظر پستی ویروس، زبان آبی و آکابان بودند. همچنین میانگین شیوع سرمی پستی ویروسها 89/56، زبان آبی 97/18 و آکابان 14/4 درصد در دامهای موردمطالعه برآورد گردید.<br /><strong>نتیجهگیری نهایی:</strong> این نتایج در راستای مطالعات انجامشده مبین شیوع ویروسهای فوق در کشور میباشد. شیوع بالای پستی ویروسها و بهویژه شیوع معنیدار آنها در نوع گاو و دامداریهای صنعتی از یافتههای قابلملاحظه مطالعه حاضر میباشد. انجام مطالعات جامع ویروسشناسی و اپیزئو تیولوژی درمورد عوامل فوق و اجرای برنامههای علمی و عملی در جهت کنترل و پیشگیری ویروسهای مذکور و بهویژه پستی ویروسها توصیه میگردد.https://jvr.ut.ac.ir/article_106110_44e4aed34b30ca04437d0d9c7d1d7832.pdfدانشگاه تهرانمجله تحقیقات دامپزشکی
(Journal of Veterinary Research)2008-252581220260622Study of Organogenesis and Histogenesis of Liver During the Embryonic Period of the Ostrich (Struthio camelus)مطالعه ارگانوژنز و هیستوژنز کبد در طول دوران جنینی شترمرغ (Struthio camelus)10111110610910.22059/jvr.2025.394622.3507FAجلیلپورحاجی موتابگروه دامپزشکی واحد گرمسار، دانشگاه آزاد اسلامی، گرمسار، ایرانبابکرسولیگروه علوم پایه، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه سمنان، سمنان، ایرانآرادجهانخانیدانش آموخته دانشکده دامپزشکی، دانشگاه سمنان، سمنان، ایرانJournal Article20260114BACKGROUND: Ostrich belongs to the group of broad-breasted birds. Despite many morphological similarities with other birds, ostriches have some differences from them.<br />OBJECTIVES: This study aims to determine the processes of organogenesis and histogenesis in the ostrich liver. This study will serve as a basis for future research in experimental embryology.<br />METHODS: To carry out this study, 36 fertilized ostrich eggs of 5, 9, 14, 20, 25, 30, 34, 38, and 41 days old (4 samples from each age group) were selected, and their livers were examined anatomically, histologically, and morphometrically. The liver of the ostrich embryo was examined macroscopically and microscopically and compared with the livers of birds such as chicken, pheasant, partridge, duck, and turkey.<br />RESULTS: In addition to the similarities between the liver of this bird and other birds, there were significant differences, such as the division of the lobes, the shape of the lobes, the gallbladder, the time of final liver development, the time of the appearance of the first bile ducts, the time of the appearance of the first Kupffer cells, the color of hepatocyte cells and the number of cells of the hepatic cords.<br />CONCLUSIONS: Considering the species differences between birds, the existence of anatomical, morphological, and histological differences between the liver of this bird and those of other birds is understandable. In addition, there are differences in the times of development and appearance of organs between the ostrich and other species. However, the liver of the ostrich embryo is somewhat similar to the livers of other native birds.<strong>زمینه مطالعه</strong><strong>:</strong> شترمرغ متعلق به دسته پرندگان سینه پهن میباشد. این پرنده با وجود شباهتهای فراوان مورفولوژیکی با سایر پرندگان، تفاوتهایی نیز با آنها دارد.<br /><strong>هدف</strong><strong>:</strong> مطالعه حاضر با هدف تعیین روند ارگانوژنز و هیستوژنز کبد در شترمرغ انجام شده است. مطالعه حاضر پایهای خواهد بود برای مطالعاتی که در آینده در حوزه جنینشناسی تجربی انجام میشود.<br /><strong>روش</strong><strong></strong><strong>کار</strong><strong>:</strong> بهمنظور انجام مطالعه حاضر، 36 تخم شترمرغ نطفهدار 5، 9، 14، 20، 25، 30، 34، 38 و 41 روزه، (از هر گروه سنی چهار نمونه) انتخاب شد و کبد آنها ازلحاظ آناتومیکی، هیستولوژیکی و مورفومتریک مورد بررسی قرار گرفت. کبد جنین شترمرغ ازلحاظ ماکروسکوپیک و میکروسکوپیک مورد بررسی قرار گرفت و با جنین پرندگانی نظیر مرغ، قرقاول، کبک چوکار، اردک و بوقلمون مقایسه شد.<br /><strong>نتایج</strong><strong>:</strong> علاوهبر شباهتهایی که بین کبد این پرنده با سایر پرندگان وجود داشت، تفاوتهای قابلملاحظهای، از قبیل تقسیمات لوبها، شکل لوبها، کیسه صفرا، زمان تکامل نهایی کبد، زمان ظهور اولین مجاری صفراوی، زمان ظهور اولین سلولهای کوپفر، رنگ سلولهای هپاتوسیت و شکل ردیفهای هپاتوسیت وجود داشت.<br /><strong>نتیجهگیری نهایی</strong><strong>:</strong> باتوجهبه اختلافات گونهای بین پرندگان، وجود تفاوتها ازلحاظ آناتومیکی، مورفولوژیکی و هیستولوژیکی بین کبد این پرنده و سایر پرندگان قابلدرک است. بهعلاوه اختلافاتی در زمانهای تکامل و ظهور ارگانها بین شترمرغ و سایرین وجود دارد. بااینحال کبد جنین شترمرغ تا حدودی مشابه جنین سایر پرندگان بومی میباشد.https://jvr.ut.ac.ir/article_106109_550d477602c6755b96bec38f6764ceb8.pdfدانشگاه تهرانمجله تحقیقات دامپزشکی
(Journal of Veterinary Research)2008-252581220260622Studying the Effect of the Ferroptosis-Inducing FINO2 and Pirfenidone on Breast Tumor Growth in a Mouse Model: Focus on Iron-Dependent Cell Deathبررسی اثر القاکننده فروپتوزیس 2 FINO و پیرفنیدون بر رشد تومور پستان در مدل موشی: تمرکز بر مرگ سلولی وابسته به آهن11312210571010.22059/jvr.2025.403028.3543FAآزیتامحمد بیگیدانش آموخته واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایرانغلام رضانیکبخت بروجنیگروه میکروبیولوژی و ایمونولوژی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه تهران، تهران، ایرانزهرهافتخاریگروه بیوتکنولوژی، انستیتو پاستور ایران، تهران، ایراننگارپناهی کازرونیگروه علوم پایه، واحد علوم تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایرانJournal Article20260214BACKGROUND: Breast cancer remains a leading cause of cancer-related death in women, and resistance to standard treatments highlights the need for new therapeutic strategies. FINO<sub>2</sub>, a potent inducer of ferroptosis, and pirfenidone, an antifibrotic agent, have shown promising potential in targeting tumor survival and growth pathways.<br />OBJECTIVES: This study aimed to investigate the antitumor effects of FINO<sub>2</sub> and pirfenidone, alone and in combination, in a mouse model of breast cancer, focusing on the induction of ferroptosis, changes in oxidative stress markers, and alterations in the tumor microenvironment.<br />METHODS: The model was established using the 4T1 cell line in BALB/C mice. Cells were gently mixed with phosphate-buffered saline (PBS), and 100 μL of this suspension (containing 1×105 4T1 cells) was injected either subcutaneously or into the mammary fat pad of the right flank of the mice, using a G28 insulin syringe. After injection, a 14-day delay was allowed to ensure tumor development. Tumor formation was confirmed after 7 to 10 days, when the tumor reached 0.5 cm ×0.5 cm. Mice with mammary tumors were then divided into treatment groups: FINO<sub>2</sub>, pirfenidone, doxorubicin, the combination of FINO<sub>2</sub> and pirfenidone, and a control disease group. Tumor volume was measured, and quantitative real-time PCR (qRT-PCR) was used to assess Iron Regulatory Protein 2 (<em>IRP2</em>) gene expression related to ferroptosis. Histopathological analysis with trichrome staining was conducted to examine fibrosis, and oxidative stress levels were measured using the total oxidative stress (TOS) assay.<br />RESULTS: FINO<sub>2</sub> significantly induced ferroptosis, demonstrated by changes in <em>IRP2</em> and related genes, while pirfenidone reduced tumor-associated fibrosis. The combined treatment of FINO<sub>2</sub> and pirfenidone produced the most notable effects, including the greatest reduction in tumor volume, increased oxidative stress, and decreased fibrosis compared with individual treatments and controls.<br />CONCLUSIONS: The combination of FINO<sub>2</sub> and pirfenidone effectively triggers ferroptosis and alters the tumor microenvironment, leading to reduced tumor growth and the potential to overcome drug resistance in breast cancer. These findings emphasize the clinical potential of this combined approach.<strong>زمینه مطالعه</strong><strong>:</strong> سرطان پستان همچنان یکی از علل اصلی مرگومیر ناشی از سرطان در زنان است و مقاومت به درمانهای مرسوم، نیاز به استراتژیهای درمانی نوین را ضروری میسازد. 2 FINOیا فنوفیبرات یک القاکننده قوی فروپتوزیس و پیرفنیدون، یک عامل ضدفیبروز، پتانسیل قابلتوجهی در هدفگیری مسیرهای بقا و رشد تومور نشان دادهاند.<br /><strong>هدف</strong><strong>:</strong> مطالعه حاضر با هدف بررسی اثرات ضدتوموری 2 FINOو پیرفنیدون، بهصورت منفرد و ترکیبی، در مدل موشی سرطان پستان و ارزیابی القای فروپتوزیس، نشانگرهای استرس اکسیداتیو و تغییرات ریزمحیط تومور انجام شده است.<br /><strong>روش</strong><strong></strong><strong>کار</strong><strong>:</strong> ایجاد القای مدل با رده سلولی 4T1 بر روی موشهای BALB/c صورت گرفت. سلولها با Phosphate-buffered saline (PBS) مخلوط شده و 100 میکرولیتر از سوسپانسیون (معادل 10<sup>5</sup>× 1 سلول) توسط سرنگ انسولین 28 G به پهلوی راست موشها بهصورت زیرجلدی و یا در ناحیه پستان موش (mammary fat pad) تزریق شد. القای تومور پس از 10 تا 14 روز، زمانی که اندازه تومور 5/0× 5/0 سانتیمتر بود، تأیید شد. سپس موشهای حامل تومورهای پستان به گروههای درمانی شامل فنوفیبرات، پیرفنیدون، دوکسوروبیسین و ترکیب فنوفیبرات و پیرفنیدون و گروه مدل بیماری تقسیم شدند. حجم تومور اندازهگیری شد و بیان ژنIron regulatory protein 2 مرتبط با فروپتوزیس، با روش qRT-PCR ارزیابی گردید. تحلیل هیستوپاتولوژیک با رنگآمیزی تری کروم ماسون برای بررسی فیبروز انجام شد. میزان استرس اکسیداتیو با سنجش total oxidative stress (TOS) تعیین شد.<br /><strong>نتایج</strong><strong>:</strong> فنوفیبرات بهطور قابلتوجهی بیان 2 IRP را افزایش داد که نشاندهنده القای فروپتوزیس بود. پیرفنیدون فیبروز بافت تومور را تعدیل کرد. ترکیب فنوفیبرات و پیرفنیدون بیشترین کاهش حجم تومور، افزایش سطح TOS و کاهش میزان فیبروز را نسبت به درمانهای منفرد و گروه کنترل ایجاد کرد. نتایج نشان داد فنوفیبرات و بهویژه ترکیب آن با پیرفنیدون میتوانند فیبروز بافت تومور را مؤثرتر کاهش دهند.<br /><strong>نتیجهگیری نهایی</strong><strong>:</strong> ترکیب فنوفیبرات و پیرفنیدون با القای فروپتوزیس و بازسازی ریزمحیط تومور، یک استراتژی مؤثر برای کاهش رشد تومور و غلبه بر مقاومت دارویی در سرطان پستان مدل موشی ارائه میدهند و پتانسیل بالینی قابلتوجهی دارند.https://jvr.ut.ac.ir/article_105710_86761760c7bbda5a4a766b97a56445a6.pdfدانشگاه تهرانمجله تحقیقات دامپزشکی
(Journal of Veterinary Research)2008-252581220260622Effects of Ghrelin on Bax and Bcl-2 Expression in the Ovary of Female Rats with Induced Ischemia-Reperfusion Injuryبررسی بیان فاکتورهای Bax و Bcl-2 متعاقب تزریق گرلین در ایسکمی ـ رپرفیوژن تجربی در تخمدان موش صحرایی12313510593910.22059/jvr.2025.395436.3510FAفاضلصادقیاندانش آموخته دانشکده دامپزشکی، دانشگاه لرستان، خرم آباد، ایرانآرشخردمندگروه علوم درمانگاهی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه لرستان، خرم آباد، ایرانقاسمفرجانی کیشگروه پاتوبیولوژی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه لرستان، خرم آباد، ایرانروح اللهدهقانی تفتیگروه علوم درمانگاهی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه لرستان، خرم آباد، ایرانJournal Article20260110BACKGROUND: Ovarian torsion is an emergency condition caused by the rotation of the ovary around its axis, leading to reduced blood flow, ischemia, and tissue necrosis. Ghrelin, a hormone with multiple physiological roles including apoptosis modulation and cell death regulation, has been proposed as a potential agent for managing ischemia-reperfusion injury (IRI) in the ovary.<br />OBJECTIVES: This study aimed to investigate the effects of ghrelin on the expression of pro-apoptotic factor (Bax) and anti-apoptotic factor (Bcl-2) in the ovaries of rats subjected to IRI.<br />METHODS: In this experimental study, 21 female rats were randomly assigned into three groups: Sham (no IRI induction, received intraperitoneal normal saline post-surgery), Ischemia (with IRI induction, treated with normal saline), and Ghrelin (with IRI induction, treated with ghrelin). Ghrelin was administered intraperitoneally at a dose of 10 nmol, 30 minutes before IRI induction and simultaneously with torsion. After completion of the experiment, ovarian samples were collected for immunohistochemical evaluation of Bax and Bcl-2 expression.<br />RESULTS: Ghrelin group showed a significant decrease in Bax expression in corpus luteum, stroma, granulosa, and theca cells, and a significant increase of Bcl-2 expression in granulosa and theca cells compared to the ischemia group (<em>P</em><0.05), but no significant changes were observed of Bcl-2 expression in the corpus luteum and stroma cells (<em>P</em>>0.05). Histopathological assessments revealed relative tissue improvement with reduced inflammation and necrosis in the ghrelin group compared to the ischemia group.<br />CONCLUSIONS: The findings suggest that ghrelin exerts a protective effect against IRI-induced ovarian injury by reducing apoptotic cell death. Therefore, ghrelin may serve as a promising therapeutic adjunct for managing complications related to ovarian torsion.<strong>زمینه مطالعه</strong><strong>:</strong> پیچخوردگی تخمدان یک وضعیت اورژانسی است که بهدلیل چرخش تخمدان حول محور خود به کاهش خونرسانی، ایسکمی و نکروز بافتی منجر میشود. هورمون گرلین با نقشهای فیزیولوژیک متعدد، ازجمله تعدیل آپوپتوز و کنترل مرگ سلولی، بهعنوان یک عامل بالقوه در مدیریت آسیبهای ناشی از ایسکمی ـ رپرفیوژن تخمدان مطرح شده است.<br /><strong>هدف</strong><strong>:</strong> مطالعه حاضر با هدف بررسی اثرات هورمون گرلین بر بیان فاکتورهای آپوپتوتیک Bax و ضدآپوپتوتیک Bcl-2 در تخمدان موشهای صحرایی تحت شرایط ایسکمی ـ رپرفیوژن انجام شد.<br /><strong>روش</strong><strong></strong><strong>کار</strong><strong>:</strong> در مطالعه آزمایشی حاضر، 21 سر موش صحرایی ماده به سه گروه شامل گروه شم (بدون القای ایسکمی ـ رپرفیوژن و دریافت نرمال سالین بعد از جراحی)، گروه ایسکمی (ایجاد ایسکمی ـ رپرفیوژن و درمان با نرمال سالین) و گروه گرلین (ایجاد ایسکمی ـ رپرفیوژن و درمان با گرلین) تقسیم شدند. گرلین با دُز 10 نانومول، نیمساعت قبل از ایسکمی و همزمان با تورشن، بهصورت داخلصفاقی تزریق شد. پس از اتمام آزمایش، نمونههای تخمدان جهت ارزیابی ایمونوهیستوشیمی بیان Bax و Bcl-2 مورد بررسی قرار گرفتند.<br /><strong>نتایج</strong><strong>:</strong> مطابق یافتههای مطالعه، در گروه گرلین، بیان Bax در سلولهای جسم زرد، استروما، گرانولوزا و تکا نسبت به گروه ایسکمی بهطور معنیداری کاهش یافت (05/0><em>P</em>) و بیان Bcl-2 در سلولهای گرانولوزا و تکا بهطور معنیداری افزایش پیدا کرد (05/0><em>P</em>). بااینحال تغییر معنیداری در بیان Bcl-2 در سلولهای جسم زرد و استروما مشاهده نشد (05/0<<em>P</em>). علاوهبراین گروه گرلین در مقایسه با گروه ایسکمی، بهبود نسبی بافت تخمدان همراه با کاهش التهاب و نکروز را نشان داد.<br /><strong>نتیجهگیری نهایی</strong><strong>:</strong> یافتهها بیانگر آن است که گرلین با کاهش مرگ سلولی ناشی از ایسکمی ـ رپرفیوژن، میتواند بهعنوان یک عامل محافظتی در پیچخوردگی تخمدان مؤثر باشد؛ بنابراین استفاده از گرلین بهعنوان یک مکمل درمانی، میتواند راهکاری جدید برای کاهش آسیبهای تخمدانی ناشی از ایسکمی ـ رپرفیوژن محسوب شود.https://jvr.ut.ac.ir/article_105939_84935c348f5a9798022634a8399a3fe4.pdfدانشگاه تهرانمجله تحقیقات دامپزشکی
(Journal of Veterinary Research)2008-252581220260622Cloning and Expression of Recombinant HBHA-OmpL Construct in a Prokaryotic System to Develop a Candidate Vaccine Against Salmonella Typhimuriumهمسانهسازی و بیان سازه نوترکیب HBHA-OmpL در سیستم بیانی پروکاریوتی با هدف معرفی یک سازه واکسن کاندید علیه سالمونلا تیفیموریوم13714710610810.22059/jvr.2025.394184.3504FAمرضیهبازگیردانش آموخته دانشکده دامپزشکی، دانشگاه لرستان، خرمآباد ایراننعمتشمسگروه میکروبیولوژی و بهداشت مواد غذایی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه لرستان، خرمآباد، ایرانعلیفروهرمهرگروه علوم دامی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه لرستان، خرمآباد، ایرانامینجایدریگروه میکروبیولوژی و بهداشت مواد غذایی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه لرستان، خرمآباد، ایراننرگسنظیفیگروه علوم پایه، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه لرستان، خرمآباد، ایرانJournal Article20251224BACKGROUND: <em>Salmonella</em> <em>Typhimurium</em>, a Gram-negative bacterium, causes salmonellosis in humans and livestock. Beyond hygiene measures, vaccination with next-generation vaccines exhibiting minimal side effects represents a fundamental approach to combating this deadly disease.<br />OBJECTIVES: This study aimed to design and create a recombinant immunogenic chimera construct comprising the OmpL antigen from <em>Salmonella</em> <em>Typhimurium</em> and the HBHA adjuvant, and to evaluate its expression in a prokaryotic system.<br />METHODS: The DNA was first extracted from <em>Salmonella</em> <em>Typhimurium</em> bacteria and the B.C.G vaccine. Each of the OmpL and HBHA genes was amplified using linker primers and connected to each other using the SOE-PCR reaction. Next, to connect the recombinant HBHA-OmpL chimera to the pET22b(+) expression vector, both were first subjected to double-digestion treatment and then ligated together using T4 ligase enzyme. Finally, the recombinant construct was transferred into <em>E. coli </em>(DH5α)<em> </em>and<em> E. coli</em> BL21 (<em>DE3</em>) using a heat shock process. After gene expression induction, protein purification was performed using a nickel NTA chromatography resin column. Finally, the quality of recombinant protein expression was evaluated using a 12% SDS-PAGE gel.<br />RESULTS: The amplification of HBHA and OmpL genes, construction of the chimeric structure, and transformation of the expression vector into DH5α and BL21(DE3) cells were validated by PCR, SOE-PCR, and colony-PCR tests, respectively. Successful expression and purification of the 49.5 kDa recombinant HBHA-OmpL protein was confirmed by 12% SDS-PAGE gel.<br />CONCLUSIONS: The expression of recombinant HBHA-OmpL immunogenic construct in a prokaryotic system is feasible for developing a candidate vaccine against <em>Salmonella</em> <em>Typhimurium</em>.<strong>زمینه مطالعه</strong><strong>:</strong> باکتری گرم منفی <em>سالمونلا تیفیموریوم</em> بهعنوان عامل ایجادکننده بیماری سالمونلوز در انسان و دام مطرح است. در کنار رعایت موارد بهداشتی، یکی از اصولیترین راههای مقابله با این بیماری، مایهکوبی توسط نسل جدید واکسنها است که کمترین عوارض جانبی را دارند.<br /><strong>هدف</strong><strong>:</strong> مطالعه حاضر با هدف طراحی و ساخت سازه نوترکیب ایمونوژن، متشکل از آنتیژن OmpL از باکتری <em>سالمونلا</em> <em>تیفیموریوم </em>و ادجوانت HBHA و ارزیابی بیان آن در سیستم پروکاریوتی انجام شد.<br /><strong>روش</strong><strong></strong><strong>کار</strong><strong>:</strong> فرایند استخراج DNA از باکتریهای <em>سالمونلا تیفیموریوم</em> و همچنین واکسن ب.ث.<em>ژ </em>انجام شد. هریک از ژنهای OmpL و HBHA توسط پرایمرهای لینکردار تکثیر و با بهکارگیری واکنش SOE-PCR به یکدیگر متصل شدند. در ادامه برای اتصال کایمر نوترکیب HBHA-OmpL به وکتور بیانی pET22b(+)، ابتدا هر دو تحت تیمار هضم دوآنزیمی قرار گرفتند و سپس با استفاده از آنزیم T4 لیگاز به یکدیگر متصل شدند. درنهایت نیز سازه کایمرشده با استفاده از فرایند شوک حرارتی به داخل سلولهای مستعد همسانهسازی<em>E.coli</em> (<em>DH5α</em>) و سلولهای مستعد بیانی<em>E.coli BL21 (DE3)</em> منتقل شد. پس از القای بیان ژن، خالصسازی پروتئینها توسط ستون رزین کروماتوگرافی نیکل NTA انجام شد. درنهایت نیز کیفیت بیان پروتئین نوترکیب با استفاده از ژل SDS-PAGE 12 درصد ارزیابی شد.<br /><strong>نتایج</strong><strong>:</strong> مطابق یافتههای مشاهدهشده، فرایندهای PCR، SOE-PCR و Colony-PCR بهترتیب، تکثیر صحیح ژنهای HBHA و OmpL، ساخت سازه نوترکیب و همچنین تأیید انتقال وکتور بیانی نوترکیب به سلولهای مستعد <em>DH5α</em> و<em>BL21 (DE3)</em><em> </em>را تأیید کردند. از طرفی بررسی بیان و خالصسازی پروتئین نوترکیب HBHA-OmpL با وزن مولکولی kDa 5/49 نیز توسط ژل SDS-PAGE 12 درصد تأیید و موفق بودن این مرحله نیز تأیید شد.<br /><strong>نتیجهگیری نهایی</strong><strong>:</strong> براساس مشاهدات، بیان سازه نوترکیب ایمونوژن HBHA-OmpL در سیستم بیانی پروکاریوتی با هدف تولید یک واکسن کاندید علیه <em>سالمونلا تیفیموریوم</em> با موفقیت امکانپذیر است.https://jvr.ut.ac.ir/article_106108_13645e44e63d939995523ef60748b1b7.pdf