دانشگاه تهرانمجله تحقیقات دامپزشکی
(Journal of Veterinary Research)2008-252567120120320Pathotyping of isolated Escherichia coli from domesticated calves and poultry using modern DNA microarray techniqueتعیین پاتوتیپ جدایههای اشریشیا کلی از گوساله و طیو ر در ایران با استفاده از روش ریزآرایه DNA192425310.22059/jvr.2012.24253FAتقیزهرایی صالحیگروه میکرب شناسی، دانشکده دامپزشکی دانشگاه سمنان0000-0002-5665-5757تقیزهرایی صالحیگروه میکر بشناسی،دانشکده دامپزشکی دانشگاه تهران0000-0002-5665-5757اکبرمهدیزاده دستجردیگروه ویروس شناسی، موسسه تحقیقاتی VLAآلفرداتونلیگروه بیوتکنولوژی، موسسه تحقیقاتی IZSJournal Article19700101BACKGROUNDS: Detection of virulence factors harbored in Escherichia coli strains is important to determine a genotyping profile, and the pathotype of an Escherichia coli isolate. OBJECTIVES: The objective of this study was to determine the pathotype of E. coli strains isolated from calves and poultry domesticated in Iran by using DNA microarray technology. METHODS: In this study, 67 strains of isolated E. coli from calves and poultry (51 from calves and 16 from poultry respectively) were monitored for the presence of different virulence factors. The pathotype of each strain was made using DNA Microarray technology. The array used 109 probes for the common virulence genes of Escherichia coli and 154 probes for virulence genes that were specifically included pathotypes. RESULTS: Results showed that Escherichia coli strains from calves were 47% EHEC, 15.68% EPEC, 15.68% UPEC, 1.96% ETEC, 1.96% a combination of EPEC and UPEC, and 17.64% of strains non-specific to any of the pathotypes. In the samples from poultry, 62.5% of strains were pathotyped as APEC, 31.25% ExPEC, and 6.25% non- specific to any pathotype. CONCLUSIONS: This study revealed that DNA Microarray, as compared with other traditional molecular techniques, is a powerful tool for demonstration of the genotyping profile and pathotype of Escherichia coli strains.زمینه مطالعه: ردیابی ژنهای مربوط به عوامل حدت که در یک سویه از اشریشیا کلیحضور دارند جهت تعیین پروفایل ژنوتیپی و همچنین قرارگیری سویه در پاتوتیپی خاص از اهمیت فوق العادهای برخوردار است.
هدف: هدف از انجام این مطالعه تعیین پاتوتیپ جدایه های مختلف E. coli جدا شده از گوسالهها و طیور بومی ایران با استفاده از تکنیک ریزآرایه می باشد.
روش کار: در مطالعه حاضر تعداد 67 جدایه از اشریشیا کلی پـس از جـداسـازی، با استفاده از روش نوین ریزآرایه DNA (DNA Microarray) جهت تعیین پاتوتیپ هر جدایه مورد بررسی قرار گرفتند. در آرایه مورد استفاده پروبهای ژنی مرتبط با 263 فاکتور حدت مختلف اشریشیا کلیقرار داشتند.
نتایج: نتایج حاصل نشان دهنده این امر بود که از سویههای جدا شده از اسهال گوسالهها، 47 درصد به پاتوتیپEHEC، 68.15 درصد به پاتوتیپEPEC ، 68.15 درصد پاتوتیپ UPEC، 96.1 درصد به پاتوتیپETEC ، 96.1 درصد ترکیبی از پاتوتیپهای EPEC وUPEC بوده و 17.64 درصد سویهها غیر قابل اختصاص به پاتوتیپی خاص بودند و در مورد سویههای جدا شده از کلی باسیلوز طیـور 62.5 درصـد بـه پـاتـوتیپAPEC ، 25.31 درصد به پاتوتیپ ExPEC و 6.25 درصد سویهها غیر قابل اختصاص به پاتوتیپ خاصی بودند.
نتیجهگیری نهایی: مطالعه حاضر نشان دهنده این امر میباشد که روش نوین ریزآرایهDNA در مقایسه با روشهای مولکولی مرسوم قادر است تعداد بالایی از ژنهای حدت را در یک زمان و در مدت زمان کوتاهی بخوبی ردیابی کرده و در تعیین پروفایل ژنتیکی و تعیین پاتوتیپها مورد استفاده قرار گیرد.https://jvr.ut.ac.ir/article_24253_bd15ed0b50c1671d119c30f89206fabc.pdfدانشگاه تهرانمجله تحقیقات دامپزشکی
(Journal of Veterinary Research)2008-252567120120320Effects of b-glucan on the growth, survival, and the efficacy of Anti-streptococcus iniae vaccine in rainbow trout (Onchorhynchus mykiss)تاثیربتا گلوکان بر رشد، بقاء و کارآیی واکسن ضد استرپتوکوکوزیس در ماهی قزل آلای رنگین کمان (Onchorhynchus mykiss)11172425410.22059/jvr.2012.24254FAمهدیسلطانیگروه شیلات، دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه خلیج فارسمهدیسلطانیگروه بهداشت و بیماریهای آبزیان، دانشکده دامپزشکی دانشگاه تهرانغلامرضاشاه حسینیگروه پژوهشی کشاورزی هستهای،پژوهشکده کشاورزی و صنعتی پژوهشگاه علوم و فنون هستهای کرجمحمودنفیسی بهابادیگروه شیلات، دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه خلیج فارسJournal Article19700101BACKGROUNDS:Glucans are complex polysaccharide components of yeast and fungal cell walls.This compounds can stimulate the fish immune system. OBJECTIVES: The present study investigated the effects of Beta glucan(Macrogard) on growth, survival and some immunological parameters of rainbow trout (10 mg) and also on the efficiency of Streptococcus vaccine. METHODS: Treatments of macrogard (1 g/kg food/day for 42 days), macrogard (macrogard 1 g/kg diet) with 15 minutes bathin vaccine, vaccine bath without macrogard and control were examined in a 42 daysperiod. RESULTS: In all treatments the fish growth (weight) showed a significant increase (p<0.05) compared to the control, while there was no significant difference among the treatments. The lyzosyme level of the blood serum showed a significant difference between control and the other treatments, the highest level was observed in the macrogaurd with vaccine treatment (2.7 µg/ml) and the lowest level was observed in the control(0.5 µg/ml). Leukocytes count also had a significant difference between the control (3.3%Nuetrophil) and other treatments (6.6% Nuetrophil) (p<0.05). The result of survival of fish challenged with Streptococcus iniae via bath route was 55%, while those for vaccine treatment, macrogard plus vaccine, macrogard every day and macrogard every 10 days interval were 75%, 86%, 60& and 55%, respectively. CONCLUSIONS: The results of this study showed that supplement of macrogard has positive effect on growth and non-specific immune responses of rainbow trout and can enhance efficacy of anti- streptococcus iniae vaccine in this fish.زمینه مطالعه: گلوکانها ترکیبات پیچیده پلی ساکاریدی بوده که از دیواره سلول مخمرها و قارچها استخراج میشوند.این ترکیبات میتوانند سیستم ایمنی ماهی را تحریک نمایند.هدف: هدف از این تحقیق بررسی تاثیر بتا گلوکان (ماکروگارد )بر برخی از شاخص های رشد، بقا و برخی پارامترهای ایمنی ماهی قزلا~لای رنگین کمان (32/0±10 گرمی )و نیز اثر ان بر کارایی واکسن استرپتو کوکو زیس مورد میباشد. روش کار: میزان ماکروگارد در غذای ماهیها یک گرم در هرکیلوگرم غذای تجارتی بود و از واکسن ساخت داخل بصورت حمام برای واکسیناسیون ماهیها استفاده شد. تیمارها شامل تیمارماکروگارد (تغذیه ماهیهای واکسینه نشده باغذای حاوی مـاکـروگـارد به میزان یک گرم در هرکیلوگرم غذای)، تیمار دوم (تغذیه ماهیهای واکسینه نشده با غذای حاوی ماکروگارد وبدون ان با تناوب 10 روز)،تیمارسوم، تیمار چهارم و تیمار شاهد بود که در یک دوره 42 روزه مورد ازمایش قرار گرفتند.نتایج: نتایج حاصله نشان داد که رشد ماهی در همه تیمارها در مقایسه با تیمار شاهد افزایش معنیداری (05/0(p<داشت. همچنین تفاوت معنیداری در میزان بقا ماهیان در بین تیمارهای مختلف و نیز در مقایسه با تیمار شاهد دیده نشد(05/0(p>.میزان لیزوزیم سرم در تیمار های ماکروگارد واکسن و ماکروگارد بهمراه واکسن بصورت معنیداری بیشتر از گروه شاهد بود بطوریکه بیشترین مقدار ان در تیمار مـاکروگارد بهمراه واکسن و کمترین ان در تیمار شاهد قابل سنجش بود(05/0.(p<شمارش لکوسیتی نیز در بین تیمار شاهد و سایر تیمارها از اختلاف معنیداری برخوردار بود (05/0.(p< نتایج بقاء در حمام باکتریایی با سوش حاد استرپتوکوکوس اینیایی در تیمار شاهد 55درصد در حالیکه در تیمارهای واکسن، ماکروگارد همراه واکسن،ماکروگارد و ماکروگارد به ترتیب75 86، 60،درصد بوده است.نتیجه گیرینهایی: نتایج حاصل از این مطالعه نشان میدهد که افزودن بتا گلوکان به غذا تاثیر مثبتی بر رشد و پاسخهای ایمنی غیر اختصاصی ماهی قزل آلای رنگین کمان داشته و میتواند کارایی واکسن ضد استرپتوکوکوزیس را افزایش دهد. https://jvr.ut.ac.ir/article_24254_7864ea093af4b7f0e219b55029efee08.pdfدانشگاه تهرانمجله تحقیقات دامپزشکی
(Journal of Veterinary Research)2008-252567120120320The effects of hawthorn (Crataegus pseudomelanocarpa) extract on Trichostrongylids in infected sheepارزیابی اثرات عصاره گیاه زالزالک (کراتگوس سودوملانوکارپا) در گوسفندان آلوده به کرمهای تریکوسترونژیلید19252425510.22059/jvr.2012.24255FAشاهرخرنجبر بهادریگروه انگل شناسی، دانشکده دامپزشکی دانشگاه آزاد اسلامی واحد گرمسارسعیدحصارکیگروه پاتوبیولوژی، دانشکده تخصصی دامپزشکی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات تهرانغلامحسنواعظیگروه زیست شناسی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد دامغاننیمافرهادیفرگروه انگل شناسی، دانشکده دامپزشکی دانشگاه آزاد اسلامی واحد گرمسارحسینجهانیانگروه انگل شناسی، دانشکده دامپزشکی دانشگاه آزاد اسلامی واحد گرمسارامینپورمحمودگروه انگل شناسی، دانشکده دامپزشکی دانشگاه آزاد اسلامی واحد گرمسارمحمدرضاسعیدیگروه انگل شناسی، دانشکده دامپزشکی دانشگاه آزاد اسلامی واحد گرمسارJournal Article19700101BACKGROUNDS: The use of tanniferous plants in ruminants has been documented as an alternative to anthelmintics, for the control of gastrointestinal nematodes. OBJECTIVES: The objective of this study was to assess the possible impact of Crataegus pseudomelanocarpa extract on the Trichostrongylids helminthes found in sheep. METHODS: Two groups of sheep were experimentally infected with 2.000 L3 of Trichostrongylids. After 4 weeks, Hawthorn Extract was diluted in 200 ml of water at 25 0C and was orally administered two times a day. The 8 remaining animals comprised as infected control group which received an equal volume of water daily during the same period of time. On the 9th day, all of the sheep were necropsied and calculations were made for individual egg excretion adult worm counts in the abomasum and small intestines sex rate (male/female); and the fecundity rate. The results were compared using statistical test. Moreover, histological samples from the fundus and pyloric regions were taken to enumerate the number of mucosal mast cells, globule leukocytes and eosinophils. RESULTS: The results showed that the administration of this tanniferous plant was associated with a significant decrease in egg excretion (82.57%) and female fecundity (84.85%). Pathological findings showed a greater presence of mucosal eosinophils and mast cells in the abomasums and small intestines of the control group in compare with treated sheep. However, statistical analyses did not show a significant difference between these groups. CONCLUSIONS: These results indicate that the administration of Crataegus pseudomelanocarpa, which has tannin extract, could be effective in the control of Trichostrongylids infected sheep.زمینه مطالعه: استفاده از گیاهان حاوی تانن بعنوان یک ترکیب جایگزین در کنترل نماتودهای دستگاه گوارش نشخوارکنندگان مطرح مـیبـاشـد. هـدف: هـدف از بـررسـی حـاضـر، ارزیـابـی اثـر ضـدکرمی احتمالی عصاره گیاه زالزالک )کراتگوس سودوملانوکارپا( روی کرمهای تـریکـوستـرونـژیلید گوسفند بود. روش کار: بدین منظور دو گروه هشت تایی گوسفند بطور تجربی با خوراندن 2000 نوزاد عفونی زای کرمهای تریکوسترونژیلید آلوده شدند. پس از چهار هفته، عصاره گیاه زالزالک در 200 میلی لیتر آب در حرارت 25 درجه سانتی گراد رقیق شد و دوبار در روز برای هشت روز به یکی از دوگروه خورانده شد. در گوسفندان گروه دوم نیز بعنوان شاهد به همان حجم آب خالی تجویز گردید. سپس در روز نهم پس از اخذ نمونه مدفوع، همه گوسفندان کالبدگشایی شده و تعداد تخم دفع شده در مدفوع، تعداد کرمهای بالغ موجود در شیردان و روده باریک، ضریب جنسیت (کرمهای نر/ماده) و ضریب باروری کرمهای جدا شده در دو گروه احتساب و نتایج حاصله روش آماری t- test با یکدیگر مقایسه گردید. درضمن نمونههای بافتی از نواحی پیلور، فوندوس و روده باریک تهیه و تعداد ماست سلها، لکوسیتهای گلوبول و ائوزینوفیلها در مخاط شیردان شمارش گردید. نتایج: نتایج نشان داد که استفاده از گیاه فوق میتواند سبب کاهش معنی دار دفع تخم در مدفوع دام (57/82درصد) و ضریب باروری کرمهای ماده (85/84 درصد) گردد. همچنین بررسی آسیب شناسی مقاطع بافتی اخذ شده از شیردان و دوازدهه نیز نشاندهنده حضور فراوانتر ائوزینوفیلها و ماست سلها در شیردان و روده باریک گوسفندان گروه شاهد نسبت به گوسفندان گروه تحت درمان با عصاره زالزالک بود . نتیجه گیری نهایی: بنابراین نتایج بدست آمده از تحقیق فوق نشان میدهد که استفاده از عصاره گیاه زالزالک که حاوی ترکیبات تانن میباشد، میتواند در کنترل نماتودهای تریکوسترونژیلید گوسفند موثر بوده و نقش بسزایی در همه گیرشناسی کرمهای مذکور داشته باشد. https://jvr.ut.ac.ir/article_24255_be490815db6e672090c6e0febf00241f.pdfدانشگاه تهرانمجله تحقیقات دامپزشکی
(Journal of Veterinary Research)2008-252567120120320Study on P53 gene alterations (5 and 6 exons) in bovine urinary bladder tumorsمطالعه تغییرات ژن53P(اگزونهای 5و6)در تومورهای مثانه گاو27342425610.22059/jvr.2012.24256FAفرهنگساسانیگروه پاتولوژی، دانشکده دامپزشکی دانشگاه تهرانفرشادباغبانگروه پاتولوژی، دانشکده دامپزشکی دانشگاه تهرانغلامرضانیکبخت بروجنیگروه میکروبیولوژی، دانشکده دامپزشکی دانشگاه تهرانمحمدکاظمیگروه ژنتیک و بیولوژی ملکولی، دانشکده پزشکی دانشگاه علوم پزشکی اصفهانJournal Article19700101BACKGROUNDS: P53 is a tumor suppressive gene which frequently mutates in tumors of animals and human. This gene commonly mutates in urinary bladder tumors of human beings. Urinary bladder tumors have occurred in cattle with bovine enzootic hematuria (BEH). OBJECTIVES: The aim of present study was to evaluate P53 mutations in 15 samples of different bovine urinary bladder tumors by the PCR-SSCP technique. METHODS: Fifteen paraffin embedded blocks were selected from different kinds of bovine urinary bladder tumors. DNA was extracted from the samples and PCR was done by using specified primers for 5 and 6 exons. After electrophoresis, the PCR products were assessed by the SSCP method, and samples with changes in electrophoresis patterns were selected and sequenced. RESULTS: Results showed that there are intronic alterations of the P53 gene in cattle with urinary bladder tumors. There were no changes in the electrophoretic pattern of exons 5 and 6, but on each side of the designed primers for exon 6, there was a part of introns 5 and 6. The samples, including hemangioma, papilloma and carcinoma in situ with electrophoretic changes, showed nucleotide T deletion with number 9332 in intron 6 after direct sequencing. Intronic mutations can be a predisposition for developing cancers. CONCLUSIONS: It is possible that some of urinary tumors are inducted by P53 mutations in intronic zone.زمینه مطالعه: 53P یک ژن سرکوب کننده تومور است. موتاسیون این ژن بطور معمول در تومورهای مثانه در گاو بروز مییابند. هدف: مطالعه تعیین موتاسیونهای احتمالی در اگزونهای 5 و6 ژن 53P به روش SSCP میباشد. روش کار: برای این منظورتعداد 15 بلوک پارافینی از نمونههای مختلف تومورهای مثانه گاو شامل کارسینومای سلول ترانزیشنال (3 مورد)، کارسینومای سلول سنگفرشی (2 مورد)، همانژیوما (3 مورد)، پاپیلوما (2 مـورد)، کـارسینـومـای در جـا (3 مـورد) فیبـرومـا (1 مـورد)، لیـومیـومـا (1 مـورد) از مـوارد گـاوهای کشتارگاهی استان گیلان انتخاب گردیدند.پس از استخـراجDNA، با استفاده از پرایمرهای اختصاصی اگزونهای 5 و6، انجام و محصولات با الکتروفورز بر روی ژل آگارز 5/1 درصد بررسی شدند. محصولات با روش مورد ارزیابی قرارگرفتند تا نمونههایی که دارای تغییر الکتروفورتیک بودند، مشخص گردیده و برای تعیین توالی ارسال شوند. نتایج: در این مطالعه در محدوده اگزونهای 5 و6 هیچ تغییر الگوی الکتروفورتیک مشاهده نشد. در 3 نمونه شامل همانژیوما، پاپیلوما و کارسینومای در جا، تغییر الگوی الکتروفورزی مشاهده گردید که پس از تعیین توالی مشخص گردید که در سه نمونه همانژیوما، پاپیلوما و کارسینومای در جا، حذف نوکلئوتید T()به شماره 9332 در اینترون 6 روی داده است. لذا موتاسیونهای اینترونیک میتوانند زمینه ساز بروز سرطان شوند. نتیجه گیری نهایی: بنابراین در این مطالعه اگرچه در اگزونهای 5 و 6 هیچ موتاسیونی مشاهده نگردید ولی با توجه به تغییرات اینترونیک مشاهده شده، بررسی موتاسیونهای اینترونیک ژن p53 در تومورهای مثانه درگاو میتواند در آینده در شناخت انکوژنز این تومورها مؤثر باشد. https://jvr.ut.ac.ir/article_24256_69bb80dee143376ea9cd47dd9ac17e3b.pdfدانشگاه تهرانمجله تحقیقات دامپزشکی
(Journal of Veterinary Research)2008-252567120120320Separation of X and Y-bearing buffalo frozen spermatozoa using gradient medium and evaluation by fluorescence in-situ hybridizationجداسازی اسپرمهای منجمد حامل کروموزوم x و y گاومیش با روش شیب غلظت وارزیابی آن با روش هیبرید کردن در جا با ماده فلورسنت35422425710.22059/jvr.2012.24257FAعبدالرضارستگارنیاگروه علوم درمانگاهی، دانشکده دامپزشکی دانشگاه آزاد اسلامی واحد ارومیهمسعودافشانیدانش آموخته دانشکده دامپزشکی دانشگاه آزاد اسلامی واحد ارومیهپوپکافتخار یزدیگروه جنین شناسی، مرکز تحقیقات پزشکی تولیدمثل ، پژوهشکده رویانJournal Article19700101BACKGROUNDS: Sperm sexing as one of the important ways for pre-selection of offspring along with artificial insemination, has the potential to considerably improve animal breeding and the efficiency of dairy and meat production. The discrepancy between X- and Y- chromosome bearing sperm is the basis of this procedure. OBJECTIVES: The aim of this study was to evaluate a discontinuous sperm isolation medium Allgrad gradient in separation of buffalo spermatozoa according to sex chromosomes by fluorescence in-situ hybridation (FISH). METHODS: A four-layer discontinuous Allgrad gradient, 65%-95% with 10% differences between each subsequent layer was prepared in gradient separation for post thaw X- and Y-bearing spermatozoa. Following centrifugation, sperm from the top and bottom fraction were aspirated and fixed on a slide. The FISH procedure was performed by using X and Y bovine specific DNA probes. At least 400 spermatozoa were scored for each sample. The proportions of X- and Y-bearing spermatozoa were determined by the presence of red or green fluorescent signals. RESULTS: There was no significant difference in the percentage of spermatozoa with the specific signals of X and Y chromosomes in the control groups. After separation, in treatment groups, the percentage of X-bearing spermatozoa in the bottom layer exceeded that of the one in the top layer (78.3 vs. 21.7) (p<0.05). Adversely, in all treatment groups the significant difference between the frequencies of Y-bearing spermatozoa in the top layers was evident (75.5vs.24.5)(p<0.05). CONCLUSIONS: This study showed that using four-step discontinuous gradient by Allgrad isolation medium was a reliable method for the separation of X- and Y-bearing frozen-thawed buffalo spermatozoa and can be more expedient for IVF in Buffalo.زمینه مطالعه: تعیین جنسیت اسپرم یکی از راههای مهم پیش انتخاب جنسی نتاج است که به همراه تلقیح مصنوعی، توانائی قابل توجهی برای بهبود رونـد اصلاح نـژاد دامهـا دارد. هدف: هدف از انجام این تحقیق ارزیابی شیب غلظت ناپیوسته Allgrad درجداسازی اسپرمهای گاومیش بر اساس کروموزومهای جنسی به روش هیبرید کردن فلورسنت درجا (FISH) بود. روش کار: جهت جداسازی اسپرمهای حاوی کروموزومهای جنسی و منی منجمد گاومیش پس از ذوب به روش شیب غلظت ستونی از غلظت نامتناوب 4 لایهای از غلظت 65 تا 95 و با اختلاف 10درصد بین لایههای متوالی با استفاده از محیط تهیه گردید. نمونه اسپرم پس از ذوب برروی اولین لایه تیوب قرار گردید تا اسپرماتوزوئیدهای با چگالی مشابه را پس از سانتریفیوژ در یک سـطـح جمـع آوری واستخـراج نمـایـد. از روش بـا پـروب رنگـی تهیـه شده گاوی برای تمایز اسپرمها در محیطهای تفکیکی استفاده گردید. شمارش اسپرماتوزوئیدها برحسب وجود سیگنالهای رنگی قرمز و سبز که به ترتیب معرف اسپرمهای حامل کروموزومهای و بود صورت گرفت. نتایج: بر اساس نتایج بدست آمده اختلاف معنیداری در تعداد اسپرمهای با کروموزومهایX درمحیط مایع جداشده از لایه تحتانی نسب به فوقانی (3/78 در مقـابـل 7/21 درصـد)گـزارش گـردیـد(05/0 p<.) ازسـوی دیگر در تمامی نمونههای تحت آزمایش تعداد اسپرماتوزوئیدهای باکروموزومهای در مایع جداشده از لایه فوقانی (5/75 در مقابل 5/24 درصد) بیشتر بود (05/0 p<.) نتیجه گیری نهایی: به طور کلی نتایج تحقیق حاضرنشان داد استفاده از ستون نامتناوب چهار لایهای محیط Allgrad یک روش مطمئن برای جداسازی اسپرماتوزوئیدها منی منجمد پس از ذوب گاومیش میباشد. https://jvr.ut.ac.ir/article_24257_b5f08249bcfc4b7929d2e77e62d949e9.pdfدانشگاه تهرانمجله تحقیقات دامپزشکی
(Journal of Veterinary Research)2008-252567120120320Pathological study of Neoechinorhynchus sp. (van cleave, 1919) in gastrointestinal tract of barbus sp.from the Zarrine-roud river, Iranمطالعه آسیب شناسی نئواکینورنکوس(1919)Neoechinorhynchus sp. Van cleave, در دستگاه گوارش سس ماهی (Barbus sp.)43472425810.22059/jvr.2012.24258FAمحمدیخچالیبخش انگل شناسی، گروه پاتوبیولوژی، دانشکده دامپزشکی دانشگاه ارومیهرحیمحب نقیبخش آسیب شناسی، گروه پاتوبیولوژی، دانشکده دامپزشکی دانشگاه ارومیهمصطفیقوامیبخش خصوصی، استان آذربایجان غربیJournal Article19700101BACKGROUNDS: All helminthes belonging to the phylum Acantocephala are obligatory parasites which are reported to be found in the gastrointestinal tract of definitive hosts such as fish worldwide and in Iran as well. OBJECTIVES: The purpose of this study was undertaken to determine the frequency and pathological changes in the gastrointestinal tract of the Barbus sp. due to Neoechinorhynchus sp. METHODS: over a one year period, 89 fish (Barbus sp.) were collected from the Zarine-Roud River. Intestines were removed and investigated for infection. Histopathological sections were prepared and stained in a routine manner using the hematoxylin-eosin method. RESULTS: The prevalence of gastrointestinal infection with Neoechinorhynchus sp. in Barbus sp. was 16%. Histopathological lesions were revealed epithelial thickness and folding. As a result of mechanical irritation, the Fibrinous enteritis with epithelial hyperplasia was developed. In the lamina properia and mucosa of the intestine, the vessels dilated and congested. Mucosa folding sections, hyperemia and inflammatory cell infiltration including eosinophile, lymphocyte and fibrinous were noted. CONCLUSIONS: It was concluded that Barbus fish infected by the Neoechinorhynchus species from the Zarine-Roud River, are not suitable for pond fish cultivation in the region and this can be cause for of severe economic losses.زمینه مطالعه: تمامی کرم های متعلق به شاخه آکانتوسفالا دارای زندگی انگلی اجباری هستند و از دستگاه گوارش میزبان از جمله ماهیها از سراسر دنیا و ماهیهای ایران گزارش شدهاند. هدف: این مطالعه برای بررسی فراوانی و آسیب شناسی آکانتوسفال نئواکینورنکوس در دستگاه گوارش سس ماهی انجام شد. روش کار: به این منظور در یک دوره یک ساله 89 قطعه سس ماهی (باربوس( از رودخانه زرینه رود صید گردید. پس از کالبد گشایی ماهیها، لوله گوارش خارج شد و روده از نظر آلودگی کرمیمطالعه گردید. برای تهیه مقاطع بافتی از روده، قطعات کوچکی از بافت روده تهیه شد و در فرمالین 10درصد ثابت گردید. سپس از نمـونـههای ثابت شده، مقاطع بافتی به ضخامت 5 میکرون تهیه و به روش هماتوکسلین و ائوزین رنگ آمیزی شدند. نتایج: فراوانی آلودگی آکانتوسفال نئواکینورنکوس انگل لوله گوارش سس ماهیهای صید شده 16 درصد بود. در مطالعات آسیب شناسی، پرزهای مخاطی روده آلوده ضخیم بود و در طول خود چین خورده بودند. آنتریت از نوع فیبرینی بود که با هیپرپلازی مخاط در اثر تحریکات مکانیکی مشاهده گردید. در پارین مخاط روده مقاطع عروق مـویـرگـی متسع و حاوی تعداد زیادی گلبول قرمز بودند. در مقطع طولی چینهای مخاطی علاوه بر پرخونی، تعداد زیادی سلولهای آماسی شامل ائوزینوفیل، لمفوسیت و نیز ترشحات فیبرینی مشاهده شد. نتیجه گیری نهایی: ابتلا سس ماهیهای رودخانه زرینه رود به گونه انگلی نئواکینورنکوس و یافتههای آسیب شناسی آن، از پیش آگهی مناسبی برای آن در شرایط پرورشی استخر نبوده و احتمال بروز آلودگی با خسارات اقتصادی محسوس در استخرهای پرورشی حاشیه رودخانه مطرح می باشد.https://jvr.ut.ac.ir/article_24258_f4f757493d71b93a345fa4bc72ee0a71.pdfدانشگاه تهرانمجله تحقیقات دامپزشکی
(Journal of Veterinary Research)2008-252567120120320The effect of soybean meal on the maintenance of cartilage in animal knee jointsتأثیر کنجاله سویا در حفظ و نگهداری غضروف مفصل زانو در مدل حیوانی49522425910.22059/jvr.2012.24259FAسید بابککیاییگروه علوم پایه، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه تهرانسیمینفاضلیپورگروه آناتومی، واحد پزشکی تهران، دانشگاه آزاد اسلامیمحمد تقیشیبانیگروه علوم پایه، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه تهرانJournal Article19700101BACKGROUNDS: The soybean is one of the most important diet protein resources and induces a reduction of joint pain. OBJECTIVES: The aim of the present study was to determine the incidence of joint disorders and arthritis, especially in the knee joint. METHODS: According to the feed regimens, 36 female mice (balb/c; 3 weeks old) were divided into 3 groups including Group 1: Low protein for 6 months; Group 2: Low protein for 3 months and then followed by complete (or full) protein without soybean meal for the next 3 months and Group 3: Low protein for the first 3 months and then followed by complete protein with 20% soybean meal for the next 3 months. Finally the serum alkaline phosphatase (ALP) was measured and sections from the tibial cartilage were histomorphometrically studied. RESULTS: The thickness of the middle part of the tibial cartilage and the number of chondrocytes in the group used soybean meal (148.84|?|14.05,12.77|?|1.57, respectively) showed a significant difference compared with the other groups (p<0.001). Meanwhile, serum ALP levels (76.402L/U) and the concentrations of the inter-cellular substance in the 3th group showed no significant difference compared with the other groups. CONCLUSIONS: It is concluded that soybean may effect on the growth of the knee joint cartilage in animals and also may induce stability of the knee joint cartilage in individuals with protein deficiency since childhood.زمینه مطالعه: سویا یکی از مهمترین منابع تأمین کننده پروتیئن جیره غذایی است که میتواند موجب کاهش درد در مفاصل شود. هدف: با توجه به بروز بیماریهای مفصلی و ایجاد آرتروز در مفاصل بدن، خصوصاً مفصل زانو، انجام مطالعه تأثیر سویا بر غضروف این مفصل ضروری است. روشکار: در این مطالعه 36 سر موش سوری ماده نژاد Balb/c را در سن سه هفتگی انتخاب و بر اساس رژیم غذایی به سه گروه تقسیم شدند. گروه اول، تحت رژیم کمبود پروتئین به مدت 6 ماه، گروه دوم، سه ماهه اول کمبود پروتئین و سه ماهه دوم پروتئین کامل بدون سویا و گروه سوم، سه ماهه اول کمبود پروتئین و سه ماهه دوم پروتئین کامل حاوی 20 درصد سویا قرار داده شدند. در پایان، میزان آلکالاین فسفاتاز )ALP( سرم خون تعیین و مقـاطـع رنـگ آمیـزی شـده غضـروف تیبیـا مـورد ارزیـابـی هیستومورفومتریک قرار گرفتند. نتایج: ضخامت بخش میانی غضروف تیبیا و تعداد کنـدروسیـتهـا(57/1،77/12و05/14،84/148)، در گـروهـی کـه سویا مصرف کرده بودند نسبت به سایر گروهها اختلاف معنیداری را نشان داد )001/0.(p< همچنیـن میـزان ALP سرم خونU/L( 67/204) و غلظت ماده بین سلولی در گروه سوم نسبت به گروههای او ل و دوم اختلاف معنیداری نداشت. نتیجه گیری نهایی: بطور کلی چنین نتیجهگیری میشود که شاید سویا بتواند بر رشد غضروف مفصل زانو تأثیر گذاشته و در حفظ و نگهداری غضروف مفصل زانوی افرادی که از کودکی با فقر پروتئینی همراه هستند مؤثر واقع شود.https://jvr.ut.ac.ir/article_24259_7be654437357cf9219520b1a58e96c54.pdfدانشگاه تهرانمجله تحقیقات دامپزشکی
(Journal of Veterinary Research)2008-252567120120320Blood serum electrolyte and non-electrolyte parameters in breeding Rutilus frisiikutum kammenskyوضعیت الکترولیتها و غیر الکترولیتهای سرم خون ماهیان سفید مولد(Rutilus frisii kutum kammensky)53582426010.22059/jvr.2012.24260FAمرجانمخلوقدانش آموخته دانشکده دامپزشکی دانشگاه فردوسی مشهدداورشاهسونیگروه بهداشت مواد غذایی و آبزیان، دانشکده دامپزشکی دانشگاه فردوسی مشهدحمید رضاکازرانیگروه علوم پایه، دانشکده دامپزشکی دانشگاه فردوسی مشهدJournal Article19700101BACKGROUNDS: Reference values of serum parameters are important markers in health evaluation and diagnosis of diseases, as well as in controlling biological processes in aquatic animals. OBJECTIVES: The aim of this research was to determine the reference values of biochemical factors in breeding Rutilus frisii kutum. METHODS: Blood samples were collected from captured fish from Tajan River. Serum levels of glucose, BUN, creatinine, cholesterol, triglyceride, direct bilirubin, total protein, albumin, calcium (Ca), phosphorus (P), sodium (Na), and potassium (K) were measured. RESULTS: The serum levels of different biochemical values in males and females were as follows: Na for males 387.1±11.5 mmol/L, and females 420.7±7.1 mmol/L; K for males 39.9±10.6 mmol/L, and for females 37.9±7.4 mmol/L; P for males 19.2±1.0 mg/dl, and females 28.9±2.8 mg/dl; Ca for males 15.9±1.5mg/dl, and for females 21.6±1.0 mg/dl ; glucose for males 209.8±23.2 mg/dl, and for females 83.8±11.3mg/dl; cholesterol for males, 472.6±23.6mg/dl , and for females 306.6±22.9 mg/dl; triglyceride for males 393±23.3mg/dl, and for females 275.1±9.2mg/dl; total bilirubin for males 0.4±0.02mg/dl, and for females 0.3±0.02mg/dl; direct bilirubin for males 0.1±0.03mg/dl, and for females 0.1±0.02mg/dl; BUN for males 22.3±1.0mg/dl, and for females 24.1±1.1mg/dl; creatinine for males 0.5±0.1mg/dl, and for females 0.7±0.1 (mg/dl); total protein for males 5.8±0.5g/dl, and for females 4.4±0.5g/dl; albumin for males 3.3±0.2g/dl, and for females 3.0±0.2 (g/dl). The current results indicate that there are significant differences in serum values of glucose, cholesterol, total bilirubin, direct bilirubin, triglyceride, phosphorus, sodium and calcium between males and females. The serum levels of cholesterol, triglyceride (p<0.001), glucose, total bilirubin (p<0.01) and direct bilirubin (p<0.05) in males, and those of phosphorus, calcium (p<0.01) and sodium (p<0.05) in females were significantly higher as compared to the opposite sexes. CONCLUSIONS: It can be concluded that the studied parameters may be affected by physiological factors such as the sex of fish.زمینه مطالعه: مقادیر مرجع فاکتورهای سرمی، شاخصهای مهمی در تشخیص سلامت یا بیماری و کنترل روند زیستی در جانوران آبزی به شمار میروند. هدف: هدف از پژوهش تعیین مقادیر مرجع برخی فاکتورهای بیوشیمیایی خون ماهیان سفید مولد بوده است. روش کار:بدین منظور، خون گیری از ماهیان صید شده از رودخانه تجن انجام شد. مقادیر سرمی گلوکز، اوره، کراتینین، کلسترول، تری گلیسیرید، بیلی روبین تام، بیلی روبین مستقیم، پروتئین تام، آلبومین، کلسیم، فسفر، سدیم و پتاسیم مورد سنجش قرار گرفت. نتایج: بر این اساس میزان هر پارامتر در جنس نر و ماده ماهی سفید به ترتیب عبارت بودند از: سدیم، (5/11±1/387 و 1/7±7/420)؛ پتـاسیـم، (6/10±9/39 و 4/7±9/37)؛ فسفـر، (0/1±2/19 و 8/2±9/28)؛ کلسیم، (5/1±9/15 و 0/1±6/21)؛ گلوکز، (2/23±8/ 209 و 3/11±8/ 83)؛ کلستـرول، (6/23±6/472 و 9/22±6/306)؛ تـری گلیسیـریـد، (3/23±393 و 2/9±1/275)؛ بیلـی روبیـن تـام، (02/0±4/0 و 02/0±3/0)؛ بیلی روبین مستقیم، (03/0±1/0 و 02/0±1/0)؛ اوره، (0/1±3/22 و 1/1±1/24) کراتینین، (1/0±5/0 و 1/0±7/0( )میلی گرم در دسی لیتر)؛ پروتئین تام، (5/0±8/5 و 5/0±4/4) و آلبومین، (2/0±3/3 و 2/0±0/3( )گرم در دسی لیتر.) بر اساس نتایج بدست آمده، در ماهی سفید مقادیر فسفر، کلـسیم، سدیم، کلسترول، تری گلیسیرید، گلوکز، بیلی روبین تام و بیلی روبین مستقیم بین دو جنس نرو ماده اختلاف معنیدار داشت. میزان پارامتر های کلسترول، تری گلیسیرید، گلوکز، بیلی روبین تام و بیلیروبین مستقیم در جنس نر و مقادیر فسفر، کلسیم و سدیم در جنس ماده به طور معنی داری (05/0<p) از جنس مخالف بالاتر بود. نتیجه گیرینهایی: بر اساس نتایج حاضر فاکتورهای مورد مطالعه می تواند تحت تأثیر عوامل فیزیولوژیک نظیر جنسیت قرار بگیرد.https://jvr.ut.ac.ir/article_24260_ebfc998c00d7d2f3685201486964c464.pdfدانشگاه تهرانمجله تحقیقات دامپزشکی
(Journal of Veterinary Research)2008-252567120120320The effect of photoperiod duration on hatching rate of eggs in wild Persian sturgeon (Acipenser persicus)اثر طول دوره نوری بر میزان تفریخ تخم تاسماهی ایرانی وحشی (Acipenser persicus)59642426110.22059/jvr.2012.24261FAرضوان الهکاظمیبخش فیزیولوژی و بیوشیمی، انستیتو تحقیقات بین المللی ماهیان خاویاری دکتر دادمان گیلانسید مجیدباکیدانش آموخته کارشناسی تکثیر و پرورش آبزیان مرکز آموزش کشاورزی میرزا کوچک خان گیلانحسینمحمدی پرشکوهبخش تکثیر مجتمع تکثیر و بازسازی ذخایر ماهیان خاویاری شهید بهشتی گیلانعلیحلاجیانبخش فیزیولوژی و بیوشیمی، انستیتو تحقیقات بین المللی ماهیان خاویاری دکتر دادمان گیلانJournal Article19700101BACKGROUNDS: The Persian Sturgeon (Acipenser Persicus) is an indigenous and most populous sturgeon in the southern coasts of the Caspian Sea. Nowadays, their numbers are decreasing due to certain problems that are affecting their early life. OBJECTIVES: The aim of this study was to take up the optimal photo period in hatching stage of wild Persian sturgeon eegs. METHODS: One female (weight of 38kg and length of 178cm) and one male (weight of 15kg and length of 145cm) spawner of Persian Sturgeon were selected with the female the male having a after fertilization there were 3 kg of eggs (with a 92% fertilization rate). The fertilized eggs were transferred to 12 boxes of Youshchenkov's incubators with different lighting treatments as follows: control treatment (12 hrs of light and 12 hrs of darkness); treatment one (8hrs of light and 16 hrs of darkness); treatment two (24hrs of light); and, treatment three (24hrs of darkness); considered 3 replications for each treatment. Thick aluminum foil was applied to create a dark condition for each incubator box. Statistical analysis was done using ANOVA test followed Tukey's test. RESULTS: The results showed no significant difference for the hatching rate in the four different treatments (p>0.05), but, the hatching rate in treatment three was higher when compared with the other groups (48.65±7.53%). The results also showed that the mean weight of larvae in treatment three was more than the other ones (101.14±4.25g). In treatment three, the number of larvae per gram was less than the other treatments (48 per gram), with no significant difference (p>0.05). CONCLUSIONS: It can be concluded that in the incubation stage, Persian Sturgeon (Acipenser Persicus) is more adaptable to darker conditions, hence providing dark conditions in the incubation period is necessary to obtain a larger quantity of high quality larvae.زمینه مطالعه: تاسماهی ایرانی، تاسماهی بومی سواحل جنوبی دریای خزر است که به دلیل مشکلات مراحل اولیه زندگی (جنینی و لاروی)، بشدت در حال کاهش میباشد. هدف: هدف از این مطالعه دستیابی به بهینه شرایط دوره نوری در تفریخ تخم تاسماهی ایرانی وحشی بود. روش کار: در این بررسی از یک جفت مولد ماده با وزن 38 کیلوگرم و طول کل 178 سانتیمتر و نر با وزن 15 کیلوگرم و طول کل 145 سانتیمتر تاسماهی ایرانی Acipenser persicus وحشی استفاده شد. پس از لقاح 3 کیلوگرم از تخمکها، تخم های لقاح یافته به 12 جعبه انکوباتور یوشنکو با 3 تیمار و 3 تکرار معرفی گردید. آنالیز آماری داده ها از طریق یکطرفه و تست توکی انجام شد. نتایج: نتایج نشان داد که اختلاف معنیداری بین تیمارهای چهارگانه در میزان تفریخ وجود نـداشت (05/0)p<، اما درصد تفریخ در تیمار 3 (53/7±/48 درصد) بیش از سایر تیمارها بود. همچنین میانگین وزن لاروهای تولید شده در تیمار 3 (/4±14/101 گرم) نسبت به لارو سایر تیمارها بیشتر و دارای اختلاف معنی دار با تیمارهای 1 و تیمار 2 در سطح 5 درصد خطا (05/0)p<بود. تعداد لارو در گرم تیمار 3 (48 عدد در گرم) نسبت به سایر تیمارها کمتر اما فاقد اختلاف معنیدار بود (05/0.(p< نتیجه گیری نهایی: با توجه به نتایج می توان گفت که تاسماهی ایرانی در مرحله انکوباسیون با شرایط تاریکی مطلق سازگاری بیشتری دارد. بنابراین برای دستیابی به لاروهای با کیفیت و کمیت بیشتر، ایجاد شرایط تاریکی در دوره انکوباسیون ضروری است. https://jvr.ut.ac.ir/article_24261_fd381afff1ff59b39f4313ffe2347dc3.pdfدانشگاه تهرانمجله تحقیقات دامپزشکی
(Journal of Veterinary Research)2008-252567120120320Prevalence of Staphylococcus aureus resistant to methicillin in traditional cheese and cream: a study in city of Tabriz, Iranشیوع استافیلوکوکوس اورئوس و استافیلوکوکوس اورئوس مقاوم به متی سیلین در پنیر و کره محلی: یک مطالعه میدانی در تبریز65702426210.22059/jvr.2012.24262FAحمیدمیرزاییگروه بهداشت مواد غذایی، دانشکده دامپزشکی دانشگاه آزاد اسلامی واحد تبریزافشینجوادیگروه بهداشت مواد غذایی، دانشکده دامپزشکی دانشگاه آزاد اسلامی واحد تبریزمهدیفرجلیدانش آموخته دانشگاه آزاد اسلامی واحد تبریزامیررضاشاه محمدیدانش آموخته دانشگاه آزاد اسلامی واحد تبریزعلیرضامنادیگروه پاتوبیولوژی، دانشکده دامپزشکی دانشگاه آزاد اسلامی واحد تبریزابوالفضلبرزگرمرکز تحقیقات زیست فناوری داروئی دانشگاه علوم پزشکی تبریزJournal Article19700101BACKGROUNDS: In recent years isolation of antibiotic resistant Staphylococcus aureus, especially methicillin resistant Staphylococcus aureus in food and food-producing animals has become more frequent. OBJECTIVES: The aim of this study was to determine the prevalence of MRSA in traditional white cheese and butter presented in Tabriz by culture and PCR techniques, as well as the determination of their antibiotical susceptibility. METHODS: In the present study, 250 traditional white cheese and butter samples were collected from different producers across Tabriz. Evaluation for contamination by coagulase positive Staphylococcus aureus was done using the culturing method. The isolates were subjected to the PCR technique according to the Nuc gene in order to confirm Staphylococcus aureus and methicillin resistance to the gene (mecA) and the antibiotic resistance trend of the isolates were studied by the disc diffusion agar method. RESULTS: The culture of the samples indicated that 26 cheese and 24 butter samples were contaminated by coagulase positive Staphylococcus aureus. Nineteen cheese samples and 11 butter samples were confirmed to be Staphulococcus aureus based on PCR using the Nuc primer gene. From a total number of 30 isolates containing the Nuc gene, 11 had the resistant mec-A gene. In overall, from the evaluated samples 100% of the isolates demonstrated simultaneous resistance to more than 3 antibiotics. CONCLUSIONS: It can be stated that there was a considerable amount of Staphylococcus aureus which was resistant to a variety of antibiotics, most importantly methicillin resistant. Staphylococcus aureus in the evaluated samples.زمینه مطالعه: در سالهای اخیر جدا سازی استافیلوکوکوس اورئوس مقاوم به آنتی بیوتیکها بخصوص متی سیلین دامها و مواد غذائی حاصل از آنها افزایش یافته است. هدف: هدف از مطالعه حاضر تعیین میزان شیوع استافیلوکوکوس اورئوس مقاوم به متی سیلین در پنیر های سفید و کره های سنتی عرضه شده در تبریز با روش های کشت و PCR و همچنین تعیین حساسیت آنتی بیوتیکی آنها می باشد. روش کار: در مطالعه حاضر 250 نمونه از پنیرهای سفید سنتی و کرههای محلی از مناطق مختلف سطح شهر تبریز ابتدا از نظر آلودگی به استافیلوکوکوس اورئـوس کـوآگـولاز مثبـت به روش کشت مورد ارزیابی قرار گرفته و سپس ایزولههای حاصله توسط روش بر اساس ژن جهت تایید استافیلوکوکوس اورئوس و ژن مقاومت متی سیلین A ارزیابی شده و در نهایت الگوی مقاومت آنتی بیوتیکی ایزولهها با استفاده روش دیسک دیفیوژن آگار مورد بررسی قرار گرفت. نتایج: بر اساس روش کشت 26 نمونه از پنیرها و 24 نمونه از کرههای مورد آزمایش آلوده به استافیلوکوکوس اورئوس کوآگولاز مثبت تشخیص داده شدند. این نمونهها به ترتیب 19 و 11 ایزوله بر اساس با جفت پرایمر ژن بعنوان استافیلوکوکوس اورئوس مورد تایید قرار گرفتند. از مجموع 30 ایزوله دارای ژن 11 مورد دارای ژن بودند. از مجموع 50 ایزوله 11 ایزوله به 4 آنتی بیوتیک، 12 ایزوله ایزوله به 5 آنتی بیوتیک، 6 ایزوله به 6 آنتی بیوتیک، 6 ایزوله به 7 آنتی بیوتیک 6 ایزوله به 8 آنتی بیوتیک 6 ایزوله به 9 آنتی بیوتیک 1 ایزوله به 10 آنتی بیوتیک و 2 ایزوله به 11 آنتی بیوتیک بطور همزمان مقاومت نشان دادند. نتیجه گیری نهایی: در مجموع میتوان گفت که میزان شیوع استافیلوکوکوس اورئوس مقاوم به طیف وسیعی از انواع مختلف آنتی بیوتیکها از همه مهمتر مقاومت به متی سیلین در نمونههای مورد آزمایش در حد قابل توجهی است.https://jvr.ut.ac.ir/article_24262_9c5b5b92ba217c010d15ca7779da6b49.pdfدانشگاه تهرانمجله تحقیقات دامپزشکی
(Journal of Veterinary Research)2008-252567120120320Determination of Furazolidone residues in muscles of the cultured common carp following experimental bath and oral administrationمطالعه باقیمانده فورازولیدون در عضله کپور معمولی صید شده از کارگاههای پرورشی و درمان شده به روشهای خوراکی و حمام71752426310.22059/jvr.2012.24263FAرحیمپیغانگروه علوم درمانگاهی، دانشکده دامپزشکی دانشگاه شهید چمرانحسیننجف زاده ورزیگروه علوم پایه، دانشکده دامپزشکی دانشگاه شهید چمرانالهامجم زادهدانش آموخته دانشکده دامپزشکی دانشگاه شهید چمرانJournal Article19700101BACKGROUNDS: Furazolidon is a prohibited antibiotic not permissible for use in aquaculture. However, some fish farmers may use it illegally. OBJECTIVES: This study was aimed to investigates the residues of Furazolidone in the muscles of cultured Common Carp. METHODS: One handred cultured Common carp were caught and the Furazolidone content of the fishe's muscle was measured using HPLC technique. Furazolidone was administered experimentally to 60 Common carp through two different procedures. The first procedure was applied by a short term bath while the second approach was considered orally. Sampling from the fishe's muscles was done within 10, 20 and 30 days after exposure. RESULTS: The results of this study showed that Furazolidone was detected in the muscles of 40 cultured fish (40%). This study revealed that Furazolidone had been residually retained in the muscles of fish, using both methods, when examining the 10 day samples. The residues were 3.41±0.76 mg/kg, for the oral administration method, and 2.36±0.54 mg/kg, for the bath. There was no significant difference between these two groups (p>0.05). After 20 days, the residue of Furazolidone was not detected in the short term bath group, but it was detected in the oral group. The results indicated that there was a longer retention of the drug in the oral administration group. Subsequently, 30 days after the drug administration for both groups, no Furazolidone was detected in the fishe's muscles. In the control group, for all samples, there was no Furazolidone residue detectable in the fishe's muscles. CONCLUSIONS: This study showed that Furazolidone may be used in some of the fish farms in the Khozestan Province and at least thirty days are needed for drug to be cleared from their bodies.زمینه مطالعه: فورازولیدن آنتی بیوتیکی است که به دلیل مضر بودن برای مصرف کنندگان، در آبزی پروری منع مصرف دارد. با اینحال امکان استفاده غیر قانونی آن در مزارع پرورشی وجود دارد. هدف: هدف از این مطالعه تعیین وضعیت بقایای فورازولیدون در بافت عضلات ماهی کپور معمولی استان خوزستان بود. روش کار: برای اینکار تعداد 100 قطعه ماهی کپور معمولی پرورشی صید و میزان فورازولیدون آنها اندازه گیری گردید. همچنین زمان حذف فورازولیدون از بدن ماهی کپور بطور تجربی به دو روش خوراکی و حمام بررسی گردید و در زمانهای متوالی از عضلات ماهیها نمونه گیری و فورازولیدون اندازه گیری گردید. نتایج: نتایج حاصل از بررسی مزارع نشان داد که 40 قطعه از ماهی های پرورشی(40 درصد نمونهها) حاوی مقادیر قـابـل انـدازه گیـری از داروی فـورازولیـدون بـودنـد. در بررسی تجربی، در هر دو گروه آزمایشی خوراکی وحمام میزان دارو پس از 10 روز به ترتیب 7614/0±4100/3 و5447/0±3580/2 میلـی گـرم در کیلـوگـرم بـوده اسـت. پـس از 20 روز فقط در گـروه خـوراکـی مقـادیری از دارو شناسایی شد (0474/0±1160/0 میلی گرم در کیلوگرم.) میزان دارو در دو گروه خوراکی و حمام کوتاه مدت (30 روزگی) و گروه شاهد صفر بوده است. مقدار دارو در 10 روزگـی بیـن گـروه خـوراکـی و حمـام کـوتاه مدت تفاوت معنی داری نداشته است (05/0>p.) نتیجه گیری نهایی: با توجه به نتایج احتمالاَ داروی فـورازولیدون در برخی از استخرهای پرورشی به صورت غیر مجاز استفاده شده است. بررسی تجربی هم نشان می دهد زمان حذف کامل فورازولیدون در این گونه ماهی و در شرایط پرورشی استان خوزستان را می توان 30 روز در نظر گرفت. https://jvr.ut.ac.ir/article_24263_7d5ab534e02cafabe0b175e44b9664f0.pdfدانشگاه تهرانمجله تحقیقات دامپزشکی
(Journal of Veterinary Research)2008-252567120120320Radiographical study of osteoarthrosis in dogsمطالعه رادیوگرافی استئوآرتروز در سگها77812426410.22059/jvr.2012.24264FAسارنگسروریگروه علوم درمانگاهی، دانشکده دامپزشکی دانشگاه تهرانعلیرضاباهنرگروه بهداشت و کنترل مواد غذایی، دانشکده دامپزشکی دانشگاه تهرانمجیدمسعودیفردگروه علوم درمانگاهی، دانشکده دامپزشکی دانشگاه تهرانعبدالرزاقرستمیگروه علوم درمانگاهی، دانشکده دامپزشکی دانشگاه تهرانفرانکطاهرپوردانش آموخته دانشکده دامپزشکی دانشگاه تهرانJournal Article19700101BACKGROUNDS: Degenerative joint disease (DJD) is a non-inflammatory and noninfectious disorder of movable joints characterized by degeneration of articular cartilage and new bone formation around the joints. There is no comprehensive report about the prevalence of DJD in dogs in Iran. OBJECTIVES: The aim of this radiographical study was to evaluate the rate of DJD and the influencing factors such as age, sex, breed and location of the joint in dogs referred to the Radiology Division of the Veterinary Teaching Hospital, University of Tehran. METHODS: A total of 1896 canine cases were studied during a period of five years (2004-2008). Two hundred and thirty two cases were x-rayed with each having the problem of joint disease. RESULTS: Radiographic evidence of DJD was found in 21.12% of the examined dogs. Degenerative joint disease of the vertebral column was diagnosed in 6.46% of all the cases. Degenerative changes of appendicular joints were found in 14.65% of the cases. The incidence of osteoarthrosis of the forelimbs was 47 % among cases with DJD of appendicular joints. The rate of osteoarthrosis of hind limbs was 53%. The highest rate of DJD of appendicular joints was seen in the hip joints (38.23%). This study demonstrated that radiographic changes of DJD were more discernible in large breed dogs (34.56%), as compared to small breeds (13.63%) (p|£|0.002). While no sex predilection was found. CONCLUSIONS: This study revealed that the probability of suffering from primary osteoarthrosis increased with a dog's age (p<0.01).زمینه مطالعه: استئوآرتروز یک بیماری غیرالتهابی و غیرعفونی بوده که باعث تغییرات استحالهای پیشرونده در مفاصل متحرک میشود و به تدریج ناکارآمدی مفصل را در پی خواهد داشت. هنوز در ایران گزارشی از شیوع بیماری دژنراتیو مفاصل در سگ ارائه نشده است. هدف: هدف از این مطالعه، بررسی رادیو گرافی عارضه استئوآرتروز در مفاصل مختلف و ارزیابی عوامل تاثیر گذار مثل سن، جنس، نژاد و محل مفصل درگیر در سگ بود. روش کار: این بررسی براساس کلیشههای رادیوگرافی و پروندههای درمانگاهی سگهای ارجاعی به بخش رادیولوژی بیمارستان دامهای کوچک دانشکده دامپزشکی دانشگاه تهران طی سالهای 1382 تا1386 انجام شده است. از تعداد 1896 بیمار ارجاعی به بخش رادیولوژی، 232 بیمار به علت مشکلات مفصلی ارجاع شده و تمام این 232 بیمار مورد ارزیابی رادیوگرافی قـرار گـرفتـه بـودنـد. نتایج: در نهـایت از این میان تعداد 49 قلاده سگ عوارض رادیوگرافی استئوآرتروز را نشان دادند. در 15 مورد از این بیماران(46/6 درصد)عوارض در ستون مهرهها و در 34 مورد دیگر (65/14 درصد) عوارض در اندامهای حرکتی مشاهده گردید. در اندامهای حرکتی 47 درصد موارد استئوآرتروز در اندامهای حرکتی قدامی و 53 درصد در اندامهای حرکتی خلفی مشاهده گردید. بالاترین درصد وقوع استئوآرتروز در بین مفاصل در مفصل لگنی–رانی (23/38درصد) مشاهده گردید. براساس نتایج ایـن بـررسـی عـوارض رادیـوگـرافـی استئـوآرتـروز در سـگهـای نژاد بزرگ(56/34 درصد) بیش از سگهای نژاد کوچک (63/13درصد) دیده میشود(002/0p=.) درحالی که تفاوت معنیداری در دو جنس نر و ماده وجود ندارد (55/0 =.) در بررسی حاضر مشاهده گردید که با افزایش سن درصد ابتلا به شکل اولیه بیماری به طور معنیداری بالا میرود (01/0p=. ) نتیجه گیری نهایی: بنابر یافته های به دست آمده در این بررسی، وزن بالا و افزایش سن دو عامل مهم و تأثیرگذار در بروز تغییرات دژنراتیو در مفصل هستند.https://jvr.ut.ac.ir/article_24264_e30dca08b73067dc078a88723eed8c0a.pdfدانشگاه تهرانمجله تحقیقات دامپزشکی
(Journal of Veterinary Research)2008-252567120120320Bilateral hydrosalpinx and cystic endometrial hyperplasia in doe: a case reportهیدروسالپینکس دو طرفی همراه با هیپرپلازی کیستیک آندومتر: گزارش موردی از بُز83872426510.22059/jvr.2012.24265FAجواداشرفی هلانگروه پاتوبیولوژی، دانشکده دامپزشکی دانشگاه تبریز0000-0001-9496-2064حسینحملیگروه علوم درمانگاهی، دانشکده دامپزشکی دانشگاه تبریزحمیدکریمیگروه علوم پایه، دانشکده دامپزشکی دانشگاه تبریزبابکقاسمی پناهیگروه علوم دامی، دانشکده کشاورزی دانشگاه تبریزسعیدمستوفیاداره کل دامپزشکی استان آذربایجان شرقیJournal Article19700101CASE HISTORY: Hydrosalpinx is characterized by the accumulation of thin mucus within the lumen of the oviduct and it is rare in small ruminants. A 5-year-old, horned, mixed breed doe with a history of infertility was necropsied for teaching purposes. CLINICAL PRESENTATIONS: Pre-slaughter examination revealed mucopurulent keratoconjunctivitis, rhinitis, synovitis and mastitis with watery purulent discharge from the mammary glands indicated mycoplasmal infection (agalactia). At necropsy, the carcass was congested. The proximal portions of oviducts (Ampula) were distended, thin-walled and fluctuating in palpation. They were filled with clear thin mucus and were conic shaped, with 12 cm in length and 1.3 cm in width at the base and 0.5 cm at the top. The distal part of oviducts (Isthmus) was filled with semisolid purulent discharge causing total tube obstruction. The wall of the uterus and the uterine horns were thickened and mucosa was hyperplastic in appearance with small cysts which were measured at 0.3-0.5 cm. There was a slight fibrous adhesion between the mesosalpinx and the ovaries. The right ovary contained a corpus luteum, a large graafian follicle and numerous corpora albicans. Microscopically, atrophy of the wall of ampula, chronic inflammation of the isthmus and cystic endometrial hyperplasia was seen. DIAGNOSTIC TESTING: Direct examinations and culture of the exudate showed mucus without any secondary infection. ASSESSMENT: On the basis of macroscopic characteristics and laboratory findings, the condition was diagnosed as a bilateral hydrosalpinx due to obstruction of the distal part of the oviducts along with cystic endometrial hyperplasia.سابقه: هیدروسالپینکس، اتساع لولههای رحمی ناشی از انباشته شدن ترشحات است و بندرت در نشخوارکنندگان کوچک رخ میدهد. یافته های بالینی: یک رأCس بز ماده 5 ساله از نژاد بومی با سابقه ناباروری به درمانگاه ارجاع شد و کالبدگشایی گردید. در معاینه بالینی قبل از کشتار، تورم موکوسی چرکی قرنیه و ملتحمه، تورم مفاصل و تورم پستان با ترشحات چرکی آبکی دیده شد که دلالت بر ابتلاء دام به بیماری آگالاکسی داشت. در بازرسی دستگاه تناسلی، قسمت قدامی لولههای رحمی (آمپول) کاملاً متسع و از یک مایع رقیق شفاف انباشته شده بود. طول قسمت مبتلا 12 سانتیمتر و پهنای آن در ابتدا 3/1 سانتیمتر بود که در انتها به 5/0 سانتیمتر میرسید. قسمـت انتهایی لولههای رحمی (ایسموس) بدلیل انباشته شدن از اکسودای چرکی به طور کامل مسدود بود. دیواره بدنه و شاخهای رحم ضخیم و کیستهای کوچک فراوان حاوی مایع روشن، به قطر 5/0-3/0 سانتیمتر در سطح آندومتر دیده میشد. تخمدان چپ استاتیک و تخمدان راست دارای یک جسم زرد و یک فولیکول بالغ بزرگ بود. آثار چسبندگی تخمدانها به مزوسالپینکس مشاهده گردید. در مطالعه ریزبینی، آتـروفی دیواره ناحیه آمپول، التهاب مزمن دیواره ایسموس (سالپنژیت) و هیپرپلازی کیستیک آندومتر مشاهده گردید. ماهیت مایع جمع شده از نوع ترشحات موکوسی و فاقد آلودگی ثانویه بود. آزمایشات تشخیصی: کشت و آزمایش مستقیم مایع تجمع یافته صورت گرفت. ارزیابی نهایی: عارضه مذکور هیدروسالپینکس دو طرفی همراه با هیپرپلازی کیستیک آندومتر تشخیص داده شد که به علت انسداد لولههای رحمی ایجاد گردیده بود.https://jvr.ut.ac.ir/article_24265_6979569a78cda925fc30277b5465e667.pdf