هدف: ارزیابی سرانجام پیوند ایلیوم به مثانه بر اساس یافته های بالینی‘ رادیولوژی و اولتراسونوگرافی .
حیوانات: 5 قلاده سگ بالغ سالم مخلوط با وزن بین 15 تا 25 کیلوگرم.
طرح: مطالعه تجربی.
روش: طی عمل جراحی 50 درصد از مثانه حیوانات برداشته شد. نقیصه مزبور بلافاصله با ایلیوم خود حیوان جایگزین گردید. نشانی های بالینی سگ ها تا 45 روز پس از عمل مشاهده و ثبت شد. مثانه های پیوندی در روزهای 25و45 پس از عمل مورد ارزیابی رادیوگرافی و سونوگرافی قرار گرفتند.
نتایج: از نظر بالینی حیوانات مورد مطالعه اشتها و رفتاری طبیعی داشتند و مشکل گوارشی‘ انسداد روده ای‘ نشت و بی اختیاری اداراری‘ سخت ادراری و عفونت در آنها مشاهده نشد. بر اساس ارزیابی های رادیولوژی و اولترا سونوگرافی مرز مشخص بین مثانه اولیه و قطعه ایلیوم پیوندی‘ ضخیم شدن خط بخیه در ناحیه پیوند‘ فقدان اتساع طبیعی در قطعه ایلیوم پیوند شده در مقایسه با مثانه اولیه و وجود ذرات کوچک شناور اکوژن در مثانه جدید کاملاً مشخص بودند. یک قلاده سگ در روز دهم پس از عمل تلف گردید. اولتراسونوگرافی قبل از مرگ‘ وجود مایع در محوطه شکمی و کالبدگشایی‘ پریتونیت و باز شدن محل پیوند را نشان داد.
نتیجه گیری: بر اساس نتایج حاصله ایلیوم یکی از بهترین قسمتهای دستگاه گوارش برای پیوند مثانه است. با این وجود بازشدن محل پیوند را باید به عنوان یک عارضه نادر با مرگ و میر نسبتاً بالا مد نظر قرار داد.