15 قطعه خرگوش نیوزیلندی سفید انتخاب و به سه گروه مساوی (گروه کنترل و دو گروه درمانی) تقسیم شدند. پس از آماده سازی جراحی و بیهوشی عمومی،در شرایط استریل ، استخوان زند زبرین دست راست تمامی خرگوش ها به صورت عرضی از وسط بریده(شکسته)شد و هیچگونه تثبیت (داخلی یا خارجی) به کار برده نشد . استخوان شکسته شده گروه دوم با 20 میکروآمپر و گروه سوم با 40 میکرو آمپر جریان مستقیم ثابت به مدت 42 روز تحریک گردید و در گروه کنترل،تحریک الکتریکی صورت نگرفت. در روزهای صفر،21و42 بعد از عمل از کلیه خرگوش ها رادیو گرافی به عمل آمد و بررسی های کلینیکی صورت گرفت. پس از 42 روز خرگوش ها معدوم گردیده،استخوان شکسته شده و استخوان سالم اندام مقابل خارج گردیده وسپس تحت تست خمش قرار گرفتند.
لنگش جزئی در اندام عمل شده تا آخر دوره مشاهده گردید. از لحاظ رادیوگرافی در روز 21 بعد از عمل در گروههای درمانی میزان تشکیل نسبت به گروه کنترل بیشتر بود. ثبات شکستگی در کلیه گروهها در تمام طول دوره مطلوب ودر هر سه گروه وضعیت مشابه بود. تخریب کامل کاتد و کاهش دانسیته استخوان در مواردی از گروه سوم در روز 42 مشاهده گردید.از لحاظ بیومکانیکی هیچگونه اختلاف آماری معنی داری در فاکتورهای محاسبه شده بین گروه سوم با گروه کنترل وهمینطور بین گروه دوم(بجز در فاکتور حداکثر استرس)با گروه کنترل وجود نداشت. در مقایسه دو گروه تحریک الکتریکی ، افزایش معنی داری در حداکثر استرس ونیروی تسلیم(P<0.01) در گروه دوم نسبت به گروه سوم مشاهده گردید.