مجله تحقیقات دامپزشکی (Journal of Veterinary Research)

مجله تحقیقات دامپزشکی (Journal of Veterinary Research)

مطالعه هیستولوژی و هیستومتری دوازدهه موشهای مصرف کننده آسپارتام

نویسندگان
ریحانه هوشمند عباسی 1
زهرا طوطیان 1
محمدتقی شیبانی 1
سیمین فاضلی پور 2
حسین لیمویی 1
1 گروه علوم پایه، دانشکده دامپزشکی دانشگاه تهران، تهران-ایران
2 گروه آناتومی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد پزشکی تهران، تهران-ایران
10.22059/jvr.2016.57918
چکیده
زمینه مطالعه: یکی از مهم ترین شیرین‌کننده‌های مصنوعی آسپارتام است که در موادغذایی مختلف مورد مصرف زیادی دارد. هدف: این مطالعه به منظور ارزیابی تأثیر آسپارتام بر هیستولوژی و هیستومتری دوازدهه انجام گرفت. روش کار: 40 سر موش سوری ماده نژاد Balb/C در سن 21 روزگی انتخاب و وزن اولیه آنها تعیین گردیدند. موش‌های گروه‌های تیمار،آسپارتام را به میزان 400mg/kg، 200mg/kg، 100mg/kgوزن بدن به مدت 6 هفته و موش‌های گروه کنترل فقط آب مقطر دریافت نمودند. در پایان دوره آزمایش، موش‌ها مجدداً وزن‌گیری شدند. سپس از دوازدهه مقاطع بافتی تهیه و به روش H & E رنگ آمیزی گردید. پس از مطالعه بافت‌شناسی، داده‌های هیستومتریک به‌وسیله میکروسکوپ نوری مجهز به نرم‌ا‌فزار Axiovision جمع‌آوری گردید. نتایج: تغییرات وزن بدن در گروه‌های تیمار (400mg/kg، 200mg/kg، 100mg/kg وزن بدن) به ترتیب 18/1±57/5، 89/0± 47/4 و 57/0± 84/5 بود که در مقایسه با گروه کنترل (81/0 38/9) کاهش معنی‌دار نشان داد (05/0>p). مطالعه هیستولوژی نشان داد که در دوز 200mg/kg، میزان تخریب بافتی سلول‌ها و ساختارهای مخاط نسبت به دوزهای 100mg/kg و 400mg/kg وزن بدن بیش‌تر بوده ‌است. در بررسی هیستومتریک، فراوانی کرک‌های دوازدهه، ارتفاع کرک‌های دوازدهه و ضخامت مخاط دوازدهه، تنها در گروهی که آسپارتام را به میزان 200mg/kg وزن بدن مصرف کرده بودند، در مقایسه با گروه کنترل، دارای افزایش معنی‌داری بود (05/0>p). در حالی‌که پهنای کرک‌ها (عرض رأس، بخش میانی و قاعده) در همه گروه‌های تیمار نسبت به گروه کنترل کاهش معنی‌داری را نشان داد (05/0>p). ضخامت عضلات دوازدهه در گروه‌های تیمار نسبت به گروه کنترل اختلاف معنی‌داری نداشت. نتیجه‌گیری نهایی: براساس این مطالعه می‌توان بیان کرد که آسپارتام می‌تواند موجب تغییرات هیستولوژیک و هیستومتریک دوازدهه گردد.
کلیدواژه‌ها
آسپارتام
دوازدهه
هیستومتری
موش

عنوان مقاله English

Histological and histometrical study of duodenum in mice after ingestion of Aspartame

نویسندگان English

Reyhaneh Hooshmand Abbasi 1
Zahra Tootian 1
Mohammad Taghi Sheibani 1
Simin Fazelipour 2
Hossein Limouei 1
1 Department of Basic Sciences, Faculty of Veterinary Medicine, University of Tehran, Tehran-Iran
2 Department of Anatomy, Tehran Medical Branch, Islamic Azad University, Tehran-Iran
چکیده English

BACKGROUND: One of the most artificial sweeteners is Aspartame which is commonly  used in a variety of foodstuffs. Objectives: This study has been carried out in order to evaluate the effects of Aspartame on histology and histometry of duodenum. Methods: Forty female Balb/C mice, 21 days of age were selected and initial weight was determined. The treatment groups received 100, 200 and 400 mg/kg of Aspartame for 6 weeks, control group received only distilled water. At the end of experiment, the mice were reweighed. Then the duodenal tissue sections were prepared and stained with H&E. Besides the histological study, histometric data were collected by a light microscope equipped with Axiovision software. Results: The body weights in treatment groups (100, 200 and 400 mg/kg) were 5.57±1.18, 4.47±0.89 and 5.84±0.57 respectively, which in comparison with the control group (9.38±0.81) showed a significant difference (p<0.05). The histological study showed that the rate of destruction in the cells and mucosal structures, at the dose of 200 mg/kg compared to the dose of 100 and 400 mg/kg has been increased. In histometric aspect, abundance of duodenal villi, height of the villi and thickness of duodenal mucosa, only in the experimental group of 200 mg/kg were significantly increased compared to the control group (p<0.05). Whereas the width of villi (width of the apex, body and the base), in all of the experimental groups showed a significant decrease compared to the control group (p<0.05). The thickness of musculature of duodenum in experimental groups had no significant differences with the control group. Conclusions: Based on this study, it can be concluded that Aspartame can cause some histological and histometrical changes in duodenum.

کلیدواژه‌ها English

aspartame
duodenum
histometry
mouse
 
Abhilash, M., Sauganth Paul, M.V., Nair, R.H.(2011) Effect of long term intake of Aspartame on antitoxidant defense status in liver. J Food Chem Toxicol. 3: 1-5.
Anthony, L.M. (2013) Junqueira`s Basic Histology. (13th ed.) Indiana University School of Medicine. Bloomington, Indiana.
Baudrimont, I., Sostaric, B.,Yenot, C., Betbeder, A.M. (2001) Aspartame prevents the karyomegaly induced by achrotoxin in rat kidney. J Arch Toxicol. 75:176-183.
Beck, B., Burlet, A., Max, J.P., Stricker-Krongard, A. (2002) Effects of long-term ingestion of Aspartame on hypothalamic neuropeptide Y, plasma leptin and body weight gain and composition. J Physiol Behav. 75: 41-47
Bianchi, R.G., Muir, E.T., Cook, D.L., Nutting, E.F. (1980) The biological properties of Aspartame. II. Actions involving the gastrointestinal system. J Environ Pathol Toxicol. 3: 355-362.
Davoli, E. (1986) Serum methanol concentration in rats and in men after a single dose of Aspartame. J Food Chem Toxicol. 24: 187-189.
FeijóFde, M., Ballard, C.R., Foletto, K.C., Batista, B.A., Neves, A.M., Ribeiro, M.F., Bertoluci, M.C. (2013) Saccharin and Aspartame, compared with sucrose, induce greater weight gain in adult Wistar rats, at similar total caloric intake levels. J Appetite. 60: 203-207.
Gulec, M., Gurel, A., Armutcu, F. (2006) Vitamin E protect against oxidative damage caused by a formaldehyde in the liver and plasma of rats.AJ Mol Cell Biochem. 290: 61-67.
Hooper, N.M., Hesp, R.J., Tieku, S. (1994) Metabolism of Aspartame by human and pig intestinal microvillar peptidases. Biochem J. 3: 635-639.
Iman, M.M. (2011) Effect of Aspartame on some oxidative stress parameters in liver and kidney of rats. African J Pharmacy and Pharmacol. 5: 678-682.
Ishi, H. (1981) Incidence of Brain Tumors in Rats Fed Aspartame. J Toxicol Left. 7: 433-437.
Leisivouri, J., Heikki, S. (1991) Methanol and formic acid toxicity, biochemical mechanism. J Pharmacol Toxicol. 69: 91-102.
Leisivouri, J., Heikki, S. (1991) Methanol and formic acid toxicity: biochemical mechanism. J Pharmacol Toxicol. 69: 157-163.
Leme, L.F.A.G., Azoubel, R. (2006) Effects of Aspartame on exocrine pancreas of rat fetuses. Int J Morphol. 24: 679-684.
Magnuson, B.A., Budrock, G.A., Kores, G.M., Marsh, G.M. (2007) Aspartame: a safety evaluation based on current use levels, regulations and toxicological and epidemiological studies. J Crit Rev Toxicol. 37: 629-727.
Olaibi, O.K., Ijomone, O.M., Ajibade, A.J. (2014) Histomorphometric study of stomach and duodenum of aspirin treated Wistar rats. J ExpClin Anat. 13: 12-16.
Oyama, Y., Sakai, H., Arata, T., Okano, Y., Akaike, N., Sakai, K., Noda, K. (2002) Cytotoxic effects of methanol, formaldehyde and formate on dissociated rat thymocytes: a possibility of Aspartame toxicity. J Cell Biol Toxicol. 18: 43-50.
Rajasekar, P., Subramanian, P., Manivasagam, T. (2004) Circadian variations of biochemical variables in Aspartame trates rats. J Pharm Biol. 42: 1-7.
Ranney, R.E., Oppermann, J.A. (1979) A review of the metabolism of the aspartyl moiety of Aspartame in experimental animals and man. J Environ Pathol Toxicol. 2: 979-985.
Shigeta, H., Yoshida, T., Nakai, M., Mori, H., Kano, Y., Nishioka, H., Kajiyama, S., Kitagawa, Y., Kanatsuna, T., Kondo, M. (1985) Effects of Aspartame on diabetic rats and diabetic patients. J Nutr Sci Vitaminol (Tokyo). 31: 533-540.
Stegnik, L.D. (1987) The Aspartame history: a model for the clinical testing of a food additive.Am J Clin Nutr. 46: 204-215.
Trocho, C., Pardo, R., Rafecas, I., Virgili, J., Remesar, X., Fernandez Lopez, J.A., Alemany, M. (1998) Formaldehyde derived from dietary Aspartame binds to tissue compo nents in vivo. J Life Sci. 65: 337-379.
مجله تحقیقات دامپزشکی (Journal of Veterinary Research)
دوره 71، شماره 2 - شماره پیاپی 2
تابستان 1395
صفحه 205-210